Τράπεζα αιτήθηκε την υπαγωγή γνωστής εταιρείας στην Έκτακτη Διαδικασία Ειδικής Διαχείρισης – Eίναι η πρώτη αίτηση που υποβάλλεται στο νησί

Ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας, προ­σέ­φυ­γε η τρά­πε­ζα Πει­ραιώς κατά γνω­στής ανώ­νυ­μης εμπο­ρι­κής βιο­τε­χνι­κής εται­ρεί­ας της Ρόδου για την υπα­γω­γή της στην Έκτα­κτη Δια­δι­κα­σία Ει­δι­κής Δια­χεί­ρι­σης των άρ­θρων 68 επ. του Ν. 4307/2014.

Η έκτα­κτη δια­δι­κα­σία ει­δι­κής δια­χεί­ρι­σης, ρυθ­μί­ζει το ζή­τη­μα της με­τα­βί­βα­σης του ενερ­γη­τι­κού μίας επι­χεί­ρη­σης που αντι­με­τω­πί­ζει σο­βα­ρά οι­κο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα, σε νέο απο­κτώ­ντα.

Για να θε­ω­ρη­θεί έγκυ­ρη η κα­τά­θε­ση σχε­τι­κής αί­τη­σης απαι­τεί­ται συμ­με­το­χή πι­στω­τών που συ­γκε­ντρώ­νουν κατ’ ελά­χι­στον στο 40% των απαι­τή­σε­ων κατά του οφει­λέ­τη, στους οποί­ους συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται του­λά­χι­στον ένας χρη­μα­το­δο­τι­κός φο­ρέ­ας.

Επι­πλέ­ον, με το δι­κό­γρα­φο της αί­τη­σης των πι­στω­τών, απαι­τεί­ται, για το πα­ρα­δε­κτό της, η ταυ­τό­χρο­νη κα­τά­θε­ση δή­λω­σης του ει­δι­κού δια­χει­ρι­στή ότι απο­δέ­χε­ται το ανα­τε­θέν σε αυτόν έργο.

Το έργο του ει­δι­κού δια­χει­ρι­στή διαρ­κεί δώ­δε­κα μήνες από την έκ­δο­ση της από­φα­σης επί της κα­τα­τε­θεί­σας αι­τή­σε­ως.

Ως προς την από­φα­ση που θα εκ­δο­θεί, δέον να το­νι­στεί ότι δε­σμεύ­ει όλους τους πι­στω­τές, ακόμα και τους μη συμ­βε­βλη­μέ­νους, οι δε απαι­τή­σεις των πι­στω­τών του αι­τού­ντος πε­ριο­ρί­ζο­νται στο ποσό που ορί­ζε­ται σύμ­φω­να με την από­φα­ση.

Δέον να επι­ση­μαν­θεί ότι η εν λόγω δια­δι­κα­σία πα­ρου­σιά­ζει εμ­φα­νείς ομοιό­τη­τες με την ει­δι­κή εκ­κα­θά­ρι­ση. Όσον αφορά στην εφαρ­μο­γή της, έχει απο­δει­χθεί ιδιαί­τε­ρα πε­ριο­ρι­σμέ­νη μέχρι σή­με­ρα, αφε­νός λόγω του πλου­ρα­λι­σμού των εξυ­για­ντι­κών δια­δι­κα­σιών που υπάρ­χουν στην ελ­λη­νι­κή έν­νο­μη, αφε­τέ­ρου επει­δή είναι αρ­κε­τά χρο­νο­βό­ρα και βρα­δυ­κί­νη­τη, οδη­γεί δε σε απο­φυ­γή από την πτώ­χευ­ση μόνο στην πε­ρί­πτω­ση της πλή­ρους και ολο­σχε­ρούς ικα­νο­ποί­η­σης των πι­στω­τών του οφει­λέ­τη, πράγ­μα εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λο και σπά­νιο.

Σύμ­φω­να με την αί­τη­ση η εται­ρεία από τα τέλη του 2011 έχει πε­ριέλ­θει σε ιδιαί­τε­ρα δυ­σχε­ρή θέση και δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στις τρέ­χου­σες οι­κο­νο­μι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις επαρ­κώς.

Μετά την απόρ­ρι­ψη της πρώ­της αί­τη­σής της να δια­τα­χθεί η δια­δι­κα­σία εξυ­γί­αν­σής της, επα­νήλ­θε με άλλη και από τον Ια­νουά­ριο του 2018 έγινε δεκτό το αί­τη­μα της να απα­γο­ρευ­θούν τα πάσης φύ­σε­ως κα­τα­διω­κτι­κά μέτρα κατά της πε­ριου­σί­ας της και των εταί­ρων της, λόγω αι­τή­μα­τος για την υπα­γω­γή της στην προ­στα­σία του πτω­χευ­τι­κού κώ­δι­κα.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να με την από­φα­ση, απα­γο­ρεύ­ε­ται η εται­ρεία να προ­χω­ρή­σει σε οποια­δή­πο­τε διά­θε­ση ή με­τα­βο­λή της νο­μι­κής ή πραγ­μα­τι­κής κα­τά­στα­σης οποιου­δή­πο­τε πε­ριου­σια­κού της στοι­χεί­ου, είτε αυτό χρη­σι­μο­ποιεί­ται για τη λει­τουρ­γία της ανα­φε­ρό­με­νης στο σκε­πτι­κό επι­χεί­ρη­σης, είτε όχι.

Πε­ραι­τέ­ρω ανα­στέλ­λει τις ατο­μι­κές διώ­ξεις των πι­στω­τών και των μέ­τρων ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης κατά της εται­ρεί­ας και των εγ­γυ­η­τών της, τα μέτρα εκ­κρε­μή ή μη ατο­μι­κής ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης κατά της εται­ρεί­ας και των εγ­γυ­η­τών της για την ικα­νο­ποί­η­ση των απαι­τή­σε­ων των πι­στω­τών, τη λήψη κάθε μέ­τρου συλ­λο­γι­κής ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της κή­ρυ­ξης αυτής και των εγ­γυ­η­τών της σε κα­τά­στα­ση πτώ­χευ­σης και τη λήψη οποιου­δή­πο­τε ασφα­λι­στι­κού μέ­τρου και έκ­δο­σης προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής κατά της αι­τού­σας και των εγ­γυ­η­τών και της εγ­γρα­φής προ­ση­μεί­ω­σης πλην των συ­ναι­νε­τι­κών προ­ση­μειώ­σε­ων.

Το δι­κα­στή­ριο ανα­φέ­ρει στην από­φα­σή του ότι τα ως άνω προ­λη­πτι­κά μέτρα ισχύ­ουν έως την κα­τά­θε­ση της αί­τη­σης επι­κύ­ρω­σης της συμ­φω­νί­ας εξυ­γί­αν­σης και σε κάθε πε­ρί­πτω­ση κατ’ ανώ­τα­το όριο έως τέσ­σε­ρις μήνες συ­νο­λι­κά από την έκ­δο­ση της από­φα­σης.

Η εται­ρεία ωστό­σο δεν κα­τέ­θε­σε αί­τη­ση άμε­σης επι­κύ­ρω­σης συμ­φω­νί­ας εξυ­γί­αν­σης με απο­τέ­λε­σμα τα προ­λη­πτι­κά μέτρα να παύ­σουν να ισχύ­ουν.

Η όλη δια­δι­κα­σία επι­κύ­ρω­σης της συμ­φω­νί­ας συν­διαλ­λα­γής της εται­ρεί­ας με τους πι­στω­τές της, πα­ρό­τι έχει γνω­στο­ποι­ή­σει, ότι έχει ήδη έλθει σε συμ­φω­νία με το 79,59% αυτών, έχει εξε­λι­χθεί σε πραγ­μα­τι­κό “θρί­λερ” για τους με­τό­χους της.

Όπως έγρα­ψε η “δ”, η συ­γκε­κρι­μέ­νη εται­ρεία, προ­σέ­φυ­γε στο Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο μετά τη δυ­σχε­ρή θέση στην οποία πε­ρι­ήλ­θε εξαι­τί­ας κυ­ρί­ως της κρί­σης που μα­στί­ζει την κτη­μα­τα­γο­ρά.

Η εται­ρεία συ­στά­θη­κε το 1983 και το με­το­χι­κό της κε­φά­λαιο ανήλ­θε στην πο­ρεία μετά και από συγ­χω­νεύ­σεις με άλλες εται­ρεί­ες των ίδιων συμ­φε­ρό­ντων στο ποσό των 3,8 εκατ. ευρώ. Με­τα­ξύ των άλλων δρα­στη­ριο­τή­των της επέν­δυ­σε δυ­να­μι­κά σε ακί­νη­τα στο νησί της Ρόδου και εξα­σφά­λι­σε ένα πλού­σιο χαρ­το­φυ­λά­κιο στην πόλη της Ρόδου και στα γύρω χωριά.

Η πο­ρεία της υπήρ­ξε από συ­στά­σε­ώς της κερ­δο­φό­ρα και επι­κερ­δής αλλά το ξέ­σπα­σμα της χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής κρί­σης, που έπλη­ξε πρω­τί­στως την αγορά ακι­νή­των, καθώς δη­μιούρ­γη­σε αρ­νη­τι­κή ψυ­χο­λο­γία και φόβο στους υπο­ψή­φιους επεν­δυ­τές και ταυ­τό­χρο­να έκλει­σε την στρό­φιγ­γα του δα­νει­σμού από τα χρη­μα­το­πι­στω­τι­κά ιδρύ­μα­τα, πε­ριό­ρι­σε τα έσοδά της.

Δη­μιουρ­γή­θη­κε έτσι έλ­λει­ψη ρευ­στό­τη­τας με απο­τέ­λε­σμα να μην έχει πλέον επαρ­κείς πό­ρους για να αντε­πε­ξέλ­θει σε ερ­γα­σί­ες κα­τα­σκευών που έχει σχε­διά­σει αλλά και στις οι­κο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της ενώ ακο­λού­θη­σαν δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με πι­στώ­τριες τρά­πε­ζες για την ανα­διάρ­θρω­ση του δα­νει­σμού της.

Βρέ­θη­κε εξάλ­λου αντι­μέ­τω­πη με απρό­βλε­πτα εμπό­δια στην εξέ­λι­ξη των επι­χει­ρη­μα­τι­κών της σχε­δί­ων κυ­ρί­ως με την ανα­στο­λή τους λόγω πο­λε­ο­δο­μι­κών προ­βλη­μά­των σε κε­ντρι­κό ακί­νη­το στο νησί της Ρόδου.

Τα δά­νειά της φέ­ρο­νται να ανέρ­χο­νται σε 45 εκατ. ευρώ, ενώ έχει προ­βεί στη σύ­να­ψη και χρη­μα­το­δο­τι­κών μι­σθώ­σε­ων για τις οποί­ες υπάρ­χουν οφει­λές ενός εκατ. ευρώ πε­ρί­που. Οι οφει­λές της σε προ­μη­θευ­τές αγ­γί­ζουν τα 4 εκατ. ευρώ και σε επι­τα­γές τα 600.000 ευρώ. Οι οφει­λές της στην εφο­ρία ανέρ­χο­νται σε 290.000 ευρώ πε­ρί­που και σε ασφα­λι­στι­κούς ορ­γα­νι­σμούς σε 370.000 ευρώ πε­ρί­που.

Η τρά­πε­ζα Πει­ραιώς επι­ση­μαί­νει με­τα­ξύ άλλων ότι η εται­ρεία έχει λη­ξι­πρό­θε­σμη οφει­λή 36,2 εκατ. ευρώ και εκ­προ­σω­πεί πο­σο­στό 63,10% των συ­νο­λι­κών απαι­τή­σε­ως εις βάρος της ενώ συ­νερ­γά­ζε­ται με δι­κη­γό­ρο που είναι ενταγ­μέ­νη στο μη­τρώο δια­χει­ρι­στών αφε­ρεγ­γυό­τη­τας που απο­δέ­χε­ται το έργο του ει­δι­κού δια­χει­ρι­στή.

Η υπό­θε­ση προσ­διο­ρί­στη­κε για να συ­ζη­τη­θεί την 25η Οκτω­βρί­ου 2018.