Τρίτη στο Ευρωπαϊκό η Χρυσανθακοπούλου!

Την τρίτη θέση και το χάλ­κι­νο με­τάλ­λιο στο Ευ­ρω­παϊ­κό Πρω­τά­θλη­μα Ζίου Ζί­τσου που διε­ξή­χθη στη Γερ­μα­νία κα­τέ­κτη­σε η Κική Χρυ­σαν­θα­κο­πού­λου του ΑΣ Φι­λέ­ρη­μος, συ­νε­χί­ζο­ντας τις επι­τυ­χί­ες του συλ­λό­γου από την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα στην Κύπρο (εννέα με­τάλ­λια στο Βαλ­κα­νι­κό και Πα­γκό­σμιο Πρω­τά­θλη­μα), αλλά και τις δικές της.

Ο προ­πο­νη­τής του συλ­λό­γου κ. Μίλ­τος Τσι­ρι­γω­τά­κης μά­λι­στα θέ­λη­σε να στεί­λει το δικό του μή­νυ­μα προς τους αθλη­τές και τις αθλή­τριες του που συμ­με­τεί­χαν στα πρω­τα­θλή­μα­τα και επέ­στρε­ψαν με πολ­λές επι­τυ­χί­ες στη Ρόδο:

«Με εννέα με­τάλ­λια στις απο­σκευ­ές μας, σί­γου­ρα δεν μπο­ρεί να μην εί­μα­στε ευ­χα­ρι­στη­μέ­νοι. Βέ­βαια εγώ πι­στεύω ότι τα απο­τε­λέ­σμα­τα μας αδι­κούν. Πι­στεύω ότι θα μπο­ρού­σα­με με λίγο προ­σο­χή να παίρ­να­με και άλλα τρία με­τάλ­λια. Το επί­πε­δο του Α.Σ Ια­λυ­σού ”Φι­λέ­ρη­μος” είναι πολύ υψηλό. Κά­πο­τε, πριν με­ρι­κά χρό­νια ένα χάλ­κι­νο με­τάλ­λιο στους βαλ­κα­νι­κούς της Σερ­βί­ας ήταν όνει­ρο άπια­στο. Σή­με­ρα η τρίτη θέση στο πα­γκό­σμιο δεν μας ικα­νο­ποιεί, αυτό θα πει πρό­ο­δος. Κά­πο­τε είχα πει ότι όσο ζω θα προ­σπα­θώ να βάλω όλους τους αθλη­τές μας στο πα­νε­πι­στή­μιο και να σας κάνω όλους πα­γκό­σμιους πρω­τα­θλη­τές.

Με­ρι­κοί τότε το θε­ω­ρού­σαν όνει­ρο άπια­στο. Τώρα που έχουν δει ότι οι Γιώρ­γος Μαυ­ρής, Κων­στα­ντί­νος Νάκος και Κυ­ρια­κή Χρυ­σαν­θα­κο­πού­λου καθώς και τόσοι άλλοι που πήραν την μο­ριο­δό­τη­ση και πέ­ρα­σαν στο πα­νε­πι­στή­μιο, το κα­τά­φε­ραν, το έχουν πι­στέ­ψει όλοι. Η Κυ­ρια­κή Χρυ­σαν­θα­κο­πού­λου είναι το πιο πρό­σφα­το πα­ρά­δειγ­μα, με την επι­τυ­χία της χθες στην Γερ­μα­νία και την κα­τά­κτη­ση της 3ης θέσης, μπο­ρεί να πάει σε όποια σχολή θέλει χωρίς εξε­τά­σεις. Η Κική Χρυ­σαν­θα­κο­πού­λου είναι μαζί μου από τεσ­σά­ρων χρο­νών. Μια δυ­να­τή αθλή­τρια με ήθος και αρχές, όπως και όλα τα παι­διά του συλ­λό­γου. Χρό­νια συμ­με­τέ­χει σε διορ­γα­νώ­σεις και είναι πάντα πρω­τα­θλή­τρια.

Φέτος κα­τά­φε­ρε να κάνει το όνει­ρο της πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Μπήκε στο πα­νε­πι­στή­μιο χωρίς εξε­τά­σεις. Οι γο­νείς της πάντα μαζί της, όπως και με την αδελ­φή της την Κα­τε­ρί­να (και αυτή πρω­τα­θλή­τρια). Μόνο φέτος ο Γιώρ­γος (ο πα­τέ­ρας της Κικής) λόγω κρί­σης δεν ήταν μαζί, όπως για τον ίδιο λόγο δεν μπό­ρε­σα να είμαι και εγώ εκεί. Όμως η Κική τα κα­τά­φε­ρε και τώρα το μέλ­λον της ανή­κει. Πρέ­πει να κα­τα­λά­βεις Κική ότι όλοι οι δικοί σου ήμα­σταν εκεί στην Γερ­μα­νία. Οι γο­νείς σου, η αδελ­φή σου, εγώ, όλος ο Α.Σ. Φι­λέ­ρη­μος.Να είσαι σί­γου­ρη γι’ αυτό. Και χα­ρή­κα­με πολύ! Κική έγρα­ψες άλλη μια χρυσή σε­λί­δα στο βι­βλίο του συλ­λό­γου. Ένα βι­βλίο που είναι γε­μά­το χρυ­σές σε­λί­δες. Που τις έχετε γρά­ψει εσείς, οι αθλη­τές του συλ­λό­γου. Σή­με­ρα εσύ Κική, χθες ο Νάκος, προ­χθές ο Μαυ­ρής, η Μπε­κρή, ο Καπάι, ο Φου­κάς , η Μά­ντα­λη κλπ. Πιο πριν, ο Κυ­ρια­κό­που­λος, η Πό­τσου, η Τσα­κα­λιού, ο Σα­ρού­κος, ο Κυ­ρια­κού, και πιο πριν άλλοι. Και να ξέ­ρε­τε ένα πράγ­μα. Αυτές οι σε­λί­δες δεν σβή­νουν, γιατί είναι γραμ­μέ­νες με ιδρώ­τα και αίμα… Είναι γραμ­μέ­νες με χρυσά γράμ­μα­τα. Εγώ απλά είμαι ο προ­πο­νη­τής σας και απλά σας αγαπώ και γι’ αυτό θα σας φω­νά­ζω πάντα. Εδώ να ευ­χα­ρι­στή­σω τους συ­να­δέλ­φους μου Γιάν­νη Μπάλ­λα, Γιώρ­γο Ζα­ντιώ­ρη, Μορφή Καρ­νέ­ση, που τους ζή­τη­σα να σας κο­ου­τσά­ρουν, αφού εγώ δεν μπό­ρε­σα να πα­ρευ­ρε­θώ μαζί σας αν και το ήθελα πολύ και δέ­χτη­καν ευ­χα­ρί­στως. Γιατί όλοι εί­μα­στε ΕΘΝΙ­ΚΗ ΕΛ­ΛΑ­ΔΑΣ. Είδα τις προ­άλ­λες σε το­πι­κή εφη­με­ρί­δα να προ­βάλ­λε­ται το με­τάλ­λιο κά­ποιου αθλη­τή μας και να αφή­νουν υπο­νο­ού­με­να ότι το με­τάλ­λιο είναι δική τους δου­λειά. Πα­λαιό­τε­ρα το ίδιο είχε γίνει με τον Μαυρή και ένα γυ­μνα­στή­ριο και τό­σους άλ­λους. Δυ­στυ­χώς έτσι είναι η ζωή. Πολ­λοί θα προ­σπα­θή­σουν να λάμ­ψουν μαζί σας και ας μην κά­να­τε μια προ­πό­νη­ση μαζί. Δεν θα πω τί­πο­τα. Δεν αξί­ζει… το μόνο που θα πω είναι: Συγ­χα­ρη­τή­ρια σε όλους! Όσοι δεν τα κα­τά­φε­ραν φέτος, θα δου­λέ­ψου­με και θα τα κα­τα­φέ­ρου­με. Σας το υπό­σχο­μαι. Και πάντα κρατώ τον λόγο μου. Συ­νε­χί­ζου­με γερά!  Και μην ξε­χνά­τε. Είναι τιμή να είσαι ΦΙ­ΛΕ­ΡΗ­ΜΟΣ».