Γ. Kλούβας: «Η Ρόδος που κάποτε μεσουρανούσε σήμερα είναι ο “κανένας”»!

Υπό την μέγγενη του all inclusive και της υψηλής φορο­λο­γίας βρί­σκο­νται τα κατα­στή­ματα εστί­α­σης της Ρόδου, του­λά­χι­στον όσα ακόμα κρα­τιού­νται όρθια απέ­να­ντι στη λαίλαπα που έχει επι­φέ­ρει το περι­βό­ητο «βρα­χιο­λάκι».

Η πόλη της Ρόδου, που άλλοτε ήταν το επί­κε­ντρο ενδια­φέ­ρο­ντος του­ρι­στών, τα βράδια θυμίζει ένα απέ­ρα­ντο «νεκρο­τα­φείο». Οι εποχές που οι επι­λο­γές για νυχτε­ρινή δια­σκέ­δαση ήταν αμέ­τρη­τες για τους επι­σκέ­πτες, γεγονός που απο­τε­λούσε ένα από τα ισχυρά χαρτιά του του­ρι­σμού, ανήκει στο μακρινό παρελ­θόν.

«Τα εστια­τό­ρια κλεί­νουν το ένα μετά το άλλο, τα ξενο­δο­χεία all inclusive πλη­θαί­νουν ακόμα και στην πόλη της Ρόδου. Δείτε τι γίνεται στο Μαν­δράκι, στο κέντρο της πόλης της Ρόδου… Κλειστά εστια­τό­ρια και καφέ παντού, από το “Νεώριον” και το “Θέρμαι” μέχρι την Νέα Αγορά… Αν έβγαι­ναν οι συνά­δελ­φοι, θα έκλει­ναν τα μαγαζιά τους ή θα άφηναν απλή­ρωτα ενοίκια; Οι μόνοι πελάτες που συντη­ρούν αυτή τη στιγμή τα εστια­τό­ρια είναι εκείνοι που έχουν απορ­ρί­ψει το “βρα­χιο­λάκι”, έχουν δημιουρ­γή­σει δεσμούς με το νησί μας κι έρχο­νται για να δουν τους φίλους τους», λέει ο κ. Γιάννης Κλούβας, πρό­ε­δρος του σωμα­τείου εστια­τό­ρων.

Όπως επι­ση­μαί­νει, οι και­νού­ριοι επι­σκέ­πτες δεν δημιουρ­γούν δεσμούς πια με το νησί. Εγκλω­βί­ζο­νται μέσα στα ξενο­δο­χεία, δεν κυκλο­φο­ρούν έξω, δεν παίρ­νουν ταξί, δεν ενοι­κιά­ζουν αυτο­κί­νητα, δεν πάνε στα αξιο­θέ­ατα, πολλοί μάλιστα έρχο­νται στη Ρόδο και δεν πηγαί­νουν ούτε στις παρα­λίες! Προ­τι­μούν να κάνουν μπάνιο στις πισίνες των ξενο­δο­χείων και να απο­λαμ­βά­νουν το δωρεάν φαγητό και ποτό του all inclusive. «Αυτό θα μας δια­λύ­σει όλους, όχι μόνο τους εστιά­το­ρες», λέει ο κ. Κλούβας, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι ο τρόπος που παρου­σιά­ζουμε το νησί μας στις εκθέ­σεις «είναι για γέλια» και η ποιό­τητα των επι­σκε­πτών, είναι αντί­στοιχη του τρόπου παρου­σί­α­σης του προ­ο­ρι­σμού.

Στην ερώτηση αν φέτος έχουμε περισ­σό­τερα κλειστά εστια­τό­ρια σε σχέση με πέρυσι, ο πρό­ε­δρος των εστια­τό­ρων είναι αφο­πλι­στι­κός: «Και ανοιχτά που είναι, είναι κλειστά», λέει.

Από τον Χατζη­δάκι…

στα παρα­τρά­γουδα

Παράλ­ληλα, θέτει και το ζήτημα της προ­στα­σίας της πνευ­μα­τι­κής ιδιο­κτη­σίας των καλ­λι­τε­χνών, που έχει ως απο­τέ­λε­σμα να μην ακού­γο­νται πια τρα­γού­δια ταυ­τι­σμένα με την Ελλάδα. «Οι συνά­δελ­φοί μου ανα­γκά­ζο­νται να κατα­φύ­γουν σε μικρές εται­ρείες, για να μπορούν να έχουν μουσική, που όμως οι εται­ρείες αυτές δεν δια­θέ­τουν τρα­γού­δια αλλά… παρα­τρά­γουδα. Κάτι “γρα­τσου­νιές” της μου­σι­κής. Είχαμε μάθει όλο τον κόσμο να τρα­γου­δάει Χατζη­δάκι, Θεο­δω­ράκη… Ο κόσμος τρα­γου­δούσε μαζί μας, δια­σκέ­δαζε. Τώρα, πάει κι αυτό. Παλαιό­τερα, κατέ­βαι­ναν οι επι­σκέ­πτες την Σωκρά­τους στην Παλιά Πόλη και μέχρι να φτάσουν στο σιντρι­βάνι είχαν μάθει τον “Ζορμπά”. Αυτό το κομμάτι σήμερα, έχει πεθάνει, όπως έχει χαθεί και η έννοια της παρα­δο­σια­κής κου­ζί­νας. Ο του­ρί­στας δεν έρχεται στη Ρόδο για να φάει αυτές τις “πιτσι­λιές” που βάζουν στα πιάτα ορι­σμέ­νοι σεφ, με κάτι κοτό­πουλα που κάνουν… μονό­ζυγο! Τι είναι αυτά; Ο πελάτης θέλει να γευτεί παρα­δο­σια­κές, ελλη­νι­κές γεύσεις, μια νόστιμη σαλάτα, ένα ωραίο μουσακά… Μαζί με το καλό φαγητό μετράει και η φιλο­ξε­νία, το χαμό­γελο, το χτύπημα στην πλάτη. Με το all inclusive χάθηκε κι αυτό. Δεν καλ­λιερ­γού­νται πλέον σχέσεις με τους επι­σκέ­πτες μας, δεν δημιουρ­γού­νται δεσμοί, που είναι ισχυρό κίνητρο για να επι­στρέ­ψει ο επι­σκέ­πτης».

Η Ρόδος είναι ο «κανένας».

Όπως λέει, η Ρόδος, έχασε τους νεαρούς επι­σκέ­πτες, διότι στον τομέα της δια­σκέ­δα­σης το νησί μας υστερεί σημα­ντικά: «Η Ρόδος σήμερα, δεν είναι must όπως ήταν κάποτε. Είναι ένας προ­ο­ρι­σμός ανάμεσα σε πολλούς άλλους προ­ο­ρι­σμούς. Κανένας υπουρ­γός Του­ρι­σμού δεν μας υπο­στή­ριξε, ο καθένας από αυτούς, στή­ρι­ξαν τα μέρη τους. Η Ρόδος από εκεί που μεσου­ρα­νούσε, σήμερα είναι “o κανένας”. Ημασταν περή­φα­νοι για το νησί μας, για την μουσική μας, για τη δια­σκέ­δασή μας… Σήμερα έχουμε γίνει ουραγοί ακόμα και στη δια­σκέ­δαση, που εμείς κάποτε που ήμασταν οι πρω­το­πό­ροι… Η Ρόδος είναι πια “γριά”, ένα σκο­τεινό νησί χωρίς δια­σκέ­δαση. Εχουμε χάσει τους νέους επι­σκέ­πτες, διότι δεν έχουμε να τους προ­σφέ­ρουμε τίποτα στη δια­σκέ­δαση, που είναι ένα ανα­πό­σπα­στο κομμάτι του του­ρι­σμού», λέει ο κ. Γ. Κλούβας, ο οποίος «καυ­τη­ριά­ζει» τον τρόπο με τον οποίον γίνο­νται οι έλεγχοι για την ένταση της μου­σι­κής. «Νεκρο­τα­φείο έχουμε γίνει, μια του­ρι­στική περιοχή που δεν προ­σφέ­ρει δια­σκέ­δαση στους επι­σκέ­πτες της, γιατί ξεκι­νούν από τις 23.00 τους ελέγ­χους για την ένταση της μου­σι­κής…».

«Είμαστε υπό διωγμό»

Περαι­τέρω προχωρά στη θλιβερή δια­πί­στωση ότι «πολύ σύντομα στη Ρόδο θα μείνουν όρθια μόνο τα γυρά­δικα που παίρ­νεις την πίτα και με 2.80 ευρώ στο χέρι και φεύγεις και τα all inclusive».

Όπως λέει ο κ. Γ. Κλούβας: «όποιος έχει τρα­πέ­ζια και καρέ­κλες, ζει επι­κιν­δύ­νως, τελεί υπό διωγμό. Εστια­τό­ριο δεν θα μείνει ούτε ένα! Υπάρχει εστια­τό­ριο, πολύ γνωστό στο κέντρο της Ρόδου που το ΣΔΟΕ πήγε 20 φορές μέσα σε έναν μήνα… Και δεν είναι μόνο ότι έρχεται το ΣΔΟΕ να σου γράψει πρό­στιμο, αλλά μπαίνει και σε απο­συ­ντο­νί­ζει… Παρατάς τη δουλειά σου και ασχο­λεί­σαι με το ΣΔΟΕ γιατί, αν σου επι­βλη­θεί πρό­στιμο, δεν μπορείς να το απο­πλη­ρώ­σεις. Ξέρουν ότι τα κατα­στή­ματά μας δεν μπορούν να βγουν οικο­νο­μικά με την φορο­λο­γία που μας έχουν επι­βά­λει».