Διεκδικούν αποζημίωση από το Νοσοκομείο Ρόδου για τον θάνατο βρέφους

Χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 650.088 ευρώ περίπου διεκ­δι­κούν με αγωγή που υπέ­βα­λαν ενώπιον του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου από το Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, οι γονείς, τα τρία αδέλφια και η γιαγιά, βρέφους 13 μηνών, που απε­βί­ωσε λίγες μέρες μετά τη νοση­λεία του, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι ιατροί που το περιέ­θαλ­ψαν δεν επέ­δει­ξαν την προ­σή­κουσα επι­μέ­λεια.

Για την ίδια υπόθεση έχει σχη­μα­τι­στεί εξάλλου και ποινική δικο­γρα­φία. Κατη­γο­ρού­με­νοι για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια του βρέφους, είναι τρείς ιατροί του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου.

Ο πρώτος, με την ιδιό­τητα του ειδι­κευ­μέ­νου παι­διά­τρου, που υπη­ρε­τούσε στην Παι­δια­τρική Κλινική του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου και ο δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος με την ιδιό­τητα του ειδι­κευ­μέ­νου παι­διά­τρου της ίδιας κλι­νι­κής, φέρο­νται ότι, τόσο κατά την πρώτη εξέταση του βρέφους, στις 14-10-2010, όσο και κατά την εισα­γωγή του στο Τμήμα Επει­γό­ντων Περι­στα­τι­κών στις 5-11-2010, δεν επέ­δει­ξαν την απαι­τού­μενη, εκ της ιδιό­τη­τάς τους, επι­μέ­λεια και προσοχή και δη δεν κατέ­βα­λαν την απαι­τού­μενη, κατ’ αντι­κει­με­νική κρίση, προσοχή, που όφειλαν να κατα­βά­λουν, για να προ­βλέ­ψουν και να απο­τρέ­ψουν το θάνατό του.

Το βρέφος εισήχθη και νοση­λεύ­τηκε αρχικά στην Παι­δια­τρική Κλινική του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου στις 29-7-2010 με συμ­πτώ­ματα πυρε­τι­κών σπασμών και έλαβε εξι­τή­ριο στις 30-7-2010 με διά­γνωση «πυρε­τι­κοί σπασμοί».

Κατά την έξοδό του δε δόθηκαν οδηγίες στους γονείς για την αντι­με­τώ­πιση σπασμών με τη λήψη φαρ­μά­κου και καθη­συ­χά­στη­καν από τους θερά­πο­ντες ιατρούς, καθώς το φαι­νό­μενο των πυρε­τι­κών σπασμών είναι αρκετά σύνηθες σε βρέφη και παιδιά μέχρι την ηλικία των 5 ετών.

Στη συνέ­χεια, στις 14-10-2010 το βρέφος εισήλθε εκ νέου στην Παι­δια­τρική Κλινική, καθώς είχε παρου­σιά­σει σπα­σμούς, χωρίς όμως να συνο­δεύ­ο­νται από εμφά­νιση πυρετού, εξήλθε δε στις 15-10-2015 με διά­γνωση «απύ­ρε­τοι σπασμοί».

Κατά τη διάρ­κεια της νοση­λείας του εξε­τά­στηκε από τους δύο πρώτους κατη­γο­ρού­με­νους, οι οποίοι φέρο­νται να έδωσαν οδηγίες για την αντι­με­τώ­πιση των σπασμών στους γονείς του βρέφους με λήψη φαρ­μά­κου και έγινε σύσταση από αμφό­τε­ρους να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στο βρέφος με επι­μέ­λεια των γονέων ηλε­κτρο­ε­γκε­φα­λο­γρά­φημα και μαγνη­τική τομο­γρα­φία σε εξει­δι­κευ­μένο κέντρο.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο οι γιατροί ήταν ιδιαι­τέ­ρως καθη­συ­χα­στι­κοί απέ­να­ντι στους γονείς και όχι μόνο δεν επε­σή­μα­ναν τους κιν­δύ­νους από την καθυ­στέ­ρηση διε­ξα­γω­γής περαι­τέρω εξε­τά­σεων, αλλά τους είπαν ότι δεν συντρέ­χει λόγος βια­σύ­νης καθώς μπορούν να προβούν στις εν λόγω εξε­τά­σεις ακόμη και μετά την πάροδο δύο μηνών.

Έτσι οι γονείς του βρέφους δεν έσπευ­σαν να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν άμεσα το ηλε­κτρο­ε­γκε­φα­λο­γρά­φημα και τη μαγνη­τική τομο­γρα­φία, παρά προ­γραμ­μά­τι­σαν την επί­σκεψή τους σε εξει­δι­κευ­μένο κέντρο της Θεσ­σα­λο­νί­κης προς τούτο στις 8 Νοεμ­βρίου 2010, όμως το βρέφος, ηλικίας 13 μηνών, παρου­σί­ασε νέο επει­σό­διο σπασμών στις 5 Νοεμ­βρίου 2010, οπότε και απε­βί­ωσε.

Σύμφωνα δε με την από 20-12-2011 ιατρο­δι­κα­στική έκθεση νεκρο­ψίας – νεκρο­το­μής, αιτία θανάτου ήταν η πνευ­μο­νική εισ­ρό­φηση εξαι­τίας των επει­σο­δίων σπασμών, ενώ η αιτία σπασμών πιθα­νο­λο­γεί­ται ότι συν­δέ­ε­ται με «παλαιό κάταγμα του θόλου του κρανίου που είναι συμβατό με πτώση του βρέφους, πρό­σκρουση της κεφαλής σε σκληρή επι­φά­νεια και πιθανή επα­κό­λουθη εγκε­φα­λική βλάβη».

Οι ίδιοι κατη­γο­ρού­με­νοι φέρο­νται παρα­πέρα την 5-11-2010 να μην επέ­δει­ξαν την απαι­τού­μενη επι­μέ­λεια και προσοχή όταν περί τις 3.30π.μ. το βρέφος παρου­σί­ασε στον ύπνο του τονι­κο­κλο­νι­κές συσπά­σεις και διε­κο­μί­σθη στο Τ.Ε.Π. Π/Δ του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου με απώλεια συνεί­δη­σης, προ­σή­λωση βλέμ­μα­τος και σιε­λόρ­ροια, τα συμ­πτώ­ματα δε αυτά ήταν επίμονα χωρίς βελ­τί­ωση. Στη συνέ­χεια δυο φορές παρου­σί­ασε πτώση κορε­σμού και σφύξεων και επα­νήλθε χωρίς θερα­πευ­τική παρέμ­βαση.

Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος, ο οποίος βρι­σκό­ταν τα ξημε­ρώ­ματα της 5ης-11-2010 σε εφη­με­ρία ετοι­μό­τη­τας στην οικία του ειδο­ποι­ή­θηκε από την τρίτη κατη­γο­ρού­μενη, εφη­με­ρεύ­ουσα ειδι­κευό­μενη ιατρό, περί ώρα 04.50π.μ. για την κατά­σταση του βρέφους και φέρεται να μην έσπευσε αμέσως στην Παι­δια­τρική Κλινική, παρά περιο­ρί­στηκε στη χορή­γηση οδηγιών μέσω τηλε­φώ­νου.

Απο­τέ­λε­σμα της καθυ­στε­ρη­μέ­νης μετά­βα­σής του στο νοσο­κο­μείο αλλά και της καθυ­στε­ρη­μέ­νης ειδο­ποί­η­σης εκ μέρους του δεύ­τε­ρου κατη­γο­ρού­με­νου, ήταν να καθυ­στε­ρή­σει η δια­σω­λή­νωση του βρέφους αλλά και να μην απο­φα­σι­στεί άμεσα η αερο­δια­κο­μιδή του σε Μονάδα Εντα­τι­κής Θερα­πείας άλλου Νοσο­κο­μείου, με απο­τέ­λε­σμα το θάνατό του.

Οι ιατροί αρνού­νται κατη­γο­ρη­μα­τικά τα όσα τους απο­δί­δο­νται και ισχυ­ρί­ζο­νται μεταξύ άλλων ότι είχαν δοθεί σαφείς οδηγίες για έλεγχο του βρέφους σε εξει­δι­κευ­μένο κέντρο. Υπο­στη­ρί­ζουν ότι τηρή­θηκε το πρω­τό­κολλο και δόθηκε η προ­βλε­πτό­μενη φαρ­μα­κευ­τική αγωγή. Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι χορη­γή­θη­καν αντιε­πι­λη­πτικά φάρμακα και έγιναν όλες οι ενέρ­γειες που προ­βλέ­πο­νται για να ανα­κάμ­ψει. Δια­τεί­νο­νται παρα­πέρα ότι δεν είχαν ενη­με­ρω­θεί ότι το βρέφος είχε υποστεί κάταγμα κρανίου.

Την οικο­γέ­νεια εκπρο­σω­πούν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μύριαμ Νεο­φύ­του και Νικό­λαος Δια­λυ­νάς.