Ρωσική ένεση 9 δισ. δολαρίων στην Τουρκία για τον πυρηνικό σταθμό Ακκούγιου

Νέα χρη­μα­το­δό­τη­ση ύψους 9 δισ. δο­λα­ρί­ων εξα­σφά­λι­σε η Τουρ­κία από τη Ρωσία για την κα­τα­σκευή του πυ­ρη­νι­κού σταθ­μού Ακ­κού­γιου, του πρώ­του πυ­ρη­νι­κού ερ­γο­στα­σί­ου της χώρας.

Η εξέ­λι­ξη αυτή ενι­σχύ­ει τη ρευ­στό­τη­τα του έργου και επι­βε­βαιώ­νει τον κομ­βι­κό ρόλο της Μό­σχας στη στρα­τη­γι­κή ενερ­γεια­κή με­τά­βα­ση της Άγκυ­ρας, σε μια πε­ρί­ο­δο αυ­ξη­μέ­νων οι­κο­νο­μι­κών και γε­ω­πο­λι­τι­κών πιέ­σε­ων.

Το έργο του Ακ­κού­γιου υλο­ποιεί­ται από τη ρω­σι­κή κρα­τι­κή εται­ρεία Rosatom, στο πλαί­σιο δια­κρα­τι­κής συμ­φω­νί­ας που υπε­γρά­φη το 2010 και προ­βλέ­πει συ­νο­λι­κή επέν­δυ­ση πε­ρί­που 20 δισ. δο­λα­ρί­ων. Η Rosatom έχει τον πλήρη έλεγ­χο της κα­τα­σκευ­ής, της λει­τουρ­γί­ας και της χρη­μα­το­δό­τη­σης του σταθ­μού, σε ένα μο­ντέ­λο «κα­τα­σκευ­ής–ιδιο­κτη­σί­ας–λει­τουρ­γί­ας», που είναι σπά­νιο για πυ­ρη­νι­κά έργα τέ­τοιου με­γέ­θους.

Σύμ­φω­να με τις τουρ­κι­κές αρχές, τα κε­φά­λαια της νέας χρη­μα­το­δό­τη­σης θα αξιο­ποι­η­θούν κυ­ρί­ως την πε­ρί­ο­δο 2026–2027, με στόχο την επι­τά­χυν­ση των ερ­γα­σιών και την ολο­κλή­ρω­ση των κρί­σι­μων υπο­δο­μών. Πα­ράλ­λη­λα, επι­βε­βαιώ­νε­ται ότι το χρο­νο­διά­γραμ­μα λει­τουρ­γί­ας του πρώ­του αντι­δρα­στή­ρα με­τα­τί­θε­ται, με την εμπο­ρι­κή έναρ­ξη να το­πο­θε­τεί­ται πλέον το 2026, αντί για το 2025 που προ­έ­βλε­πε ο αρ­χι­κός σχε­δια­σμός.

Ο πυ­ρη­νι­κός σταθ­μός Ακ­κού­γιου θα δια­θέ­τει τέσ­σε­ρις αντι­δρα­στή­ρες συ­νο­λι­κής ισχύ­ος 4.800 MW και, όταν τεθεί πλή­ρως σε λει­τουρ­γία, εκτι­μά­ται ότι θα κα­λύ­πτει έως και το 10% της συ­νο­λι­κής κα­τα­νά­λω­σης ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας της Τουρ­κί­ας. Για την τουρ­κι­κή οι­κο­νο­μία, το έργο θε­ω­ρεί­ται κρί­σι­μο, καθώς ανα­μέ­νε­ται να πε­ριο­ρί­σει τη μα­κρο­χρό­νια εξάρ­τη­ση από τις ει­σα­γω­γές φυ­σι­κού αε­ρί­ου και να συμ­βά­λει στη στα­θε­ρο­ποί­η­ση του ενερ­γεια­κού κό­στους.

Ωστό­σο, η αυ­ξη­μέ­νη ρω­σι­κή χρη­μα­το­δό­τη­ση εντεί­νει και τις συ­ζη­τή­σεις γύρω από την οι­κο­νο­μι­κή και γε­ω­πο­λι­τι­κή εξάρ­τη­ση της Τουρ­κί­ας από τη Μόσχα. Σε ένα διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον όπου οι κυ­ρώ­σεις κατά της Ρω­σί­ας πα­ρα­μέ­νουν ενερ­γές και οι ενερ­γεια­κές ισορ­ρο­πί­ες επα­να­κα­θο­ρί­ζο­νται, η βαθιά εμπλο­κή της Rosatom σε κρί­σι­μες τουρ­κι­κές υπο­δο­μές δη­μιουρ­γεί σύν­θε­τες προ­κλή­σεις για την Άγκυ­ρα, τόσο σε επί­πε­δο εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής όσο και σε επί­πε­δο χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κού ρί­σκου.

Την ίδια στιγ­μή, η τουρ­κι­κή κυ­βέρ­νη­ση επι­χει­ρεί να ισορ­ρο­πή­σει τη στρα­τη­γι­κή της, διε­ρευ­νώ­ντας και άλλες διε­θνείς συ­νερ­γα­σί­ες στον τομέα της πυ­ρη­νι­κής ενέρ­γειας για μελ­λο­ντι­κά έργα σε Σι­νώ­πη και Θράκη. Η επι­δί­ω­ξη αυτή αντα­να­κλά την προ­σπά­θεια δια­φο­ρο­ποί­η­σης πηγών χρη­μα­το­δό­τη­σης και τε­χνο­γνω­σί­ας, χωρίς να ακυ­ρώ­νε­ται ο κα­θο­ρι­στι­κός ρόλος της Ρω­σί­ας στο υφι­στά­με­νο έργο του Ακ­κού­γιου.

Συ­νο­λι­κά, η χρη­μα­το­δό­τη­ση των 9 δισ. δο­λα­ρί­ων ενι­σχύ­ει τη βιω­σι­μό­τη­τα του με­γα­λύ­τε­ρου ενερ­γεια­κού έργου της Τουρ­κί­ας, αλλά ταυ­τό­χρο­να ανα­δει­κνύ­ει τα όρια και τις προ­κλή­σεις μιας στρα­τη­γι­κής που συν­δέ­ει την ενερ­γεια­κή ασφά­λεια με ισχυ­ρές γε­ω­πο­λι­τι­κές εξαρ­τή­σεις.

Πηγή: sofokleousin.gr