Δύο αιτήσεις αναίρεσης κατά απόφασης που αναγνώρισε την κυριότητα του Δήμου Ρόδου στο ακίνητο του Ψιμόριφου

Ενώπιον του Αρείου Πάγου με δύο αιτή­σεις για την αναί­ρεση της υπ’ αρίθμ. 175/2018 από­φα­σης του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου με την οποία ανα­γνω­ρί­στηκε η κυριό­τητα του προ­νο­μια­κού παρα­θα­λάσ­σιου ακι­νή­του “Ψιμό­ρι­φου” στην Ιξιά, υπέρ του Δήμου Ρόδου, προ­σέ­φυ­γαν η Ζερμέν – Σουζάνα χήρα Γερά­σι­μου Ζησι­μά­του, το γένος Ερρίκου και Ανα­στα­σίας και οι κ.κ. Ανα­στα­σία και Ερρίκος Μας.

Το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου είχε επι­λη­φθεί των 3 εφέσεων και μιας πρό­σθε­της παρέμ­βα­σης κατά της υπ’ αριθμ. 27/2013 από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, που είχε κρίνει τον Μάρτιο του 2013 ότι ο Δήμος Ρόδου δεν είναι κλη­ρο­δό­χος της κυριό­τη­τας του ακι­νή­του!

Πιο συγκε­κρι­μένα εξέτασε τις κατά της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης προ­σφυ­γές του Δήμου Ρόδου, της ενά­γου­σας Ζερμέν – Σου­ζά­νας χήρας Γερά­σι­μου Ζησι­μά­του, το γένος Ερρίκου και Ανα­στα­σίας και των κυρίως παρεμ­βαι­νό­ντων Ανα­στα­σίας και Ερρίκου Μας αλλά και την πρό­σθετη παρέμ­βαση του ξενο­δό­χου κ. Βασίλη Καρα­γιάννη υπέρ του Δήμου Ρόδου.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την πρό­σθετη παρέμ­βαση ως απα­ρά­δε­κτη.

Απέρ­ριψε την αγωγή χρη­σι­κτη­σίας της κ. Ζερµέν – Σου­ζά­νας, συζύγου Γεράσιµου Ζησιµάτου, το γένος Ερρίκου και Ανα­στα­σίας Μας, κατοί­κου Ιαλυσού Ρόδου ως απα­ρά­δε­κτη και επι­δι­κά­ζει δικα­στική δαπάνη υπέρ του Δήμου Ρόδου ύψους 10.000 ευρώ, για το δια­βό­ητο κληροδότηµα στην Ιαλυσό.

Απέρ­ριψε ομοίως την κυρία παρέμ­βαση των κ.κ. Ανα­στα­σίας και Ερρίκου Μας ως ουσία αβάσιμη και επι­δι­κά­ζει στον Δήμο Ρόδου δικα­στική δαπάνη ύψους 5.000 ευρώ.

Με τις δύο αιτή­σεις αναί­ρε­σης οι ανωτέρω δια­τεί­νο­νται ότι το δικα­στή­ριο δεν εκτί­μησε ορθώς τις απο­δεί­ξεις και ότι παρα­βί­ασε ουσια­στι­κές δια­τά­ξεις του νόμου.

Στο μεταξύ εξε­λί­ξεις κατα­γρά­φο­νται και στην ποινική έρευνα που διε­νερ­γεί­ται σχετικά με πτυχή της ίδιας υπό­θε­σης.

Πιο συγκε­κρι­μένα η Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ανέθεσε μέσω της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λείας Ρόδου στην Διεύ­θυνση Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευνών της Γενικής Αστυ­νο­μι­κής Διεύ­θυν­σης Αττικής τη διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης για να δια­πι­στω­θεί η γνη­σιό­τητα ή μη της δεύ­τε­ρης δια­θή­κης του εκλι­πό­ντος δικη­γό­ρου.

Ο Δήμος Ρόδου είχε ζητήσει την εξαί­ρεση πραγ­μα­το­γνώ­μονα, που διο­ρί­στηκε με την υπ’ αρίθμ. 96/2018 απόφαση, του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου για τη διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής εξέ­τα­σης, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί αν η από 25.12.1993 ιδιό­γραφη διαθήκη έχει συντα­χθεί και υπο­γρα­φεί από τον διαθέτη Ευάγ­γελο Ψιμό­ριφο ή από τρίτο πρόσωπο.

Το Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου επι­λή­φθηκε συγκε­κρι­μένα της αιτή­σεως των Ζερμαίν-Σουζάνας χήρας Γερά­σι­μου Ζησι­μά­του, το γένος Ερρίκου και Ανα­στα­σίας Μας, και Μιχαήλ Ζησι­μά­του του Γερα­σί­μου, που επι­κα­λού­νται ότι στο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου δημο­σιεύ­θηκε η από 25 Δεκεμ­βρίου 1993 ιδιό­χειρη διαθήκη του απο­βιώ­σα­ντος Ευάγ­γε­λου Ψιμό­ρι­φου του Νικο­λάου και ζητούν την κήρυξη ως ανί­σχυ­ρου και την ανά­κληση ως ανα­κρι­βούς, του πιστοποιητικού-κληρονομητηρίου του παρα­πάνω διαθέτη.

Το κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο, που εκδό­θηκε από τον Γραμ­μα­τέα του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου δυνάμει της υπ’ αριθμ. 29/1995 από­φα­σης του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, για τα ανα­φε­ρό­μενα σ΄ αυτό κλη­ρο­νο­μικά δικαιώ­ματα εκ της από 19.11.1988 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης του κλη­ρο­νο­μού­με­νου Ευάγ­γε­λου Ψιμό­ρι­φου, ζητή­θηκε να κηρυ­χθεί ανί­σχυρο καθότι η ως άνω διαθήκη ανα­κλή­θηκε βάσει της μετα­γε­νέ­στε­ρης από 25.12.1993 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης του ιδίου διαθέτη, που δημο­σιεύ­θηκε με το με αρ. 26/2013 πρα­κτικό δημο­σί­ευ­σης του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου.

Το Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου διέταξε την επα­νά­ληψη της συζή­τη­σης και για τη δημιουρ­γία ασφα­λούς δικα­νι­κής πεποί­θη­σης τη διε­νέρ­γεια πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις, από πραγ­μα­το­γνώ­μονα γρα­φο­λόγο.

Διο­ρί­στηκε δε με την ως άνω απόφαση πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας από τον οικείο κατά­λογο των πραγ­μα­το­γνω­μό­νων γρα­φο­λό­γος Αθηνών.

Ακο­λού­θως, κατόπιν παραγ­γε­λίας του Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου προς διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης επί της από 25.12.1993 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης που φέρεται να συνέ­ταξε ο απο­θα­νών Ευάγ­γε­λος Ψιμό­ρι­φος, ήτοι προς δια­πί­στωση της γνη­σιό­τη­τας ή πλα­στό­τη­τας της δια­θή­κης αυτής, η Πται­σμα­το­δί­κης του 2ου Προ­α­να­κρι­τι­κού Τμή­μα­τος του Πρω­το­δι­κείου Αθηνών, στην οποία κατά τα ανωτέρω δια­βι­βά­στηκε η ως άνω παραγ­γε­λία, διόρισε επίσης ως πραγ­μα­το­γνώ­μονα δια της από 21.05.2018 πράξεως διο­ρι­σμού, τον ίδιο, ο οποίος έτσι ανέλαβε να επι­τε­λέ­σει τα συμ­βου­λευ­τικά του καθή­κο­ντα ταυ­το­χρό­νως στα πλαίσια και της αστικής και της ποι­νι­κής διε­ρεύ­νη­σης της υπό­θε­σης.

Ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας απε­φάνθη ότι η διαθήκη είναι γνήσια και ο Δήμος Ρόδου, δια­μαρ­τύ­ρε­ται γιατί ο διο­ρι­σθείς πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας, δικα­στι­κός γρα­φο­λό­γος, συν­δέ­ε­ται στενά και έχει από ετών δεσμούς φιλίας και επαγ­γελ­μα­τι­κής συνερ­γα­σίας με ειδικό γρα­φο­λόγο, τον οποίο ήδη είχαν ορίσει ιδιω­τικά ως τεχνικό σύμ­βουλό τους οι αιτού­ντες και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι σε καμία περί­πτωση δεν παρέχει εχέγγυα αξιό­πι­στης και αμε­ρό­λη­πτης άσκησης των ανα­τε­θει­μέ­νων σε αυτόν καθη­κό­ντων.

Θυμί­ζουμε ότι ο Δήμος Ρόδου έχει υπο­βά­λει αναφορά στον Εισαγ­γε­λέα Πλημ/κών Ρόδου για την διε­ρεύ­νηση στοι­χειο­θέ­τη­σης ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των από πλευράς των αιτού­ντων.

Η νομική υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου θεωρεί ότι υπάρ­χουν ενδεί­ξεις στοι­χειο­θέ­τη­σης ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των του­λά­χι­στον πλα­στο­γρα­φίας και εξα­πά­τη­σης Δικα­στη­ρίου και μάλιστα κακουρ­γη­μα­τι­κής μορφής, της αξίας του ακι­νή­του ανερ­χό­με­νης σε αρκετά εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ.

Ο Δήμος Ρόδου υπο­στη­ρί­ζει συγκε­κρι­μένα ότι η από 25 Δεκεμ­βρίου 1993 νέα ιδιό­γραφη διαθήκη του Ψιμό­ρι­φου, που δημο­σιεύ­θηκε κατόπιν αίτησης του κ Μιχαήλ Ζησι­μά­του με το από 26 Ιουνίου 2013 πρα­κτικό του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου, χωρίς να έχει αίτηση κήρυξής της σε κύρια, τυγ­χά­νει πλαστή.

Η πλευρά Ζησι­μά­του από την άλλη επι­κα­λεί­ται γρα­φο­λο­γική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη διδά­κτο­ρος του Δημο­κρί­τειου Πανε­πι­στη­μίου Θράκης από την οποία προ­κύ­πτει μετά βεβαιό­τη­τας ότι η από 25 Δεκεμ­βρίου 1993 διαθήκη έχει χαρα­χθεί και υπο­γρα­φεί δια χειρός του.

Ο Ευάγ­γε­λος Ψιµόριφος, που απε­βί­ωσε την 29.11.1994 στη Ρόδο, συνέ­στησε Ιδρυµα µε έδρα την πόλη της Ρόδου και µε την επωνυµία «ΨΙΜΟΡΙΦΕΙΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΡΟΔΟΥ» στο οποίο άφησε το ακίνητο. Εκτοτε ανέκυψε “κόντρα” για την κυριό­τητά του µεταξύ της κ. Ζησιµάτου και του Δήµου, ενώ ο Δήµος Ρόδου έχει ασκήσει αίτηση ενώπιον του Μονοµελούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, µε την οποία ζητά να του χορη­γη­θεί κληρονοµητήριο, µε το οποίο να βεβαιώ­νε­ται ότι είναι κλη­ρο­δό­χος του Ε. Ψιµόριφου επί της κυριό­τη­τας του ακι­νή­του.

Η κ. Ζερµέν – Σουζάνα, συζ. Γεράσιµου Ζησιµάτου, το γένος Ερρίκου και Ανα­στα­σίας Μας, δια­τεί­νε­ται ότι έχει συµπληρωθεί στο πρόσωπό της ο νόµιµος χρόνος χρη­σι­κτη­σίας και ότι το επίδικο ακίνητο δεν ανήκε στην κυριό­τητα και συνεπώς δεν περιλαµβανόταν στην κληρονοµία του Ευαγ­γέ­λου Ψιµόριφου κατά το χρόνο του θανάτου του.

Το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έκρινε ότι οι ισχυ­ρι­σμοί της ενά­γου­σας και των κυρίως παρεμ­βαι­νό­ντων, ότι η Ανα­στα­σία Μας και οι κλη­ρο­νό­μοι της τέκνα και εγγονοί ασκού­σαν πράξεις νομής στο επίδικο ακίνητο, με δάνοια κυρίου, συνεχώς από το έτος 1964 μέχρι το έτος 2008, δεν απο­δεί­χθη­καν. Επι­πλέον έκρινε ότι ο Δήμος Ρόδου είναι κλη­ρο­δό­χος του ακι­νή­του, δυνάμει της από 19 Νοεμ­βρίου 1998 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης, όσον αφορά στην παρα­χώ­ρηση της χρήσης του επί­δι­κου ακι­νή­του.