Δύο αιτήσεις αναίρεσης κατά απόφασης που αναγνώρισε την κυριότητα του Δήμου Ρόδου στο ακίνητο του Ψιμόριφου

Ενώ­πιον του Αρεί­ου Πάγου με δύο αι­τή­σεις για την αναί­ρε­ση της υπ’ αρίθμ. 175/2018 από­φα­σης του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου με την οποία ανα­γνω­ρί­στη­κε η κυ­ριό­τη­τα του προ­νο­μια­κού πα­ρα­θα­λάσ­σιου ακι­νή­του “Ψι­μό­ρι­φου” στην Ιξιά, υπέρ του Δήμου Ρόδου, προ­σέ­φυ­γαν η Ζερ­μέν – Σου­ζά­να χήρα Γε­ρά­σι­μου Ζη­σι­μά­του, το γένος Ερ­ρί­κου και Ανα­στα­σί­ας και οι κ.κ. Ανα­στα­σία και Ερ­ρί­κος Μας.

Το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου είχε επι­λη­φθεί των 3 εφέ­σε­ων και μιας πρό­σθε­της πα­ρέμ­βα­σης κατά της υπ’ αριθμ. 27/2013 από­φα­σης του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, που είχε κρί­νει τον Μάρ­τιο του 2013 ότι ο Δήμος Ρόδου δεν είναι κλη­ρο­δό­χος της κυ­ριό­τη­τας του ακι­νή­του!

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να εξέ­τα­σε τις κατά της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης προ­σφυ­γές του Δήμου Ρόδου, της ενά­γου­σας Ζερ­μέν – Σου­ζά­νας χήρας Γε­ρά­σι­μου Ζη­σι­μά­του, το γένος Ερ­ρί­κου και Ανα­στα­σί­ας και των κυ­ρί­ως πα­ρεμ­βαι­νό­ντων Ανα­στα­σί­ας και Ερ­ρί­κου Μας αλλά και την πρό­σθε­τη πα­ρέμ­βα­ση του ξε­νο­δό­χου κ. Βα­σί­λη Κα­ρα­γιάν­νη υπέρ του Δήμου Ρόδου.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε την πρό­σθε­τη πα­ρέμ­βα­ση ως απα­ρά­δε­κτη.

Απέρ­ρι­ψε την αγωγή χρη­σι­κτη­σί­ας της κ. Ζερµέν – Σου­ζά­νας, συ­ζύ­γου Γε­ρά­σιµου Ζησιµάτου, το γένος Ερ­ρί­κου και Ανα­στα­σί­ας Μας, κα­τοί­κου Ια­λυ­σού Ρόδου ως απα­ρά­δε­κτη και επι­δι­κά­ζει δι­κα­στι­κή δα­πά­νη υπέρ του Δήμου Ρόδου ύψους 10.000 ευρώ, για το δια­βό­η­το κλη­ρο­δό­τηµα στην Ια­λυ­σό.

Απέρ­ρι­ψε ομοί­ως την κυρία πα­ρέμ­βα­ση των κ.κ. Ανα­στα­σί­ας και Ερ­ρί­κου Μας ως ουσία αβά­σι­μη και επι­δι­κά­ζει στον Δήμο Ρόδου δι­κα­στι­κή δα­πά­νη ύψους 5.000 ευρώ.

Με τις δύο αι­τή­σεις αναί­ρε­σης οι ανω­τέ­ρω δια­τεί­νο­νται ότι το δι­κα­στή­ριο δεν εκτί­μη­σε ορθώς τις απο­δεί­ξεις και ότι πα­ρα­βί­α­σε ου­σια­στι­κές δια­τά­ξεις του νόμου.

Στο με­τα­ξύ εξε­λί­ξεις κα­τα­γρά­φο­νται και στην ποι­νι­κή έρευ­να που διε­νερ­γεί­ται σχε­τι­κά με πτυχή της ίδιας υπό­θε­σης.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να η Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ανέ­θε­σε μέσω της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λεί­ας Ρόδου στην Διεύ­θυν­ση Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευ­νών της Γε­νι­κής Αστυ­νο­μι­κής Διεύ­θυν­σης Ατ­τι­κής τη διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης για να δια­πι­στω­θεί η γνη­σιό­τη­τα ή μη της δεύ­τε­ρης δια­θή­κης του εκλι­πό­ντος δι­κη­γό­ρου.

Ο Δήμος Ρόδου είχε ζη­τή­σει την εξαί­ρε­ση πραγ­μα­το­γνώ­μο­να, που διο­ρί­στη­κε με την υπ’ αρίθμ. 96/2018 από­φα­ση, του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου για τη διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής εξέ­τα­σης, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί αν η από 25.12.1993 ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη έχει συ­ντα­χθεί και υπο­γρα­φεί από τον δια­θέ­τη Ευάγ­γε­λο Ψι­μό­ρι­φο ή από τρίτο πρό­σω­πο.

Το Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου επι­λή­φθη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να της αι­τή­σε­ως των Ζερ­μαίν-Σου­ζά­νας χήρας Γε­ρά­σι­μου Ζη­σι­μά­του, το γένος Ερ­ρί­κου και Ανα­στα­σί­ας Μας, και Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­του του Γε­ρα­σί­μου, που επι­κα­λού­νται ότι στο Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου δη­μο­σιεύ­θη­κε η από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 ιδιό­χει­ρη δια­θή­κη του απο­βιώ­σα­ντος Ευάγ­γε­λου Ψι­μό­ρι­φου του Νι­κο­λά­ου και ζη­τούν την κή­ρυ­ξη ως ανί­σχυ­ρου και την ανά­κλη­ση ως ανα­κρι­βούς, του πι­στο­ποι­η­τι­κού-κλη­ρο­νο­μη­τη­ρί­ου του πα­ρα­πά­νω δια­θέ­τη.

Το κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο, που εκ­δό­θη­κε από τον Γραμ­μα­τέα του Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου δυ­νά­μει της υπ’ αριθμ. 29/1995 από­φα­σης του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, για τα ανα­φε­ρό­με­να σ΄ αυτό κλη­ρο­νο­μι­κά δι­καιώ­μα­τα εκ της από 19.11.1988 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης του κλη­ρο­νο­μού­με­νου Ευάγ­γε­λου Ψι­μό­ρι­φου, ζη­τή­θη­κε να κη­ρυ­χθεί ανί­σχυ­ρο κα­θό­τι η ως άνω δια­θή­κη ανα­κλή­θη­κε βάσει της με­τα­γε­νέ­στε­ρης από 25.12.1993 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης του ιδίου δια­θέ­τη, που δη­μο­σιεύ­θη­κε με το με αρ. 26/2013 πρα­κτι­κό δη­μο­σί­ευ­σης του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου.

Το Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου διέ­τα­ξε την επα­νά­λη­ψη της συ­ζή­τη­σης και για τη δη­μιουρ­γία ασφα­λούς δι­κα­νι­κής πε­ποί­θη­σης τη διε­νέρ­γεια πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις, από πραγ­μα­το­γνώ­μο­να γρα­φο­λό­γο.

Διο­ρί­στη­κε δε με την ως άνω από­φα­ση πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας από τον οι­κείο κα­τά­λο­γο των πραγ­μα­το­γνω­μό­νων γρα­φο­λό­γος Αθη­νών.

Ακο­λού­θως, κα­τό­πιν πα­ραγ­γε­λί­ας του Ει­σαγ­γε­λέ­ως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου προς διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης επί της από 25.12.1993 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης που φέ­ρε­ται να συ­νέ­τα­ξε ο απο­θα­νών Ευάγ­γε­λος Ψι­μό­ρι­φος, ήτοι προς δια­πί­στω­ση της γνη­σιό­τη­τας ή πλα­στό­τη­τας της δια­θή­κης αυτής, η Πται­σμα­το­δί­κης του 2ου Προ­α­να­κρι­τι­κού Τμή­μα­τος του Πρω­το­δι­κεί­ου Αθη­νών, στην οποία κατά τα ανω­τέ­ρω δια­βι­βά­στη­κε η ως άνω πα­ραγ­γε­λία, διό­ρι­σε επί­σης ως πραγ­μα­το­γνώ­μο­να δια της από 21.05.2018 πρά­ξε­ως διο­ρι­σμού, τον ίδιο, ο οποί­ος έτσι ανέ­λα­βε να επι­τε­λέ­σει τα συμ­βου­λευ­τι­κά του κα­θή­κο­ντα ταυ­το­χρό­νως στα πλαί­σια και της αστι­κής και της ποι­νι­κής διε­ρεύ­νη­σης της υπό­θε­σης.

Ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας απε­φάν­θη ότι η δια­θή­κη είναι γνή­σια και ο Δήμος Ρόδου, δια­μαρ­τύ­ρε­ται γιατί ο διο­ρι­σθείς πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας, δι­κα­στι­κός γρα­φο­λό­γος, συν­δέ­ε­ται στενά και έχει από ετών δε­σμούς φι­λί­ας και επαγ­γελ­μα­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας με ει­δι­κό γρα­φο­λό­γο, τον οποίο ήδη είχαν ορί­σει ιδιω­τι­κά ως τε­χνι­κό σύμ­βου­λό τους οι αι­τού­ντες και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν πα­ρέ­χει εχέγ­γυα αξιό­πι­στης και αμε­ρό­λη­πτης άσκη­σης των ανα­τε­θει­μέ­νων σε αυτόν κα­θη­κό­ντων.

Θυ­μί­ζου­με ότι ο Δήμος Ρόδου έχει υπο­βά­λει ανα­φο­ρά στον Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ/κών Ρόδου για την διε­ρεύ­νη­ση στοι­χειο­θέ­τη­σης ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των από πλευ­ράς των αι­τού­ντων.

Η νο­μι­κή υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου θε­ω­ρεί ότι υπάρ­χουν εν­δεί­ξεις στοι­χειο­θέ­τη­σης ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των του­λά­χι­στον πλα­στο­γρα­φί­ας και εξα­πά­τη­σης Δι­κα­στη­ρί­ου και μά­λι­στα κα­κουρ­γη­μα­τι­κής μορ­φής, της αξίας του ακι­νή­του ανερ­χό­με­νης σε αρ­κε­τά εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ.

Ο Δήμος Ρόδου υπο­στη­ρί­ζει συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 νέα ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη του Ψι­μό­ρι­φου, που δη­μο­σιεύ­θη­κε κα­τό­πιν αί­τη­σης του κ Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­του με το από 26 Ιου­νί­ου 2013 πρα­κτι­κό του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου, χωρίς να έχει αί­τη­ση κή­ρυ­ξής της σε κύρια, τυγ­χά­νει πλα­στή.

Η πλευ­ρά Ζη­σι­μά­του από την άλλη επι­κα­λεί­ται γρα­φο­λο­γι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη δι­δά­κτο­ρος του Δη­μο­κρί­τειου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θρά­κης από την οποία προ­κύ­πτει μετά βε­βαιό­τη­τας ότι η από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 δια­θή­κη έχει χα­ρα­χθεί και υπο­γρα­φεί δια χει­ρός του.

Ο Ευάγ­γε­λος Ψιµόρι­φος, που απε­βί­ω­σε την 29.11.1994 στη Ρόδο, συ­νέ­στη­σε Ιδρυµα µε έδρα την πόλη της Ρόδου και µε την επωνυµία «ΨΙ­ΜΟ­ΡΙ­ΦΕΙΟ ΑΘΛΗ­ΤΙ­ΚΟ ΙΔΡΥ­ΜΑ ΡΟΔΟΥ» στο οποίο άφησε το ακί­νη­το. Εκτο­τε ανέ­κυ­ψε “κό­ντρα” για την κυ­ριό­τη­τά του µεταξύ της κ. Ζησιµάτου και του Δήµου, ενώ ο Δήµος Ρόδου έχει ασκή­σει αί­τη­ση ενώ­πιον του Μονοµελούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, µε την οποία ζητά να του χο­ρη­γη­θεί κλη­ρο­νοµητή­ριο, µε το οποίο να βε­βαιώ­νε­ται ότι είναι κλη­ρο­δό­χος του Ε. Ψιµόρι­φου επί της κυ­ριό­τη­τας του ακι­νή­του.

Η κ. Ζερµέν – Σου­ζά­να, συζ. Γε­ρά­σιµου Ζησιµάτου, το γένος Ερ­ρί­κου και Ανα­στα­σί­ας Μας, δια­τεί­νε­ται ότι έχει συµπλη­ρω­θεί στο πρό­σω­πό της ο νόµιµος χρό­νος χρη­σι­κτη­σί­ας και ότι το επί­δι­κο ακί­νη­το δεν ανήκε στην κυ­ριό­τη­τα και συ­νε­πώς δεν πε­ρι­λαµβα­νό­ταν στην κλη­ρο­νοµία του Ευαγ­γέ­λου Ψιµόρι­φου κατά το χρόνο του θα­νά­του του.

Το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου έκρι­νε ότι οι ισχυ­ρι­σμοί της ενά­γου­σας και των κυ­ρί­ως πα­ρεμ­βαι­νό­ντων, ότι η Ανα­στα­σία Μας και οι κλη­ρο­νό­μοι της τέκνα και εγ­γο­νοί ασκού­σαν πρά­ξεις νομής στο επί­δι­κο ακί­νη­το, με δά­νοια κυ­ρί­ου, συ­νε­χώς από το έτος 1964 μέχρι το έτος 2008, δεν απο­δεί­χθη­καν. Επι­πλέ­ον έκρι­νε ότι ο Δήμος Ρόδου είναι κλη­ρο­δό­χος του ακι­νή­του, δυ­νά­μει της από 19 Νο­εμ­βρί­ου 1998 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης, όσον αφορά στην πα­ρα­χώ­ρη­ση της χρή­σης του επί­δι­κου ακι­νή­του.