Χριστουγεννιάτικο χωριό στη Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου

Η πρό­σφα­τη από­φα­ση να στη­θεί το Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κο Χωριό της Ρόδου στην Πλα­τεία Δη­μαρ­χεί­ου, όπως πα­λιό­τε­ρα δεν είναι λύση . Είναι επί­σης ατυ­χές που συ­νε­χί­ζου­με να χρη­σι­μο­ποιού­με τον όρο «χωριό» για μια διά­τα­ξη που, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, μοιά­ζει πε­ρισ­σό­τε­ρο με μια πρό­χει­ρη αγορά. Αυτή η προ­σέγ­γι­ση υπο­βαθ­μί­ζει τόσο το πνεύ­μα των γιορ­τών όσο και τις δυ­να­τό­τη­τες που προ­σφέ­ρει η μο­να­δι­κή μας πόλη.

Αντί να επα­να­λαμ­βά­νου­με τα ίδια λάθη, η Ρόδος έχει την ευ­και­ρία να δη­μιουρ­γή­σει μια αλη­θι­νά μα­γευ­τι­κή και βιω­μα­τι­κή γιορ­τι­νή διά­στα­ση. Η ιδα­νι­κή το­πο­θε­σία για αυτό θα μπο­ρού­σε να είναι η Με­σαιω­νι­κή Πόλη της Ρόδου, μνη­μείο Πα­γκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO, κάτι το οποίο είναι και  στα ΄΄θέ­λω­΄΄ όπως γνω­ρί­ζω του δη­μάρ­χου μας Αλέ­ξαν­δρου Κο­λιά­δη.

Φα­ντα­στεί­τε ένα γνή­σιο Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κο Με­σαιω­νι­κό Χωριό να ξε­προ­βάλ­λει μέσα σε πύρ­γους, τείχη και πλα­κό­στρω­τα δρο­μά­κια. Οι πω­λή­σεις θα μπο­ρού­σαν να γί­νο­νται σε ξύ­λι­νους πά­γκους μπρο­στά σε ιστο­ρι­κά κτί­ρια, όπως σε διά­ση­μες Ευ­ρω­παϊ­κές Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κες Αγο­ρές – της Βιέν­νης (Rathausplatz), της Πρά­γας (Παλιά Πόλη) και των Βρυ­ξελ­λών (Winter Wonders) – που απο­τε­λούν το πρό­τυ­πο. Αυτές οι πό­λεις κα­τα­λα­βαί­νουν ότι το γα­λή­νιο και ιστο­ρι­κό τους πε­ρι­βάλ­λον είναι ο κύ­ριος πλού­τος που ενι­σχύ­ει την ατμό­σφαι­ρα των γιορ­τών.

Τα οφέλη μιας τέ­τοιας με­τα­τό­πι­σης θα ήταν τε­ρά­στια:

Η Ρόδος θα μπο­ρού­σε να προ­σελ­κύ­σει επι­σκέ­πτες, που θα έρ­χο­νται ει­δι­κά για να ζή­σουν μια μο­να­δι­κή εμπει­ρία: Χρι­στού­γεν­να σε έναν ζω­ντα­νό με­σαιω­νι­κό οι­κι­σμό. Αυτό θα ενί­σχυε ση­μα­ντι­κά την του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο και θα στή­ρι­ζε τις το­πι­κές επι­χει­ρή­σεις. Αντί για «πρό­χει­ρες και φτη­νές κα­τα­σκευ­ές» και ένα κιτς αι­σθη­τι­κό, θα έχου­με ένα πε­ρι­βάλ­λον αυ­θε­ντι­κό και γε­μά­το ατμό­σφαι­ρα. Τα παι­διά μας θα συ­νη­θί­ζουν στην ομορ­φιά και την ιστο­ρία.

Όπως η Δράμα με την «Ονει­ρού­πο­λη» και τα Τρί­κα­λα με τον «Μύλο των Ξω­τι­κών», η Ρόδος έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να δη­μιουρ­γή­σει το δικό της, ανα­γνω­ρί­σι­μο γιορ­τι­νό προ­ϊ­όν, που θα ξε­χω­ρί­ζει σε εθνι­κό επί­πε­δο.

Είναι και­ρός να στα­μα­τή­σου­με να εί­μα­στε απλοί θε­α­τές σε μια ασή­μα­ντη αγορά και να γί­νου­με πο­λί­τες μιας πόλης που τιμά τη δική της κλη­ρο­νο­μιά και δη­μιουρ­γεί μα­γεία.  Ας πά­ρου­με τα Χρι­στού­γεν­να πίσω στην καρ­διά της ιστο­ρί­ας μας.

Δη­λώ­νω εθε­λο­ντής αν πάρει μια τέ­τοια πρω­το­βου­λία ο Δήμος για τα επό­με­να Χρι­στού­γεν­να. Η βάση υπάρ­χει: τον βρα­βευ­μέ­νο σύλ­λο­γο­΄΄Με­σαιω­νι­κό Ρό­δο­΄΄  με ιδρύ­τρια και Πρό­ε­δρο την Άννα Αχιο­λά.

Δη­μή­τρης Μί­χα­λος