“Στην Κάλυμνο διψούν για μπάσκετ”!

H EA Κα­λύ­μνου πήρε την πρώτη νίκη της ιστο­ρί­ας της σε εθνι­κές κα­τη­γο­ρί­ες, αφού επι­κρά­τη­σε με 83-70 του Φοί­νι­κα Πει­ραιά στην 3η αγω­νι­στι­κή του 3ου ομί­λου της Γ’ Εθνι­κής και ο πο­λύ­πει­ρος φόρ­γουορντ των νη­σιω­τών, Αλέ­ξαν­δρος Συ­γκού­νας, «φι­λο­ξε­νή­θη­κε» στην εκ­πο­μπή «Άκου τι έκα­νες» με τον Με­νέ­λαο Σε­βα­στιά­δη. Ανα­λυ­τι­κά είπε:

Για την από­φα­σή του να πάει στην Κά­λυ­μνο: «Όταν μι­λού­σα με τους αν­θρώ­πους της ομά­δας διέ­κρι­να αν­θρώ­πους που «δι­ψούν» για μπά­σκετ, που «δι­ψούν» να δη­μιουρ­γη­θεί και να «χτι­στεί» κάτι καλό στο νησί. Ήταν άν­θρω­ποι έμπι­στοι, οπότε έτσι απο­φά­σι­σα να πάω. Χαί­ρο­μαι που πήρα αυτήν την από­φα­ση, δεν την έχω με­τα­νιώ­σει κα­θό­λου».

Για τη νίκη απέ­να­ντι στον Φοί­νι­κα Πει­ραιά: «Ήταν μια ιστο­ρι­κή νίκη. Χαί­ρο­μαι πάρα πολύ που γρά­φε­ται τ’ όνομά μου κι εμένα μέσα απ’ την ιστο­ρία της ομά­δας. Ήταν με­γά­λη νίκη ασυ­ζη­τη­τί, εί­χα­με πολύ κόσμο στην Κω, αφού εκεί παί­ξα­με, και δε φα­ντά­ζο­μαι τι μπορώ να δω όταν αγω­νι­στού­με στην έδρα μας στην Κά­λυ­μνο, όταν τε­λειώ­σουν οι ερ­γα­σί­ες στο γή­πε­δο. Αυτό το διά­στη­μα γί­νο­νται ενέρ­γειες και το­πο­θε­τεί­ται παρκέ στο κλει­στό γή­πε­δο της Κα­λύ­μνου. Τώρα και για τις επό­με­νες 10-12 μέρες ήμα­σταν και θα εί­μα­στε σε μια δύ­σκο­λη κα­τά­στα­ση, προ­πο­νού­μα­στε λίγο στο ανοι­χτό, λίγο στο γυ­μνα­στή­ριο, πάμε στην Κω να κά­νου­με καμιά προ­πό­νη­ση. Πε­ρι­μέ­νου­με πώς και πώς να τε­λειώ­σει αυτό το κομ­μά­τι και να μπει η ομάδα επι­τέ­λους ν’ αγω­νι­στεί σε παρκέ με τον κόσμο της».

Για τη φε­τι­νή ομάδα της Κα­λύ­μνου: «Η ομάδα δεν έχει απλά μπα­σκε­τι­κά παι­διά, αλλά έχουν και χα­ρα­κτή­ρα σωστό και πολύ συ­νει­δη­το­ποι­η­μέ­νο. Εδώ η ομάδα δια­θέ­τει παι­διά με όρεξη, παι­διά που έπαι­ζαν και πέ­ρυ­σι στο το­πι­κό, που είναι ντό­πιοι, που είναι χο­ρη­γοί στην ομάδα, που βοη­θούν, αγω­νί­ζο­νται, «τρέ­χουν» για την ομάδα. Έτσι, όταν έρ­χο­μαι εγώ εδώ πέρα δε γί­νε­ται να μη δώσω πα­ρα­πά­νω απ’ το 100% γι’ αυ­τούς τους αν­θρώ­πους. Θα ήταν πολύ άδικο και δε θα με τι­μού­σε κα­θό­λου αν δεν το έκανα. Έχει «δέσει» πάρα πολύ όμορ­φα όλο αυτό. Είναι άπει­ρη ακόμα η ομάδα στις εθνι­κές κα­τη­γο­ρί­ες, αλλά πάμε μέρα με τη μέρα να το «χτί­σου­με» αυτό και να το φτιά­ξου­με. Η ομάδα έχει πολ­λές δυ­να­τό­τη­τες και αν δου­λέ­ψου­με συ­νει­δη­το­ποι­η­μέ­να κατ’ αυτόν τον τρόπο θα ‘ναι πολύ ευ­χά­ρι­στη η συ­νέ­χεια».

Για την αγάπη του κό­σμου της Κα­λύ­μνου για το μπά­σκετ: «Περ­πα­τάς έξω και σε στα­μα­τά­ει ο κό­σμος, θα πας να φας κάτι, σε στα­μα­τά­ει να σου πει τη γνώμη του, θα σου κά­νουν πα­ρά­πο­να, θα σου δώ­σουν το χέρι τους, θα σου χτυ­πή­σουν φι­λι­κά την πλάτη. Το νησί πραγ­μα­τι­κά «δι­ψά­ει» για μπά­σκετ, το αγα­πά­ει και το στη­ρί­ζει πάρα πολύ όλο αυτό. Παί­ξα­με προ­χθές στην Κω και 200 άτομα πήραν το κα­ρά­βι να έρ­θουν εκεί να δουν το ματς και μετά γύ­ρι­σαν με την ομάδα. Ο κό­σμος ανυ­πο­μο­νεί να έρθει η Κυ­ρια­κή για να παί­ξει η Κά­λυ­μνος».

Για το αν βοη­θά­ει με την εμπει­ρία του την ομάδα: «Καλώς ή κακώς είμαι παί­κτης και δεν παύει να ‘χω έρθει για ν’ αγω­νι­στώ. Από ‘κει και πέρα, αν μπορώ να με­τα­φέ­ρω τις ει­κό­νες και εμπει­ρί­ες που έχω απ’ το υψη­λό­τε­ρο επί­πε­δο, τις κα­τα­στά­σεις δια­χεί­ρι­σης σε κά­ποια κομ­μά­τια, σαφώς και το κάνω και μου έχει ζη­τη­θεί να το κάνω. Αυτό είναι πάρα πολύ όμορ­φο, άν­θρω­ποι που δε γνω­ρί­ζουν να θέ­λουν να μά­θουν. Αλλού υπάρ­χουν άν­θρω­ποι που δε γνω­ρί­ζουν και νο­μί­ζουν ότι γνω­ρί­ζουν. Εδώ οι άν­θρω­ποι είναι πάρα πολύ συ­νει­δη­το­ποι­η­μέ­νοι, θέ­λουν να μά­θουν, «δι­ψούν» γι’ αυτό που κά­νουν και θέ­λουν ό,τι κά­νουν να γί­νε­ται σωστά. Το καλό είναι πως ό,τι δυ­σκο­λί­ες και ατυ­χί­ες υπάρ­χουν διορ­θώ­νο­νται και δεν επα­να­λαμ­βά­νο­νται, οπότε είμαι πάρα πολύ αι­σιό­δο­ξος».

Για τα παι­διά που έρ­χο­νται «από πίσω» στην ομάδα: «Έχω την τύχη να ‘χω ανα­λά­βει και τα τμή­μα­τα των παι­διών ηλι­κία 6-9 χρο­νών. Μι­λά­με για παν­ζουρ­λι­σμό, βλέ­πεις παι­διά ευ­τυ­χι­σμέ­να και χα­ρού­με­να να ‘ρχο­νται να κά­νουν προ­πό­νη­ση, έρ­χο­νται τρε­λα­μέ­να στα παι­χνί­δια. Το ότι ένα νησί σαν την Κά­λυ­μνο έχει τόσα παι­διά στις ακα­δη­μί­ες είναι πραγ­μα­τι­κά τρο­με­ρό. Από ‘κει και πέρα, υπάρ­χουν και τα με­γα­λύ­τε­ρα παι­διά, όπου σε κά­ποια λεί­πουν οι βά­σεις, κά­ποια είναι πιο πίσω, κά­ποια είναι λίγο κα­λύ­τε­ρα, αλλά έχουν ξε­κι­νή­σει από φέτος μ’ έναν προ­γραμ­μα­τι­σμό να στή­νο­νται σωστά οι ακα­δη­μί­ες. Αυτό είναι για ‘μένα το «Α» και το «Ω» για τις ομά­δες, το να δου­λεύ­ουν σωστά οι ακα­δη­μί­ες, γιατί αυτές είναι που θα κρα­τή­σουν τους συλ­λό­γους. Το πάνε πολύ σωστά το σκε­πτι­κό τους και εύ­χο­μαι να τους βγει».