Οι επικήδειοι των παιδιών της Φώφης Γεννηματά: «Αντίο μαμά, θα μας λείψεις πολύ, σ’ αγαπάμε για πάντα»

Τα τρία παι­διά της Φώφης Γεν­νη­μα­τά είπαν το δικό τους «αντίο» για τη μη­τέ­ρα τους

«Η αγάπη και η στορ­γή σου δεν είχε όρια», τό­νι­σε ο γιος της Φώφης Γεν­νη­μα­τά,

«Η αγάπη και η στορ­γή σου δεν είχε όρια, κάτι που παρά την απαι­τη­τι­κή σου κα­ριέ­ρα την νιώ­θα­με έντο­να. Ήσουν αγω­νί­στρια της ζωής για τη ζωή. Έγι­νες έτσι υπό­δειγ­μα για  πάρα πολ­λούς αν­θρώ­πους. Μας μί­λα­γες με ει­λι­κρί­νεια και τρυ­φε­ρό­τη­τα επι­κε­ντρω­μέ­νη στις χαρές της ζωής.

Κρα­τή­θη­κες με όσες δυ­νά­μεις σου είχαν απο­μεί­νει για να σε απο­χαι­ρε­τή­σου­με

Η σχέση που είχες με τον πα­τέ­ρα μας, μας δί­δα­ξε τι θα πει αγάπη και συ­ντρο­φι­κό­τη­τα. Ο δε­σμός σου με τη θεία μας τη Μαίρη, είναι πα­ρά­δειγ­μα αδερ­φι­κής αγά­πης.Η ζωή σου θα είναι πα­ρά­δειγ­μα για εμάς, όπως ήταν για εσένα η ζωή του παπ­πού μας, Γιώρ­γου Γεν­νη­μα­τά.

Τώρα πι­στεύω ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο στον άν­θρω­πο. Η οι­κο­γέ­νεια για σένα ήταν όλη σου η ζωή. Κρα­τή­θη­κες με όσες δυ­νά­μεις σου είχαν απο­μεί­νει, για να σε φι­λή­σου­με και να σε απο­χαι­ρε­τή­σου­με για μια τε­λευ­ταία φορά. Είμαι σί­γου­ρος πως θα μας φυλάς, με το χα­μό­γε­λο που σε ση­μά­δε­ψε, πάνω από τα σύν­νε­φα».

«Ήσουν πάντα η ηρω­ί­δα μας , η μαμά μας», τό­νι­σε η Κα­τε­ρί­να, η μι­κρό­τε­ρη κόρη της Φώφης Γεν­νη­μα­τά το­νί­ζο­ντας τη συ­νε­χή πα­ρου­σία της στο πλευ­ρό των παι­διών.

«Είσαι η πιο δυ­να­τή γυ­ναί­κα που ξέρω. Θα μας λεί­ψεις πολύ. Θα μου λεί­ψει το χάδι σου, το χα­μό­γε­λό σου. Ήσουν πάντα δίπλα μας. Ησουν και θα είσαι ο άν­θρω­πος που θαυ­μά­ζω. Θα μας λεί­ψεις πολύ. Θα μου λεί­ψουν οι συ­ζη­τή­σεις που κά­να­με τα βρά­δια, τα τα­ξί­δια. Δεν θα σε ξε­χά­σου­με ποτέ. Αντίο μαμά. Είσαι μα­χή­τρια», κα­τέ­λη­ξε η κόρη της Φώφης Γεν­νη­μα­τά, Κα­τε­ρί­να.

Πολύ συ­γκι­νη­μέ­νη ήταν και η με­γά­λη της κόρη Αι­μι­λία, η οποία ανα­φέρ­θη­κε σε όσα θα τους λεί­ψουν πιο πολύ από την μη­τέ­ρα τους. Η ζωή σου είναι οδη­γός. Μια ζωή γε­μά­τη αλή­θεια, αξιο­πρέ­πεια κι ελ­πί­δα. «Αυτά μας έγρα­φες και να είσαι σί­γου­ρη ότι θα τα ακο­λου­θή­σου­με», είπε.

Συ­γκι­νη­τι­κή στιγ­μή ήταν και αυτή όπου ο γιος της, ο 17χρο­νος Γιώρ­γος, εκ­φώ­νη­σε τον επι­κή­δειο για τη μη­τέ­ρα του.

«Η αγάπη και η στορ­γή σου δεν είχε όρια, κάτι που παρά την απαι­τη­τι­κή σου κα­ριέ­ρα την νιώ­θα­με έντο­να. Ήσουν αγω­νί­στρια της ζωής για τη ζωή. Έγι­νες έτσι υπό­δειγ­μα για πάρα πολ­λούς αν­θρώ­πους. Μας μί­λα­γες με ει­λι­κρί­νεια και τρυ­φε­ρό­τη­τα επι­κε­ντρω­μέ­νη στις χαρές της ζωής. Κρα­τή­θη­κες με όσες δυ­νά­μεις σου είχαν απο­μεί­νει για να σε απο­χαι­ρε­τή­σου­με

Η σχέση που είχες με τον πα­τέ­ρα μας, μας δί­δα­ξε τι θα πει αγάπη και συ­ντρο­φι­κό­τη­τα. Ο δε­σμός σου με τη θεία μας τη Μαίρη, είναι πα­ρά­δειγ­μα αδερ­φι­κής αγά­πης. Η ζωή σου θα είναι πα­ρά­δειγ­μα για εμάς, όπως ήταν για εσένα η ζωή του παπ­πού μας, Γιώρ­γου Γεν­νη­μα­τά. Τώρα πι­στεύω ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο στον άν­θρω­πο. Η οι­κο­γέ­νεια για σένα ήταν όλη σου η ζωή. Κρα­τή­θη­κες με όσες δυ­νά­μεις σου είχαν απο­μεί­νει, για να σε φι­λή­σου­με και να σε απο­χαι­ρε­τή­σου­με για μια τε­λευ­ταία φορά. Είμαι σί­γου­ρος πως θα μας φυλάς, με το χα­μό­γε­λο που σε ση­μά­δε­ψε, πάνω από τα σύν­νε­φα».

Με τρυ­φε­ρά λόγια η κόρη της Φώφης Γεν­νη­μα­τά Αι­μι­λία είπε το δικό της αντίο στη μη­τέ­ρα της.

«Η αγκα­λιά σου ήταν ζεστή και τρυ­φε­ρή. Μία ασπί­δα σαν και σένα. Το χα­μό­γε­λό σου, το χάδι σου και κυ­ρί­ως το ζεϊ­μπέ­κι­κο της ζωής που χό­ρε­ψες κα­λύ­τε­ρα από όλους είναι αυτό που θα μας λεί­ψει πιο πολύ» τό­νι­σε και κα­τέ­λη­ξε με την υπό­σχε­ση:

«Θα ακο­λου­θή­σου­με ότι μας έμα­θες».