Τα συμπεράσματα της εσπερίδας «Πρόληψη δασικών πυρκαγιών και αποκατάσταση πυρόπληκτων περιοχών»

Ο Σύλ­λο­γος Προ­στα­σί­ας Πε­ρι­βάλ­λο­ντος θέ­λο­ντας να συμ­βά­λει ενερ­γά στη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση για τους βέλ­τι­στους τρό­πους πρό­λη­ψης των πυρ­κα­γιών και απο­κα­τά­στα­σης των πυ­ρό­πλη­κτων πε­ριο­χών, διορ­γά­νω­σε στις 18/09/2021 εσπε­ρί­δα με τη συμ­με­το­χή των:

· Ζάγκα Θε­ο­χά­ρη, κα­θη­γη­τή ΑΠΘ, Δ/ντή Ερ­γα­στη­ρί­ου Δα­σο­κο­μί­ας

· Στάθη Δη­μη­τρί­ου, κα­θη­γη­τή ΑΠΘ, Δ/ντή Ερ­γα­στη­ρί­ου Διευ­θέ­τη­σης Ορει­νών Υδά­των

· Μπα­λα­τσού­κα Αι­κα­τε­ρί­νης, Διευ­θύ­ντρια Δασών Δω­δε­κα­νή­σου

Θα θέ­λα­με να ευ­χα­ρι­στή­σου­με τους ομι­λη­τές και την ομι­λή­τρια καθώς και το Νίκο Θε­ο­δω­ρί­δη, πρ. Διευ­θυ­ντή Δασών Ν. Αι­γαί­ου και πρ. ΓΓ της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου που συ­ντό­νι­σε την εσπε­ρί­δα. Ευ­χα­ρι­στί­ες επί­σης και στους πολ­λούς φί­λους και φίλες που πα­ρα­κο­λού­θη­σαν ζω­ντα­νά αλλά και μέσω δια­δι­κτύ­ου την εσπε­ρί­δα.

Τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα συ­μπε­ρά­σμα­τα από την εσπε­ρί­δα, τα οποία θα κοι­νο­ποι­η­θούν και σους αρ­μό­διους φο­ρείς, με­ρι­κοί από τους οποί­ους έλαμ­ψαν διά της απου­σί­ας τους, είναι:

1. Άμε­σες ενέρ­γειες για τις κα­μέ­νες εκτά­σεις από την φε­τι­νή πυρ­κα­γιά της Ρόδου, στην 1/8/2021, μετά την κή­ρυ­ξή τους ως ανα­δα­σω­τέ­ες και την απα­γό­ρευ­ση της θήρας, είναι:

– η ολο­κλή­ρω­ση των με­λε­τών για την απο­τρο­πή της διά­βρω­σης του εδά­φους και των πλημ­μυ­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων,

– η εφαρ­μο­γή των εν λόγω με­λε­τών το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τόν, κυ­ρί­ως με την κα­τα­σκευή κορ­μο­δε­μά­των στις επι­κλι­νείς πε­ριο­χές (κλίση από 25% έως 55%) και η κα­τα­σκευή κορ­μο­φραγ­μά­των στα ρέ­μα­τα για τη συ­γκρά­τη­ση φερ­τών υλι­κών και εδά­φους.

– η υλο­τό­μη­ση των κα­μέ­νων δέ­ντρων για λό­γους αι­σθη­τι­κής αλλά και κα­λύ­τε­ρης μελ­λο­ντι­κής πυ­ρο­προ­στα­σί­ας. Θα πρέ­πει να ακο­λου­θη­θεί η αξιο­ποί­η­ση του ξύλου και των υπο­λειμ­μά­των της υλο­το­μί­ας όπως σε άλλες πε­ριο­χές της Ελ­λά­δας με την πα­ρα­γω­γή εμπο­ρεύ­σι­μης ξυ­λεί­ας, pellets ως υλικό καύ­σης και φυ­σι­κά για την κα­τα­σκευή των κορ­μο­δε­μά­των και κορ­μο­φραγ­μά­των.

2. Στις κα­μέ­νες εκτά­σεις πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται πε­ριο­χές στα Μα­ρι­τσά και την Ψίνθο όπου θα υπάρ­ξει λο­γι­κά φυ­σι­κή ανα­γέν­νη­ση του δά­σους, καθώς δια­πι­στώ­θη­κε δια­σπο­ρά των σπό­ρων πεύ­κου και ανα­βλά­στη­ση θά­μνων, όπως ο σχί­νος, η οποία θα επι­βε­βαιω­θεί στα επό­με­να 1-2 χρό­νια με την προ­ϋ­πό­θε­ση του 1 πα­ρα­πά­νω.

 

3. Στις πε­ριο­χές που απο­τύ­χει ή είναι αδύ­να­τη η φυ­σι­κή ανα­γέν­νη­ση (δι­πλο­κα­μέ­νες και πολύ επι­κλι­νείς), θα πρέ­πει να γίνει τε­χνη­τή ανα­δά­σω­ση με τους όρους και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις της επι­στή­μης (αραιή ή πυκνή φύ­τευ­ση, αυ­τό­χθο­να είδη ή οι­κο­λο­γι­κά συμ­βα­τά όπως τρα­χεία Πεύκη (Pinus Brutia), κυ­πα­ρίσ­σι, και σε πε­ριο­ρι­σμέ­νες το­πο­θε­σί­ες πλα­τύ­φυλ­λα όπως η βε­λα­νι­διά, η χα­ρου­πιά κ.α, άρ­δευ­ση δύο με τρία χρό­νια, προ­στα­σία από την υπερ­βό­σκη­ση). Οι ενέρ­γειες αυτές πρέ­πει να γί­νουν και στις υπό­λοι­πες πε­ριο­χές του νη­σιού όπου δεν υπάρ­χει φυ­σι­κή ανα­γέν­νη­ση ύστε­ρα από πα­λαιό­τε­ρες πυρ­κα­γιές, που δυ­στυ­χώς είναι πολ­λές.

 

4. Απαι­τεί­ται εν­δυ­νά­μω­ση και ανά­πτυ­ξη των πε­ρι­φε­ρεια­κών και δα­σι­κών φυ­τω­ρί­ων, ώστε να είναι ικανά να πα­ρά­γουν υγιή φυ­τά­ρια αυ­τό­χθο­νων κα­τάλ­λη­λων ειδών.

 

5. Η επέν­δυ­ση στην πρό­λη­ψη, σε κον­δύ­λια και αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό, καθώς και η γρή­γο­ρη πυ­ρο­σβε­στι­κή επέμ­βα­ση θα μειώ­σει θε­α­μα­τι­κά τον αριθ­μό και την έντα­ση των δα­σι­κών πυρ­κα­γιών. Μέτρα πρό­λη­ψης οπωσ­δή­πο­τε είναι η απά­λει­ψη πι­θα­νών αι­τί­ων πυρ­κα­γιάς όπως οι κο­λώ­νες ηλε­κτρι­σμού, τα σκου­πί­δια στα δάση κλπ.

 

6. Η σωστή δια­χεί­ρι­ση του δά­σους (κα­θά­ρι­σμα από την πε­ρίσ­σια βιο­μά­ζα, συ­ντή­ρη­ση δα­σι­κών δρό­μων, απο­μά­κρυν­ση εστιών πυρ­κα­γιάς, οι­κο­νο­μι­κή αξιο­ποί­η­ση δα­σι­κών προ­ϊ­ό­ντων κλπ) μπο­ρεί να έχει θε­α­μα­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα πα­ρό­λο που οι συν­θή­κες τα επό­με­να χρό­νια θα είναι χει­ρό­τε­ρες, λόγω της αλ­λα­γής των κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κών συν­θη­κών στην ύπαι­θρο κατά τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες αλλά και της κλι­μα­τι­κής κρί­σης.

 

7. Απαι­τεί­ται ανά­πτυ­ξη και σωστή ορ­γά­νω­ση της πο­λι­τι­κής προ­στα­σί­ας και των εθε­λο­ντι­κών ομά­δων ώστε να υπάρ­χει συ­νερ­γα­σία με τους θε­σμι­κούς φο­ρείς και να απο­φευ­χθούν οι κίν­δυ­νοι για τους εθε­λο­ντές.

 

8. Η δα­σι­κή υπη­ρε­σία που πλέον δεν έχει την ευ­θύ­νη της δα­σο­πυ­ρό­σβε­σης, έχει πολλά να προ­σφέ­ρει στον τομέα της πρό­λη­ψης και της απο­κα­τά­στα­σης των πε­ριο­χών που έχουν πλη­γεί. Συ­νε­πώς, η στε­λέ­χω­ση και χρη­μα­το­δό­τη­ση των δα­σαρ­χεί­ων θα απο­φέ­ρει πε­ρισ­σό­τε­ρα απο­τε­λέ­σμα­τα από την υπερ­βο­λι­κή δα­πά­νη σε μέσα δα­σο­πυ­ρό­σβε­σης.

ΣΥΛ­ΛΟ­ΓΟΣ ΠΡΟ­ΣΤΑ­ΣΙΑΣ ΠΕ­ΡΙ­ΒΑΛ­ΛΟ­ΝΤΟΣ ΝΗΣΟΥ Ρ

Το ΔΣ του Συλ­λό­γου