Κερδοσκόποι καραδοκούν να αρπάξουν επιχειρήσεις

Ξυπνάει πάλι ο εφιάλ­της των ξένων funds, τα οποία οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες δεν θεωρούν ως την πλέον ενδε­δειγ­μένη λύση, καθώς οι τιμές που δίνουν θεω­ρού­νται εξαι­ρε­τικά χαμηλές ενώ θα οδη­γή­σουν σε λουκέτα πολλές εται­ρείες που θα μπο­ρού­σαν να εξυ­γιαν­θούν

Το φάντα­σμα των ξένων funds πλα­νά­ται πάνω από τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις. Η πώληση κόκ­κι­νων επι­χει­ρη­μα­τι­κών δανείων σε κερ­δο­σκο­πικά κεφά­λαια είναι το δυσμε­νές σενάριο στην περί­πτωση που οι τρά­πε­ζες δεν επι­τύ­χουν τους στόχους που έχουν τεθεί για τη μείωσή τους τα επόμενα χρόνια.

Ήδη οι τρά­πε­ζες διε­ξά­γουν αγώνα δρόμου για τη ρύθμιση των δανείων αυτών, αλλά ο χρόνος που έχει ήδη χαθεί και συνε­χί­ζει να χάνεται εξαι­τίας της καθυ­στέ­ρη­σης στην ολο­κλή­ρωση της δεύ­τε­ρης αξιο­λό­γη­σης έχει επη­ρε­ά­σει σημα­ντικά τον προ­γραμ­μα­τι­σμό τους, κάνο­ντας ιδιαί­τερα δύσκολη την επί­τευξη των στόχων που έχουν τεθεί από τον Ευρω­παϊκό Μηχα­νι­σμό Στα­θε­ρό­τη­τας (SSM). Το πρό­βλημα είναι ότι οι τρά­πε­ζες βρί­σκο­νται καθη­με­ρινά αντι­μέ­τω­πες με δανειο­λή­πτες, κυρίως επι­χει­ρη­μα­τι­κών δανείων μικρών και μεγάλων επι­χει­ρή­σεων, που δεν βιά­ζο­νται να ρυθ­μί­σουν τα δάνειά τους ανα­μέ­νο­ντας τη θεσμο­θέ­τηση του εξω­δι­κα­στι­κού συμ­βι­βα­σμού, αλλά και δανειο­λή­πτες που εξαι­τίας της οικο­νο­μι­κής ασφυ­ξίας και της έλλει­ψης ρευ­στό­τη­τας αδυ­να­τούν να καλύ­ψουν τις δανεια­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις ή χάνουν προη­γού­με­νες ρυθ­μί­σεις τους και ξανα­μπαί­νουν στο στρα­τό­πεδο των κόκ­κι­νων.

ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΠΑΛΙ. Το δεδο­μένο αυτό έχει οδη­γή­σει σε επι­δεί­νωση της ποιό­τη­τας των δανεια­κών χαρ­το­φυ­λα­κίων των ελλη­νι­κών τρα­πε­ζών, με τα κόκκινα δάνεια να αυξά­νο­νται ξανά και να έχουν ήδη φτάσει στα 110 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ, απο­μα­κρύ­νο­ντας τις τρά­πε­ζες από την επί­τευξη των στόχων.

Επι­πλέον, η μεγάλη καθυ­στέ­ρηση στη θεσμο­θέ­τηση του ανα­βαλ­λό­με­νου φόρου, ρύθμιση την οποία έφερε η κυβέρ­νηση για δια­βού­λευση μόλις πριν από 10 ημέρες, αλλά και η μη ύπαρξη θεσμι­κού πλαι­σίου για την προ­στα­σία των στε­λε­χών των τρα­πε­ζών που θα δια­γρά­φουν οφειλές δανειο­λη­πτών βάζουν ένα ακόμα εμπόδιο και ξυπνούν και πάλι τον εφιάλτη των ξένων funds, τα οποία οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες δεν θεωρούν ως την πλέον ενδε­δειγ­μένη λύση για την απο­μεί­ωση των κόκ­κι­νων δανείων τους καθώς οι τιμές που δίνουν θεω­ρού­νται εξαι­ρε­τικά χαμηλές ενώ θα οδη­γή­σουν σε λουκέτα πολλές από τις επι­χει­ρή­σεις που θα μπο­ρού­σαν να εξυ­γιαν­θούν.

Τρα­πε­ζικά στελέχη εκφρά­ζουν την ανη­συ­χία τους επι­ση­μαί­νο­ντας ότι όλα τα σενάρια για τη μείωση των κόκ­κι­νων επι­χει­ρη­μα­τι­κών δανείων είχαν γίνει με δεδο­μένο ότι όλα τα ανοικτά θέματα θα είχαν κλείσει από τον Δεκέμ­βριο και ότι πλέον θα ήταν νόμος του κράτους. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμ­βαί­νει.

Μάλιστα, στην πρό­σφατη επί­σκεψή της στην Αθήνα η επι­κε­φα­λής του Ευρω­παϊ­κού Μηχα­νι­σμού Στα­θε­ρό­τη­τας Ντανιέλ Νουί έστειλε διπλό μήνυμα τόσο στις τρά­πε­ζες όσο και στην κυβέρ­νηση να επι­σπεύ­σουν τις ανα­γκαίες δια­δι­κα­σίες ώστε να μη βγουν οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες εκτός στόχων. Τόνισε επι­πλέον ότι η έμφαση πρέπει να δοθεί στα δάνεια των επι­χει­ρή­σεων, εκ των οποίων αυτά των μικρο­με­σαίων είναι και τα περισ­σό­τερα.

Σύμφωνα με το χρο­νο­διά­γραμμα που έχει τεθεί από τον SSM για τη μείωση των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων ανοιγ­μά­των τους, στο οποίο οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες συμ­φώ­νη­σαν με τις επο­πτι­κές Αρχές στο τέλος Σεπτεμ­βρίου του 2016, έως το 2019 θα πρέπει να έχουν προ­χω­ρή­σει σε μείωση των υπο­λοί­πων κατά 38%, δια­μορ­φώ­νο­ντας το ανα­με­νό­μενο υπό­λοιπο των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων ανοιγ­μά­των στα 66,7 δισ. ευρώ από 106,9 δισ. ευρώ.

Ωστόσο, παρά την κάμψη που φάνηκε να παρου­σιά­ζουν, ως απο­τέ­λε­σμα και των ενερ­γειών των τρα­πε­ζών για απευ­θείας ρυθ­μί­σεις με δανειο­λή­πτες, το πρώτο δίμηνο του 2017 προ­στέ­θηκε άλλο 1,5 δισ. ευρώ ανε­βά­ζο­ντας το συνο­λικό ποσό σε περίπου 110 δισ. ευρώ, κυρίως λόγω της αβε­βαιό­τη­τας που υπάρχει για την αξιο­λό­γηση. Σύμφωνα με τα στοι­χεία της Τρα­πέ­ζης της Ελλάδος, οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες έχουν στόχο τη μείωση των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων κατά 40,2 δισ., δηλαδή στα 66,7 δισ. στο τέλος του 2019, με το μεγα­λύ­τερο ποσοστό υπο­χώ­ρη­σης να επι­τυγ­χά­νε­ται τα δύο τελευ­ταία χρόνια της τριε­τίας. Ειδι­κό­τερα, ο σχε­δια­σμός προ­βλέ­πει τα μη εξυ­πη­ρε­τού­μενα δάνεια να έχουν μειωθεί κατά 8,7 δισ. έως και το τέλος του 2017, κατά 14,9 δισ. το 2018 και 16,6 δισ. το 2019, με τη μείωση αυτή να έχει προ­έλ­θει κυρίως από τις επι­τυ­χείς ρυθ­μί­σεις δανείων, από δια­γρα­φές, καθώς και σε μικρό­τερο βαθμό από ρευ­στο­ποι­ή­σεις εξα­σφα­λί­σεων και μετα­βι­βά­σεις χαρ­το­φυ­λα­κίων. Κατά τον ίδιο σχε­δια­σμό, η απο­μεί­ωσή τους θα γίνει κατά 29% με ρυθ­μί­σεις δανείων (30,8 δισ.), 16% από εισπρά­ξεις και ρευ­στο­ποι­ή­σεις εξα­σφα­λί­σεων (17,5 δισ.), 7% από πωλή­σεις δανείων σε τρίτους (7,4 δισ.) και 14% από δια­γρα­φές δανείων (13,9 δισ.).

ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ. Όμως η καθυ­στέ­ρηση που υπάρχει στις θεσμι­κές παρεμ­βά­σεις κάνει τους τρα­πε­ζί­τες να νιώθουν πλέον την καυτή ανάσα των ξένων κερ­δο­σκο­πι­κών funds, αφού μέχρι σήμερα τόσο οι ρυθ­μί­σεις των δανείων όσο και οι δια­γρα­φές είναι αδύ­να­τες εξαι­τίας της απρο­θυ­μίας των δανειο­λη­πτών και της ανυ­παρ­ξίας πλαι­σίου, ενώ και οι ρευ­στο­ποι­ή­σεις εξα­σφα­λί­σεων, δηλαδή οι πλει­στη­ρια­σμοί, είναι παγω­μέ­νοι εξαι­τίας της αποχής των συμ­βο­λαιο­γρά­φων. Έτσι οι πωλή­σεις δανείων φαί­νε­ται να είναι η μόνη υλο­ποι­ή­σιμη λύση, αν και για τις τρά­πε­ζες δεν απο­τε­λεί την πρώτη επιλογή. Υπέρ αυτού συνη­γο­ρεί και το γεγονός ότι οι τρα­πε­ζί­τες εκτι­μούν πως θα πάρει χρόνο να αρχί­σουν και οι ηλε­κτρο­νι­κοί πλει­στη­ρια­σμοί, η θεσμο­θέ­τηση των οποίων εκκρε­μεί, και σύμφωνα με τις πιο αισιό­δο­ξες προ­βλέ­ψεις τους αυτό δεν πρό­κει­ται να συμβεί πριν από το φθι­νό­πωρο.

Επι­πλέον, η προ­σπά­θεια των τρα­πε­ζών να τα βρουν με τις διοι­κή­σεις μεγάλων επι­χει­ρή­σεων που έχουν ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές δεν προχωρά όπως θα περί­μενε κανείς, ανα­γκά­ζο­ντας τις τρά­πε­ζες, έστω και περιο­ρι­σμένα, να προ­χω­ρούν σε ένδικα μέσα για την αποβολή των διοι­κή­σεων που καθυ­στε­ρούν τις δια­δι­κα­σίες εξυ­γί­αν­σης των επι­χει­ρή­σεων.

Παρα­μο­νεύ­ουν τα λουκέτα

Κρίσιμη χαρα­κτη­ρί­ζε­ται η κατά­σταση για τις μικρές επι­χει­ρή­σεις, καθώς η υπερ­χρέ­ωσή τους αλλά και η αβε­βαιό­τητα για το μέλλον τις φέρνουν όλο και πιο κοντά με τον εφιάλτη του λου­κέ­του. Σύμφωνα με την έκθεση του Ινστι­τού­του Μικρών Επι­χει­ρή­σεων της ΓΣΕΒΕΕ «Εξα­μη­νιαίο Δελτίο Οικο­νο­μι­κού Κλί­μα­τος Μικρο­με­σαίων Επι­χει­ρή­σεων» που δημο­σιο­ποι­ή­θηκε χθες, 18.700 επι­χει­ρή­σεις ανα­μέ­νε­ται να κλεί­σουν εντός του πρώτου εξα­μή­νου του 2017, ενώ την ίδια στιγμή επτά στις δέκα επι­χει­ρή­σεις δηλώ­νουν ότι παρου­σιά­ζει επι­δεί­νωση η ρευ­στό­τητά τους.

Οπως κατα­δει­κνύ­ουν τα στοι­χεία της έρευνας, από τον Ιούνιο του 2016 έως και τον Φεβρουά­ριο του 2017 η αύξηση των ληξι­πρό­θε­σμων οφει­λε­τών προς την Εφορία και τους προ­μη­θευ­τές ήταν 10%, με τις 3 στις 10 να μην μπορούν να καλύ­ψουν ούτε τις υπο­χρε­ώ­σεις τους προς το Δημόσιο και τα ασφα­λι­στικά ταμεία.

Πηγή Τα ΝΕΑ