Ολοκαύτωμα: Η θηριωδία που κανείς δεν πρέπει να ξεχνά

 27η Ια­νουα­ρί­ου. Διε­θνής Ημέρα Μνή­μης των Θυ­μά­των του Ολο­καυ­τώ­μα­τος: την ημέρα εκεί­νη του 1945, τα σο­βιε­τι­κά στρα­τεύ­μα­τα απε­λευ­θέ­ρω­σαν το με­γα­λύ­τε­ρο στρα­τό­πε­δο συ­γκέ­ντρω­σης στην Πο­λω­νία, το Αου­σβιτς-Μπίρ­κε­να­ου.

«Όποτε και όπου οι αξίες της αν­θρω­πό­τη­τας εγκα­τα­λεί­πο­νται, όλοι κιν­δυ­νεύ­ου­με» το­νί­ζει ο γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας του ΟΗΕ Αντό­νιο Γκου­τέ­ρες με αφορ­μή τη Διε­θνή Ημέρα Μνή­μης των Θυ­μά­των του Ολο­καυ­τώ­μα­τος. «Σή­με­ρα θυ­μό­μα­στε τα έξι εκα­τομ­μύ­ρια των Εβραί­ων – αν­δρών, γυ­ναι­κών και παι­διών – που χά­θη­καν στο Ολο­καύ­τω­μα. Αμέ­τρη­τοι άλλοι έχα­σαν επί­σης τη ζωή τους, καθώς η αγριό­τη­τα έπλη­ξε τον κόσμο», ανα­φέ­ρει στο μή­νυ­μά του ο κ. Γκου­τέ­ρες, ο οποί­ος πα­ρα­τη­ρεί ότι «ακόμα σή­με­ρα, δε­κα­ε­τί­ες μετά από τον Δεύ­τε­ρο Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο, βλέ­που­με την αν­θε­κτι­κό­τη­τα του αντι­ση­μι­τι­σμού και μία αύ­ξη­ση άλλων μορ­φών προ­κα­τά­λη­ψης. Οι νε­ο­να­ζί και οι ομά­δες λευ­κής υπε­ρο­χής είναι ανά­με­σα σε αυ­τούς που ιδίως δια­δί­δουν το ακραίο μίσος. Πολύ συχνά, άθλιες από­ψεις με­τα­κι­νού­νται από το πε­ρι­θώ­ριο στο κύριο ρεύμα των κοι­νω­νιών και της πο­λι­τι­κής».

Πα­ράλ­λη­λα το­νί­ζει την ανά­γκη «να στα­θού­με μαζί απέ­να­ντι στην απο­δο­χή του μί­σους ως κάτι κα­νο­νι­κό», καθώς, «όποτε και όπου οι αξίες της αν­θρω­πό­τη­τας εγκα­τα­λεί­πο­νται, όλοι κιν­δυ­νεύ­ου­με». Όλοι μας προ­σθέ­τει, «έχου­με την ευ­θύ­νη να αντι­στα­θού­με – γρή­γο­ρα, με σα­φή­νεια και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα – στον ρα­τσι­σμό και τη βία». Τέλος, επι­ση­μαί­νει ότι «μέσω της εκ­παί­δευ­σης και της κα­τα­νό­η­σης, μπο­ρού­με να οι­κο­δο­μή­σου­με ένα μέλ­λον αξιο­πρέ­πειας, αν­θρώ­πι­νων δι­καιω­μά­των και ει­ρη­νι­κής συ­νύ­παρ­ξης για όλους».