Tην εξαίρεση πραγματογνώμονα στην υπόθεση Ψιμόριφου αιτήθηκε ο Δήμος Ρόδου

Ενώ­πιον του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου, θα εξε­τα­στεί την 31η Οκτω­βρί­ου 2018, αί­τη­ση του Δήμου Ρόδου για την εξαί­ρε­ση πραγ­μα­το­γνώ­μο­να, που διο­ρί­στη­κε με την υπ’ αρίθμ. 96/2018 από­φα­ση, του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου για τη διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής εξέ­τα­σης, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί αν η από 25.12.1993 ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη έχει συ­ντα­χθεί και υπο­γρα­φεί από τον δια­θέ­τη Ευάγ­γε­λο Ψι­μό­ρι­φο ή από τρίτο πρό­σω­πο.

Το Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου επι­λή­φθη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να της αι­τή­σε­ως των Ζερ­μαίν-Σου­ζά­νας χήρας Γε­ρά­σι­μου Ζη­σι­μά­του, το γένος Ερ­ρί­κου και Ανα­στα­σί­ας Μας, και Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­του του Γε­ρα­σί­μου, που επι­κα­λού­νται ότι στο Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου δη­μο­σιεύ­θη­κε η από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 ιδιό­χει­ρη δια­θή­κη του απο­βιώ­σα­ντος Ευάγ­γε­λου Ψι­μό­ρι­φου του Νι­κο­λά­ου και ζη­τούν την κή­ρυ­ξη ως ανί­σχυ­ρου και την ανά­κλη­ση ως ανα­κρι­βούς, του πι­στο­ποι­η­τι­κού-κλη­ρο­νο­μη­τη­ρί­ου του πα­ρα­πά­νω δια­θέ­τη.

Το κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο, που εκ­δό­θη­κε από το Γραμ­μα­τέα του Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου δυ­νά­μει της υπ’ αριθμ. 29/1995 από­φα­σης του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, για τα ανα­φε­ρό­με­να σ΄ αυτό κλη­ρο­νο­μι­κά δι­καιώ­μα­τα εκ της από 19.11.1988 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης του κλη­ρο­νο­μού­με­νου Ευάγ­γε­λου Ψι­μό­ρι­φου, ζη­τή­θη­κε να κη­ρυ­χθεί ανί­σχυ­ρο κα­θό­τι η ως άνω δια­θή­κη ανα­κλή­θη­κε βάσει της με­τα­γε­νέ­στε­ρης από 25.12.1993 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης του ιδίου δια­θέ­τη, που δη­μο­σιεύ­θη­κε με το με αρ. 26/2013 πρα­κτι­κό δη­μο­σί­ευ­σης του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου.

Κατά τη συ­ζή­τη­ση της εν λόγω αι­τή­σε­ως, ο Δήμος Ρόδου, νό­μι­μα εκ­προ­σω­πού­με­νος, πα­ρα­στά­θη­κε θε­ω­ρώ­ντας εύ­λο­γα και νό­μι­μα εαυ­τόν διά­δι­κο και κα­τέ­θε­σε προ­τά­σεις, ασκώ­ντας συ­νά­μα και επι­κου­ρι­κά δια των προ­τά­σε­ων αυτών και με προ­φο­ρι­κή δή­λω­ση κατά τη συ­ζή­τη­ση που κα­τα­χω­ρή­θη­κε στα πρα­κτι­κά, πρό­σθε­τη πα­ρέμ­βα­ση υπέρ του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, κα­θι­στά­με­νος ούτω διά­δι­κος και με­τα­σχών νό­μι­μα στην ανοι­γεί­σα δίκη, αφού διε­τά­χθη η κοι­νο­ποί­η­ση της κρι­νό­με­νης αί­τη­σης προς αυτόν από τον αρ­μό­διο Ει­ρη­νο­δί­κη.

Επί της ως άνω αι­τή­σε­ως, όπως προ­α­να­φέρ­θη­κε, εκ­δό­θη­κε προ­δι­κα­στι­κή από­φα­ση, δυ­νά­μει της οποί­ας κρί­θη­κε ότι το Δι­κα­στή­ριο δια­τη­ρεί εύ­λο­γες αμ­φι­βο­λί­ες για τη γνη­σιό­τη­τα της από 25.12.1993 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης, προ­κει­μέ­νου δε να απο­φαν­θεί για το ζή­τη­μα αυτό το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι απαι­τού­νται ει­δι­κές γνώ­σεις επι­στή­μης και συ­γκε­κρι­μέ­να γνώ­σεις ει­δι­κού γρα­φο­λό­γου ή συ­να­φούς ει­δι­κό­τη­τας επι­στή­μο­να.

Ακο­λού­θως, με την ως άνω από­φα­σή του, το Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου διέ­τα­ξε την επα­νά­λη­ψη της συ­ζή­τη­σης και για τη δη­μιουρ­γία ασφα­λούς δι­κα­νι­κής πε­ποί­θη­σης τη διε­νέρ­γεια πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις, από πραγ­μα­το­γνώ­μο­να γρα­φο­λό­γο.

Διο­ρί­στη­κε δε με την ως άνω από­φα­ση πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας από τον οι­κείο κα­τά­λο­γο των πραγ­μα­το­γνω­μό­νων γρα­φο­λό­γος Αθη­νών.

Ακο­λού­θως, κα­τό­πιν πα­ραγ­γε­λί­ας του Ει­σαγ­γε­λέ­ως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου προς διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης επί της από 25.12.1993 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης που φέ­ρε­ται να συ­νέ­τα­ξε ο απο­θα­νών Ευάγ­γε­λος Ψι­μό­ρι­φος, ήτοι προς δια­πί­στω­ση της γνη­σιό­τη­τας ή πλα­στό­τη­τας της δια­θή­κης αυτής, η Πται­σμα­το­δί­κης του 2ου Προ­α­να­κρι­τι­κού Τμή­μα­τος του Πρω­το­δι­κεί­ου Αθη­νών, στην οποία κατά τα ανω­τέ­ρω δια­βι­βά­στη­κε η ως άνω πα­ραγ­γε­λία, διό­ρι­σε επί­σης ως πραγ­μα­το­γνώ­μο­να δια της από 21.05.2018 πρά­ξε­ως διο­ρι­σμού, τον ίδιο, ο οποί­ος έτσι ανέ­λα­βε να επι­τε­λέ­σει τα συμ­βου­λευ­τι­κά του κα­θή­κο­ντα ταυ­το­χρό­νως στα πλαί­σια και της αστι­κής και της ποι­νι­κής διε­ρεύ­νη­σης της υπό­θε­σης.

Ο Δήμος Ρόδου, δια­μαρ­τύ­ρε­ται γιατί ο διο­ρι­σθείς πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας, δι­κα­στι­κός γρα­φο­λό­γος, συν­δέ­ε­ται στενά και έχει από ετών δε­σμούς φι­λί­ας και επαγ­γελ­μα­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας με ει­δι­κό γρα­φο­λό­γο, τον οποίο ήδη είχαν ορί­σει ιδιω­τι­κά ως τε­χνι­κό σύμ­βου­λό τους οι αι­τού­ντες και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν πα­ρέ­χει εχέγ­γυα αξιό­πι­στης και αμε­ρό­λη­πτης άσκη­σης των ανα­τε­θει­μέ­νων σε αυτόν κα­θη­κό­ντων.

Θυ­μί­ζου­με ότι ο Δήμος Ρόδου έχει υπο­βά­λει ανα­φο­ρά στον Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ/κών Ρόδου για την διε­ρεύ­νη­ση στοι­χειο­θέ­τη­σης ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των από πλευ­ράς των αι­τού­ντων.

Η νο­μι­κή υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου θε­ω­ρεί ότι υπάρ­χουν εν­δεί­ξεις στοι­χειο­θέ­τη­σης ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των του­λά­χι­στον πλα­στο­γρα­φί­ας και εξα­πά­τη­σης Δι­κα­στη­ρί­ου και μά­λι­στα κα­κουρ­γη­μα­τι­κής μορ­φής, της αξίας του ακι­νή­του ανερ­χό­με­νης σε αρ­κε­τά εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ.

Ο Δήμος Ρόδου υπο­στη­ρί­ζει συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 νέα ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη του Ψι­μό­ρι­φου, που δη­μο­σιεύ­θη­κε κα­τό­πιν αί­τη­σης του κ Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­του με το από 26 Ιου­νί­ου 2013 πρα­κτι­κό του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου, χωρίς να έχει αί­τη­ση κή­ρυ­ξής της σε κύρια, τυγ­χά­νει πλα­στή.

Η πλευ­ρά Ζη­σι­μά­του από την άλλη επι­κα­λεί­ται γρα­φο­λο­γι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη δι­δά­κτο­ρος του Δη­μο­κρί­τειου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θρά­κης από την οποία προ­κύ­πτει μετά βε­βαιό­τη­τας ότι η από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 δια­θή­κη έχει χα­ρα­χθεί και υπο­γρα­φεί δια χει­ρός του.