Τα ντοκιμαντέρ ενώνουν 11 νησιά του Αιγαίου

Ξε­κί­νη­σε πέ­ρυ­σι, και ήδη φέτος, δεύ­τε­ρη χρο­νιά λει­τουρ­γί­ας του, έχει πιστό κοινό και πολ­λούς προ­σκε­κλη­μέ­νους. Το Διε­θνές Φε­στι­βάλ Ντο­κι­μα­ντέρ AegeanDocs (έως τις 28 Σε­πτεμ­βρί­ου), με καλ­λι­τε­χνι­κό διευ­θυ­ντή τον Κώστα Σπυ­ρό­που­λο, φι­λο­ξε­νεί 101 ται­νί­ες από 37 χώρες, Ελ­λη­νες και ξέ­νους σκη­νο­θέ­τες.

Στην έναρ­ξη, το πε­ρα­σμέ­νο Σάβ­βα­το, προ­βλή­θη­κε το «Act of killing», του βρα­βευ­μέ­νου με Οσκαρ σκη­νο­θέ­τη Τζό­σουα Οπεν­χάι­μερ, ένα επί­και­ρο και δια­χρο­νι­κό σχό­λιο για τη βία και τις πα­ρά­δο­ξες δια­δι­κα­σί­ες μέσα από τις οποί­ες αυτή γεν­νιέ­ται. Επι­στρέ­φει σε μια από τις πιο αι­μα­το­βαμ­μέ­νες σε­λί­δες της ιστο­ρί­ας της Ιν­δο­νη­σί­ας (στο πρα­ξι­κό­πη­μα του 1965), με οδη­γούς τους ίδιους τους δο­λο­φό­νους, αρ­χη­γούς ταγ­μά­των θα­νά­του. Την ται­νία πα­ρα­κο­λού­θη­σαν πε­ρισ­σό­τε­ρα από 600 άτομα στο Δη­μο­τι­κό Θέ­α­τρο Μυ­τι­λή­νης.

Η το­πι­κή κοι­νω­νία στη­ρί­ζει με πάθος το φε­στι­βάλ, το οποίο συν­διορ­γα­νώ­νουν η Πε­ρι­φέ­ρεια Β. Αι­γαί­ου σε συ­νερ­γα­σία με το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου. Το κοινό, μια μείξη νη­σιω­τών και φοι­τη­τών, γε­μί­ζει κα­θη­με­ρι­νά τις αί­θου­σες, όχι μόνο στη Μυ­τι­λή­νη αλλά και στη Χίο, στη Σάμο, στη Λήμνο, στην Ικα­ρία, στα Ψαρά, στις Οι­νούσ­σες, στον Αη-Στρά­τη, στους Φούρ­νους και στη Ρόδο και στη Σύρο, στα 11 συ­νο­λι­κά νησιά στα οποία προ­βάλ­λο­νται τα ντο­κι­μα­ντέρ.

Φέτος, το πρό­γραμ­μα πε­ρι­λαμ­βά­νει ενό­τη­τες για τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα, τον έρωτα, τον εθε­λο­ντι­σμό και την αλ­λη­λεγ­γύη, τον να­ζι­σμό και το νε­ο­να­ζι­στι­κό φαι­νό­με­νο, ανα­μει­γνύ­ο­ντας τις σκλη­ρές με τις ευ­χά­ρι­στες και χιου­μο­ρι­στι­κές όψεις της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Ανά­με­σα στις ται­νί­ες συ­να­ντά­με: «Παί­ζο­ντας με τη φωτιά» της Αν­νέ­τας Πα­πα­θα­να­σί­ου (γυ­ναί­κες από το Αφ­γα­νι­στάν παί­ζουν, με κίν­δυ­νο της ζωής τους, θέ­α­τρο στην Κα­μπούλ)· «Two at the borders» από την Τουρ­κία (κα­τα­γρά­φει την εί­σο­δο με­τα­να­στών στην Ελ­λά­δα από την πλευ­ρά της Τουρ­κί­ας)· «The Island bus» (Αφ­γα­νοί και Πα­κι­στα­νοί σε ένα ελ­λη­νι­κό νησί, στην Τήλο)· «Αλ­λη­λού­ια» (η δη­μό­σια εξο­μο­λό­γη­ση ενός γκέι ζευ­γα­ριού από τη Μάλτα και οι σχέ­σεις τους με την Κα­θο­λι­κή Εκ­κλη­σία)· «112 Γάμοι» (ο σκη­νο­θέ­της, Ντουγκ Μπλοκ, ανα­ζή­τη­σε τους πρω­τα­γω­νι­στές των γα­μή­λιων τε­λε­τών που είχε γυ­ρί­σει, χρό­νια μετά, για να δει πώς εξε­λί­χθη­κε ο έγ­γα­μος βίος τους). Από την ενό­τη­τα για τον να­ζι­σμό, ξε­χω­ρί­ζουν δύο: το ντο­κι­μα­ντέρ «Mussolini – Hitler: The killers’ Opera» του Ζαν Κρι­στόφ Ροζέ, που πα­ρα­κο­λου­θεί τις πα­ράλ­λη­λες πο­ρεί­ες του να­ζι­σμού και του φα­σι­σμού. Από τη δι­πλω­μα­τι­κή συμ­μα­χία ώς τον Αξονα και τη με­τα­τρο­πή των φα­σι­στών από συμ­μά­χους σε στό­χους των ναζί. Και η ελ­λη­νι­κή ται­νία «Κα­λά­βρυ­τα – Αν­θρω­ποι και σκιές» του Ηλία Γιαν­να­κά­κη, που είναι, πε­ρισ­σό­τε­ρο από ένα ιστο­ρι­κό ντο­κι­μα­ντέρ, ένα συλ­λο­γι­κό πορ­τρέ­το όσων επέ­ζη­σαν.

Κα­θη­με­ρι­νή