Liberation: Όλο το παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων Τσίπρα στις Βρυξέλλες και του…ΦΠΑ στα νησιά

Το παρα­σκή­νιο των εξά­μη­νων δια­πραγ­μα­τεύ­σεων της απερ­χό­με­νες κυβέρ­νη­σης με τους θεσμούς απο­κα­λύ­πτει η εφη­με­ρίδα Liberation σε δημο­σί­ευμά της, ενώ ανα­φέ­ρε­ται σε όλες τις κομ­βι­κές απο­φά­σεις του Αλέξη Τσίπρα, αλλά και στη στρα­τη­γική που ακο­λού­θησε.

Στο ρεπορ­τάζ με τίτλο «Αλέξης Τσίπρας, καλός Έλληνας πολι­τι­κός, κακός Ευρω­παίος δια­πραγ­μα­τευ­τής» ο δημο­σιο­γρά­φος Ζαν Κατρε­μέρ, αρχίζει την αφήγησή με μία σκηνή από έναν γύρο δια­πραγ­μα­τεύ­σεων του κ. Τσίπρα με τους θεσμούς:

“Κύριε Πρω­θυ­πουργέ, δεν μπο­ρείτε να το κάνετε αυτό, δεν μπο­ρείτε! ” ανα­φω­νεί ο Νίκος Παππάς, ο πιο κοντι­νός σύμ­βου­λος (είναι υπουρ­γός Επι­κρα­τείας) του Αλέξη Τσίπρα. Μιλάει σκόπιμα στα αγγλικά, έτσι ώστε ο καθένας να κατα­λα­βαί­νει. Ο πρω­θυ­πουρ­γός μόλις είχε συμ­φω­νή­σει στην αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά όπως ζητού­σαν οι παρι­στά­με­νοι εκπρό­σω­ποι των Θεσμών, ο Ζαν Κλοντ Γιουν­κέρ, ο Πιέρ Μοσκο­βισί, η Κριστίν Λαγκάρντ και ο Γερούν Ντάι­σλε­μπλουμ.

Επι­κα­λού­με­νος έναν από τους παρι­στά­με­νους, ο δημο­σιο­γρά­φος ανα­φέ­ρει πως « “δεν τον ένοιαζε προ­φα­νώς” (σσ τον κ. Τσίπρα). Το μόνο πράγμα που τον ενδιέ­φερε ήταν να πάει τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις σε πολι­τικό επίπεδο με τους αρχη­γούς κρατών και κυβερ­νή­σεων, αλλά να μην δια­πραγ­μα­τευ­τεί τις λεπτο­μέ­ρειες του προ­γράμ­μα­τος χρη­μα­το­δο­τι­κής βοή­θειας».

«Έτσι, ο κ. Τσίπρας δέχτηκε τον ΦΠΑ στα νησιά με μία χει­ρο­νο­μία που έδειχνε ενό­χληση», συνε­χί­ζει πηγή της Liberation και ανα­φέ­ρει πως η ξαφνική παρέμ­βαση του υπουρ­γού Επι­κρα­τείας προ­κά­λεσε έκπληξη. «Δεν έχουμε ακούσει ποτέ σε μία κανο­νική κυβέρ­νηση, έναν απλό σύμ­βουλο να απευ­θύ­νε­ται με αυτό τον τρόπο σε έναν πρω­θυ­πουργό», σχο­λιά­ζει η πηγή της Liberation και συνε­χί­ζει την εξι­στό­ρηση του περι­στα­τι­κού:

Ο Τσίπρας και ο Παππάς απο­χώ­ρη­σαν από την αίθουσα των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων και πήγαν να συζη­τή­σουν με την ελλη­νική αντι­προ­σω­πεία. Όταν επέ­στρεψε πίσω ο Τσίπρας χωρίς ιδιαί­τερη δυσφο­ρία, εξηγεί ότι, σε τελευ­ταία ανάλυση, δεν μπορεί να δεχθεί να αυξήσει τον ΦΠΑ στα νησιά. Ο Γιούν­κερ και οι συνερ­γά­τες μένουν με το στόμα ανοιχτό.

Σε αυτό το πλαίσιο, ανα­φέ­ρει η γαλλική εφη­με­ρίδα, «η χαοτική λει­τουρ­γία της κυβέρ­νη­σης ήταν σήμα κατα­τε­θέν του ΣΥΡΙΖΑ. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, ο κ. Τσίπρας δεν ήταν πρω­θυ­πουρ­γός, αλλά “πρώτος μεταξύ ίσων” σε ένα σύνθετο πολι­τικό μηχα­νι­σμό».

Ο δημο­σιο­γρά­φος στη συνέ­χεια επι­κα­λεί­ται τις δηλώ­σεις του επι­τρό­που Οικο­νο­μίας και Νομι­σμα­τι­κών Υπο­θέ­σεων Πιερ Μοσκο­βισί. «Καθώς στα νιάτα μου ήμουν τρο­τσκι­στής, κατά­λαβα αμέσως πως εργά­ζε­ται η εν λόγω κυβέρ­νηση, ποια η τακτική του Τσίπρα και ποια η στρα­τη­γική του» ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι συνε­κτικό κόμμα, είναι άθροι­σμα κινή­σεων με τάσεις, φράξιες και ρεύματα», ανα­φέ­ρει κοι­νο­τική πηγή που συμ­με­τείχε στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις.

«(…) Με άλλα λόγια, οι Ευρω­παίοι δια­πραγ­μα­τεύ­τη­καν για έξι μήνες όχι με μία κλασ­σική κυβέρ­νηση, αλλά με μία κεντρική επι­τροπή» συνε­χί­ζει η Liberation και ανα­φέ­ρει πως «το πρό­βλημα εν προ­κει­μένω είναι ότι δημιουρ­γή­θηκε μία αυξα­νό­μενη δυσπι­στία, αφού τα λόγια ενός μέλους της κυβέρ­νη­σης δεν ήταν δεσμευ­τικά, γεγονός που δημιουρ­γούσε μία αίσθηση αθέ­τη­σης».

Όπως ανα­φέ­ρει το δημο­σί­ευμα, οι εταίροι της Αθήνας χρειά­στη­καν αρκετές εβδο­μά­δες μετά τις εκλογές του Ιανουα­ρίου «για να κατα­λά­βουν με τι ακριβώς έχουν να κάνουν. Δηλαδή με μία συνο­μο­σπον­δία μικρών κομ­μά­των που ξεκι­νούσε από τον τρο­τσκι­σμό περ­νούσε στους σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες και έφτανε στους στα­λι­νι­κούς κομ­μου­νι­στές, τους οπαδούς του Τσάβες και τους Μαοϊ­κούς, που σε λιγό­τερο από τέσσερα χρόνια πέρασε από το 4% των ψήφων στο 36%, χωρίς να έχει καμία διοι­κη­τική ή κυβερ­νη­τική εμπει­ρία, χωρίς τη γνώση των ευρω­παϊ­κών περιο­ρι­σμών ή ακόμη και την οικο­νο­μική και δημο­σιο­νο­μική κατά­σταση της Ελλάδας».

Ο δημο­σιο­γρά­φος επι­κα­λεί­ται πηγές στις Βρυ­ξέλ­λες, οι οποίες προ­σπα­θούν να ερμη­νεύ­σουν την στρα­τη­γική του απερ­χό­με­νου πρω­θυ­πουρ­γού. «Ήταν πεπει­σμέ­νος ότι θα αρκούσε να συμ­φω­νή­σει με τη Γερ­μα­νία και τη Γαλλία και όλα τα άλλα θα ακο­λου­θού­σαν. Ήταν μια σοβαρά εσφαλ­μένη ανάλυση αφού οι φτω­χό­τε­ρες χώρες από την Ελλάδα και εκείνες που προ­έρ­χο­νταν από πρό­γραμμα οικο­νο­μι­κής βοή­θειας, όπως η Ιρλαν­δία, η Πορ­το­γα­λία και η Ισπανία, είναι απείρως πιο σκληρές από το Βερο­λίνο».

Πάνω απ ‘όλα, τονίζει η Liberation, οι εταίροι του κ. Τσίπρα, δεν είχαν ποτέ κατα­λά­βει ποια ήταν η στρα­τη­γική του. «Ορι­σμέ­νοι πίστευαν ότι δεν είχε καμία και ήταν παγι­δευ­μέ­νος από μη βιώ­σι­μες προ­ε­κλο­γι­κές υπο­σχέ­σεις και την αρι­στερά του κόμ­μα­τός του η οποία δεν ήθελε καμία υπο­χώ­ρηση» ανα­φέ­ρει το δημο­σί­ευμα, με τον Πιερ Μοσκο­βισί ωστόσο να έχει άλλη άποψη. «Ο σκοπός του Τσίπρα ήταν να πάμε στο Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο. Ο Γιάννης Βαρου­φά­κης, ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών του, δεν πήγε να δια­πραγ­μα­τευ­τεί, αλλά να κερ­δί­σει χρόνο, περι­μέ­νο­ντας το τέλος του Ιουνίου, με την ελπίδα ότι η προ­ο­πτική του Grexit θα προ­κα­λούσε αρκετό φόβο που θα μας έκανε να κάνουμε παρα­χω­ρή­σεις, ιδίως στο ζήτημα του χρέους , παρα­χω­ρώ­ντας ορι­σμέ­νες εμβλη­μα­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις» ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά ο Επί­τρο­πος.

Ειδική αναφορά γίνεται και στην απόφαση για το δημο­ψή­φι­σμα. «Ο νεαρός πρω­θυ­πουρ­γός (…) μπέρ­δεψε τα πόδια του στο ευρω­παϊκό χαλί με την αιφ­νι­δια­στική ανα­κοί­νωση, στις 26 Ιουνίου του δημο­ψη­φί­σμα­τος, ενώ η συμ­φω­νία ήταν πολύ κοντά» ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά και προ­στί­θε­ται:

Δεν ήθελε να δει ότι αυτό το δημο­ψή­φι­σμα, που παρου­σί­αζε ως ένα τρόπος για ενί­σχυση της δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής του θέσης, γινόταν πολύ αργά, μετά από τη μοιραία προ­θε­σμία της 30ής Ιουνίου και θα θεω­ρη­θεί από τους εταί­ρους του ότι αφο­ρούσε στο ευρώ.

«Το δημο­ψή­φι­σμα προ­κά­λεσε ένα μεγάλο πλήγμα στην εύθραυ­στη εμπι­στο­σύνη που τα κράτη μέλη, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ, η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή μπο­ρού­σαν να έχουν σε αυτή την» σχο­λί­ασε ο Μοσκο­βισί, που τόνισε πως το απο­τέ­λε­σμα «ήταν μια νίκη για την εσω­τε­ρική πολι­τική του Τσίπρα καθώς έγινε ο αδια­φι­λο­νί­κη­τος ηγέτης του κόμ­μα­τός του και της χώρας του».

«Το χρεια­ζό­ταν για να απαλ­λα­γεί από την αρι­στερή πλευρά του κόμ­μα­τός του και βρήκε τα πολι­τικά μέσα», προ­σθέ­τει ο Μοσκο­βισί​.

Σε ευρω­παϊκό επίπεδο όμως, τονίζει η Liberation, το δημο­ψή­φι­σμα απο­δεί­χθηκε κατα­στρο­φικό. «Ο Τσίπρας έπρεπε να μεταβεί στις Βρυ­ξέλ­λες στις 12 Ιουλίου με ένα σχέδιο συμ­φω­νίας ακόμα πιο σκληρό που είχε υπο­βλη­θεί σε δημο­ψή­φι­σμα».

«Ήξερε ότι θα υπάρξει ένα αντί­τιμο που πρέπει να πλη­ρώ­σει για το γεγονός ότι “ανέ­τρεψε το τραπέζι”», σύμφωνα τον Μοσκο­βισί ,ο οποίος συνέ­χισε λέγο­ντας ότι «οι Ευρω­παίοι του είπαν, είχατε το δημο­ψή­φι­σμα σας; Και τι έγινε; Τώρα, αν θέλεις μια συμ­φω­νία, θα γίνει σύμφωνα με τους όρους μας».

Ο Τσίπρας όμως, δεν είχε σχέδιο Β, συνε­χί­ζει το δημο­σί­ευμα. «Στις 14 Ιουλίου, εξήγησε ότι ζήτησε την εκπό­νηση μελέτης σχετικά με τις συνέ­πειες ενός Grexit, η οποία τον οδήγησε να απο­κλεί­σει ορι­στικά αυτή την επιλογή. Αυτός που δεν ήθελε με τίποτα ένα τρίτο πρό­γραμμα τελικά ανα­γκά­στηκε να συναι­νέ­σει σε ακόμη αυστη­ρό­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις από ό, τι ήταν πρό­θυ­μος να κάνει αρχικά. “Ο εκβια­σμός (των Ευρω­παίων) ήταν κυνικός: είτε ένας σκληρός και επώ­δυ­νος συμ­βι­βα­σμός, είτε η οικο­νο­μική κατα­στροφή, δια­χει­ρί­σιμη για την Ευρώπη, όχι μεν πολι­τικά, αλλά από οικο­νο­μι­κής άποψης, η οποία όμως για την Ελλάδα και την ελλη­νική Αρι­στερά θα ήταν ανυ­πέρ­βλητα” κατήγ­γειλε ο Αλέξης Τσίπρας στις 29 Ιουλίου» ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά.

Home