Άρειος Πάγος: Σε δύο μήνες η απόφαση για το αν οι εταιρείες διαχείρισης δανείων θα μπορούν να κάνουν πλειστηριασμούς

Τα ξίφη τους δια­σταύ­ρω­σαν σή­με­ρα στην Ολο­μέ­λεια του Αρεί­ου Πάγου ενώ­πιον 66 αρε­ο­πα­γι­τών οι δι­κη­γό­ροι αφε­νός των funds και των Τρα­πε­ζών και αφε­τέ­ρου των δα­νειο­λη­πτών κόκ­κι­νων δα­νεί­ων, ο Δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Αθη­νών και Αι­γί­ου, Επι­με­λη­τή­ρια, επι­χει­ρή­σεις, κ.λπ., για το ποίο νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο πρέ­πει να ισχύ­ει, δη­λα­δή αυτό του 2003 ή του 2015 για τις Εται­ρεί­ες Απαι­τή­σε­ων Δα­νεί­ων (funds).

Την ίδια στιγ­μή ο ει­σαγ­γε­λέ­ας της έδρας, αντει­σαγ­γε­λέ­ας του Αρεί­ου Πάγου Πάνος Πα­να­γιω­τό­που­λος, υπο­στή­ρι­ξε ότι μπο­ρεί να γί­νε­ται ταυ­τό­χρο­να η χρήση και των δύο νο­μο­θε­τι­κών κει­μέ­νων (2003 και 2015). Ανα­γκαίο είναι να διευ­κρι­νι­στεί, ότι οι αρε­ο­πα­γί­τες κα­λού­νται να απο­φα­σί­σουν για τη νο­μι­μο­ποί­η­ση των δια­χει­ρι­στών δα­νεί­ων (funds) να μπο­ρούν να προ­βαί­νουν σε κα­τα­σχέ­σεις και πλει­στη­ρια­σμούς ακι­νή­των, κ.λπ.

Και αυτό, γιατί με το προ­γε­νέ­στε­ρο πα­λαιό νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο (3156/2003) δεν μπο­ρού­σαν να προ­βούν σε δι­κα­στι­κές ενέρ­γειες οι servicers ή funds εφό­σον τα κα­θυ­στε­ρού­με­να δά­νεια (κόκ­κι­να δά­νεια) τους είχαν πα­ρα­χω­ρη­θεί. Αντί­θε­τα, με το με­τα­γε­νέ­στε­ρο νο­μο­θε­τι­κό κα­θε­στώς (ν. 4354/2015) δεν μπο­ρούν να πραγ­μα­το­ποιούν δια­δι­κα­στι­κές πρά­ξεις αντί του δι­καιού­χου της απαί­τη­σης (Τρά­πε­ζας). Δη­λα­δή, ο νόμος του 2003 δεν επέ­τρε­πε στα funds να γί­νο­νται διά­δι­κοι και να πραγ­μα­το­ποιούν δι­κα­στι­κές ενέρ­γειες, ενώ ο νόμος του 2015 άναψε το πρά­σι­νο φως στους servicers να πραγ­μα­το­ποιούν πλει­στη­ρια­σμούς, κ.λπ.

Τώρα, στην κα­τά­με­στη δι­κα­στι­κή αί­θου­σα της Ολο­μέ­λειας του Αρεί­ου Πάγου (πρό­ε­δρος η Μαρία Γε­ωρ­γί­ου) οι 5 συ­νή­γο­ροι των funds, ανέ­φε­ραν ότι από τις Εται­ρεί­ες Ει­δι­κού Σκο­πού ή Εται­ρεί­ες Δια­χεί­ρι­σης Απαι­τή­σε­ων έχουν διευ­θε­τη­θεί από τους δα­νειο­λή­πτες απαι­τή­σεις ύψους 18 δις. ευρώ από τις αρ­χι­κές οι οποί­ες ανερ­χό­ντου­σαν στο ποσό των 60 δις. ευρώ. Ακόμη, συ­νή­γο­ροι των Τρα­πε­ζών ανέ­φε­ραν ότι με το νόμο 2003 η πο­λι­τεία προ­έ­βη σε μια πρω­το­βου­λία για την αντι­με­τώ­πι­ση απαι­τή­σε­ων των τρα­πε­ζι­κών κόκ­κι­νων δά­νειων, προ­κει­μέ­νου να δη­μιουρ­γη­θεί μια δευ­τε­ρο­γε­νής αγορά απαι­τή­σε­ων έτσι ώστε να υπάρ­χει η δυ­να­τό­τη­τα υπο­βο­λής ευ­νοϊ­κών όρων δα­νεί­ων.

Ο νόμος του 2003 –συ­νέ­χι­σαν οι συ­νή­γο­ροι των Τρα­πε­ζών- θε­σμο­θε­τή­θη­κε προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σουν τα τρα­πε­ζι­κά ιδρύ­μα­τα να αξιο­ποι­ή­σουν το δα­νεια­κό της χαρ­το­φυ­λά­κιο, να πά­ρουν χρή­μα­τα από εται­ρεί­ες ει­δι­κού σκο­πού οι οποί­ες στη συ­νέ­χεια να εκ­δώ­σουν ομό­λο­γα και έτσι να απο­τε­λέ­σει αυτός ο τρό­πος ένα χρη­μα­το­δο­τι­κό ερ­γα­λείο για την εθνι­κή οι­κο­νο­μία, για τις επι­χει­ρή­σεις, κ.λπ., ανέ­φε­ραν οι δι­κη­γό­ροι των funds και προ­σέ­θε­σαν ότι πρέ­πει να δούμε ποιος ήταν ο σκο­πός του νο­μο­θέ­τη πριν και ποιος ήταν ο σκο­πός του νο­μο­θέ­τη με­τα­γε­νέ­στε­ρα σε μία πε­ρί­ο­δο της υπό κα­τάρ­ρευ­σης του τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος με πλη­θώ­ρα κόκ­κι­νων δα­νεί­ων.

Η πλευ­ρά των δα­νειο­λη­πτών, οι Δι­κη­γο­ρι­κοί Σύλ­λο­γοι, κ.λπ. υπο­στή­ρι­ξαν ότι οι Εται­ρεί­ες Δια­χεί­ρι­σης Απαι­τή­σε­ων (funds) δεν μπο­ρεί αν είναι διά­δι­κοι σε δίκες, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο όταν δεν πλη­ρώ­νουν έμ­με­σους φό­ρους και τέλη (φόρος με­τα­βί­βα­σης, τέλη χαρ­το­σή­μου, δι­καιώ­μα­τα συμ­βο­λαιο­γρά­φων, κ.λπ.).

Ακόμα, ανέ­φε­ραν ότι οι πλει­στη­ρια­σμοί πρέ­πει να γί­νο­νται όπως απαι­τεί η νο­μο­θε­σία, δη­λα­δή να δί­νε­ται προη­γού­με­να η δυ­να­τό­τη­τα στον οφει­λέ­τη να προ­βαί­νει στον δια­κα­νο­νι­σμό της οφει­λής του και να μην εφαρ­μό­ζε­ται η τα­κτι­κή των funds .

Επι­ση­μάν­θη­κε ότι τα κόκ­κι­να δά­νεια (μη εξυ­πη­ρε­τού­με­να δά­νεια) και τα ροζ δά­νεια (ημιε­ξυ­πηρ­τού­με­να δά­νεια) σύμ­φω­να και με την Τρά­πε­ζα Ελ­λά­δος, ανέρ­χο­νται στα 87 δισ. ευρώ και οι φο­ρο­α­παλ­λα­γές των funds ανέρ­χο­νται στα 58,80 δισ. ευρώ.

Επί­σης, ανέ­φε­ραν ότι δεν επι­δέ­χο­νται με­τα­βί­βα­ση οι απαι­τή­σεις των Τρα­πε­ζών και το Σύ­νταγ­μα απα­γο­ρεύ­ει να με­τα­φέ­ρο­νται δι­κο­νο­μι­κές απαι­τή­σεις στα funds.

Δεν έλει­ψαν και οι πο­λι­τι­κές αιχ­μές από τους συ­νη­γό­ρους των Δι­κη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων κ.λπ., οι οποί­οι επι­σή­μα­ναν ότι η Κυ­βέρ­νη­ση δεν έδωσε νο­μο­θε­τι­κή λύση στο επί­μα­χο πρό­βλη­μα, ενώ μπο­ρού­σε και το άφησε να το λύσει το θέμα ο Άρειος Πάγος εν όψει των εκλο­γών, δη­λα­δή «πέ­τα­ξε το θέμα σ΄ εσάς» τους αρε­ο­πα­γί­τες, τό­νι­σαν οι Δι­κη­γο­ρι­κοί Σύλ­λο­γοι .

Η από­φα­ση της Ολο­μέ­λειας ανα­μέ­νε­ται μέσα στο επό­με­νο δί­μη­νο.

Ο Δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Αθη­νών

Ο ΔΣΑ μετά το πέρας της ακρο­α­μα­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας στον Άρειο Πάγο σε ανα­κοί­νω­σή του ανα­φέ­ρει:

«Συ­ζη­τή­θη­κε σή­με­ρα ενώ­πιον της πλή­ρους Ολο­με­λεί­ας του Αρεί­ου Πάγου η Πρό­σθε­τη Πα­ρέμ­βα­ση που άσκη­σε κατ´ άρθρο 90 παρ.ζ Κωδ­Δικ, ο Δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Αθη­νών, υπέρ των δα­νειο­λη­πτών και κατά των Εται­ρειών Δια­χεί­ρι­σης Απαι­τή­σε­ων (funds), προς υπο­στή­ρι­ξη της 822/2022 από­φα­σης του Α2 Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου για το ζή­τη­μα που έχει ανα­κύ­ψει ανα­φο­ρι­κά με τη νο­μι­μο­ποί­η­ση των συ­γκε­κρι­μέ­νων εται­ρειών για τη διε­νέρ­γεια δι­κο­νο­μι­κών πρά­ξε­ων σε βάρος των δα­νειο­λη­πτών.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, όπως τεκ­μη­ριω­μέ­να ανα­πτύ­χθη­κε ενώ­πιον του Ανω­τά­του Δι­κα­στη­ρί­ου, αντί­θε­τα από τη μέχρι τώρα πρα­κτι­κή των Εται­ριών Δια­χεί­ρι­σης Απαι­τή­σε­ων από Δά­νεια και Πι­στώ­σεις (Ε.Δ.Α.Δ.Π.), οι τε­λευ­ταί­ε­ςδεν δια­θέ­τουν κατά νόμο κατ’ εξαί­ρε­ση νο­μι­μο­ποί­η­ση για την άσκη­ση δια­δι­κα­στι­κών εν γένει πρά­ξε­ων (έκ­δο­ση δια­τα­γής πλη­ρω­μής, επί­σπευ­ση ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης κλπ), στις πε­ρι­πτώ­σεις που η με­τα­βί­βα­ση των απαι­τή­σε­ων και η αντί­στοι­χη ανά­θε­ση της δια­χεί­ρι­σης προς αυτές γί­νε­ται με βάση τις δια­τά­ξεις για την τι­τλο­ποί­η­ση των απαι­τή­σε­ων του Ν. 3156/2003.

Ο Δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Αθη­νών, εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον Πρό­ε­δρο του και Πρό­ε­δρο της Ολο­μέ­λειας των Προ­έ­δρων Δι­κη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων Ελ­λά­δος, Δη­μή­τρη Βερ­βε­σό,ενώ νο­μι­κοί πα­ρα­στά­τες ήταν ο Ομ. Κα­θη­γη­τής Ν. Κλα­μα­ρής, ο Αν. Κα­θη­γη­τής,

Ι. Δε­λη­κω­στό­που­λος, ο Προϊ­στά­με­νος της Νο­μι­κής Υπη­ρε­σί­ας του ΔΣΑ Αν. Κα­θη­γη­τής, Πάνος Νι­κο­λό­που­λος καθώς και οι δι­κη­γό­ροι, Δ. Σκα­ρί­πας και Γ.Κο­πα­κά­κης, τους οποί­ους ευ­χα­ρι­στού­με θερμά.

Η εκ­δι­κα­σθεί­σα πα­ρέμ­βα­ση εντάσ­σε­ται στη συ­νε­πή δράση του δι­κη­γο­ρι­κού σώ­μα­τος, δια των θε­σμι­κών του ορ­γά­νων, στο πλευ­ρό των οι­κο­νο­μι­κά αδύ­να­μων συ­μπο­λι­τών μας και των ευά­λω­των νοι­κο­κυ­ριών.

Το δι­κη­γο­ρι­κό σώμα είναι και θα είναι παρόν για να προ­α­σπί­ζει το κρά­τος δι­καί­ου και θα μά­χε­ται για αυτό μέχρι την τε­λι­κή δι­καί­ω­ση».

Πηγή protothema.gr