Κάπου τα έχουν μπερδέψει

Εξα­κο­λου­θούν πολλοί να ισχυ­ρί­ζο­νται πως μειο­νέ­κτημα της κυρίας Σακελ­λα­ρο­πού­λου είναι η απουσία της από την πολι­τική ζωή. Πως ήταν απα­ραί­τητη η επιλογή ενός πολι­τι­κού προ­σώ­που. Πολύ φοβάμαι πως κάπου τα έχουν μπερ­δέ­ψει. Πως θεωρούν πολι­τικό πρόσωπο κάποιον/κάποια του κομ­μα­τι­κού προ­σω­πι­κού. Η κυρία Σακελ­λα­ρο­πού­λου και πολι­τικά ενεργός πολίτης ήταν (βλέπε τοπο­θε­τή­σεις της-ομιλίες της κατά καιρούς), αλλά και αρκετές απο­φά­σεις από την θέση που κατείχε, ήταν άκρως πολι­τι­κές. Αν δεν έχουν πεισθεί, ας ξανα­δια­βά­σουν την πρώτη τοπο­θέ­τησή της, μετά την ανα­κοί­νωση της εκλογής της από την Βουλή.  Η απά­ντησή της ήταν σύντομη, περιε­κτική και βαθύ­τατα πολι­τική. Κέρδισε τις εντυ­πώ­σεις αρθρώ­νο­ντας λόγο μεστό, συγκρο­τη­μένο και σαφή, με αδιό­ρατη συγκί­νηση και ύφος λιτό και απέ­ριττο. Μέσα σε τρία λεπτά σκια­γρά­φησε τις σύγ­χρο­νες προ­κλή­σεις απο­φεύ­γο­ντας υπερ­βο­λές, βερ­μπα­λι­σμούς και μελο­δρα­μα­τι­κούς τόνους. Μέσα σε λίγες φράσεις, χωρίς στόμφο, αρχαιο­λα­τρία, αχρεί­α­στες εθνικές κορώνες και πομπώ­δεις εκφρά­σεις, η κυρία Σακελ­λα­ρο­πού­λου παρου­σί­ασε το όραμά της. Μίλησε εκτός κει­μέ­νου για τις προ­κλή­σεις του 21ου αιώνα (οικο­νο­μική κρίση, κλι­μα­τική αλλαγή, υπο­χώ­ρηση του κράτους δικαίου, ανι­σό­τη­τες) και για τις προ­τε­ραιό­τη­τες της χώρας (εμπέ­δωση ενός κλί­μα­τος ηρεμίας, οικο­νο­μική ανά­πτυξη, αντι­στροφή της φυγής των νέων στο εξω­τε­ρικό, προ­στα­σία των αδυ­νά­μων και, φυσικά, δια­σφά­λιση της εδα­φι­κής ακε­ραιό­τη­τας και των κυριαρ­χι­κών της δικαιω­μά­των). Αν αυτή δεν ήταν μια άκρως πολι­τική τοπο­θέ­τηση τότε τι ήταν;