Ο Ροδίτης Β. Γιακουμάρος: “Τα παιδιά αν δεν τα κερδίσεις, δεν θα σου χαριστούν”!-

Ο Βασίλης Για­κου­μά­ρος έρχεται σαν “κλέφτης”στην Πάτρα, με αφορμή την παιδική παρά­σταση “Οι περι­πέ­τειες του Κοντο­ρε­βι­θούλη”.

Η παιδική σκηνή του Χρήστου Τριπόδη και η θεα­τρική εταιρία «Μέθεξις», παρου­σιά­ζουν για πρώτη φορά σε πλήρη θεα­τρική μορφή την παρά­σταση «Οι περι­πέ­τειες του Κοντο­ρε­βι­θούλη», σε δια­σκευή Μάνου Τσότρα, την Κυριακή 29 Ιανουα­ρίου, στο Θέατρο Πάνθεον, στις 11:30 το πρωί και στις 18:00 το από­γευμα.

Ο Βασίλης Για­κου­μά­ρος γεν­νή­θηκε το 1980 στην Ρόδο. Μόλις τελεί­ωσε τις σπουδές του μαθη­μα­τι­κού στο πανε­πι­στή­μιο του Λούτον, απο­φά­σισε να σπου­δά­σει ηθο­ποιός, κάνο­ντας έτσι το όνειρό του πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Έχει εμφα­νι­στεί σε πολλές σειρές, όπως στο «Ευτυ­χι­σμέ­νοι Μαζί», στα «Μαύρα Μεσά­νυ­χτα», στο «Μ+Μ», στην «Πολυ­κα­τοι­κία», στις «Επτά θανά­σι­μες πεθερές», στην «Εργα­ζό­μενη γυναίκα» και στο «Φίλα το βάτραχό σου».

Οι πιο πρό­σφα­τοι ρόλοι του είναι στην κωμική σειρά «Με τα παντε­λό­νια κάτω, στην σειρά “Οι συμ­μα­θη­τές” και στην σειρά “Μάνα X ουρανού”. Φέτος υπο­δύ­ε­ται τον Νεκτά­ριο στην τηλε­ο­πτική σειρά «Στο καλό γλυκιά μου συμπε­θέρα».

Εμείς επι­κοι­νω­νή­σαμε με τον γνωστό ηθοποιό, ο οποίος μίλησε στο patrasevents.gr για την παρά­σταση, αλλά και για… άλλα πολλά.

 

“Τα παιδιά αν δεν τα κερ­δί­σεις δεν θα σου χαρι­στούν”

P.E.: Πείτε μας δυο λόγια για το τι θα δούμε στην παρά­σταση.

Β.Γ.: «Είναι μια δια­δρα­στική παρά­σταση, δηλαδή συμ­με­τέ­χουν σε σημεία και τα παιδιά. Είναι μία δια­σκευή του Κοντο­ρε­βι­θούλη που την έχει κάνει ο Μάνος Τσότρας, δεν είναι ακριβώς το παρα­μύθι. Είναι η γνωστή ιστορία, αλλά λίγο πει­ραγ­μένη».

P.E.: Εσείς ποιον υπο­δύ­ε­στε στην παρά­σταση;

Β.Γ.: «Εγώ είμαι ένας από τους δύο κλέφτες, οι οποίοι παίρ­νουμε τον Κοντο­ρε­βι­θούλη και τον χρη­σι­μο­ποιούμε για να κάνουμε μια ληστεία».

P.E.: Πώς είναι να παίζετε σε ένα θεα­τρικό έργο που απευ­θύ­νε­ται σε παιδιά; Υπάρ­χουν πιο πολλές απαι­τή­σεις;

Β.Γ.: «Εντάξει τα παιδιά είναι αυθόρ­μητα καταρ­χήν, είναι ειλι­κρινή, αν δεν τα κερ­δί­σεις δεν θα σου χαρι­στούν, δεν θα είναι “ευγε­νικά”, θέλω να πω. Είναι απαι­τη­τικό κοινό, ωραίο, σου δίνει πολλή αγάπη αν την κερ­δί­σεις και είναι πολύ όμορφα να παίζεις για παιδιά. Εγώ τα αγαπάω πολύ, μου αρέσουν και μ’ αρέσει αυτή η δια­δι­κα­σία μέσα από το θέατρο».

 

“Η Πάτρα αγαπάει το θέατρο”

P.E.: Παρά τις δύσκο­λες εποχές που ζούμε, βλέ­πουμε ότι ο κόσμος έρχεται στο θέατρο.

Β.Γ.: «Η αλήθεια είναι ότι η κρίση έχει “χτυ­πή­σει” τα θέατρα πολύ και αυτό έχει σαν απο­τέ­λε­σμα να πέσουν και οι τιμές των εισι­τη­ρίων, δηλαδή και εμάς με την ευκαι­ρία, η τιμή στην προ­πώ­ληση είναι 7€ το εισι­τή­ριο και 8€ στο θέατρο που θα παί­ξουμε. Είναι χαμηλό το εισι­τή­ριο θεωρώ. Όσον αφορά ειδικά το παιδικό θέατρο, οι γονείς το στη­ρί­ζουν, γιατί είναι για τα παιδιά μια δια­σκέ­δαση και εκπαί­δευση ταυ­τό­χρονα, το να έρχο­νται να βλέπουν θέατρο μαζί».

P.E.: Στην Πάτρα έχετε ξανάρ­θει. Πώς θα χαρα­κτη­ρί­ζατε το κοινό της;

Β.Γ.: «Η Πάτρα είναι θεα­τρό­φιλη, το αγαπάει το θέατρο. Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας έχει κάνει πολλά πράγ­ματα, κάθε χρόνο θα παρου­σιά­σει πολύ αξιό­λο­γες παρα­στά­σεις, θα συνερ­γα­στεί με πολύ αξιό­λο­γους συντε­λε­στές. Το αγαπάει πολύ το θέατρο η Πάτρα, γενικά».

P.E.: Είναι δύσκολη η μετα­κί­νηση μιας θεα­τρι­κής παρά­στα­σης από πόλη σε πόλη;

Β.Γ.: «(Γέλια). Είναι δύσκολη. Δεν είναι εκδρομή που πάμε να δια­σκε­δά­σουμε. Είναι δύσκολο να μετα­κί­νησε καθη­με­ρινά. Βέβαια, έχει και μια άγρια ομορφιά, εμένα μ’ αρέσει αν και στο τέλος είσαι εξου­θε­νω­μέ­νος. Υπάρ­χουν βέβαια κι άλλες δυσκο­λίες, οικο­νο­μι­κές κλπ., γι’ αυτό και είναι δύσκολο να βγει περιο­δεία ένας θίασος, υπάρ­χουν απαι­τή­σεις, αλλά εντάξει έτσι ξεκί­νησε το θέατρο, με μπου­λού­κια, με μετα­κι­νή­σεις, με ομαδική δουλειά, όλοι για έναν και ένας για όλους. Έτσι είναι το θέατρο, μας αρέσει αυτή η ομα­δι­κό­τητα, μας αρέσει να συμ­βιώ­νουμε μαζί και να επι­κοι­νω­νούμε. Γιατί και το θέατρο είναι μια επι­κοι­νω­νία μεταξύ μας, με το κοινό, με το κείμενο, με όλα».

 

“Ήμουν τυχερός που η πρώτη μου σχεδόν τηλε­ο­πτική δουλειά ήταν το “Ευτυ­χι­σμέ­νοι Μαζί”

P.E.: Φέτος, σας βλέ­πουμε και στην τηλε­ο­πτική σειρά “Στο καλό γλυκιά μου συμπε­θέρα”…

Β.Γ.: «Ναι, ο ρόλος μου εκεί είναι ένας κατα­πλη­κτι­κός τύπος, ο Νεκτά­ριος, που πιστεύει ότι υπάρ­χουν εξω­γή­ι­νοι, ότι μας ψεκά­ζουν και όλες αυτές τις ιστο­ρίες συνω­μο­σίας. Βασικά είναι άνεργος, προ­σπα­θεί να επι­βιώ­σει με διά­φο­ρες λαμο­γιές, να το πούμε έτσι. Έχει βαλθεί να γυρνάει με άλλους από την γει­το­νιά, τους μισούς φίλους, ταινίες αισθη­σια­κού περιε­χο­μέ­νου για να βγάζει χαρ­τζι­λίκι και πάει να κάνει και μια ληστεία, όπως είδαμε στα πρώτα επει­σό­δια την ημέρα που είναι κλει­στές οι τρά­πε­ζες (η οποία δεν έγινε) με τον συνερ­γάτη του. Έχει πολύ ενδια­φέ­ρον αυτός ο ρόλος, εντάξει είναι top, δηλαδή το παρου­σια­στικό με το εσω­τε­ρικό του χαρα­κτήρα είναι κόντρα και έχει πολύ ενδια­φέ­ρον αυτό».

P.E.: Έχετε εμφα­νι­στεί σε πολλές τηλε­ο­πτι­κές σειρές. Ποια σας άφησε τις καλύ­τε­ρες ανα­μνή­σεις και ποια όχι τόσο πολύ;

Β.Γ.: «Όλες οι δου­λειές είναι ξεχω­ρι­στές, από καθεμιά θα πάρεις κάτι, δεν τις ξεχω­ρί­ζεις εύκολα, ούτε μπορείς να πεις ότι κάποια θα την βάλεις πιο πάνω ή πιο κάτω. Βέβαια, ανάλογα την σειρά που έρχεται η κάθε δουλειά, έχει και την ανάλογη αξία για σένα. Εγώ, ας πούμε, ήμουν τυχερός που η πρώτη μου σχεδόν τηλε­ο­πτική δουλειά ήταν το “Ευτυ­χι­σμέ­νοι Μαζί” και παράλ­ληλα τα “Μαύρα Μεσά­νυ­χτα”. Είναι πολύ επι­τυ­χη­μέ­νες δου­λειές και το “Ευτυ­χι­σμέ­νοι Μαζί” ακόμα και σήμερα στις επα­να­λή­ψεις κάνει τηλε­θέ­αση. Δεν μπορείς να μην τις ξεχω­ρί­σεις, αλλά όχι ότι είναι πιο πάνω ή πιο κάτω κάποια δουλειά από την άλλη. Είναι όλες εξίσου στην καρδιά σου για δια­φο­ρε­τι­κούς λόγους».

 

“Όλοι οι ηθο­ποιοί αγαπάμε το θέατρο”

P.E.: Θέατρο, κινη­μα­το­γρά­φος ή τηλε­ό­ραση. Με ποια σειρά θα τα βάζατε;

Β.Γ.: «Δεν υπάρχει να πεις μια σειρά, είναι δια­φο­ρε­τικά πράγ­ματα, δεν είναι το ίδιο. Εντάξει, όλοι οι ηθο­ποιοί αγαπάμε το θέατρο, αλλά εγώ αγαπώ εξίσου και την τηλε­ό­ραση και τον κινη­μα­το­γράφο. Είναι τελείως δια­φο­ρε­τι­κές δια­δι­κα­σίες, το οποίο εντάξει δεν μπορεί να το κατα­λά­βει ο κόσμος, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα και δεν είναι ότι το ένα έχει περισ­σό­τερη αξία από το άλλο, είναι δια­φο­ρε­τι­κός τρόπος επι­κοι­νω­νίας με το κοινό, δια­φο­ρε­τική δια­δι­κα­σία προ­σέγ­γι­σης του ρόλου, δια­δι­κα­σία να βγει ένα απο­τέ­λε­σμα συνερ­γα­σίας, είναι τελείως δια­φο­ρε­τι­κές συν­θή­κες. Εγώ δεν θα τα έβαζα σε μια σειρά, απλώς θα έλεγα ότι το καθετί είναι δια­φο­ρε­τικό και έχει την δική του αξία, οντό­τητα, όπως θες πες το, αλλά είναι δια­φο­ρε­τικά πράγ­ματα. Δε νομίζω ότι πρέπει να συγκρί­νουμε τα πάντα, να μπαί­νουν στην ίδια ζυγαριά και να συγκρί­νο­νται μεταξύ τους».

P.E.: Ετοι­μά­ζετε κάτι άλλο για το μέλλον αυτή την περίοδο;

Β.Γ.: «Αυτή τη στιγμή είναι μια παρά­σταση που κάνουμε περιο­δεία, είναι τα γυρί­σματα για την σειρά που είναι απαι­τη­τικά, πλη­σιά­ζουμε και στο τέλος. Κάτι συζη­τάμε, δεν ξέρουμε τι και πως, θα δούμε, όμως προς το παρόν δεν έχει κλείσει κάτι».

patrasevents.gr