Ασκήθηκε η πρώτη αναίρεση για το σκάνδαλο δανειοδοτήσεων στην πρώην Εμπορική Τράπεζα με ζημία 2.257.022 ευρώ

• Μια εκ των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων μέσω του δι­κη­γό­ρου κ. Αχιλ­λέα Δα­σκα­λά­κη στρέ­φε­ται κατά της από­φα­σης 23/2025 του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου Β’ βαθ­μού επι­κα­λού­με­νη έλ­λει­ψη αι­τιο­λο­γί­ας και από­λυ­τη ακυ­ρό­τη­τα της δια­δι­κα­σί­ας

Η υπό­θε­ση που επί σχε­δόν 2 δε­κα­ε­τί­ες έχει ταυ­τι­στεί στη Ρόδο με το απο­κα­λού­με­νο σκάν­δα­λο μα­μούθ της πρώην Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος, σή­με­ρα Alpha Bank, περνά σε νέο κε­φά­λαιο.

Η εκ­δί­κα­ση σε δεύ­τε­ρο βαθμό ολο­κλη­ρώ­θη­κε τον Απρί­λιο του 2025 στο Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των με 9 πλέον κα­τη­γο­ρού­με­νους και απο­τύ­πω­σε μια σαφή με­τα­τό­πι­ση του δι­κα­στι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος σε σχέση με τον πρώτο βαθμό.

Υπο­βλή­θη­κε η πρώτη αναί­ρε­ση κατά της από­φα­σης που συν­δέ­ε­ται με την υπό­θε­ση, κί­νη­ση που ανε­βά­ζει ξανά τον πήχη της αντι­πα­ρά­θε­σης και με­τα­φέ­ρει το βλέμ­μα στον Άρειο Πάγο.

Η αναί­ρε­ση ασκή­θη­κε στη Ρόδο στις 22 Δε­κεμ­βρί­ου 2025 στο Δι­κα­στι­κό Κα­τά­στη­μα του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου από τον δι­κη­γό­ρο κ. Αχιλ­λέα Δα­σκα­λά­κη για λο­γα­ρια­σμό της Α. Β. και στρέ­φε­ται κατά της υπ’ αριθμ. 23 από­φα­σης του 2025 του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου Κα­κουρ­γη­μά­των Β βαθ­μού.

Η ετυ­μη­γο­ρία του δεύ­τε­ρου βαθ­μού και η νέα αριθ­μη­τι­κή της υπό­θε­σης

Στον δεύ­τε­ρο βαθμό, το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε 5 από τους 8 κα­τη­γο­ρού­με­νους που άσκη­σαν έφεση ενό­χους, ενώ η έφεση του Δ. Κ. απορ­ρί­φθη­κε ως ανυ­πο­στή­ρι­κτη. Πα­ράλ­λη­λα, 3 κα­τη­γο­ρού­με­νοι κρί­θη­καν αθώοι, κάτι που αλ­λά­ζει το απο­τύ­πω­μα της υπό­θε­σης σε σύ­γκρι­ση με το πρω­τό­δι­κο απο­τέ­λε­σμα.

Αθώοι σε δεύ­τε­ρο βαθμό κρί­θη­καν οι Ν. Φ., Ε. Α. και Β. Χ. Για τους υπό­λοι­πους, το δι­κα­στή­ριο ανα­γνώ­ρι­σε σε όλους το ελα­φρυ­ντι­κό της μη εύ­λο­γης διάρ­κειας της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σί­ας, που δεν οφεί­λε­ται σε υπαι­τιό­τη­τα του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, ενώ σε 2 ανα­γνώ­ρι­σε και το ελα­φρυ­ντι­κό της με­τέ­πει­τα καλής συ­μπε­ρι­φο­ράς.

Το γε­γο­νός αυτό δεν είναι τυ­πι­κή λε­πτο­μέ­ρεια, είναι ένας κα­θρέ­φτης της χρο­νι­κής φθο­ράς που κου­βα­λά η δι­κο­γρα­φία, με απο­τέ­λε­σμα το δι­κα­στή­ριο να σταθ­μί­ζει όχι μόνο το τι απο­δεί­χθη­κε αλλά και το πώς εξε­λί­χθη­κε η δια­δι­κα­σία μέσα στα χρό­νια.

Οι ποι­νές που επι­βλή­θη­καν στον δεύ­τε­ρο βαθμό ήταν κά­θειρ­ξη 6 ετών στον Μ. Μ. και κά­θειρ­ξη 5 ετών στον Ν. Β., στη Μ. Α., στην Α. Β. και στον Γ. Π., με την ιδιαι­τε­ρό­τη­τα ότι για την Α. Β. απο­φα­σί­στη­κε κατ’ οίκον έκτι­ση της ποι­νής.

Από τις βα­ριές πρω­τό­δι­κες ποι­νές στη μεί­ω­ση του δεύ­τε­ρου βαθ­μού

Η δια­φο­ρο­ποί­η­ση γί­νε­ται πιο κα­θα­ρή αν μπει δίπλα το πρω­τό­δι­κο πλαί­σιο. Σε πρώτο βαθμό είχαν κρι­θεί αθώοι 9 και κα­τα­δι­κά­στη­καν 10, με το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο να κα­τα­λή­γει σε ενο­χές κα­κουρ­γη­μα­τι­κής πλα­στο­γρα­φί­ας, να με­τα­τρέ­πει την εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση σε συμ­μο­ρία και να παύει τη δίωξη λόγω πα­ρα­γρα­φής στο σκέ­λος της ορ­γά­νω­σης, ενώ για τρα­πε­ζι­κό υπάλ­λη­λο είχε κρι­θεί ενοχή για απι­στία κατ’ επι­τρε­πτή με­τα­βο­λή της κα­τη­γο­ρί­ας.

Στις ποι­νές του πρώ­του βαθ­μού είχε κα­τα­γρα­φεί κά­θειρ­ξη 9 ετών χωρίς ανα­στο­λή στον Μ. Μ., κά­θειρ­ξη 6 ετών χωρίς ανα­στο­λή στον Β. Χ., κά­θειρ­ξη 6 ετών με ανα­σταλ­τι­κό απο­τέ­λε­σμα ως προς την έφεση στον Ν. Φ., κά­θειρ­ξη 6 ετών χωρίς ανα­στο­λή στην Ε. Α., κά­θειρ­ξη 8 ετών με ανα­σταλ­τι­κό απο­τέ­λε­σμα ως προς την έφεση στους Ν. Β., Μ. Α. και Α. Β. και κά­θειρ­ξη 9 ετών με ανα­σταλ­τι­κό απο­τέ­λε­σμα ως προς την έφεση στον Γ. Π.

Το δεύ­τε­ρο βαθμό τον χα­ρα­κτη­ρί­ζει αφε­νός η μεί­ω­ση των ποι­νών, αφε­τέ­ρου οι αθω­ώ­σεις των Ν. Φ., Ε. Α. και Β. Χ. που είχαν πρω­το­δί­κως βρε­θεί σε δια­φο­ρε­τι­κή θέση. Η ει­κό­να αυτή ενι­σχύ­ει την αί­σθη­ση ότι η δίκη στο Εφε­τείο κι­νή­θη­κε πιο συ­γκρα­τη­μέ­να ως προς την από­δει­ξη για ορι­σμέ­να πρό­σω­πα και πιο επιει­κώς ως προς την ποι­νι­κή με­τα­χεί­ρι­ση των υπο­λοί­πων, ενό­ψει και της χρο­νι­κής διάρ­κειας.

Τα αδι­κή­μα­τα και η καρ­διά της δι­κο­γρα­φί­ας

Το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο αφο­ρού­σε συ­γκρό­τη­ση εγκλη­μα­τι­κής ορ­γά­νω­σης από κοι­νού, πλα­στο­γρα­φία με σκο­πού­με­νο όφε­λος άνω των 120.000 ευρώ από κοι­νού και απάτη με ζημία άνω των 120.000 ευρώ από κοι­νού. Πίσω από τις νο­μι­κές ονο­μα­σί­ες, η ουσία ήταν μία, η υπο­βο­λή ψευ­δών στοι­χεί­ων για την εξα­σφά­λι­ση δα­νεί­ων συ­νο­λι­κού ύψους 2.257.022 ευρώ, χρή­μα­τα που χο­ρη­γή­θη­καν από υπο­κα­τα­στή­μα­τα στη Ρόδο και συν­δέ­θη­καν με αγο­ρές ακι­νή­των και αγρο­τε­μα­χί­ων.

Η υπό­θε­ση είχε ξε­κι­νή­σει από κα­ταγ­γε­λία στις 26 Μαρ­τί­ου 2007 στην Υπο­διεύ­θυν­ση Δί­ω­ξης Οι­κο­νο­μι­κών Εγκλη­μά­των, από σύμ­βου­λο της Διεύ­θυν­σης Επι­θε­ώ­ρη­σης της Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας. Η κα­ταγ­γε­λία πε­ριέ­γρα­φε ότι 13 άτομα είχαν εκτα­μιεύ­σει με­γά­λα ποσά μέσω δα­νειο­δο­τή­σε­ων, με δι­καιο­λο­γη­τι­κά αμ­φί­βο­λης γνη­σιό­τη­τας. Από τον έλεγ­χο προ­έ­κυ­ψαν αμ­φι­βο­λί­ες για τα δη­λω­θέ­ντα ει­σο­δή­μα­τα, για την ύπαρ­ξη και λει­τουρ­γία επι­χει­ρή­σε­ων που εμ­φα­νί­ζο­νταν ως ερ­γο­δό­τες, για διευ­θύν­σεις δια­μο­νής, καθώς και κα­θυ­στε­ρή­σεις στην απο­πλη­ρω­μή και δυ­σμε­νή οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία μετά την εκτα­μί­ευ­ση.

Στην προ­α­νά­κρι­ση υπήρ­ξαν κα­τα­θέ­σεις που σκια­γρά­φη­σαν με ωμό τρόπο την πρα­κτι­κή που απο­δί­δε­ται στην υπό­θε­ση. Επι­βε­βαιώ­θη­κε πε­ρί­πτω­ση εκ­κα­θα­ρι­στι­κού με ει­κο­νι­κά ει­σο­δή­μα­τα 21.302 ευρώ. Κα­τα­γρά­φη­καν ισχυ­ρι­σμοί για προ­σεγ­γί­σεις προ­σώ­πων με οι­κο­νο­μι­κή ανά­γκη, υπο­σχέ­σεις αμοι­βών 20.000 ευρώ ή 5.000 ευρώ για συμ­με­το­χή σε αί­τη­ση δα­νεί­ου, και ανα­φο­ρές ότι το σύ­νο­λο των εκτα­μιευ­θέ­ντων χρη­μά­των καρ­πώ­θη­καν άλλοι. Πα­ράλ­λη­λα, ο εσω­τε­ρι­κός έλεγ­χος ανέ­δει­ξε τη ροή των ποσών, αφού με­γά­λο μέρος των χρη­μά­των φέ­ρε­ται να με­τα­φέρ­θη­κε με ενυ­πό­γρα­φες εντο­λές των δα­νειο­λη­πτών σε λο­γα­ρια­σμό τα­μιευ­τη­ρί­ου με δι­καιού­χο έναν εκ των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων, στοι­χείο που απο­τυ­πώ­νει την υπό­νοια ύπαρ­ξης κε­ντρι­κής δια­χεί­ρι­σης των εκτα­μιεύ­σε­ων.

Η πρώτη αναί­ρε­ση και το τι αμ­φι­σβη­τεί­ται στον πυ­ρή­να της από­φα­σης

Μέσα σε αυτό το πλαί­σιο, η πρώτη αναί­ρε­ση απο­κτά ιδιαί­τε­ρο ει­δι­κό βάρος. Δεν είναι μια τυ­πι­κή συ­νέ­χεια μιας αντι­δι­κί­ας, είναι το πρώτο θε­σμι­κό χτύ­πη­μα στο ανώ­τα­το επί­πε­δο που στο­χεύ­ει στην ανα­τρο­πή της εφε­τεια­κής κρί­σης.

Στην έκ­θε­ση αί­τη­σης αναί­ρε­σης οι λόγοι που προ­βάλ­λο­νται κι­νού­νται σε 2 κε­ντρι­κούς άξο­νες.

Ο πρώ­τος αφορά έλ­λει­ψη ει­δι­κής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αι­τιο­λο­γί­ας. Η αναί­ρε­ση υπο­στη­ρί­ζει ότι το σκε­πτι­κό της από­φα­σης δεν εξη­γεί επαρ­κώς το πώς θε­με­λιώ­νε­ται η κα­τάρ­τι­ση και η πλα­στό­τη­τα συ­γκε­κρι­μέ­νων εγ­γρά­φων και ποια είναι η εξα­το­μι­κευ­μέ­νη συμ­με­το­χή της κα­τα­δι­κα­σθεί­σας σε επι­μέ­ρους πε­ρι­πτώ­σεις, ενώ το­νί­ζε­ται ότι υπάρ­χουν ση­μεία όπου στο δια­τα­κτι­κό πε­ρι­γρά­φο­νται συ­γκε­κρι­μέ­νες πρά­ξεις αλλά στο σκε­πτι­κό δεν εμ­φα­νί­ζε­ται με σα­φή­νεια η σύν­δε­ση με την ίδια. Ανα­φέ­ρο­νται χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πε­ρι­πτώ­σεις που σχε­τί­ζο­νται με απο­δεί­ξεις πλη­ρω­μής και βε­βαιώ­σεις απο­δο­χών που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν ως δι­καιο­λο­γη­τι­κά για τη χο­ρή­γη­ση στε­γα­στι­κών δα­νεί­ων.

Ο δεύ­τε­ρος άξο­νας αφορά από­λυ­τη ακυ­ρό­τη­τα της δια­δι­κα­σί­ας. Η αναί­ρε­ση απο­δί­δει ακυ­ρό­τη­τα στο ότι ανα­γνώ­στη­καν και αξιο­ποι­ή­θη­καν απο­δει­κτι­κά ανα­γνω­στέα έγ­γρα­φα από 1 έως 26, παρά την ενα­ντί­ω­ση συ­γκα­τη­γο­ρου­μέ­νων. Γί­νε­ται ει­δι­κή ανα­φο­ρά στην από 20 Μαρ­τί­ου 2007 επι­στο­λή προς επι­θε­ω­ρη­τές της τρά­πε­ζας και σε έγ­γρα­φα της τρά­πε­ζας προς τον Γ. Π. με συ­νημ­μέ­νη έκ­θε­ση επί­δο­σης δι­κα­στι­κού επι­με­λη­τή, με τον ισχυ­ρι­σμό ότι η απο­δει­κτι­κή αξιο­ποί­η­ση της επι­στο­λής συ­γκα­τη­γο­ρου­μέ­νου πα­ρα­βιά­ζει δι­κο­νο­μι­κή απα­γό­ρευ­ση, άρα πλήτ­τει την εγκυ­ρό­τη­τα της δια­δι­κα­σί­ας.

Στη δεύ­τε­ρη βαθ­μί­δα της δια­δι­κα­σί­ας πα­ρέ­στη­σαν ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης οι κ.κ. Άκης Δη­μη­τριά­δης, Βα­σί­λης Μπέης, Μι­χά­λης Κου­ντού­ρης, Σάβ­βας Χα­ρα­λά­μπους, Σταυ­ρού­λα Κοι­λιά, Βα­σί­λης Μπα­κί­ρης, Βα­σί­λης Λόγ­γος, Τζα­νά­κης Μα­ρί­νος και Μά­ριος Μα­ρα­βέ­λιας, ενώ η τρά­πε­ζα πα­ρέ­στη για την υπο­στή­ρι­ξη της κα­τη­γο­ρί­ας με τους Νίκο Πα­τε­ρά­κη και Κων­στα­ντί­να Σπουρ­λή.

Σε μια υπό­θε­ση που ξε­κί­νη­σε με κα­ταγ­γε­λί­ες το 2007, απο­τυ­πώ­θη­κε σε ζημία 2.257.022 ευρώ, πέ­ρα­σε από πρώτο βαθμό με 10 κα­τα­δί­κες και 9 αθω­ώ­σεις και έφτα­σε στον δεύ­τε­ρο βαθμό με 5 ενο­χές, 3 αθω­ώ­σεις και ανα­γνώ­ρι­ση κρί­σι­μων ελα­φρυ­ντι­κών, η πρώτη αναί­ρε­ση δεν είναι απλώς ένα ακόμη έν­δι­κο μέσο.

Είναι η πρώτη επί­ση­μη προ­σπά­θεια να με­τα­φερ­θεί η σύ­γκρου­ση στο ανώ­τα­το δι­κα­στι­κό επί­πε­δο, με αιχμή τον τρόπο που στοι­χειο­θε­τή­θη­κε η από­φα­ση και τον τρόπο που αξιο­ποι­ή­θη­καν τα απο­δει­κτι­κά δε­δο­μέ­να.