Στ. Παρασκευά: «Είναι πολύ ισχυρό στη Ρόδο το εθελοντικό κίνημα»

Εδώ και λί­γους μήνες ανέ­λα­βε την προ­ε­δρία του το­πι­κού πα­ρα­τή­μα­τος του Ελ­λη­νι­κού Ερυ­θρού Σταυ­ρού. Η κυρία Στα­μα­τία Πα­ρα­σκευά μιλά στη «δ» για το νέο της ρόλο, τη με­γά­λη οι­κο­γέ­νεια του Ερυ­θρού Σταυ­ρού, της οποί­ας απο­τε­λεί μέλος εδώ και 22 χρό­νια και ανα­φέ­ρε­ται στις ανά­γκες της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας. «Ο ένας απλώ­νει το χέρι στον άλλο και πο­ρευό­μα­στε για το καλό του τόπου μας. Ο σκο­πός μας είναι αυτός, το καλό του νη­σιού μας», ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Ακο­λου­θεί το πλή­ρες κεί­με­νο της συ­νέ­ντευ­ξης της κυ­ρί­ας Στα­μα­τί­ας Πα­ρα­σκευά:

• Κυρία Πα­ρα­σκευά, κάθε χρόνο ο Ερυ­θρός Σταυ­ρός συ­γκε­ντρώ­νει τρό­φι­μα για τους συ­μπο­λί­τες μας που έχουν ανά­γκη. Ποια είναι η αντα­πό­κρι­ση του κό­σμου στη φε­τι­νή κα­μπά­νια;

Πράγ­μα­τι, στο πλαί­σιο των δρά­σε­ων και των προ­σπα­θειών μας για τη στή­ρι­ξη των ευά­λω­των συ­μπο­λι­τών μας, ο Ερυ­θρός Σταυ­ρός συλ­λέ­γει τρό­φι­μα ενό­ψει των Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κων εορ­τών, με στόχο να μη λεί­ψει τί­πο­τε σε κα­νέ­να συ­νάν­θρω­πό μας αυτές τις γιορ­τές.

Στη Ρόδο, οι ωφε­λού­με­νες οι­κο­γέ­νειες ανέρ­χο­νται σε 450 ενώ τα ωφε­λού­με­να παι­διά ανέρ­χο­νται σε 120. Όλοι οι δι­καιού­χοι παίρ­νουν την τσά­ντα αγά­πης με τα ανα­γκαία τρό­φι­μα. Στα παι­διά δια­νέ­μο­νται παι­χνί­δια και ρούχα μαζί με την τσά­ντα αγά­πης. Για να γίνει όλη αυτή η κα­μπά­νια, πρέ­πει όλοι οι εθε­λο­ντές όλων των τμη­μά­των να ξε­κι­νή­σουν τη συ­γκέ­ντρω­ση των τρο­φί­μων και των υπο­λοί­πων ειδών πρώ­της ανά­γκης από τον Οκτώ­βριο.

• Υπάρ­χει διά­θε­ση προ­σφο­ράς;

Η αλή­θεια είναι ότι στην αρχή δυ­σκο­λευ­τή­κα­με και απο­γοη­τευ­τή­κα­με… Στη συ­νέ­χεια όμως -και κυ­ρί­ως κατά τη διάρ­κεια του Δε­κεμ­βρί­ου- υπήρ­χε με­γα­λύ­τε­ρη αντα­πό­κρι­ση και συ­γκε­ντρώ­σα­με με­γα­λύ­τε­ρες πο­σό­τη­τες τρο­φί­μων. Μπορώ πλέον να πω, ότι φτά­σα­με σε ένα πολύ καλό επί­πε­δο.

Βε­βαί­ως, στη φε­τι­νή κα­μπά­νια βο­ή­θη­σε και η κε­ντρι­κή Διοί­κη­ση στην Αθήνα και ο πρό­ε­δρός μας, δρ. Αντώ­νιος Αυ­γε­ρι­νός απο­στέλ­λο­ντας μία πο­σό­τη­τα τρο­φί­μων.

Θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω με την ευ­και­ρία όλους όσοι στή­ρι­ξαν το έργο μας, τους πο­λί­τες, τους μα­θη­τές, τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες. Η συμ­βο­λή τους είναι πο­λύ­τι­μη κάθε φορά.

• Θα λέ­γα­τε ότι υπάρ­χουν με­γα­λύ­τε­ρες ανά­γκες στην κοι­νω­νία;

Κατά την προ­σω­πι­κή μου άποψη, ναι υπάρ­χει. Η ακρί­βεια, τα αυ­ξη­μέ­να ενερ­γεια­κά κόστη, εν γένει ο πλη­θω­ρι­σμός, απορ­ρο­φούν ένα με­γά­λο μέρος του οι­κο­γε­νεια­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού. Αφαι­ρώ­ντας όλες τις υπο­χρε­ώ­σεις, μέ­νουν πολύ λίγα χρή­μα­τα για τις βα­σι­κές ανά­γκες. Είναι λοι­πόν λο­γι­κό, να χρειά­ζο­νται βο­ή­θεια όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρα νοι­κο­κυ­ριά.

Σας προ­σεγ­γί­ζουν εύ­κο­λα όλοι όσοι έχουν ανά­γκη τη στή­ρι­ξή σας;

Είναι ένα ση­μα­ντι­κό θέμα αυτό που θί­γε­τε… Κά­νου­με ένα με­γά­λο έλεγ­χο για να εντο­πί­σου­με όσους έχουν ανά­γκη, γνω­ρί­ζο­ντας καλά ότι όλοι αυτοί οι συ­νάν­θρω­ποί μας είναι πε­ρή­φα­νοι και κλει­σμέ­νοι στα σπί­τια τους. Ψά­χνου­με με από­λυ­τη δια­κρι­τι­κό­τη­τα και τους εντο­πί­ζου­με. Σε πολ­λούς δι­καιού­χους πη­γαί­νου­με εμείς τα προ­ϊ­ό­ντα στο σπίτι για να μη χρεια­στεί -εάν δεν το επι­θυ­μούν- να στα­θούν στην ουρά για να τα πα­ρα­λά­βουν.

Αυτοί οι οποί­οι έχουν πραγ­μα­τι­κά ανά­γκη, δι­στά­ζουν να ζη­τή­σουν βο­ή­θεια. Είμαι εδώ και 23 χρό­νια εθε­λό­ντρια και το έχω δια­πι­στώ­σει αυτό. Βε­βαί­ως, θα πρέ­πει να επι­ση­μαν­θεί ότι οι ανά­γκες δεν τε­λειώ­νουν ποτέ. Δεν είναι ένα επο­χι­κό φαι­νό­με­νο. Δεν χρειά­ζο­νται τρό­φι­μα οι συ­μπο­λί­τες μας μόνο την πε­ρί­ο­δο των εορ­τών, αλλά κα­θη­με­ρι­νά.

Γι’ αυτό και οι προ­σπά­θειές μας για τη συ­γκέ­ντρω­ση των ανα­γκαί­ων αυτών τρο­φί­μων είναι συ­νε­χό­με­νη. Κάθε Δευ­τέ­ρα, Τε­τάρ­τη και Πα­ρα­σκευή δια­νέ­μου­με τρό­φι­μα, στο­χεύ­ο­ντας στο να παίρ­νει κάθε μία από τις δι­καιού­χες οι­κο­γέ­νειες την προ­βλε­πό­με­νη πο­σό­τη­τα τρο­φί­μων κάθε δε­κα­πεν­θή­με­ρο.

• Θα χα­ρα­κτη­ρί­ζα­τε λοι­πόν την κοι­νω­νία της Ρόδου ως μία αλ­λη­λέγ­γυα κοι­νω­νία;

Όχι, δεν θα το έλεγα… Αν υπήρ­χε η αλ­λη­λεγ­γύη όπως παλιά, εάν ο γεί­το­νας συ­νέ­χι­ζε να στη­ρί­ζει τον γεί­το­νά του, όπως τότε, πι­θα­νό­τα­τα να μην υπήρ­χαν τόσο με­γά­λες ακά­λυ­πτες ανά­γκες στην κοι­νω­νία. Το θε­τι­κό όμως είναι ότι υπάρ­χει διά­θε­ση εθε­λο­ντι­σμού. Το εθε­λο­ντι­κό κί­νη­μα είναι ισχυ­ρό στη Ρόδο. Ει­δι­κά ο Ερυ­θρός Σταυ­ρός απο­τε­λεί μία με­γά­λη, εθε­λο­ντι­κή δύ­να­μη και νιώθω υπε­ρή­φα­νη που ανήκω σε αυτή τη με­γά­λη οι­κο­γέ­νεια.

• Ποιο ήταν το κί­νη­τρό σας να εντα­χθεί­τε στον Ερυ­θρό Σταυ­ρό; Πώς είναι να ανή­κει κα­νείς σε αυτή την οι­κο­γέ­νεια;

Το 2000 είδα μια …αφίσα για το Σώμα Εθε­λο­ντών Σα­μα­ρει­τών Δια­σω­στών. Ήμουν στο τσακ του ορίου ηλι­κί­ας… Έκανα αί­τη­ση και με απο­δέ­χθη­καν. Εν­θου­σιά­στη­κα από την πρώτη στιγ­μή και έδωσα όλο μου τον εαυτό. Όπως προ­α­νέ­φε­ρα, εί­μα­στε μία με­γά­λη οι­κο­γέ­νεια, με τις δύ­σκο­λες και τις ευ­χά­ρι­στές μας στιγ­μές. Όλοι μαζί, με καλή διά­θε­ση λύ­νου­με τα προ­βλή­μα­τα που υπάρ­χουν. Ο ένας απλώ­νει το χέρι στον άλλο και πο­ρευό­μα­στε για το καλό του τόπου μας.

Ο σκο­πός μας είναι αυτός, το καλό του νη­σιού μας.

Εκεί­νο που θέλω να το­νί­σω, είναι ότι ο Ερυ­θρός Σταυ­ρός απο­τε­λεί­ται από τέσ­σε­ρις δια­φο­ρε­τι­κούς το­μείς, από το Σώμα Νο­ση­λευ­τι­κής, τα τμή­μα­τα Πρό­νοιας, Νε­ό­τη­τας και Εθε­λο­ντών Σα­μα­ρει­τών-Δια­σω­στών. Όλοι εί­μα­στε ένα και λει­τουρ­γού­με κάτω από μία ενιαία ομπρέ­λα, πράγ­μα που μπο­ρεί να μην αντι­λαμ­βά­νε­ται ο κό­σμος. Όλοι όμως οι εθε­λο­ντές του ΕΕΣ έχουν το ρόλο τους, ο ένας συ­μπλη­ρώ­νει τον άλλο.

Το Σώμα Εθε­λο­ντών Σα­μα­ρει­τών, Δια­σω­στών & Ναυα­γο­σω­στών του Ελ­λη­νι­κού Ερυ­θρού Σταυ­ρού, δη­μιουρ­γή­θη­κε το 1932 και απο­τε­λεί τη με­γα­λύ­τε­ρη εθε­λο­ντι­κή δύ­να­μη Πρώ­των Βοη­θειών και Διά­σω­σης στην Ελ­λά­δα, έτοι­μη να δρά­σει σε πε­ρι­πτώ­σεις φυ­σι­κών ή άλλων κα­τα­στρο­φών και σε κάθε εί­δους έκτα­κτη κα­τά­στα­ση.

Ο Το­μέ­ας Κοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας από την ίδρυ­σή του το 1964, σχε­διά­ζει και υλο­ποιεί προ­γράμ­μα­τα και δρά­σεις για την αντι­με­τώ­πι­ση των σύγ­χρο­νων κοι­νω­νι­κών ανα­γκών, προ­κλή­σε­ων και αν­θρω­πι­στι­κών κρί­σε­ων. Πα­ρέ­χει υπο­στή­ρι­ξη στις πλέον ευά­λω­τες ομά­δες του πλη­θυ­σμού… Στη Ρόδο ο το­μέ­ας ιδρύ­θη­κε πριν από πε­ρί­που τρία χρό­νια. Ανα­λαμ­βά­νει π.χ. τη σί­τι­ση των παι­διών του ιδρύ­μα­τος του Αγίου Αν­δρέα, τις βόλ­τες των παι­διών…

Ο Το­μέ­ας Νο­ση­λευ­τι­κής του Ελ­λη­νι­κού Ερυ­θρού Σταυ­ρού ιδρύ­θη­κε το 1878. Στην ιστο­ρία του ερυ­θρο­σταυ­ρι­κού κι­νή­μα­τος, οι Νο­ση­λεύ­τριες του Ελ­λη­νι­κού Ερυ­θρού Σταυ­ρού έχουν συμ­με­τά­σχει σε κάθε έκτα­κτη ανά­γκη της χώρας που προ­έ­κυ­ψε από τους πο­λέ­μους, μετά από φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές ή με­τα­κι­νή­σεις πλη­θυ­σμών. Οι εθε­ο­ντές/ντριες του Τομέα Νο­ση­λευ­τι­κής προ­σφέ­ρουν υπη­ρε­σί­ες στο Νο­σο­κο­μείο μας και όχι μόνο.

Τέλος, ο Το­μέ­ας Νε­ό­τη­τας συ­στά­θη­κε τον Ιού­νιο 2019 σύμ­φω­να με το άρθρο 27 του νέου Κα­τα­στα­τι­κού ΕΕΣ. Στο­χεύ­ει με­τα­ξύ άλλων στην εν­θάρ­ρυν­ση της συμ­με­το­χής παι­διών και νέων στις δρα­στη­ριό­τη­τες του ΕΕΣ και την ενί­σχυ­ση του συ­νο­λι­κού του έργου.

• Ανα­λά­βα­τε πλέον πρό­ε­δρος του ΠΤ ΕΕΣ Ρόδου, έχο­ντας δια­δε­χθεί την κυρία Δέ­σποι­να Δε­λα­πόρ­τα. Ποιοι είναι οι προ­σω­πι­κοί σας στό­χοι;

Η κα Δε­λα­πόρ­τα ήταν για 26 χρό­νια πρό­ε­δρος του ΠΤ ΕΕΣ Ρόδου και έχει αφή­σει σπου­δαία πα­ρα­κα­τα­θή­κη. Είμαι μα­θή­τριά της. Έχω θη­τεύ­σει πάνω από 20 χρό­νια δίπλα της και έχω μάθει και δι­δα­χθεί πολλά από εκεί­νη. Κά­να­με πολλά πράγ­μα­τα μαζί. Ακο­λου­θώ τα βή­μα­τά της και προ­σπα­θώ κι εγώ να αντα­πο­κρι­θώ στο έργο που έχω ανα­λά­βει, πάντα με τον κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό τρόπο. Τη συμ­βου­λεύ­ο­μαι πάντα και προ­σπα­θώ να προ­σαρ­μό­σω τη λει­τουρ­γία όλων των σω­μά­των στις σύγ­χρο­νες συν­θή­κες και ανά­γκες.