Η ψυχολογική βία κατά των γυναικών!

ΓΡΑ­ΦΕΙ Η

ΚΑ­ΤΕ­ΡΙ­ΝΑ ΠΑ­ΠΑ­ΣΑΒ­ΒΑ

Επ’ ευ­και­ρεία της πα­γκό­σμιας ημέ­ρας για την εξά­λει­ψη της βίας κατά των γυ­ναι­κών γνω­ρί­ζου­με ότι βία δέν είναι μόνο η σω­μα­τι­κή και σε­ξουα­λι­κή αλλά και η ψυ­χο­λο­γι­κή! Βία δέν είναι μόνο η  δια­πι­στω­μέ­νη ανι­σό­τη­τα στις σχέ­σεις με­τα­ξύ αν­δρών και γυ­ναι­κών αλλά και η ψυ­χο­λο­γι­κή  κατά των γυ­ναι­κών μέσα στην κοι­νω­νία. Δεν είναι μόνο το “χα­στού­κι” βία αλλά και το αί­σθη­μα της εγκα­τά­λει­ψης, της μο­να­ξιάς, της από­γνω­σης,της αδυ­να­μί­ας για επι­βί­ω­ση,της ανερ­γί­ας! Η μορφή αυτής της  βίας είναι το ίδιο επα­χθής και επι­ζή­μια για την σω­μα­τι­κή και ψυ­χι­κή υγεία της γυ­ναί­κας και κατ’ επέ­κτα­ση  των παι­διών της.

Η ψυ­χο­λο­γι­κή βία  είναι ένα μέρος της σκλη­ρό­τη­τας που βιώ­νουν κα­θη­με­ρι­νά γυ­ναί­κες μέσα στην κοι­νω­νία μας. Γυ­ναί­κες μόνες με ανή­λι­κα παι­διά,χωρίς ζω­τι­κούς πό­ρους,σε κα­τά­στα­ση απελ­πι­σί­ας ανα­ζη­τούν “μια σα­νί­δα σω­τη­ρί­ας”, ένα στή­ριγ­μα για να επι­βιώ­σουν αυτές και τα παι­διά τους.  Με­γα­λώ­νο­ντας αυτά τα παι­διά δη­μιουρ­γού­νται πολλά ψυ­χι­κά τραύ­μα­τα και αδυ­να­τούν να ανα­πτύ­ξουν υγιείς δια­προ­σω­πι­κές σχέ­σεις μέσα στην κοι­νω­νία.΄Ε­χουν με­γά­λο άγχος,φο­βί­ες και αι­σθά­νο­νται ότι δέν υπάρ­χει καμ­μιά ελ­πί­δα να βοη­θη­θούν ή να αλ­λά­ξει η κα­τά­στα­ση τους. Κα­θη­με­ρι­νά  αυ­ξά­νε­ται ο αριθ­μός των μο­νο­γο­νει­κών οι­κο­γε­νειών λόγω της κρί­σης, διότι τα οι­κο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα δια­λύ­ουν οι­κο­γέ­νειες. Μη­τέ­ρες μόνες με ανή­λι­κα παι­διά αδυ­να­τούν να κα­λύ­ψουν τα ανα­γκαία είδη δια­τρο­φής και επι­βί­ω­σης,χωρίς κρα­τι­κή μέ­ρι­μνα καθώς η πο­λι­τεία είναι απού­σα.

Πριν λίγες ημέ­ρες με θλίψη πα­ρα­κο­λου­θή­σα­με σε γνω­στό, το­πι­κό τη­λε­ο­πτι­κό μας σταθ­μό την κραυ­γή απελ­πι­σί­ας μιάς νε­α­ρής συ­μπο­λί­τισ­σάς μας με τρία παι­διά,η οποία με­γά­λω­σε(κα­θ΄ο­μο­λο­γί­αν της)σε ίδρυ­μα,πι­θα­νόν εγκα­τα­λει­φθεί­σα αφού δή­λω­νε ολο­μό­να­χη με τα ανή­λι­κα παι­διά της,άνερ­γη και χωρίς πού την κε­φα­λή κλεί­νει!

Στις 25 Νο­εμ­βρί­ου γί­νο­νται εκ­δη­λώ­σεις και στό­χος  είναι η ευαι­σθη­το­ποί­η­ση της κοι­νής γνώ­μης αλλά και η ενερ­γο­ποί­η­ση των πο­λι­τών ένα­ντι στα σο­βα­ρά κοι­νω­νι­κά ζη­τή­μα­τα.Μήπως όμως θα έπρε­πε  στό­χος να είναι η ευαι­σθη­το­ποί­η­ση της πο­λι­τεί­ας και των αρ­μό­διων φο­ρέ­ων ενά­ντια στα σο­βα­ρά αυτά κοι­νω­νι­κά ζη­τή­μα­τα και η επί­λυ­σή τους; Οι πο­λί­τες σί­γου­ρα είναι οι μόνοι που αντα­πο­κρί­νο­νται σε τέ­τοιες κα­τα­στά­σεις αλλά με τα ση­με­ρι­νά δε­δο­μέ­να δυ­σκο­λεύ­ο­νται και αυτοί πολ­λές φορές να αντα­πε­ξέλ­θουν στα κα­θη­με­ρι­νά τους έξοδα.Με το να δώ­σουν λίγα τρό­φι­μα δέν σώ­ζο­νται οι μο­νο­γο­νει­κές οι­κο­γέ­νειες που δέν έχουν μό­νι­μη στέγη και ει­σό­δη­μα!

Πρέ­πει τόσο η Πε­ρι­φέ­ρεια και ο Δήμος να φρο­ντί­σουν για την στέ­γα­ση αυτών των οι­κο­γε­νειών σε δη­μό­σια κτί­ρια που σή­με­ρα δέν χρη­σι­μο­ποιού­νται, οι μη­τέ­ρες αυτές να προ­σλη­φθούν και να ερ­γα­σθούν έστω στην κα­θα­ριό­τη­τα των δη­μο­σί­ων υπη­ρε­σιών,Νο­σο­κο­μεί­ου κλπ.΄Ετσι θα αι­σθά­νο­νται ότι είναι ισό­τι­μοι πο­λί­τες αυτού του τόπου τόσο οι ίδιες οι μη­τέ­ρες όσο και τα παι­διά τους.

Να μην ξε­χνά­με ότι κα­νέ­να παιδί δέν γε­νιέ­ται “κλε­φτρό­νι”, “πρε­ζό­νι” και εγκλη­μα­τί­ας αλλά γί­νε­ται από το προ­βλη­μα­τι­κό οι­κο­γε­νεια­κό και κοι­νω­νι­κό πε­ρι­βάλ­λον!