Αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης για την κατάληψη στο Γκολφ – Η αίτηση του ΤΑΙΠΕΔ θα συζητηθεί την 4η Δεκεμβρίου

Δεκτή έγινε χθες από το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου το αί­τη­μα της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας  “Aqua Sol” για την έκ­δο­ση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής με την οποία ανα­στέλ­λε­ται η δια­δι­κα­σία ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, που επι­σπεύ­δει σε βάρος της το ΤΑΙ­ΠΕΔ, δυ­νά­μει προ­σω­ρι­νά εκτε­λε­στής από­φα­σης του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου, με την οποία εντέλ­λε­ται να απο­δώ­σει δη­μό­σιο ακί­νη­το το οποίο κα­τέ­λα­βε και το οποίο προ­ο­ρί­ζε­ται προς αξιο­ποί­η­ση, στο πλαί­σιο του δια­γω­νισµού για το Γκολφ Αφά­ντου.

Στο ακί­νη­το του δηµοσίου φέ­ρε­ται να έχουν κα­τα­λη­φθεί και κα­τα­πα­τη­θεί από την του­ρι­στι­κή εται­ρεία διά­φο­ρες εκτά­σεις.

Σε ορισµένες, φέ­ρε­ται να έχει φυ­τευ­θεί γκα­ζόν και σε ένα να έχει ανε­γερ­θεί κτίσµα (πτέ­ρυ­γα δωµατίων) ξε­νο­δο­χεί­ου, 240 τµ. πλέον ή έλατ­τον, ενώ συ­νε­χί­ζο­νται ανελ­λι­πώς οι ερ­γα­σί­ες για την πλήρη τα­κτο­ποί­η­ση της αυ­θαι­ρε­σί­ας.

Το δι­κα­στή­ριο όρισε δι­κά­σι­μο για την εξέ­τα­ση της αι­τή­σε­ως ανα­στο­λής, την 4η Δε­κεμ­βρί­ου 2014.

Το ΤΑΙ­ΠΕΔ υπο­στη­ρί­ζει ότι η ξε­νο­δο­χεια­κή επι­χεί­ρη­ση, εντε­λώς αυ­θαί­ρε­τα και κα­τα­χρη­στι­κά, κα­τέ­λα­βε τμή­μα­τα στην πε­ριο­χή, χωρίς να έχει κα­νέ­να δι­καί­ω­μα, πε­ρισ­σό­τε­ρο μά­λι­στα, που η από των τρί­των ασκού­με­νη νομή σε δη­μό­σιο κτήμα είναι νο­μι­κά απρο­στά­τευ­τη απέ­να­ντι στο Δη­μό­σιο.

Η αξία των ακι­νή­των που έχουν κα­τα­λη­φθεί υπερ­βαί­νει σύμ­φω­να με την αγωγή το ποσό των 250.000 ευρώ.

Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την από­φα­ση που εξέ­δω­σε, ανα­γνω­ρί­ζει ότι το ΤΑΙ­ΠΕΔ έχει στην κυ­ριό­τη­τα του τμήμα μεί­ζο­νος ακι­νή­του στην ΑΒΚ 1665 κτη­μα­το­με­ρί­δα των Κο­λυ­μπί­ων, συ­νο­λι­κού εμ­βα­δού 2.025,43 τ.μ..

Χθες κατά τη συ­ζή­τη­ση του αι­τή­μα­τος για την έκ­δο­ση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής ο πλη­ρε­ξού­σιος δι­κη­γό­ρος του ΤΑΙ­ΠΕΔ κ. Τάσος Διά­κος τό­νι­σε, με­τα­ξύ άλλων, ότι η βλάβη που θα υπο­στεί το δη­μό­σιο από την ανα­στο­λή της από­δο­σης του ακι­νή­του είναι πολ­λα­πλά­σια από εκεί­νη της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας διότι κιν­δυ­νεύ­ει να μην υπο­γρα­φεί το συμ­βό­λαιο πώ­λη­σης του ακι­νή­του στην ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία που ανα­δεί­χτη­κε από το δια­γω­νι­σμό που διε­νερ­γή­θη­κε.

Η “Aqua Sol” έχει ήδη υπο­βά­λει αί­τη­μα για την ανα­γνώ­ρι­ση προ­τι­μη­σια­κού δι­καιώ­μα­τος εξα­γο­ράς σε τμήμα εμ­βα­δού 35.744 τ.μ. όμο­ρου της ιδιο­κτη­σί­ας της. Το τμήμα αυτό, που κα­τε­λή­φθη, έχει οι­κο­δο­μη­θεί, ενώ το υπό­λοι­πο έχει φυ­τευ­θεί με γκα­ζόν και δια­μορ­φω­θεί ανα­λό­γως με το ευ­ρύ­τε­ρο πε­ρι­βάλ­λον του ξε­νο­δο­χεια­κού συ­γκρο­τή­μα­τος.

Η ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία ισχυ­ρί­στη­κε ότι το έν­δι­κο δι­καί­ω­μα του ΤΑΙ­ΠΕΔ ασκεί­ται καθ’ υπέρ­βα­ση των ορίων της καλής πί­στης, των χρη­στών ηθών και του σκο­πού του δι­καιώ­μα­τος, διότι, δε­δο­μέ­νης της κα­τά­λη­ψης του ως άνω τμή­μα­τος του επί­δι­κου ακι­νή­του από αυτήν, με την ανέ­γερ­ση μέ­ρους του κτί­σμα­τος της σε αυτό  και  την ανά­λο­γη  δια­μόρ­φω­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος χώρου,   που  απο­τε­λεί ζω­τι­κό  χώρο  της  ευ­ρύ­τε­ρης  λει­τουρ­γί­ας  του,   θα προ­ξε­νη­θεί ιδιαί­τε­ρα με­γά­λη  ζημία στην επι­χεί­ρη­σή της,  δυ­σα­νά­λο­γη σε σχέση με την εδα­φι­κή αξία του κα­τα­λη­φθέ­ντος τμή­μα­τος του ακι­νή­του της ενά­γου­σας.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ωστό­σο ότι το κτί­σμα εντός του ακι­νή­του είναι αυ­το­τε­λές και ανε­ξάρ­τη­το από το υπό­λοι­πο ξε­νο­δο­χεια­κό συ­γκρό­τη­μα και επο­μέ­νως, η ανα­τρο­πή της πραγ­μα­τι­κής κα­τά­στα­σης που δια­μορ­φώ­θη­κε,  δεν συ­νε­πά­γε­ται στον επι­κα­λού­με­νο από την ενα­γο­μέ­νη βαθμό, επα­χθείς συ­νέ­πειες για την ίδια.

Ο πλη­ρε­ξου­σί­ος δι­κη­γό­ρος της “Aqua Sol” κ. Κώ­στας Σαρ­ρής επε­σή­μα­νε ότι η εκτέ­λε­ση της από­φα­σης ασκεί­ται κα­τα­χρη­στι­κά από το ΤΑΙ­ΠΕΔ, αφού στο τμήμα των 2.025,43 τ.μ. υφί­στα­ται τμήμα μιας πτέ­ρυ­γας του ξε­νο­δο­χεια­κού συ­γκρο­τή­μα­τος του οποί­ου η κα­τε­δά­φι­ση θα επι­φέ­ρει την κα­τα­στρο­φή ολό­κλη­ρης της πτέ­ρυ­γας του, αξίας ανυ­πο­λό­γι­στης σε σχέση με την εδα­φι­κή αξία του συ­γκε­κρι­μέ­νου τμή­μα­τος.

Τό­νι­σε ακόμη ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο τμήμα απο­τε­λεί ζω­τι­κό χώρο ανά­πτυ­ξης και λει­τουρ­γί­ας του ξε­νο­δο­χεια­κού συ­γκρο­τή­μα­τος αξίας άνω των 100 εκατ. ευρώ κατά τρόπο δη­λα­δή που υπερ­βαί­νει τον κοι­νω­νι­κό και οι­κο­νο­μι­κό σκοπό του δι­καιώ­μα­τος.

Εκτί­μη­σε πα­ρα­πέ­ρα ότι έχει ήδη ασκή­σει έφεση κατά της απο­φά­σε­ως και πι­θα­νο­λο­γεί ότι αυτή θα ευ­δο­κι­μή­σει.