Ετσι για την ιστορία…

Καλά είναι τα ροζ λογό­τυπα, για να μας θυμί­σουν πως ο Οκτώ­βριος είναι μήνας ευαι­σθη­το­ποί­η­σης για τον καρκίνο του μαστού, αλλά να μην ξεχνάμε και όσους αρνή­θη­καν να εντά­ξουν την ψηφιακή μαστο­γρα­φία στις καλυ­πτό­με­νες από τα Ταμεία εξε­τά­σεις… Μόλις τον Φεβρουά­ριο του  2017, εδέησε η ελλη­νική πολι­τεία να την συμπε­ρι­λά­βει στο σύστημα του ΕΟΠΥΥ. Μπορεί σε άλλες χώρες να φαντά­ζει αυτο­νό­ητο, όμως στην Ελλάδα δεν ήταν μέχρι το 2017,για μία γυναίκα που δεν μπο­ρούσε να την υπο­στη­ρί­ξει οικο­νο­μικά. Δεν ξεχνάμε πως η ευαί­σθητη κατά τα λοιπά πολι­τεία, έβλεπε αδιά­φορη τις ουρές των γυναι­κών για μια δωρεάν εξέταση μαστο­γρα­φίας έξω από κινη­τούς μαστο­γρά­φους που κάποιοι Δήμοι σε συνερ­γα­σία με νοση­λευ­τικά ιδρύ­ματα ή ιδιω­τι­κούς φορείς υγείας έφερναν στις πόλεις. Δεν ξεχνάμε πως  για να εξα­σφα­λί­σει μία ασφα­λι­σμένη παρα­πεμ­πτικό για μαστο­γρα­φία, έπρεπε ο γιατρός να απο­δεί­ξει ότι ανήκει στην ομάδα υψηλού κιν­δύ­νου για καρκίνο. Προ­φα­νώς, στα πλαίσια ότι κυνι­κό­τε­ρου έχει ακου­στεί στα χρόνια της κρίσης: «Ασθέ­νειες όπως ο καρ­κί­νος δεν θεω­ρού­νται επεί­γου­σες, εκτός αν είσαι στα τελικά στάδια»! Δυστυ­χώς, το ροζ -και μάλιστα το συγκεκριμένο- είναι παλ και ευαί­σθητο χρώμα και δεν μπορεί να καλύψει υπο­κρι­σίες.