Ο τέταρτος κίνδυνος

Μια από τις 4 πα­ρα­τη­ρή­σεις του  Γρα­φεί­ου Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του Κρά­τους στη Βουλή, στην έκ­θε­σή του για το β’ τρί­μη­νο του 2022, είναι, πως για να πάνε καλά τα πράγ­μα­τα στην οι­κο­νο­μία, υπάρ­χει ανά­γκη «να  επι­τευ­χθεί ένας ελά­χι­στος βαθ­μός συ­ναί­νε­σης στους βα­σι­κούς άξο­νες της δη­μο­σιο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής ώστε να μην εγεί­ρο­νται αμ­φι­βο­λί­ες για τη δια­τή­ρη­ση της δη­μο­σιο­νο­μι­κής ισορ­ρο­πί­ας κατά την προ­ε­κλο­γι­κή και με­τε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο». Πότε όμως είδε ο λαός πο­λι­τι­κή συ­ναί­νε­ση στον τόπο, για να την ονει­ρευ­τεί, από εδώ και πέρα που μπαί­νου­με όχι σε απλή κρίση αλλά σε τρα­γω­δία. Την ενερ­γεια­κή τρα­γω­δία που θα φέρει ανα­στά­τω­ση εκτός από την κοι­νω­νία που απο­δί­δου­με με την έν­νοια νοι­κο­κυ­ριά αλλά και στη φτώ­χεια,  εκεί όπου δεν είναι υπερ­βο­λή να μι­λά­με για συ­νω­στι­σμό… Μια ματιά στην επι­και­ρό­τη­τα κάθε μέρα, είναι αρ­κε­τή για να δούμε ότι ο τέ­ταρ­τος κίν­δυ­νος της έκ­θε­σης της Βου­λής,  η έλ­λει­ψη πο­λι­τι­κής συ­ναί­νε­σης ,έστω κά­ποιας συ­νεν­νό­η­σης τέλος πά­ντων, δεν είναι υπο­θε­τι­κός αλλά υπαρ­κτός.