Γράφεται ακόμα ένα κεφάλαιο για το ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα

Eνώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου θα γραφεί ακόμη ένα κεφά­λαιο στην υπόθεση της ειδε­χθούς δολο­φο­νίας της 61χρονης Ευαγ­γε­λίας (Αντζε­λας) Ιερο­βα­σίλη του Γεωρ­γίου, το από­γευμα της 19ης Ιουνίου 2012, στο σπίτι της, στο Γεννάδι.

Ο γιός του θύματος κ. Τσα­μπί­κος Κου­φά­δης, κάτοι­κος Αυστρα­λίας, υπέβαλε χθες ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, δια της πλη­ρε­ξου­σίας δικη­γό­ρου του κ. Ούνας Χέιλη, αγωγή ανα­ξιό­τη­τας σε βάρος του μητρο­κτό­νου ετε­ρο­θαλή αδελφού του Νικό­λαου Μπα­τζα­κάκη, που κατα­δι­κά­στηκε την 20η Νοεμ­βρίου 2015 σε ισόβια κάθειρξη για τον φόνο και 18 μήνες για παρά­νομη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία.

Το Νοέμ­βριο του 2014 είχε εκδοθεί συγκε­κρι­μένα κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο από το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με τη δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δικαιο­δο­σίας, με το οποίο περιέρ­χο­νται στην περιου­σία του μητρο­κτό­νου, εξ’ αδιαι­ρέ­του με τα δύο αδέλφια του (τον κ. Κουφάδη και την αδελφή του κ. Μελίνα Μπα­τζα­κάκη), τα περιου­σιακά στοι­χεία της 61χρονης, ενώ απο­κλεί­ε­ται το κλη­ρο­νο­μικό δικαί­ωμα από τον εν δια­στά­σει σύζυγό της.

Σύμφωνα με την απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου μέχρι και την συζή­τηση του κλη­ρο­νο­μη­τη­ρίου, δεν είχε δημο­σιευ­θεί διαθήκη της θανού­σης, η οποία κατέ­λιπε ως πλη­σιέ­στε­ρους συγ­γε­νείς το σύζυγο της, Ιωάννη Μπα­τζα­κάκη του Νικο­λάου, τα δύο παιδιά της, που είχε απο­κτή­σει από το γάμο της με τον ως άνω σύζυγο της, Νικόλαο Μπα­τζα­κάκη και Μελαν­θία Μπα­τζα­κάκη, καθώς επίσης και το παιδί της από προη­γού­μενο γάμο της με το Βασί­λειο Κουφάδη του Νικο­λάου, Τσα­μπίκο Κουφάδη, δοθέ­ντος ότι το άλλο παιδί, που είχε απο­κτή­σει από το γάμο της, με τον Βασί­λειο Κουφάδη του Νικο­λάου, Παντε­λής – Νικό­λαος Κου­φά­δης, είχε προ­α­πο­βιώ­σει αυτής, στις 26 Φεβρουα­ρίου 1986.

Περαι­τέρω, η εν λόγω θανούσα είχε ασκήσει ενα­ντίον του δεύ­τε­ρου συζύγου της, Ιωάννη Μπα­τζα­κάκη του Νικο­λάου, το 2010 αγωγή στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την οποία ζητούσε να λυθεί ο γάμος της, για το λόγο ότι βρι­σκό­ταν με αυτόν σε διά­σταση για διά­στημα μεγα­λύ­τερο της διετίας.

Η αγωγή εκείνη συζη­τή­θηκε κατά τη δια­δι­κα­σία των γαμικών δια­φο­ρών στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, στις 17 Φεβρουα­ρίου 2011, αντι­μω­λία των δια­δί­κων συζύγων και επ’ αυτής εκδό­θηκε η με αριθμό 89/2011 απόφαση, με την οποία το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου δέχτηκε ως νόμω και ουσία βάσιμη την αγωγή και κήρυξε τη λύση του γάμου τους, καθώς έκρινε ότι οι διά­δι­κοι βρί­σκο­νταν σε διά­σταση για χρονικό διά­στημα μεγα­λύ­τερο των δύο ετών, και δη από το έτος 2002 μέχρι και τη συζή­τηση της αγωγής, κάτι το οποίο ομο­λό­γησε εξάλλου και ο ενα­γό­με­νος σύζυγος με τις προ­τά­σεις που κατέ­θεσε κατά τη συζή­τηση της αγωγής.

Δεν προ­κύ­πτει ότι η απόφαση αυτή είχε κατα­στεί αμε­τά­κλητη κατά το χρόνο θανάτου της ενά­γου­σας, στις 20 Ιουνίου 2012 και συνεπώς κατά το χρόνο αυτό αυτή παρέ­μενε ακόμη συν­δε­δε­μένη με τα δεσμά του γάμου με τον Ιωάννη Μπα­τζα­κάκη του Νικο­λάου.

Πλην όμως, δεδο­μέ­νου ότι η θανούσα είχε ασκήσει προ του θανάτου της ενα­ντίον του τελευ­ταίου αγωγή δια­ζυ­γίου στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, στη­ρι­ζό­μενη σε βάσιμο λόγο, όπως συνά­γε­ται εκ του ό,τι αφενός μεν τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά επί των οποίων ερεί­δετο ο λόγος αυτός δια­ζυ­γίου τα ομο­λό­γησε με τις προ­τά­σεις του ο σύζυγός της και αφε­τέ­ρου τον λόγο αυτόν τον έκρινε βάσιμο το δικάσαν την αγωγή εκείνη Δικα­στή­ριο, απο­κλεί­ε­ται το κλη­ρο­νο­μικό δικαί­ωμα του συζύγου της επί της κλη­ρο­νο­μιαίας αυτής περιου­σίας.

Επο­μέ­νως, μόνοι εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι της απο­βιω­σά­σης Ευαγ­γε­λίας Ιερο­βα­σίλη του Γεωρ­γίου κρί­θη­καν ο υιός της από τον πρώτο γάμο της με το Βασί­λειο Κουφάδη του Νικο­λάου, Τσα­μπί­κος Κου­φά­δης, καθώς επίσης και τα παιδιά της από το δεύτερο γάμο της με τον Ιωάννη Μπα­τζα­κάκη του Νικο­λάου, Νικό­λαος Μπα­τζα­κά­κης και Μελαν­θία Μπα­τζα­κάκη.

Τα τρία δε αυτά παιδιά της την κλη­ρο­νο­μούν κατά ποσοστό ενός τρίτου εξ αδιαι­ρέ­του έκαστο στο σύνολο της κλη­ρο­νο­μιαίας περιου­σίας της.

Σημειώ­νε­ται  ότι η Ιερο­βα­σίλη είχε κατα­φέ­ρει να δημιουρ­γή­σει με τα χρόνια μια αξιό­λογη περιου­σία. Είχε στην ιδιο­κτη­σία της συγκε­κρι­μένα περίπου 10 ακίνητα και δια­με­ρί­σματα.

Σε 6 εξ’ αυτών ήταν συνι­διο­κτή­τρια και συγκε­κρι­μένα σε ένα δια­μέ­ρι­σμα στην οδό Ιερού Λόχου, σε μια οικία στο Γεννάδι, σε ένα οικό­πεδο στη Σάλακο και σ΄ ένα τμήμα οικο­πέ­δου στα περί­χωρα της πόλης της Ρόδου.

Δια­τη­ρούσε επι­πλέον θυρίδα στην Alpha Bank και λογα­ρια­σμό με υπό­λοιπο περίπου 70.000 ευρώ.

Τονί­ζε­ται ότι σύμφωνα με την κείμενη νομο­θε­σία η αγωγή ανα­ξιό­τη­τας ασκεί­ται δύο χρόνια μετά τον θάνατο αλλά η προ­θε­σμία ανα­στέλ­λε­ται με γενικές δια­τά­ξεις του νόμου διότι οι δικαιού­χοι δεν γνώ­ρι­ζαν ότι ο φόνος είχε δια­πρα­χθεί από τον αδελφό τους.

Ο μητρο­κτό­νος με την Ρωσίδα σύντροφο του βρήκαν το θύμα έξω από το σπίτι της, να ποτίζει τον κήπο.

Ο Νικό­λαος Μπα­τζα­κά­κης ζήτησε από τη μητέρα του να του φτιάξει καφέ, με σκοπό να μπει στο σπίτι και να την αιφ­νι­διά­σει.

Η τελευ­ταία εισήλθε στο χώρο της κου­ζί­νας και τη στιγμή που γύρισε την πλάτη της, ο 26χρονος άρχισε να την χτυπάει με το μαχαίρι στο πίσω μέρος του σώματός της.

Στη συνέ­χεια και ενώ το θύμα βρι­σκό­ταν πεσμένο στο πάτωμα, ο Νικό­λαος Μπα­τζα­κά­κης συνέ­χισε να επι­φέ­ρει σε αυτή πλήγ­ματα και στο μπρο­στινό μέρος του σώματός της, κατα­φέρ­νο­ντας σε αυτήν συνο­λικά δεκα­τρία τραύ­ματα (νυγμούς – τομές).

Από τα ανωτέρω πλήγ­ματα το θύμα δεν κατέ­ληξε αμέσως, αλλά βογκούσε.

Τότε η Ρωσίδα φέρεται, ενώ παρα­κο­λου­θούσε απαθής την ανωτέρω πράξη, ενθαρ­ρύ­νο­ντας με την παρου­σία της τον δράστη, να του ζήτησε να την απο­τε­λειώ­σει, παρο­τρύ­νο­ντας τον με την έκφραση «απο­τε­λεί­ωσέ την γιατί δεν αντέχω τις κραυγές».

Σύμφωνα με το ίδιο κατη­γο­ρη­τή­ριο, σε αντα­πό­κριση των παρο­τρύν­σεών της, ο δράστης προ­σέγ­γισε εκ νέου το θύμα και κατά­φερε σ’ αυτήν ένα τραύμα στο λαιμό.

Αμέσως μετά και λόγω του ό,τι το πάτωμα είχε πλημ­μυ­ρί­σει από το αίμα του θύματος, τη μετέ­φε­ραν στα αρι­στερά της κου­ζί­νας (όπου και ανευ­ρέθη), καθά­ρι­σαν τον τόπο του εγκλή­μα­τος και δη το αίμα και τα δαχτυ­λικά τους απο­τυ­πώ­ματα, πέταξαν τα ρούχα και τα παπού­τσια τους σε σακού­λες, πλύ­θη­καν και φόρεσαν καθαρά ρούχα και υπο­δή­ματα.

Η Ρωσίδα φέρεται να πρό­τεινε να ανοί­ξουν τα συρ­τά­ρια της οικίας και να πετά­ξουν έξω τα ρούχα, ώστε να φανεί σαν ληστεία. Στη συνέ­χεια απο­χώ­ρη­σαν από την οικία του θύματος και αφού μοί­ρα­σαν τα πει­στή­ρια του εγκλή­μα­τος, και δη το μαχαίρι, που χρη­σι­μο­ποί­ησε και τα ματω­μένα τους ρούχα και παπού­τσια σε διά­φο­ρες σακού­λες, τα πέταξαν σε κάδους απορ­ριμ­μά­των, που βρί­σκο­νταν στα χωριά γύρω από το Γεννάδι.

Κίνητρο του φόνου, ήταν, σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, να περιέλ­θει στην κυριό­τητα του Νικό­λαου Μπα­τζα­κάκη, μέρος της κλη­ρο­νο­μιάς της  μητρός του.

Και ο στόχος του, παρά την ομο­λο­γία του, φέρεται να επι­τεύ­χθηκε προ­σω­ρινά.