Εστιακοί φοιτητές της Ρόδου για τις φωτιές

Παρότι οι περισ­σό­τε­ροι από εμάς είμαστε στους τόπους μας και μακριά από τη Ρόδο όπου σπου­δά­ζουμε, τις τελευ­ταίες μέρες παρα­κο­λου­θούμε με αγωνία και θυμό την τραγική κατά­σταση με τις πυρ­κα­γιές στο νησί. Γνω­ρί­ζουμε ακόμα ότι αρκετοί συμ­φοι­τη­τές μας -είτε ντόπιοι είτε για λόγους δουλειάς- βρί­σκο­νται στο νησί και ελπί­ζουμε να είναι καλά αυτοί και οι οικο­γέ­νειες τους. Για ακόμα μια φορά, οι τερά­στιες ελλεί­ψεις σε προ­σω­πικό, μέσα πυρό­σβε­σης και πρό­λη­ψης έχουν αφήσει τους κατοί­κους του νησιού αλλά και χιλιά­δες επι­σκέ­πτες στο έλεος τους. Ταυ­τό­χρονα όμως, δεν μπο­ρούμε να μην είμαστε συγκι­νη­μέ­νοι από την κινη­το­ποί­ηση εκα­το­ντά­δων εθε­λο­ντών που με αυτα­πάρ­νηση δίνουν τον καλύ­τερο τους εαυτό με όσο πιο οργα­νω­μένο τρόπο μπορούν για να βοη­θή­σουν. Απο­δει­κνύ­ε­ται ότι η αλλη­λεγ­γύη και η συλ­λο­γική δράση είναι η πραγ­μα­τική ασπίδα προ­στα­σίας και -ειδικά αυτές τις ώρες- η πραγ­μα­τική ελπίδα για τους κατοί­κους της περιο­χής. Απαι­τούμε από το κράτος να δια­θέ­σει ό,τι δυνά­μεις έχει, έστω και καθυ­στε­ρη­μένα για να στα­μα­τή­σει επι­τέ­λους αυτή η τρα­γω­δία. Όμως και εμείς, οι φοι­τη­τές που μένουμε στις εστίες του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου στη Ρόδο αισθα­νό­μα­στε ότι πρέπει να κάνουμε ότι μπο­ρούμε για να συμ­βάλ­λουμε στην προ­σπά­θεια που γίνεται. Συζη­τή­σαμε λοιπόν και ζητάμε από τη φοι­τη­τική μέριμνα του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου και τους ιδιο­κτή­τες των εστιών να δια­θέ­σουν όσα δωμάτια γίνεται για να φιλο­ξε­νη­θούν προ­σω­ρινά οι άνθρω­ποι που ξεσπι­τώ­θη­καν λόγω των εκκε­νώ­σεων και κοι­μού­νται σε παρα­λίες ή γήπεδα, οι άνθρω­ποι που έχασαν τις περιου­σίες τους. Είναι το λιγό­τερο που μπο­ρούμε να κάνουμε και ζητάμε από τους αρμό­διους να μην υπάρ­ξουν οι… γνωστές καθυ­στε­ρή­σεις και κολ­λή­ματα. Επίσης, καλούμε όλους τους συμ­φοι­τη­τές μας που είναι στο νησί και αντι­με­τω­πί­ζουν πρό­βλημα να επι­κοι­νω­νή­σουν με τον φοι­τη­τικό τους σύλλογο. Κανένας φοι­τη­τής μόνος!