Οι αγορές

Το από­σπα­σμα από άρθρο του Του Jose Saramango  με τίτλο «Ας  επα­φεύ­ρου­με την Δη­μο­κρα­τία» και με αφορ­μή τις «αγο­ρές» στις οποί­ες από τον Αύ­γου­στο, θα απευ­θυν­θού­με και που οι αντι­δρά­σεις τους θα ορί­ζουν την τύχη μας:  «…Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, ονο­μά­ζο­ντας μια κυ­βέρ­νη­ση «σο­σια­λι­στι­κή» ή «σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κή», ή ακόμη «συ­ντη­ρη­τι­κή» ή «φι­λε­λεύ­θε­ρη», και απο­κα­λώ­ντας την «εξου­σία», δεν κά­νου­με παρά μια φτηνή αι­σθη­τι­κή διά­κρι­ση. Είναι σαν να θέ­λου­με να δώ­σου­με ένα όνομα σε κάτι που δεν βρί­σκε­ται εκεί όπου θα ήθε­λαν να μας κά­νουν να πι­στέ­ψου­με ότι είναι. Γιατί η εξου­σία, η πραγ­μα­τι­κή εξου­σία, βρί­σκε­ται αλλού: είναι η οι­κο­νο­μι­κή εξου­σία, της οποί­ας το πε­ρί­γραμ­μα δια­κρί­νου­με αμυ­δρά, αλλά η οποία μάς ξε­φεύ­γει μόλις προ­σπα­θή­σου­με να την πλη­σιά­σου­με και αντε­πι­τί­θε­ται αν θε­λή­σου­με να πε­ριο­ρί­σου­με την επιρ­ροή της, υπο­τάσ­σο­ντάς την στους κα­νό­νες του γε­νι­κού συμ­φέ­ρο­ντος. Για να γίνω σα­φέ­στε­ρος, οι λαοί δεν εκλέ­γουν τις κυ­βερ­νή­σεις τους για να απο­τε­λέ­σουν «προ­σφε­ρό­με­νο» προ­ϊ­όν στην αγορά. Ομως, η αγορά θέτει προ­ϋ­πο­θέ­σεις στις κυ­βερ­νή­σεις προ­κει­μέ­νου αυτές να της «προ­σφέ­ρουν» τους λαούς τους. Στην εποχή της φι­λε­λεύ­θε­ρης πα­γκο­σμιο­ποί­η­σης, η αγορά είναι το κα­τε­ξο­χήν ερ­γα­λείο της μο­να­δι­κής εξου­σί­ας που αξί­ζει να ονο­μά­ζε­ται έτσι, δη­λα­δή της οι­κο­νο­μι­κής και χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής εξου­σί­ας. Αυτή η εξου­σία δεν είναι δη­μο­κρα­τι­κή, αφού δεν έχει εκλε­γεί από τον λαό, δεν τη δια­χει­ρί­ζε­ται ο λαός και, κυ­ρί­ως, επει­δή δεν έχει ως στόχο την ευ­τυ­χία του λαού…»