Αυτές είναι οι εννέα δεσμεύσεις της Φώφης Γεννηματά για βιώσιμη οικονομία και ανάπτυξη

Τις βα­σι­κές πα­ρα­μέ­τρους μιας νέας εθνι­κής κοι­νω­νι­κής συμ­φω­νί­ας ανέ­πτυ­ξε η Φώφη Γεν­νη­μα­τά χαι­ρε­τί­ζο­ντας την εκ­δή­λω­ση που ορ­γά­νω­σε ο το­μέ­ας Οι­κο­νο­μι­κών του Κι­νή­μα­τος Αλ­λα­γής για την ανά­πτυ­ξη και τις επεν­δύ­σεις.

«Μας ακού­τε και θα σας ακού­σου­με. Με κα­λό­δε­χτη την κρι­τι­κή και τις από­ψεις. Ήρθε η ώρα όλοι μαζί να αρ­νη­θού­με και να αλ­λά­ξου­με την κακή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που σή­με­ρα βιώ­νου­με. Αλλά και να δια­ψεύ­σου­με τις Κασ­σάν­δρες που δεν βλέ­πουν προ­ο­πτι­κή, που μό­νι­μα κα­τα­στρο­φο­λο­γούν» ανέ­φε­ρε η κ. Γεν­νη­μα­τά απευ­θυ­νό­με­νη στους επι­κε­φα­λής των κοι­νω­νι­κών φο­ρέ­ων που συμ­με­τεί­χαν σε στρογ­γυ­λό τρα­πέ­ζι.

Ταυ­τό­χρο­να ζή­τη­σε τη συμ­με­το­χή «όλων όσοι μπο­ρούν και θέ­λουν να συμ­βά­λουν, να επεν­δύ­σουν, να επι­χει­ρή­σουν, να δη­μιουρ­γή­σουν με τις γνώ­σεις και τις δε­ξιό­τη­τές τους και κυ­ρί­ως τη συμ­με­το­χή από τους νέους αν­θρώ­πους που δι­καιού­νται ένα κα­λύ­τε­ρο μέλ­λον».

Η Φώφη Γεν­νη­μα­τά απά­ντη­σε στον Αλέξη Τσί­πρα για την ικα­νο­ποί­η­ση που εξέ­φρα­σε στο Ζάπ­πειο για τις απο­φά­σεις του Eurogroup. «Φο­ρά­ει, δεν φο­ρά­ει γρα­βά­τα ο Τσί­πρας, η θηλιά στον λαιμό των Ελ­λή­νων πα­ρα­μέ­νει και η ελ­πί­δα πε­ρι­μέ­νει» είπε, προ­σθέ­το­ντας ότι ο κ. Τσί­πρας φρό­ντι­σε πάλι να δια­σφα­λί­σει κατά προ­τε­ραιό­τη­τα τα συμ­φέ­ρο­ντα των δα­νει­στών, ενώ υπο­γράμ­μι­σε ότι «το 4ο μνη­μό­νιο είναι εδώ και με τη σφρα­γί­δα του Eurogroup. Οι απο­φά­σεις είναι κα­θα­ρές, δεν υπάρ­χει κα­θα­ρή έξο­δος. Αυτά που μέ­νουν είναι η σκλη­ρή μνη­μο­νια­κού τύπου επο­πτεία για τα επό­με­να χρό­νια με δυ­να­τό­τη­τα επι­βο­λής νέων μέ­τρων από το Eurogroup, η υπο­χρέ­ω­ση για δυ­σβά­στα­κτα πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα ύψους 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και 2,2% του ΑΕΠ μέχρι το 2060, οι πε­ρι­κο­πές στις συ­ντά­ξεις και το αφο­ρο­λό­γη­το, η υπο­θή­κευ­ση του εθνι­κού πλού­του της χώρας, η ορι­στι­κή επί­λυ­ση της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέ­ους που με­τα­τέ­θη­κε για μετά το 2030».

Θέ­το­ντας, η επι­κε­φα­λής του Κι­νή­μα­τος Αλ­λα­γής ως στόχο την ανά­πτυ­ξη και την πα­ρα­γω­γή νέου πλού­του στην χώρα, αλλά και τη δί­καιη δια­νο­μή του για να μειω­θούν οι κοι­νω­νι­κές ανι­σό­τη­τες, υπο­στή­ρι­ξε ότι μπο­ρεί να επι­τευ­χθεί υπό τις εξής προ­ϋ­πο­θέ­σεις:

«Πο­λι­τι­κή αλ­λα­γή ώστε να φύγει αυτή η κυ­βέρ­νη­ση, να στα­μα­τή­σει ο κα­τή­φο­ρος. Με αλ­λα­γή των πο­λι­τι­κών συ­σχε­τι­σμών και απο­φα­σι­στι­κή ενί­σχυ­ση του Κι­νή­μα­τος Αλ­λα­γής ώστε να εγ­γυ­η­θού­με την προ­ο­δευ­τι­κή δια­κυ­βέρ­νη­ση του τόπου» και «ολο­κλη­ρω­μέ­νο προ­ο­δευ­τι­κό αξιό­πι­στο σχέ­διο με ελ­λη­νι­κή ιδιο­κτη­σία, για τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις και αλ­λα­γές που έχει ανά­γκη ο τόπος. Ένα σχέ­διο με προ­τε­ραιό­τη­τες, με κοι­νω­νι­κή απο­δο­χή, που στο­χεύ­ει στην ανά­πτυ­ξη και στις επεν­δύ­σεις, με­γά­λες εμ­βλη­μα­τι­κές ξένες επεν­δύ­σεις, αλλά και πολ­λές επεν­δύ­σεις από ελ­λη­νι­κές με­γα­λύ­τε­ρες και μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις» τις οποί­ες χα­ρα­κτή­ρι­σε ως τη «λυδία λίθο» για τη νέα πο­ρεία της χώρας μας.

Η Φώφη Γεν­νη­μα­τά δια­τύ­πω­σε 9 βα­σι­κές δε­σμεύ­σεις που αφο­ρούν:

1. Μια νέα ποιό­τη­τα δια­κυ­βέρ­νη­σης. Με τις δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες φι­λι­κές στον πο­λί­τη και την ανά­πτυ­ξη, με πλήρη απο­κομ­μα­τι­κο­ποί­η­ση του κρά­τους και κα­τάρ­γη­ση κάθε πε­λα­τεια­κής σχέ­σης, με τολ­μη­ρά βή­μα­τα στην ηλε­κτρο­νι­κή δια­κυ­βέρ­νη­ση, με επι­τά­χυν­ση της απο­νο­μής της δι­καιο­σύ­νης και την εφαρ­μο­γή του 3ου κύ­μα­τος των αλ­λα­γών στις δομές, τις αρ­μο­διό­τη­τες, τις λει­τουρ­γί­ες όλων των επι­πέ­δων της διοί­κη­σης με βάρος στην απο­κέ­ντρω­ση με αυ­το­διοί­κη­ση.

2. Κα­τάρ­γη­ση όλων των γρα­φειο­κρα­τι­κών εμπο­δί­ων με fast truck δια­δι­κα­σί­ες κατά το πρό­τυ­πο των Ολυ­μπια­κών Αγώ­νων, για τις αδειο­δο­τή­σεις των επι­χει­ρή­σε­ων, λύ­νο­ντας εξαρ­χής ιδιαί­τε­ρα για με­γά­λες εμ­βλη­μα­τι­κές επεν­δύ­σεις σε κάθε Πε­ρι­φέ­ρεια, όλα τα θέ­μα­τα που σχε­τί­ζο­νται με όρους δό­μη­σης και χρή­σεις γης

3. Επέ­κτα­ση του μη­χα­νι­σμού των συ­μπρά­ξε­ων δη­μο­σί­ου και ιδιω­τι­κού τομέα και σε άλ­λους το­μείς πέραν των υπο­δο­μών.

4. Μεί­ω­ση των φόρων στην πα­ρα­γω­γή. Επα­να­φο­ρά του ΦΠΑ στον προη­γού­με­νο συ­ντε­λε­στή για κρί­σι­μους το­μείς όπως η εστί­α­ση, ο του­ρι­σμός, η ζυ­θο­ποι­ία, το κρασί.

5. Επι­δό­τη­ση νέων θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας στον ιδιω­τι­κό τομέα με απλό τρόπο. Η μι­σθο­λο­γι­κή δα­πά­νη για κάθε επί πλέον θέση ερ­γα­σί­ας στις επι­χει­ρή­σεις, υπο­λο­γί­ζε­ται ως έξοδο που εκ­πί­πτει της φο­ρο­λο­γί­ας, με συ­ντε­λε­στή αυ­ξη­μέ­νο κατά 30% και 50% για τις ευαί­σθη­τες κα­τη­γο­ρί­ες των ανέρ­γων. Μέτρο δη­μο­σιο­νο­μι­κά ου­δέ­τε­ρο μια και το Δη­μό­σιο θα έχει ση­μα­ντι­κά έσοδα από την αυ­ξη­μέ­νη κα­τα­νά­λω­ση των νε­ο­προ­σλη­φθέ­ντων.

6.Ρι­ζι­κή αλ­λα­γή του ασφα­λι­στι­κού νόμου «Κα­τρού­γκα­λου» που οδη­γεί σε χρε­ο­κο­πία το ασφα­λι­στι­κό σύ­στη­μα, ώστε να μπο­ρού­με να μειώ­σου­με το μη μι­σθο­λο­γι­κό κό­στος της ερ­γα­σί­ας και να τεθεί μη­νιαίο πλα­φόν στις ει­σφο­ρές των μι­κρο­με­σαί­ων, των αγρο­τών και ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών.

7. Ρι­ζι­κές αλ­λα­γές, τομές στο εκ­παι­δευ­τι­κό σύ­στη­μα και στα συ­στή­μα­τα επαγ­γελ­μα­τι­κής κα­τάρ­τι­σης και ερ­γα­σια­κής εμπει­ρί­ας, ώστε η χώρα να αξιο­ποι­ή­σει τις δυ­να­τό­τη­τες του ψη­φια­κού με­τα­σχη­μα­τι­σμού, της 4ης βιο­μη­χα­νι­κής επα­νά­στα­σης, στη­ρί­ζο­ντας και­νο­τό­μες και εξω­στρε­φείς δρα­στη­ριό­τη­τες. Έμ­φα­ση δί­νε­ται στην ανα­βάθ­μι­ση των δε­ξιο­τή­των του αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού, στις νέες τε­χνο­λο­γί­ες, στην άμεση σύν­δε­ση των συ­στη­μά­των εκ­παί­δευ­σης και κα­τάρ­τι­σης με τις δυ­νά­μεις της πα­ρα­γω­γής.

8. Ανοι­χτές και αντα­γω­νι­στι­κές αγο­ρές χωρίς πα­λαιο­μο­δί­τι­κους προ­στα­τευ­τι­σμούς, αλλά με σα­φείς κα­νό­νες που ισχύ­ουν απα­ρέ­γκλι­τα και ελέγ­χο­νται από αρ­μό­διες ρυθ­μι­στι­κές αρχές και

9. Απο­κα­τά­στα­ση του ρόλου του τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος, ώστε να μπο­ρεί να χρη­μα­το­δο­τή­σει επαρ­κώς την οι­κο­νο­μία.

«Είναι από­λυ­τα σαφές ότι δεν μπο­ρεί να επα­να­λη­φθούν φαι­νό­με­να του πα­ρελ­θό­ντος με την αλό­γι­στη χρη­μα­το­δό­τη­ση της κα­τα­νά­λω­σης και την τε­χνη­τή δια­τή­ρη­ση εν ζωή επι­χει­ρή­σε­ων χωρίς προ­ο­πτι­κή. Όχι όμως και να φθά­σου­με στο άλλο άκρο. Να συν­δέ­σου­με την εξυ­γί­αν­ση του, με εξό­ντω­ση σε νοι­κο­κυ­ριά που απο­δε­δειγ­μέ­να έπλη­ξε η κρίση και με ισο­πε­δω­τι­κές αντι­λή­ψεις για επι­χει­ρή­σεις που υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις μπο­ρούν να γί­νουν βιώ­σι­μες» υπο­στή­ρι­ξε η κ. Γεν­νη­μα­τά.

Τέλος, ζή­τη­σε από επι­χει­ρη­μα­τί­ες και υπο­ψή­φιους επεν­δυ­τές, ανα­λαμ­βά­νο­ντας τις ευ­θύ­νες τους απέ­να­ντι στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία, να δια­σφα­λί­ζουν:

• Τον σε­βα­σμό του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, και την ανά­πτυ­ξη σχέ­σε­ων συ­νερ­γα­σί­ας με τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες.
• Τον από­λυ­το σε­βα­σμό της ερ­γα­τι­κής και ασφα­λι­στι­κής νο­μο­θε­σί­ας, την ανά­πτυ­ξη του κοι­νω­νι­κού δια­λό­γου για συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις σε κλα­δι­κό και επι­χει­ρη­σια­κό επί­πε­δο, τη συ­νερ­γα­σία τους για απο­φα­σι­στι­κό πλήγ­μα στη μαύρη ερ­γα­σία.
• Τη συμ­φω­νία για την επα­να­φο­ρά της από­φα­σης για τον κα­τώ­τε­ρο μισθό στην Εθνι­κή Γε­νι­κή Συλ­λο­γι­κή Σύμ­βα­ση Ερ­γα­σί­ας, ώστε να αυ­ξά­νε­ται αυτός ου­σια­στι­κά με τη σύμ­φω­νη γνώμη των κοι­νω­νι­κών εταί­ρων και με βάση τις πραγ­μα­τι­κές δυ­να­τό­τη­τες της οι­κο­νο­μί­ας.
• Την αξιο­ποί­η­ση των δυ­να­το­τή­των και κι­νή­τρων για την ενί­σχυ­ση της απα­σχό­λη­σης, την πρό­σλη­ψη νέων ανέρ­γων, σε θέ­σεις ερ­γα­σί­ας με ποιό­τη­τα και αξιο­πρε­πείς αμοι­βές.
• Την ανά­πτυ­ξη δρά­σε­ων εται­ρι­κής κοι­νω­νι­κής ευ­θύ­νης με το συ­ντο­νι­σμό της πο­λι­τεί­ας, για τη στή­ρι­ξη (σε συ­νερ­γα­σία με την αυ­το­διοί­κη­ση και ορ­γα­νώ­σεις της κοι­νω­νί­ας των πο­λι­τών), ευαί­σθη­των κοι­νω­νι­κών ομά­δων και την ενί­σχυ­ση του κοι­νω­νι­κού κρά­τους.
• Την ανά­λη­ψη πρω­το­βου­λιών για τη στή­ρι­ξη εκ­παι­δευ­τι­κών ιδρυ­μά­των και άνοιγ­μα θέ­σε­ων ερ­γα­σια­κής εμπει­ρί­ας για νέους αν­θρώ­πους, ώστε το αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό μας να μπο­ρεί να αξιο­ποι­ή­σει τις νέες τε­χνο­λο­γι­κές δυ­να­τό­τη­τες και να δη­μιουρ­γη­θούν πε­ρισ­σό­τε­ρες και ποιο­τι­κές θέ­σεις ερ­γα­σί­ας.

^{Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ}