Ερώτηση του ΚΚΕ για τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν για την αντιπυρική περίοδο

Ερώτηση κατα­τέ­θηκε από το ΚΚΕ για τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν για την αντι­πυ­ρική περίοδο, Στο κείμενο ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

Για μια ακόμη χρονιά και λίγο πριν την έναρξη της αντι­πυ­ρι­κής περιό­δου παρα­μέ­νουν όλες οι αιτίες και οι αρνη­τι­κοί παρά­γο­ντες, που τα προη­γού­μενα χρόνια συνέ­βα­λαν στην εκδή­λωση και την εξά­πλωση κατα­στρο­φι­κών πυρ­κα­γιών.

Κατά την αντι­πυ­ρική περίοδο του 2024, είχαμε συνο­λικά περίπου πεντα­κό­σιες χιλιά­δες (500.000) στρέμ­ματα καμένες εκτά­σεις. Μόνο στις πέντε (5) μεγα­λύ­τε­ρες πυρ­κα­γιές κάηκαν 197.164 στρέμ­ματα (Βαρνάβα Αττικής, Ροζενά Κοριν­θίας, Παγγαίο Όρος, Ρέθυμνο, Πισ­σώ­νας Εύβοιας). Το πιο χαρα­κτη­ρι­στικό είναι ότι η πυρ­κα­γιά που ξεκί­νησε από τον Βαρνάβα Αττικής έφτασε μέχρι το Χαλάν­δρι.

Η μαύρη λίστα των νεκρών διευ­ρύν­θηκε και φέτος, με τέσ­σε­ρις πυρο­σβέ­στες εν ώρα υπη­ρε­σίας, μία γυναίκα στην Αττική και άλλους δύο συναν­θρώ­πους μας στην Κοριν­θία. Εκα­το­ντά­δες κατοι­κίες υπέ­στη­σαν ζημιές, κατα­στή­ματα, αυτο­κί­νητα, αγρο­τι­κές καλ­λιέρ­γειες κάηκαν, λαϊκές περιου­σίες κατα­στρά­φη­καν. Το σύνολο των λαϊκών οικο­γε­νειών συνε­χί­ζει να νιώθει απρο­στά­τευτο, ανα­σφα­λές και εγκα­τα­λειμ­μένο από το κράτος.

Η κυβέρ­νηση της ΝΔ, λοιπόν, δεν δικαιού­ται να πανη­γυ­ρί­ζει για μείωση των καμένων στρεμ­μά­των και για την επι­τυ­χία του “νέου Επι­χει­ρη­σια­κού δόγ­μα­τος” και του προ­γράμ­μα­τος “ΑΙΓΙΣ”. Στις αρχές του καλο­και­ριού του 2024 δια­βε­βαί­ωνε για την πλήρη ετοι­μό­τητα του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού,  που όμως δεν επι­βε­βαιώ­θηκε για μια ακόμη φορά. Το πρό­γραμμα «ΑΙΓΙΣ» είναι προ­σα­να­το­λι­σμένο στην υλο­ποί­ηση της στρα­τη­γι­κής της λεγό­με­νης «Εσω­τε­ρι­κής και Εξω­τε­ρι­κής Ασφά­λειας της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης» και του ΝΑΤΟ, με τις ένοπλες δυνά­μεις ως εργα­λείο υλο­ποί­η­σης της σύν­δε­σης με την πολι­τική προ­στα­σία. Στο­χεύει στην κοινή στρα­τη­γική της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ για την ανθε­κτι­κό­τητα, για να αντι­με­τω­πί­σουν “κοινές απειλές” από τον εντει­νό­μενο γεω­στρα­τη­γικό αντα­γω­νι­σμό και τους ιμπε­ρια­λι­στι­κούς πολέ­μους.

Είναι πρό­κληση να δαπα­νώ­νται του­λά­χι­στον 2,1 δισε­κα­τομ­μύ­ρια για το Πρό­γραμμα «ΑΙΓΙΣ», για ανα­βάθ­μιση υπο­δο­μών και εγκα­τα­στά­σεων, συστή­ματα προει­δο­ποί­η­σης και μέσα πρό­λη­ψης, επι­χει­ρη­σιακό εξο­πλι­σμό και μέσα υπο­στή­ρι­ξης και συντο­νι­σμού και το Πυρο­σβε­στικό Σώμα και η Δασική Υπη­ρε­σία να υπο­λεί­πο­νται σε χιλιά­δες οργα­νι­κές θέσεις.

Δεν είναι δυνατόν ένα Σώμα με κοι­νω­νική απο­στολή, όπως το Πυρο­σβε­στικό Σώμα, να αφή­νε­ται έρμαιο στις δυνη­τι­κές φυσικές κατα­στρο­φές, χωρίς ομο­γε­νο­ποί­ηση του προ­σω­πι­κού και ενδυ­νά­μωσή του με περίπου τέσ­σε­ρις χιλιά­δες (4.000) προ­σλή­ψεις μονίμων πυρο­σβε­στών και να συμπλη­ρώ­νε­ται περι­στα­σιακά είτε με εθε­λο­ντές είτε με Ευρω­παί­ους πυρο­σβέ­στες.

Είναι πρό­κληση το γεγονός ότι η στε­λέ­χωση του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος και της Δασικής Υπη­ρε­σίας δεν είναι επι­λέ­ξιμη δαπάνη τόσο για την Ε.Ε., όσο και για την κυβέρ­νηση με τη φθηνή και κυνική δικαιο­λο­γία ότι δεν παράγει συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα και έχει κόστος. Το ίδιο ισχύει και με την αντι­σει­σμική, την αντι­πλημ­μυ­ρική προ­στα­σία και την πρόληψη των ατυ­χη­μά­των, με τη λήψη και εγκα­τά­σταση σύγ­χρο­νων μέσων που απο­τρέ­πουν τα ατυ­χή­ματα.

Επίσης είναι πρό­κληση να δαπα­νώ­νται χρήματα με το στα­γο­νό­με­τρο στα πλαίσια των προ­γραμ­μά­των ΑntiΝero για τους καθα­ρι­σμούς, απο­ψι­λώ­σεις, δασι­κούς δρόμους,  αντι­πυ­ρι­κές ζώνες κτλ, και όλα αυτά απο­σπα­σμα­τικά που δεν εντάσ­σο­νται στο πλαίσιο της ολο­κλη­ρω­μέ­νης δια­χεί­ρι­σης και προ­στα­σίας των δασών.  Το αμαρ­τωλό ΤΑΙΠΕΔ είναι αναρ­μό­διο και χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως εργα­λείο κατα­νο­μής χρη­μά­των με κρι­τή­ριο την κερ­δο­φο­ρία συγκε­κρι­μέ­νων ομάδων εργο­λη­πτι­κών εται­ρειών και την εξα­σφά­λιση εκλο­γι­κής πελα­τείας.

Είναι απόλυτα ανα­γκαία η πλήρης απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­ηση του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος, ο απο­χα­ρα­κτη­ρι­σμός του από Σώμα Ασφά­λειας και η μετα­τροπή του σε πολι­τική διοι­κη­τική υπη­ρε­σία, στη βάση της εξυ­πη­ρέ­τη­σης της κοι­νω­νι­κής απο­στο­λής του, με αρμο­διό­τη­τες την αντι­με­τώ­πιση των πυρ­κα­γιών, των δια­σώ­σεων, την πρόληψη και πυρο­προ­στα­σία.

Ο προ­σα­να­το­λι­σμός του αστικού κράτους, και κατά συνέ­πεια της πολι­τι­κής προ­στα­σίας, δεν μπορεί ούτε πρό­κει­ται ποτέ να αντι­με­τω­πί­σει απο­τε­λε­σμα­τικά την προ­στα­σία των δασών και της λαϊκής περιου­σίας από τις δασικές πυρ­κα­γιές.

Όσα επι­κοι­νω­νιακά σόου κι αν στήσει η κυβέρ­νηση, δεν μπορεί να κρύψει τη μεγάλη γύμνια του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού, για μία ακόμη χρονιά, και την ανυ­παρ­ξία των πραγ­μα­τι­κών και ουσια­στι­κών μέτρων πρό­λη­ψης.

Οι αλλη­λο­κα­τη­γο­ρίες ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ και των υπό­λοι­πων αστικών κομ­μά­των που κατά καιρούς έχουμε ακούσει, για το ποιος φταίει για τις κατα­στρο­φές, απο­τε­λούν προ­σπά­θεια να συγκα­λύ­ψουν τις δια­χρο­νι­κές ευθύνες τους για αυτά τα «εγκλή­ματα» και τη στρα­τη­γική τους σύμπλευση στην εφαρ­μογή της πολι­τι­κής της πρά­σι­νης μετά­βα­σης και της πολε­μι­κής οικο­νο­μίας στη βάση των κατευ­θύν­σεων της Ε.Ε..

Σε αυτή τη βάση όλες οι αστικές κυβερ­νή­σεις και η σημε­ρινή της ΝΔ δια­χρο­νικά υλο­ποιούν τον ίδιο προ­σα­να­το­λι­σμό για την αντι­με­τώ­πιση των δασικών πυρ­κα­γιών. Δίνουν βάρος στην κατά­σβεση και κυρίως στην αερο­πυ­ρό­σβεση, με την αντιε­πι­στη­μο­νική άποψη ότι είναι δυνατόν να ελεγ­χθούν οι πυρ­κα­γιές από αέρος, χωρίς το επαρκές και ικανό προ­σω­πικό, και όχι στην πρόληψη. Αντι­με­τω­πί­ζουν το πρό­βλημα των δασικών πυρ­κα­γιών απο­κλει­στικά ως επι­χει­ρη­σιακό πρό­βλημα, ενώ είναι πρω­τί­στως πρό­βλημα δια­χεί­ρι­σης και προ­στα­σίας των δασών όλη την διάρ­κεια του κάθε έτους. Όλες αντι­με­τω­πί­ζουν τα δάση ως εμπό­ρευμα και πεδίο κερ­δο­φο­ρίας για μονο­πω­λια­κούς ομίλους, στη λογική “κόστος – όφελος”. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο η κυβέρ­νηση της ΝΔ ψήφισε τον νόμο 5106/2024,  με τον οποίο εκχώ­ρησε τη δια­χεί­ριση των δασών στους ξυλο­βιο­μή­χα­νους, οδη­γώ­ντας σε ένταση της εκμε­τάλ­λευ­σης,  υπο­βάθ­μι­σης και κατα­στρο­φής τους, με πρό­σχημα τη μείωση της καύ­σι­μης ύλης.

Με την Κοινή Υπουρ­γική Απόφαση για την εφαρ­μογή του κανο­νι­σμού πυρο­προ­στα­σίας ακι­νή­των (Υ.Α. οικ. ΥΠΕΝ/ΔΑΟΚΑ/55904/2019/2023 Φ.Ε.Κ. 3475/Β` 24.5.2023), εντός και πλησίον δασικών εκτά­σεων, η κυβέρ­νηση για άλλη μια φορά προ­σπα­θεί να “βγάλει από πάνω της” την πολι­τική ευθύνη για πιθανές νέες κατα­στρο­φές και να τη φορ­τώ­σει στα λαϊκά νοι­κο­κυ­ριά ως ατομική ευθύνη!

Όλες οι μέχρι σήμερα κυβερ­νή­σεις, από το 1998 που θεσμο­θε­τή­θηκε, δια­τή­ρη­σαν τον αντιε­πι­στη­μο­νικό δια­χω­ρι­σμό της πρό­λη­ψης των δασικών πυρ­κα­γιών από την κατα­στολή τους,  η πυρο­σβε­στική ανέλαβε όλη την ευθύνη για τη δασο­πυ­ρό­σβεση που μέχρι τότε είχε η Δασική Υπη­ρε­σία. Η πολι­τική αυτή έχει τα γνωστά κατα­στρο­φικά απο­τε­λέ­σματα.

Σήμερα τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουν οι πυρο­σβέ­στες είναι τερά­στια με ευθύνη της κυβέρ­νη­σης.  Ο μισθός δεν φτάνει, η ακρί­βεια  τσα­κί­ζει κόκαλα  και ανα­γκά­ζει τους πυρο­σβέ­στες  να κάνουν δυο και τρεις δου­λειές. Με τις συνε­χείς επι­φυ­λα­κές γενι­κεύ­ε­ται η απλή­ρωτη εργασία και οι απλή­ρω­τες υπε­ρω­ρίες. Αρκετά κτίρια που στε­γά­ζουν τις υπη­ρε­σίες της Πυρο­σβε­στι­κής είναι εντελώς ακα­τάλ­ληλα και υπάρχει έλλειψη καθα­ριό­τη­τας. Επίσης, η έλλειψη μόνιμου προ­σω­πι­κού είναι τερά­στια και η κυβέρ­νηση δια­τη­ρεί τέσ­σε­ρις δια­φο­ρε­τι­κές σχέσεις εργα­σίας πυρο­σβε­στών. Μάλιστα, όταν οι επο­χι­κοί πυρο­σβέ­στες ζητούν τη μονι­μο­ποί­ησή τους, η κυβέρ­νηση τους απολύει και τους ξυλο­φορ­τώ­νει με ΜΑΤ, αύρες, χημικά. Ακόμα, το επάγ­γελμα του πυρο­σβέ­στη δεν ανα­γνω­ρί­ζε­ται ως βαρύ, επι­κίν­δυνο και ανθυ­γιεινό, η πρόληψη και θερα­πεία της υγείας τους είναι ελλι­πέ­στατη, με σχεδόν ανύ­παρ­κτη θέσπιση μέτρων για την προ­στα­σία τους, καθώς και ελλι­πέ­στατη μέριμνα στα συμ­βά­ντα. Συνε­πα­κό­λουθα, η απα­ξί­ωση των υπη­ρε­σιών προς τον λαό είναι καθη­με­ρινή.

Ενώ, αντί­στοιχα, στη Δασική Υπη­ρε­σία οι κενές θέσεις μόνιμου και ειδι­κευ­μέ­νου επι­στη­μο­νι­κού και λοιπού προ­σω­πι­κού είναι κατά μέσο όρο το 70% των ανα­γκαίων. Λείπουν περίπου χίλιοι πεντα­κό­σιοι (1.500) δασο­λό­γοι, δέκα χιλιά­δες (10.000) δασερ­γά­τες. Η χρη­μα­το­δό­τηση είναι ουσια­στικά ανύ­παρ­κτη.

Για όλα τα παρα­πάνω η κυβέρ­νηση επι­κα­λεί­ται την έλλειψη χρη­μά­των για την ασφά­λεια της ζωής και της υγείας του λαού, για πρόληψη, πυρό­σβεση, προ­στα­σία των δασών και του περι­βάλ­λο­ντος. Για τη δια­σφά­λιση όμως των συμ­φε­ρό­ντων των εφο­πλι­στών, δια­θέ­τει πεντα­κό­σιες χιλιά­δες (500.000) ευρώ την ημέρα. Τόσο κοστί­ζει στα κρατικά ταμεία η συμ­με­τοχή της φρε­γά­τας στην Ερυθρά Θάλασσα. Ταυ­τό­χρονα δια­θέ­τει εικο­σι­πέ­ντε (25) δισε­κα­τομ­μύ­ρια για τους εξο­πλι­σμούς του ΝΑΤΟ.

Η πολι­τική αυτή είναι σε αντί­θετη κατεύ­θυνση με τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες προ­στα­σίας της ζωής και της λαϊκής περιου­σίας,  των δασών, του Περι­βάλ­λο­ντος από τις δασικές πυρ­κα­γιές.

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι κ. κ. Υπουρ­γοί, τι μέτρα θα πάρει η κυβέρ­νηση για:

– Να γίνει ριζική αλλαγή του αντι­πυ­ρι­κού σχε­δια­σμού.

– Τον φετινό αντι­πυ­ρικό σχε­δια­σμό, έτσι ώστε οι εργα­ζό­με­νοι, όπως και τα δασικά οικο­συ­στή­ματα να μην ξανα­βρε­θούν αντι­μέ­τωπα με νέες τρα­γω­δίες, όπως αυτές των προη­γού­με­νων κατα­στρο­φών.

– Την έγκαιρη και ανα­γκαία χρη­μα­το­δό­τηση, μέσω του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, της δια­χεί­ρι­σης και προ­στα­σίας των δασών και όλων των εμπλε­κό­με­νων κρα­τι­κών φορέων, για να μπορούν να αντα­πο­κρι­θούν στις απαι­τή­σεις της νέας αντι­πυ­ρι­κής περιό­δου.

– Την κάλυψη των τερά­στιων αναγκών της Δασικής Υπη­ρε­σίας και της Πυρο­σβε­στι­κής με μόνιμο προ­σω­πικό.

– Να απο­σύ­ρει το νόμο 5106/2024, με τον οποίο εκχωρεί τη δια­χεί­ριση των δασών στους ξυλο­βιο­μή­χα­νους και ξυλέ­μπο­ρους, οδη­γώ­ντας σε υπο­βάθ­μιση και κατα­στροφή τους.

– Τη μονι­μο­ποί­ηση όλων των πεντα­ε­τών, επτα­ε­τών και επο­χι­κών πυρο­σβε­στών. Να καταρ­γή­σει η κυβέρ­νηση με νόμο την επο­χι­κό­τητα, ώστε από εδώ και πέρα να γίνο­νται προ­σλή­ψεις μόνο σε μόνιμες θέσεις με πλήρη επι­χει­ρη­σιακή αξιο­ποί­ηση και πλήρη εργα­σιακά δικαιώ­ματα.

– Την κατάρ­γηση της αδια­νό­η­της υπε­ρερ­γα­σίας των πυρο­σβε­στών με το πρό­σχημα των «έκτα­κτων αναγκών» και τη διαρκή επί­κληση μερικών και γενικών επι­φυ­λα­κών για προ­λη­πτι­κούς λόγους.

– Ένα σύγ­χρονο μισθο­λό­γιο, που θα λαμ­βά­νει υπόψη και το σημε­ρινό κόστος ζωής. Επίσης, για πεν­θή­μερη εβδο­μάδα εργα­σίας με πλήρη απο­ζη­μί­ωση των υπε­ρω­ριών, των νυχτε­ρι­νών, των εξαι­ρέ­σι­μων και αργιών, όπως προ­βλέ­πε­ται για τους υπό­λοι­πους δημό­σιους υπαλ­λή­λους.

– Τη χορή­γηση όλων των συσ­σω­ρευ­μέ­νων οφει­λό­με­νων ρεπό στους πυρο­σβέ­στες, με τη δυνα­τό­τητα εφάπαξ απο­ζη­μί­ω­σης για όσους το επι­θυ­μούν.

– Την ενί­σχυση από την κυβέρ­νηση των επί­γειων δυνά­μεων πυρο­προ­στα­σίας με τα ανα­γκαία μέσα και την εξα­σφά­λιση των απα­ραί­τη­των χρη­μά­των για τη βελ­τί­ωση των υπο­δο­μών των τεχνι­κών μέσων, με ενί­σχυση και ανα­νέ­ωση του μηχα­νο­λο­γι­κού εξο­πλι­σμού του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος σε πυρο­σβε­στικά οχήματα και σύγ­χρονα πλωτά μέσα για τους λιμε­νι­κούς πυρο­σβε­στι­κούς σταθ­μούς.

– Να ενι­σχυ­θεί και να ανα­νε­ω­θεί ο κρα­τι­κός ενα­έ­ριος στόλος αερο­πυ­ρό­σβε­σης και διά­σω­σης, παίρ­νο­ντας υπόψη την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα της χρήσης του ως μέσου, καθώς και τις ιδιαί­τε­ρες γεω­μορ­φο­λο­γι­κές συν­θή­κες της χώρας μας.

– Να γίνει σχε­δια­σμός των απα­ραί­τη­των δασο­τε­χνι­κών – αντι­δια­βρω­τι­κών – αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων και να εξα­σφα­λι­στούν οι ανα­γκαίες πιστώ­σεις, στο πλαίσιο της συνο­λι­κής και ενιαίας  δια­χεί­ρι­σης και προ­στα­σίας των δασικών οικο­συ­στη­μά­των και των ορεινών-ημιορεινών περιο­χών.

Γενι­κό­τερα τι μέτρα θα λάβει η κυβέρ­νηση για να στα­μα­τή­σουν να διώ­κο­νται οι πυρο­σβέ­στες που καταγ­γέλ­λουν και δια­μαρ­τύ­ρο­νται για προ­βλή­ματα και ελλεί­ψεις στην υπη­ρε­σία τους.

– Για να γίνει πλήρης απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­ηση του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος, απο­χα­ρα­κτη­ρι­σμός του από Σώμα Ασφά­λειας και για τη μετα­τροπή του σε πολι­τική διοι­κη­τική υπη­ρε­σία στη βάση της εξυ­πη­ρέ­τη­σης της κοι­νω­νι­κής απο­στο­λής του, με αρμο­διό­τη­τες την αντι­με­τώ­πιση των πυρ­κα­γιών, των δια­σώ­σεων και την πρόληψη και πυρο­προ­στα­σία.

Οι Βου­λευ­τές

Κου­τσού­μπας Δημή­τρης

Αμπα­τιέ­λος Νίκος

Γκιόκας Γιάννης

Δάγκα Βιβή

Δελής Γιάννης

Διγενή Σεμίνα

Έξαρχος Νίκος

Κανέλλη Λιάνα

Καρα­θα­να­σό­που­λος Νίκος

Κατσώ­της Χρήστος

Κομνη­νάκα Μαρία

Κτενά Αφρο­δίτη

Λαμπρού­λης Γιώργος

Μανω­λά­κου Δια­μά­ντω

Μαρίνος Γιώργος

Μεταξάς Βασίλης

Παπα­να­στά­σης Νίκος

Παφίλης Θανάσης

Στολ­τί­δης Λεω­νί­δας

Συντυ­χά­κης Μανώλης

Τσο­κά­νης Χρήστος