Γ. Xατζημάρκος: “Kαι η δική μας γενιά θα κερδίσει τον δικό της πόλεμο”

• Κύριε πε­ρι­φε­ρειάρ­χα, σας βρί­σκου­με στο γρα­φείο;

Κύριε Αθα­να­σί­ου, είναι ώρες ευ­θύ­νης. Είναι ώρες μάχης και φα­ντα­στεί­τε να πη­γαί­να­με σ’ αυτή τη μάχη με­τρώ­ντας λι­πο­τά­κτες. Με τους ελά­χι­στους συ­νερ­γά­τες μου, που με αυ­τα­πάρ­νη­ση, υψηλό αί­σθη­μα κα­θή­κο­ντος, ακού­ρα­στα, νυ­χθη­με­ρόν δί­νουν τη μάχη στο όνομα μιας ολό­κλη­ρης κοι­νω­νί­ας. Η κρι­σι­μό­τη­τα των στιγ­μών, οι κίν­δυ­νοι της πε­ριό­δου κά­νουν ιερό το χρέος μας και την υπο­χρέ­ω­ση εκ­πλή­ρω­σης του κα­θή­κο­ντος. Στο όνομα αυτού του κα­θή­κο­ντος, εί­μα­στε εδώ και θα πα­ρα­μεί­νου­με για όσο χρεια­στεί.

• Οι συ­νερ­γά­τες σας βλέ­που­με ότι είναι και αυτοί στη μάχη. Δεν φο­βού­νται; Δεν ανη­συ­χούν;

Προ­φα­νώς ανη­συ­χούν. Έχουν τις ίδιες αγω­νί­ες που έχει όλος ο κό­σμος. Όμως, αυτό το πολύ υψηλό αί­σθη­μα κα­θή­κο­ντος που τους δια­κρί­νει είναι αυτό που τους οδή­γη­σε να είναι στην πρώτη γραμ­μή της μάχης. Γνω­ρί­ζουν τους κιν­δύ­νους και εξ αυτού έχει ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη αξία η στάση τους σή­με­ρα.

• Τι βάρος έχει πέσει πάνω στις Πε­ρι­φέ­ρειες για την αντι­με­τώ­πι­ση του κο­ρω­νοϊ­ού;

Πολύ με­γά­λο βάρος, αφού η αδιά­λει­πτη λει­τουρ­γία της Διοί­κη­σης, ει­δι­κά σε τέ­τοιες κα­τα­στά­σεις είναι συν­θή­κη επι­βί­ω­σης. Και είναι συν­θή­κη επι­βί­ω­σης, γιατί οι κίν­δυ­νοι σε τέ­τοιες κα­τα­στά­σεις δεν είναι μόνο αυτοί που φαί­νο­νται και είναι ευ­κό­λως προ­βλέ­ψι­μοι από τον απλό πο­λί­τη. Για πα­ρά­δειγ­μα, κ. Αθα­να­σί­ου, τώρα που όλος ο κό­σμος είναι στο σπίτι του, η δια­κο­πή στο ρεύμα ή στην υδρο­δό­τη­ση, θα έχει συ­νέ­πειες πολύ με­γα­λύ­τε­ρες από ό,τι σε οποια­δή­πο­τε άλλη πε­ρί­ο­δο. Η ομαλή τρο­φο­δο­σία της αγο­ράς, ούτως ώστε να υπάρ­χουν τρό­φι­μα στα σού­περ μάρ­κετ, η κά­λυ­ψη εν γένει ενός ελά­χι­στου επι­πέ­δου προ­ϊ­ό­ντων και υπη­ρε­σιών και λει­τουρ­γί­ας του πα­ρα­γω­γι­κού ιστού της χώρας, είναι, επα­να­λαμ­βά­νω, συν­θή­κη επι­βί­ω­σης. Δύο Διευ­θύν­σεις της Πε­ρι­φέ­ρειας ση­κώ­νουν το με­γα­λύ­τε­ρο φορ­τίο, η Διεύ­θυν­ση Εμπο­ρί­ου, που έχει το βάρος της επο­πτεί­ας και ελέγ­χου της αγο­ράς και η Διεύ­θυν­ση Υγεί­ας βε­βαί­ως, η οποία είναι και στην καρ­διά της ση­με­ρι­νής κρί­σης. Αυτό όμως το οποίο δεν είναι ορατό με την έν­νοια του άμεσα προ­βλέ­ψι­μου, είναι το πε­ριε­χό­με­νο της πο­λι­τι­κής πα­ρέμ­βα­σης που πρέ­πει να υπάρ­χει σε όλα τα επί­πε­δα σε πε­ριό­δους σαν αυτή.

• Σε ποιες πο­λι­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις ανα­φέ­ρε­στε που συ­νε­τέ­λε­σαν στη δια­χεί­ρι­ση της ση­με­ρι­νής κρί­σης;

Ανα­φέ­ρο­μαι σε καί­ριες πα­ρεμ­βά­σεις μας προς την κυ­βέρ­νη­ση για μία σειρά θε­μά­των που έχουν βα­ρύ­νου­σα ση­μα­σία στον πό­λε­μο κατά της εξά­πλω­σης του ιού:

– Στην κα­τά­θε­σή του σχε­δί­ου μας και των προ­τά­σε­ών μας για την ακτο­πλο­ΐα, που προ­φυ­λάσ­σει τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες αλλά πα­ράλ­λη­λα εξα­σφα­λί­ζει ένα εγ­γυ­η­μέ­νο επί­πε­δο τρο­φο­δο­σί­ας και κά­λυ­ψης των ανα­γκών σε προ­ϊ­ό­ντα και τρό­φι­μα.

– Στην πάγια πο­λι­τι­κή μας θέση να με­τα­τρα­πούν σε ελεγ­χό­με­νες οι υπάρ­χου­σες δομές με­τα­να­στών και προ­σφύ­γων σε Λέρο και Κω, που υπό τις πα­ρού­σες συν­θή­κες με­τα­τρά­πη­κε πλέον σε αί­τη­μα ακόμα και των χρό­νιων αντι­πά­λων της.

– Στο επι­τα­κτι­κό μας αί­τη­μα για αυ­στη­ρο­ποί­η­ση των μέ­τρων πε­ριο­ρι­σμού των άσκο­πων με­τα­κι­νή­σε­ων το κρί­σι­μο διά­στη­μα που δια­νύ­ου­με σή­με­ρα και για τις επό­με­νες εβδο­μά­δες. Σε όλες μας τις πα­ρεμ­βά­σεις, η συ­νερ­γα­σία με την κυ­βέρ­νη­ση υπήρ­ξε άμεση και απο­τε­λε­σμα­τι­κή. Όλα μας τα αι­τή­μα­τα κα­λύ­φθη­καν, όπως ζη­τή­θη­καν και σε άμεσο χρόνο.

• Οταν όμως μι­λά­τε για πο­λι­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση, μήπως ανα­φέ­ρε­στε και σε διεκ­δι­κή­σεις;

Κύριε Αθα­να­σί­ου, την ώρα του πο­λέ­μου δεν έχει θέση η γκρί­νια ή η «διεκ­δί­κη­ση», όπως την αντι­λαμ­βά­νε­ται ο μέσος πο­λί­της. Την ώρα του πο­λέ­μου, εμείς του­λά­χι­στον πάμε στην πρώτη γραμ­μή και δί­νου­με την μάχη με όλα τα μέσα, με όλες μας τις δυ­νά­μεις, με όλους τους τρό­πους. Χωρίς διά­σπα­ση του κοι­νού με­τώ­που που πρέ­πει να υπάρ­χει σή­με­ρα και με την ανα­ζή­τη­ση κάθε φορά της βέλ­τι­στης λύσης μέσα στα όρια που θέτει ο ρε­α­λι­σμός. Γιατί και ο ρε­α­λι­σμός σε αυτές τις κα­τα­στά­σεις, είναι όπλο επι­βί­ω­σης.

• Σε ποιες πρω­το­βου­λί­ες έχετε εστιά­σει αυτό το διά­στη­μα το έργο της Πε­ρι­φέ­ρειας;

Μα σε αυτό που είναι στο επί­κε­ντρο της πα­ρού­σης κρί­σης, δη­λα­δή στην στή­ρι­ξη με κάθε τρόπο και κάθε μέσο των δομών Υγεί­ας.

• Τι απο­φά­σεις έχετε ήδη πάρει γι’ αυτό;

Εχου­με ήδη προ­χω­ρή­σει, μετά την έκ­δο­ση της σχε­τι­κής Πρά­ξης Νο­μο­θε­τι­κού Πε­ριε­χο­μέ­νου, με την οποία η κυ­βέρ­νη­ση μας έδωσε αυτό το δι­καί­ω­μα, στις πα­ραγ­γε­λί­ες ια­τρι­κού εξο­πλι­σμού και ια­τρι­κών υλι­κών για τα Νο­σο­κο­μεία μας. Ανα­φέ­ρο­μαι σε θα­λά­μους απο­μό­νω­σης ασθε­νών, σε ανα­πνευ­στή­ρες για την υπο­στή­ρι­ξη ασθε­νών και σε μη­χα­νή­μα­τα μο­ρια­κών εξε­τά­σε­ων, δη­λα­δή μη­χα­νή­μα­τα που θα δώ­σουν τη δυ­να­τό­τη­τα στα Νο­σο­κο­μεία μας να κά­νουν τις εξε­τά­σεις για τον κο­ρω­νο­ϊό αλλά και για πλή­θο­ςάλ­λων ασθε­νειών στο χώρο τους και να έχουν απο­τε­λέ­σμα­τα εντός μιας ώρας, χωρίς να χρειά­ζε­ται αυτά να στα­λούν στο Πα­στέρ με ό,τι ση­μαί­νει αυτό και επι­χει­ρη­σια­κά και σε χρόνο. Επι­πλέ­ον, έχου­με κα­τα­γρά­ψει τις ανά­γκες σε ανα­λώ­σι­μα του δη­μό­σιου τομέα, υπη­ρε­σιών όπως το Λι­με­ναρ­χείο, η Αστυ­νο­μία και άλλες, και δί­νου­με μία μάχη να βρού­με όλο αυτόν τον εξο­πλι­σμό και όλα αυτά τα υλικά στη διε­θνή αγορά, αφού η ζή­τη­ση σε αυτά έχει πα­γκό­σμια εκτο­ξευ­τεί και η εξεύ­ρε­σή τους είναι εξαι­ρε­τι­κά δυ­σχε­ρής. Πέρα όμως από τη μάχη για τις προ­μή­θειες, στρε­φό­μα­στε και στις νέες τε­χνο­λο­γί­ες για την κα­λύ­τε­ρη εξυ­πη­ρέ­τη­ση των πο­λι­τών και τη θω­ρά­κι­ση των νη­σιών μας.

• Ποια τε­χνο­λο­γία αιχ­μής θα μπο­ρού­σε σε αυτή τη φάση να εξυ­πη­ρε­τή­σει τους πο­λί­τες σε άμεσο χρόνο;

Πή­ρα­με την πρω­το­βου­λία να προ­σφέ­ρου­με δω­ρε­άν σε ΚΑΘΕ νη­σιώ­τη από ΚΑΘΕ νησί μας ένα σύ­στη­μα τη­λεϊ­α­τρι­κής, με το οποίο μπο­ρεί από τον υπο­λο­γι­στή του ή το κι­νη­τό του, από όπου και αν βρί­σκε­ται, να καλεί και να βλέ­πει τον για­τρό του, ο οποί­ος θα μπο­ρεί να του δίνει άμε­σες συμ­βου­λές και αξιό­πι­στη ια­τρι­κή κα­θο­δή­γη­ση, υπα­κού­ο­ντας στη λο­γι­κή του «Μέ­νου­με σπίτι». Πρω­τί­στως όμως ο στό­χος μας με αυτή την εφαρ­μο­γή που θα είναι δια­θέ­σι­μη δω­ρε­άν για τους όλους τους νη­σιώ­τες τη Πε­ρι­φέ­ρειας είναι να βοη­θή­σου­με, όσο αυτό είναι δυ­να­τό, στην καλ­λιέρ­γεια του αι­σθή­μα­τος της ασφά­λειας, που τόσο εκλεί­πει κυ­ρί­ως από τους κα­τοί­κους των μι­κρό­τε­ρων νη­σιών μας.

• Ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός για όλα αυτά που πε­ρι­γρά­ψα­τε προ­έρ­χε­ται από την κυ­βέρ­νη­ση;

Ένα μικρό ποσό μάς έχει δοθεί. Για την Πε­ρι­φέ­ρειά μας, αυτό ανέρ­χε­ται στο ποσό των 265.000 ευρώ, αλλά αυτό σή­με­ρα δεν είναι το θέμα της συ­ζή­τη­σής μας. Ο,τι χρή­μα­τα έχου­με δια­θέ­σι­μα τα ρί­χνου­με στη μάχη, χωρίς δεύ­τε­ρη σκέψη. Μέχρι στιγ­μής έχου­με δε­σμεύ­σει 1,65 εκα­τομ. Ευρώ και αα δα­πα­νή­σου­με όσα χρεια­στεί για να στη­ρί­ξου­με απο­τε­λε­σμα­τι­κά τον αγώνα που σή­με­ρα δί­νε­ται για έναν ιερό σκοπό: την προ­στα­σία της αν­θρώ­πι­νης ζωής.

• Πι­στεύ­ε­τε ότι η κυ­βέρ­νη­ση έχει μέχρι σή­με­ρα λει­τουρ­γή­σει καλά, μέ­τρια, ικα­νο­ποι­η­τι­κά;

Κύριε Αθα­να­σί­ου, αν αυτή η συ­ζή­τη­ση γί­νε­ται σή­με­ρα στην Ελ­λά­δα, δεν μπορώ να φα­ντα­στώ ποια θα έπρε­πε να είναι η αντί­στοι­χη συ­ζή­τη­ση σε άλλες με­γά­λες ευ­ρω­παϊ­κές χώρες, πολύ πιο πλού­σιες και πολύ πιο ορ­γα­νω­μέ­νες από εμάς, όπως η Αγ­γλία, η Γαλ­λία, η Ιτα­λία, η Αυ­στρία αλλά και Η.Π.Α.

Επα­να­λαμ­βά­νω αυτό που σας είπα και πριν: την ώρα της μάχης, δεν επι­τί­θε­σαι στον Στρα­τη­γό.

• Με­γά­λη ημέρα σή­με­ρα κ. πε­ρι­φε­ρειάρ­χα, για την Ιστο­ρία και την πίστη του έθνους μας. Ποιό είναι το δικό σας μή­νυ­μα;

Κύριε Αθα­να­σί­ου, ο λαός μας γιορ­τά­ζει σή­με­ρα. Αυτή την φορά και λόγω των συν­θη­κών, ο κα­θέ­νας από εμάς γιορ­τά­ζει εσω­τε­ρι­κά. Την μνήμη των προ­γό­νων μας, τους αγώ­νες που αυτοί έδω­σαν μαζί με την πίστη μας, αφού σε όλη του την Ιστο­ρία, ο Ελ­λη­νι­σμός είχε πα­ράλ­λη­λη πο­ρεία με την Ορ­θο­δο­ξία. Σή­με­ρα, τι­μού­με τους αγώ­νες και την πίστη των προ­γό­νων μας, με μια με­γά­λη ατο­μι­κή και συλ­λο­γι­κή δέ­σμευ­ση: ότι και η δική μας γενιά θα κερ­δί­σει τον δικό της πό­λε­μο.