Σε αυτό το σημείο είναι χρήσιμο να επισημανθεί ότι ο ομοφοβικός χαρακτήρας όλων των μεταναστών δεν αίρει το γεγονός ότι ο μεταναστευτικός τους εξαναγκασμός βλέπει τη φυλετική διάκριση, αλλά με αδύναμη λογική. Κατά συνέπεια, είναι ένα ζήτημα που αφορά όλους μας, και αυτή η κριτική απέναντι των ταραχοποιών αλλοδαπών υπάρχει αυτονόητα όθεν και επιπλέον επειδή ο καθείς εξ αυτών αντιλαμβάνεται τον πόλεμο ως τη μόνη πραγματικότητα. Έτσι, κατά το μάλλον ή ήττον, το θεμελιώδες ζήτημα που πλέον εξετάζεται είναι η διάχυτη παρουσία του ρατσισμού. Αντίθετα, ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ βασίζεται στην επιδίωξη της οικονομικής ελευθερίας για όλα τα άτομα ανεξαρτήτως θρησκεύματος και εθνικότητας. Όμως, η κομμουνιστική πλευρά αντιτίθεται σε οποιαδήποτε αλλαγή στο status quo. Γίνεται έτσι επιτακτική η ανάγκη να αναγνωρίσουμε ότι το ζήτημα που εξετάζουμε δεν είναι, στην πραγματικότητα, ο φασισμός. Αντίθετα, μπορεί να υποστηριχθεί ότι αποτελεί μια μορφή (ωστόσο) προπαγάνδας που αποσκοπεί να προκαλέσει μια συναισθηματική αντίδραση από ένα έθνος.

Δηλαδή, πρόκειται για ένα κοσμικό επιχείρημα που είναι υπεύθυνο για τη διατήρηση της τάξης και της ισορροπίας σε ολόκληρο τον κόσμο, όμως ως ένα επιχείρημα σταθερότητας, αξίζει περαιτέρω εξέταση. Πάντως, η εν λόγω υπόθεση, δεν έχει την ικανότητα να ανυψώσει και να διευρύνει το επίπεδο δόνησης της ειρήνης ανάμεσα μας, διευκολύνοντας έτσι την εκκαθάριση των αρνητικών σκέψεων και συναισθημάτων που σχετίζονται με το φαινόμενο που είναι γνωστό ως «ενσυναίσθηση», το οποίο ορίζεται ως η δύναμη της ζωής.