Η όμορφη και συγκινητική ιστορία της Αμ που άλλαξε ήπειρο λόγω έρωτα …!

Συ­νέ­ντευ­ξη στην

Μαίρη Φώτη

Στη Ρόδο ζουν πε­ρί­που 40 Ταϊ­λαν­δές, που απο­φά­σι­σαν να εγκα­τα­λεί­ψουν την πα­τρί­δα τους, να αλ­λά­ξουν ήπει­ρο και να εγκα­τα­στα­θούν στο νησί μας, λόγω έρωτα!

Πα­ντρεύ­τη­καν και πήραν την με­γά­λη από­φα­ση να τα αφή­σουν όλα πίσω και να ξε­κι­νή­σουν την δική τους οι­κο­γέ­νεια στη Ρόδο. Κάθε εβδο­μά­δα, συ­να­ντιώ­νται και κρα­τούν ζω­ντα­νή την πα­τρί­δα τους στις καρ­διές τους.

Η Αμ (Phichamon Poonlon) ήρθε στη Ρόδο πριν από εννέα χρό­νια. Στη συ­νέ­ντευ­ξή της σή­με­ρα στη «δη­μο­κρα­τι­κή» μιλά για την με­γά­λη από­φα­ση να εγκα­τα­λεί­ψει την πα­τρί­δα της και να με­τα­κο­μί­σει στη χώρα μας, και μά­λι­στα σε πε­ρί­ο­δο οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, όταν το μόνο που γνώ­ρι­ζε μέχρι τότε για την Ελ­λά­δα ήταν η Ακρό­πο­λη, η Μύ­κο­νος και η Σα­ντο­ρί­νη!

Μιλά για την οι­κο­νο­μι­κή κρίση στη χώρα μας, έχο­ντας ζήσει πα­ρό­μοια κρίση και στην Ταϊ­λάν­δη, μιλά για την μικρή κοι­νό­τη­τα των Ταϊ­λαν­δών γυ­ναι­κών στη Ρόδο και πώς κα­τα­φέρ­νουν να τη­ρούν τα ήθη και τα έθιμά τους και υπο­στη­ρί­ζει ότι όταν με­τα­κο­μί­ζεις σε μια άλλη χώρα πρέ­πει να προ­σπα­θή­σεις να γί­νεις μέρος της, μέρος της κοι­νω­νί­ας, δια­φο­ρε­τι­κά δεν πρό­κει­ται να εγκλι­μα­τι­στείς ποτέ.

• Αμ, πριν από πόσα χρό­νια ήρθες στη Ρόδο;

Πριν από εννέα χρό­νια

• Με ποια αφορ­μή;

Πα­ντρεύ­τη­κα Ρο­δί­τη!

• Πώς γνώ­ρι­σες τον άνδρα σου;

Βρι­σκό­ταν για δια­κο­πές στην Ταϊ­λάν­δη. Είχε έρθει στο κομ­μω­τή­ριο όπου ερ­γα­ζό­μουν κι εκεί γνω­ρι­στή­κα­με. Μου ζή­τη­σε να βγού­με έξω, να πάμε για καφέ, για φα­γη­τό και κάπως έτσι ξε­κί­νη­σε η σχέση μας.

• Πόσα χρό­νια πριν πά­ρεις την από­φα­ση να πα­ντρευ­τείς και να με­τα­κο­μί­σεις στη Ρόδο, εί­χα­τε σχέση;

Πε­ρί­που για τέσ­σε­ρα χρό­νια.

• Και δια­τη­ρή­σα­τε σχέση τέσ­σε­ρα χρό­νια από από­στα­ση;

Ναι. Ερ­χό­ταν τον χει­μώ­να στην Ταϊ­λάν­δη και το κα­λο­καί­ρι που επέ­στρε­φε στη Ρόδο, επι­κοι­νω­νού­σα­με τη­λε­φω­νι­κά. Και μετά από τέσ­σε­ρα χρό­νια σχέ­σης, μου ζή­τη­σε να τον πα­ντρευ­τώ.

• Και είπες αμέ­σως ναι;

Όχι αμέ­σως! Τον ρώ­τη­σα «είσαι σί­γου­ρος;». Του είπα «εί­μα­στε τόσο δια­φο­ρε­τι­κοί, το σκέ­φτη­κες καλά; Το συ­ζή­τη­σες με την οι­κο­γέ­νειά σου;». Εγώ του είπα ότι θα πρέ­πει να είναι σύμ­φω­νη η οι­κο­γέ­νειά του για να γίνει αυτός ο γάμος, διότι η προ­ο­πτι­κή ήταν να έρθω να ζήσω στη Ρόδο. Οπότε αν δεν ήταν σύμ­φω­νη η οι­κο­γέ­νειά του, τι θα έκανα εγώ μόνη μου σε έναν τόσο μα­κρι­νό και ξένο τόπο. Όμως με δια­βε­βαί­ω­σε ότι πριν πάρει την από­φα­ση να πα­ντρευ­τού­με το είχε συ­ζη­τή­σει με την οι­κο­γέ­νειά του και όλοι ήταν σύμ­φω­νοι.

• Η δική σου οι­κο­γέ­νεια, τι είπε;

Ρώ­τη­σα κι εγώ την δική μου οι­κο­γέ­νεια. Δεν έχω γο­νείς, έχω μόνο τα αδέλ­φια μου με τα οποία και το συ­ζή­τη­σα. Η αδελ­φή μου, μου είπε ότι θα πρέ­πει να πάρω την από­φα­ση μόνη μου με συμ­βού­λευ­σε όμως να ακο­λου­θή­σω την καρ­διά μου. Μου είπε αν πι­στεύ­εις ότι με αυτόν τον άν­θρω­πο θα είσαι ευ­τυ­χι­σμέ­νη, να τον ακο­λου­θή­σεις στην Ελ­λά­δα.

• Και;

Μέσα σε έναν μήνα έγινε ο γάμος στην Ταϊ­λάν­δη! Ηρθε με την μη­τέ­ρα του, την αδελ­φή του και την ανι­ψιά του και πα­ντρευ­τή­κα­με και μετά επέ­στρε­ψα μαζί τους στην Ελ­λά­δα το 2009.

• Εύ­κο­λη ή δύ­σκο­λη από­φα­ση;

Το πρώτο που ρώ­τη­σα είναι αν έχει χιόνι στη Ρόδο, αν κάνει κρύο, γιατί εμείς δεν εί­μα­στε συ­νη­θι­σμέ­νοι στο κρύο! Όταν πη­γαί­νω στην πα­τρί­δα μου για δια­κο­πές πια, όλοι με ρω­τά­νε αν έχω δει χιόνι στην Ελ­λά­δα, για εμάς είναι κάτι εξω­πραγ­μα­τι­κό και οι πε­ρισ­σό­τε­ροι δεν το έχουν δει ποτέ στη ζωή τους! Όταν ήρθα εδώ δεν είχα ούτε χει­με­ρι­νά ρούχα, έπρε­πε να αγο­ρά­σω.

• Είχες επι­σκε­φθεί την Ευ­ρώ­πη ξανά;

Όχι, ποτέ. Ηταν με­γά­λη από­φα­ση για μενα να ζήσω σε έναν τόπο που δεν γνώ­ρι­ζα.

• Τι ήξε­ρες μέχρι τότε για την Ελ­λά­δα;

Την Ακρό­πο­λη! Ηξερα ότι έχει ωραί­ες πα­ρα­λί­ες, και είχα δει φω­το­γρα­φί­ες για την Μύ­κο­νο και την Σα­ντο­ρί­νη. Τη Ρόδο δεν την γνώ­ρι­ζα. Όμως όσους ρώ­τη­σα για τη Ρόδο, μου είπαν ότι ο και­ρός είναι σχε­δόν ίδιος με την Ταϊ­λάν­δη. Είχα γνω­στούς που είχαν έρθει στην Ελ­λά­δα για δια­κο­πές και τους ρω­τού­σα για να μάθω πλη­ρο­φο­ρί­ες, πώς ήταν η κα­τά­στα­ση, ο και­ρός, οι άν­θρω­ποι, το φα­γη­τό… Ακου­σα πολύ καλά λόγια κι αυτό κάπως με κα­θη­σύ­χα­σε.

• Οπότε ήρθες στη Ρόδο. Ηταν τα πράγ­μα­τα όπως τα πε­ρί­με­νες;

Μόλις έφτα­σα στην Αθήνα και κοί­τα­ξα γύρω μου, μου φά­νη­κε πως έβλε­πα την Μπαν­γκόκ με όλα αυτά τα ψηλά κτή­ρια γύρω μου. Μετά ήρθα στη Ρόδο και είδα δια­φο­ρε­τι­κό τοπίο! Μου άρεσε αυτό που είδα. Ενιω­σα στη Ρόδο σαν να είμαι στο σπίτι μου, στην Ταϊ­λάν­δη.

• Ηταν δύ­σκο­λα φα­ντά­ζο­μαι στην αρχή.

Ναι, με δυ­σκό­λε­ψε η γλώσ­σα, ο και­ρός και η μα­γει­ρι­κή! Δυ­σκο­λεύ­ο­μαι να βρω υλικά για την ταϊ­λαν­δέ­ζι­κη κου­ζί­να.

• Πόσα κο­ρί­τσια από την Ταϊ­λάν­δη είστε στη Ρόδο;

Πρέ­πει να εί­μα­στε πε­ρί­που 40 κο­ρί­τσια σε όλο το νησί. Οι πε­ρισ­σό­τε­ρες μέ­νου­με στην πόλη.

• Και όλες βρε­θή­κα­τε εδώ λόγω έρωτα;

Ναι!

• Πώς ήρθες σε επαφή μαζί τους;

Πριν έρθω καν στη Ρόδο, ο σύ­ζυ­γός μου είχε φρο­ντί­σει να ενη­με­ρω­θεί και να έρθει σε επαφή με Ρό­διους που είχαν πα­ντρευ­τεί Ταϊ­λαν­δές. Μου είχε πει μά­λι­στα να μην ανη­συ­χώ, γιατί στη Ρόδο υπάρ­χουν κι άλλες κο­πέ­λες από την Ταϊ­λάν­δη που πα­ντρεύ­τη­καν Ρό­διους και δεν ήμουν η μο­να­δι­κή!

• Αυτό θα σε κα­θη­σύ­χα­σε φα­ντά­ζο­μαι.

Αρ­κε­τά.

• Τι κά­νε­τε όταν συ­να­ντιέ­στε;

Μα­γει­ρεύ­ου­με ταϊ­λαν­δέ­ζι­κο φα­γη­τό, που είναι αρ­κε­τά πι­κά­ντι­κο και φτιά­χνου­με γλυκά της πα­τρί­δας μας. Λέμε τα νέα μας, τα νέα της πα­τρί­δα μας… Αν κά­ποια από εμάς έχει πρό­βλη­μα το συ­ζη­τά­με και προ­σπα­θού­με να βοη­θή­σου­με η μία την άλλη. Όταν συ­να­ντιό­μα­στε είναι σαν να εί­μα­στε στην Ταϊ­λάν­δη.

• Ελ­λη­νι­κά φα­γη­τά τρως, έμα­θες να μα­γει­ρεύ­εις;

Ναι! Μου αρέ­σει πολύ το ελ­λη­νι­κό φα­γη­τό. Εμαθα να φτιά­χνω πα­στί­τσιο, ντολ­μα­δά­κια, γε­μι­στά, μου­σα­κά…

• Ποιο φα­γη­τό σου αρέ­σει πιο πολύ;Θυ­μά­μαι την πρώτη φορά που δο­κί­μα­σα σου­βλά­κι, εντυ­πω­σιά­στη­κα! Μου άρεσε πάρα πολύ!

• Τα αδέλ­φια σου έχουν έλθει ποτέ να σε δουν;

Όχι, έχουν υπο­χρε­ώ­σεις, έχουν τη δική τους οι­κο­γέ­νεια, είναι δύ­σκο­λο. Μι­λά­με όμως μέσω του fb και του skype.

• Σου λεί­πει η πα­τρί­δα σου;

Όχι και τόσο. Πη­γαί­νου­με σχε­δόν κάθε χρόνο ή κάθε δύο χρό­νια.

• Με τη θρη­σκεία τι κά­νεις;

Εί­μα­στε βου­δι­στές, αλλά ο βου­δι­σμός ση­μαί­νει ελευ­θε­ρία, δεν μας απα­γο­ρεύ­ε­ται να πάμε στην εκ­κλη­σία για πα­ρά­δειγ­μα. Εγώ πη­γαί­νω στην εκ­κλη­σία, προ­σεύ­χο­μαι, ανάβω το κε­ρά­κι μου κάνω ό,τι κά­νουν και οι Ελ­λη­νες στις με­γά­λες γιορ­τές.

• Τα κο­ρί­τσια από την Ταϊ­λάν­δη γιορ­τά­ζε­τε πα­ράλ­λη­λα και τις δικές σας γιορ­τές;

Ναι. Τώρα τον Απρί­λιο έχου­με την δική μας Πρω­το­χρο­νιά και θα γιορ­τά­σου­με και φέτος. Μα­ζευό­μα­στε και κά­νου­με πάρτι. Η Πρω­το­χρο­νιά στην Ταϊ­λάν­δη γιορ­τά­ζε­ται στις 13 Απρι­λί­ου. Οι εορ­τα­σμοί κρα­τούν ένα δι­ή­με­ρο και πε­ρι­λαμ­βά­νουν κατά βάση μπου­γέ­λω­μα με αρω­μα­τι­σμέ­νο νερό. Αυτό θε­ω­ρεί­ται πως φέρ­νει καλή τύχη ενώ πα­ράλ­λη­λα είναι και επί­δει­ξη σε­βα­σμού στους γη­ραιό­τε­ρους και φυ­σι­κά στο Βούδα.

• Τι χρο­νιά έχετε τώρα στην Ταϊ­λάν­δη;

2561, εί­μα­στε 543 χρό­νια μπρο­στά!

• Αντι­με­τώ­πι­σες προ­βλή­μα­τα συ­μπε­ρι­φο­ράς απέ­να­ντί σου στη Ρόδο;

Όχι, ποτέ. Αι­σθά­νο­μαι πολύ καλά εδώ και ποτέ κα­νέ­νας δεν με έκανε να νιώσω άβολα.

• Ηρθες στη Ρόδο σχε­δόν ταυ­τό­χρο­να με την οι­κο­νο­μι­κή κρίση στη χώρα μας, αυτό πώς το βί­ω­σες;

Και στην Ταϊ­λάν­δη, εί­χα­με πα­λαιό­τε­ρα τα ίδια προ­βλή­μα­τα. Το έχω ξα­να­ζή­σει όλο αυτό, δεν μου είναι άγνω­στο. Όμως στην Ταϊ­λάν­δη πολύ σύ­ντο­μα κα­τα­φέ­ρα­με να επα­να­κάμ­ψου­με. Εδώ φαί­νε­ται ότι έχου­με ακόμα δρόμο. Πι­στεύω όμως ότι στη Ρόδο όποιος θέλει να βρει δου­λειά βρί­σκει. Και λόγω του του­ρι­σμού είναι κάπως κα­λύ­τε­ρα τα πράγ­μα­τα. Πρέ­πει να έχου­με υπο­μο­νή για να ξε­πε­ρά­σου­με τα προ­βλή­μα­τα της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης.

• Με τα κο­ρί­τσια κάθε πότε συ­να­ντιέ­στε;

Σχε­δόν κάθε εβδο­μά­δα. Πη­γαί­νου­με για καφέ, για φα­γη­τό. Άλλες φορές συ­γκε­ντρω­νό­μα­στε σε σπί­τια όπου μα­γει­ρεύ­ου­με όλες μαζί και συ­να­ντιό­μα­στε και στις ελ­λη­νι­κές γιορ­τές, το Πάσχα, τα Χρι­στού­γεν­να αλλά και στις δικές μας με­γά­λες γιορ­τές.

• Πά­ντως, μιλάς αρ­κε­τά καλά και τα ελ­λη­νι­κά.

Κα­τα­λα­βαί­νω πε­ρισ­σό­τε­ρα αλλά μου είναι πιο δύ­σκο­λο να μι­λή­σω. Πήγα με­ρι­κές εβδο­μά­δες σε σχο­λείο για να μάθω ελ­λη­νι­κά! Μετά συ­νέ­χι­σα να μα­θαί­νω στο σπίτι με τη βο­ή­θεια της οι­κο­γέ­νειάς μου. Από τις φίλες μου πά­ντως, λίγες μι­λά­με ελ­λη­νι­κά. Πι­στεύω πως όταν με­τα­κο­μί­ζεις σε μια άλλη χώρα πρέ­πει να προ­σπα­θή­σεις να γί­νεις μέρος της, μέρος της κοι­νω­νί­ας. Να μά­θεις την κουλ­τού­ρα, τις συ­νή­θειες των αν­θρώ­πων… Δεν γί­νε­ται δια­φο­ρε­τι­κά. Αυτό βέ­βαια δεν ση­μαί­νει ότι ξε­χνά­με τον ταϊ­λαν­δέ­ζι­κο τρόπο ζωής. Κατά κά­ποιο τρόπο, τα συν­δυά­ζου­με παρά το γε­γο­νός ότι μι­λά­με για δύο δια­φο­ρε­τι­κές ηπεί­ρους! Κά­ποιες κο­πέ­λες δεν ήθε­λαν, δεν τους άρεσε ή δεν μπο­ρού­σαν να το κά­νουν αυτό. Και γύ­ρι­σαν πίσω.

• Τι σου λεί­πει πε­ρισ­σό­τε­ρο από την πα­τρί­δα σου;

Η οι­κο­γέ­νειά μου, τί­πο­τα άλλο.