Μητσοτάκης για τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας: Ανεκτίμητη η προσφορά του στην Ορθοδοξία

Την οδύνη του για τον θάνατο του Αρχιε­πι­σκό­που Αλβα­νίας Ανα­στά­σιου,  εξέ­φρασε ο πρω­θυ­πουρ­γός, Κυριά­κος Μητσο­τά­κης.

Στο συλ­λυ­πη­τή­ριο μήνυμά του τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι «η προ­σφορά του στην Ορθο­δο­ξία είναι ανε­κτί­μητη» και ότι η σφρα­γίδα του «μένει ανε­ξί­τηλη όχι μόνο στη γει­το­νική χώρα αλλά σε κάθε γωνιά της γης όπου ζει και ανα­πνέει ο Ελλη­νι­σμός».

Ανα­λυ­τικά το συλ­λυ­πη­τή­ριο μήνυμά του:

Εκφράζω την οδύνη μου για την απώλεια του Αρχιε­πι­σκό­που Τιράνων, Δυρ­ρα­χίου και πάσης Αλβα­νίας Ανα­στά­σιου. Η προ­σφορά του στην Ορθο­δο­ξία είναι ανε­κτί­μητη. Με τη σφρα­γίδα του να μένει ανε­ξί­τηλη όχι μόνο στη γει­το­νική χώρα. Αλλά σε κάθε γωνιά της γης όπου ζει και ανα­πνέει ο Ελλη­νι­σμός.Μία φωνή που μπορεί να σίγασε. Που θα εκπέ­μπει, ωστόσο, για πάντα μηνύ­ματα ζωής και ειρη­νι­κής συνύ­παρ­ξης.

Γιατί ο Ανα­στά­σιος υπήρξε ταυ­τό­χρονα πνευ­μα­τι­κό­ςτα­γός και ενεργός υπη­ρέ­της του ανθρώ­που και των δικαιω­μά­των του. Πότε ως αρωγός των παιδιών τηςΑφρικής και πότε ως συμπα­ρα­στά­της των Ελλήνων φοι­τη­τών που αντι­στέ­κο­νταν στη δικτα­το­ρία. Και,ασφαλώς, ως πρω­τερ­γά­της της Εκκλη­σίας στην Αλβανία. Πρώτος Αρχιε­πί­σκο­πος εκεί και πρώτος αγω­νι­στής για τα συμ­φέ­ρο­ντα της εθνικής μας Ομο­γέ­νειας.

Είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά και να συνερ­γα­στώ με τον Ιεράρχη που συν­δύ­αζε τον δυνα­μι­σμό της πίστης με την φυσική ευγέ­νεια. Όπως και το εθνικό καθήκον με τον αλτρου­ϊ­σμό. Μία προ­σω­πι­κό­τητα που έγινε γέφυρα συνεν­νό­η­σης μεταξύ δύο κρατών. Πρό­κει­ται για­χα­ρα­κτη­ρι­στικά που κάνουν το πένθος μας βαρύ­τερο.Αλλά και την κλη­ρο­νο­μιά του Αρχιε­πι­σκό­που ακόμη πιο­πο­λύ­τιμη για όλους.

Σήμερα οι ομο­γε­νείς της Αλβα­νίας, η πατρίδα και σύσ­σω­μος ο Ελλη­νι­σμός θρηνούν για την εκδημία του Ανα­στά­σιου. Είναι σίγουρο, όμως, ότι από αύριο θα εμπνέ­ο­νται από την ακτι­νο­βόλα δράση και τη δια­χρο­νική σοφία του. Σε μία διαρκή προ­σπά­θεια να μετα­φέ­ρουν, όπως έλεγε και ο ίδιος, «από καρδιά σε καρδιά το φως της ελπίδας». Είθε η μνήμη του να είναι αιώνια. Άσβεστη και δημιουρ­γική.

Πηγή: protothema.gr