Ο διευθυντής της ΕΜΥ απαντά στις «αιχμές»: Η ΕΜΥ είχε προβλέψει εγκαίρως το κύμα κακοκαιρίας – Όλοι είχαν εικόνα του τι θα ακολουθούσε

Την τιμή της Εθνικής Μετε­ω­ρο­λο­γι­κής Υπη­ρε­σίας -αλλά και την προ­σω­πική του υπόληψη ως επι­στή­μονα και διευ­θυ­ντή της ΕΜΥ- απο­πει­ρά­ται να υπε­ρα­σπι­στεί ο Θεό­δω­ρος Κολυδάς με εκτενές σχετικό άρθρο στην ιστο­σε­λίδα του. Στο κείμενό του, ο κ. Κολυδάς επιρ­ρί­πτει σαφώς την ευθύνη στους αρμό­διους κρα­τι­κούς φορείς για την ολι­γω­ρία και την ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα, τονί­ζο­ντας ότι η ΕΜΥ είχε προ­βλέ­ψει εγκαί­ρως και με ακρί­βεια το επερ­χό­μενο, σφοδρό κύμα κακο­και­ρίας, κυρίως όμως, όπως ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά ο κ. Κολυδάς «όλοι είχαν εικόνα του τι θα επα­κο­λου­θούσε».

Ο διευ­θυ­ντής της ΕΜΥ μέμ­φε­ται επίσης δια­κρι­τικά συνα­δέλ­φους του οι οποίοι ως επι­στή­μο­νες «κάποιες φορές προ­σπα­θούν να εντυ­πω­σιά­σουν το κοινό τους». Ο Θεό­δω­ρος Κολυδάς κλείνει την έκθεση των απόψεών του σχετικά με την «Ελπίδα» παρα­θέ­το­ντας μια ιστο­ρική ανα­δρομή στους βαρείς χιο­νιά­δες του παρελ­θό­ντος.

Ακο­λου­θεί το άρθρο του Θεό­δω­ρου Κολυδά:

Μία πρώτη απο­τί­μηση για το κύμα κακο­και­ρίας

Ως επι­στή­μο­νας αλλά και Διευ­θυ­ντής του Εθνικού Μετε­ω­ρο­λο­γι­κού Κέντρου της ΕΜΥ, αισθά­νο­μαι ότι έχω την τυπική αλλά και την ηθική υπο­χρέ­ωση να εκθέσω κάποια δεδο­μένα που σχε­τί­ζο­νται άμεσα με την πρό­σφατη κακο­και­ρία, με άμεσο στόχο την ενη­μέ­ρωση όλων των πολιτών και φορέων της πολι­τείας.

Η συγκε­κρι­μένη κακο­και­ρία με την ονο­μα­σία «Ελπίς» χαρα­κτη­ρί­στηκε εξαρχής και έγκαιρα ως ένα επι­κίν­δυνο καιρικό φαι­νό­μενο, δόθηκε κόκ­κι­νος συνα­γερ­μός και από πλευράς της ΕΜΥ προσ­διο­ρί­στηκε χρονικά με μεγάλη ακρί­βεια. Ανα­λυ­τι­κό­τερα για τον λόγο της Επι­κιν­δυ­νό­τη­τας του φαι­νο­μέ­νου εκδό­θηκε αντί­στοιχο Δελτίο Προει­δο­ποί­η­σης πολλές μέρες πριν, περι­λαμ­βά­νο­ντας και τα δύο κύματα, όπου διευ­κριν­ζό­ταν ότι το δεύτερο κύμα θα είναι το εντο­νό­τερο.

Ειδι­κό­τερα, το δεύτερο κύμα χαρα­κτη­ρί­στηκε με τον υψη­λό­τερο βαθμό προει­δο­ποί­η­σης με βάση τα Ευρω­παϊκά Δεδο­μένα της Eumetnet με κόκκινο συνα­γερμό, μέχρι τις πρωινές ώρες της Τρίτης 25 Ιανουα­ρίου 2022 όπου περι­λαμ­βα­νό­ταν η Αττική Όπως δια­κρί­νε­ται στον παρα­πάνω πίνακα που περι­λαμ­βά­νει τα όρια προει­δο­ποι­ή­σεων, ο κόκ­κι­νος συνα­γερ­μός για το χιόνι για τις αστικές περιο­χές δίνεται για προ­βλε­πό­μενα ύψη χιονιού πάνω από τα 10 cm και για τον λόγο αυτόν περι­λαμ­βα­νό­ταν η Αττική, αλλά και η Αθήνα.

Το ίδιο γεγονός συνέβη και τον Φεβρουά­ριο του 2021 με την κακο­και­ρία «Μήδεια» όπου κατά την διάρ­κεια του δεύ­τε­ρου κύματος στην Αττική είχαμε διάρ­κεια χιο­νο­πτώ­σεων 36 ωρών και στο κέντρο της Αθήνας τις 24 ώρες. Η μεγάλη δια­φο­ρο­ποί­ηση αυτής της κακο­και­ρίας σε σχέση με τις άλλες, είναι ότι οι μεγάλες εντά­σεις χιο­νο­πτώ­σεων καθώς και η μεγα­λύ­τερη ποσό­τητα χιονιού σημειώ­θη­καν μια εργά­σιμη ημέρα- από τις πρωινές ώρες της Δευτέρας- και επι­βα­ρύν­θηκε σημα­ντικά η κατά­σταση στην πόλη. Δηλαδή τα ποιο­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά των απο­τε­λε­σμά­των των φαι­νο­μέ­νων ήταν δια­φο­ρε­τικά από τις άλλες κακο­και­ρίες προη­γου­μέ­νων ετών.

Από την μετε­ω­ρο­λο­γική κοι­νό­τητα πολλοί συνά­δελ­φοι και φορείς έχουν δια­τυ­πώ­σει τις απόψεις τους για την κατά­ταξη του χιονιά με βάση κάποια κρι­τή­ρια. Η κατά­ταξη αυτή λαμ­βά­νει ως κρι­τή­ρια τις μετρή­σεις της θερ­μο­κρα­σίας της ανώ­τε­ρης ατμό­σφαι­ρας, των υψών των χιο­νο­πτώ­σεων και την έκταση των χιο­νο­στρώ­σεων.

Από την ΕΜΥ και ειδι­κό­τερα σε παλαιό­τερα Δελτία Τύπου εκφρά­ζε­ται η άποψη ότι η περσινή χιο­νό­πτωση χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως μια από τις εντο­νό­τε­ρες των τελευ­ταίων 40 ετών, χωρίς να θέτει κάποια σειρά κατά­τα­ξης. Αυτό έγινε διότι για τις περιό­δους των έντονων χιο­νιά­δων δεν γίνεται σύγκριση μόνο ως προς την ένταση ή την διάρ­κειά τους, αλλά και ως προς τα ιδιαί­τερα ποιο­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά που έχουν κάθε φορά που παρου­σιά­ζο­νται. Το παρα­πάνω απο­τε­λεί ένα χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα που ανέφερα με ανάρ­τησή μου στο Twitter, όπου ο καθένας μπορεί να δια­κρί­νει ότι η συνο­πτική κατά­σταση της ατμό­σφαι­ρας στους δύο παρα­πάνω χιο­νιά­δες ήταν πολύ δια­φο­ρε­τική, παρότι και στις δύο περι­πτώ­σεις είχαμε ανάλογα απο­τε­λέ­σματα από πλευράς χιο­νο­πτώ­σεων.

Καθί­στα­ται σαφές, ότι πέραν των μετρή­σι­μων μεγεθών η επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα καλεί­ται να δώσει ποιο­τική ερμη­νεία των και­ρι­κών κατα­στά­σεων, εργασία για την οποία θα πρέπει να τεθούν κάποια κοινά και απο­δε­κτά κρι­τή­ρια και κανόνες της επι­στή­μης της Μετε­ω­ρο­λο­γίας και όχι της επι­κοι­νω­νίας.

Η ΧΡΟΝΙΚΗ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑΣ «ΕΛΠΙΣ»

Σχετικά με τη χρονική έναρξη της κακο­και­ρίας οι προ­γνώ­σεις της ΕΜΥ ήταν ακρι­βείς, τόσο στις επί­ση­μες προ­γνώ­σεις στην ιστο­σε­λίδα της, όσο και στις σχε­τι­κές συσκέ­ψεις στη ΓΓΠΠ, όπου μετείχα και, φυσικά δεν εκπρο­σω­πούσα τον εαυτό μου, αλλά ολό­κληρη την ΕΜΥ ως υπη­ρε­σία. Στην προ­χθε­σινή σύσκεψη, μελε­τώ­ντας online τα δεδο­μένα, τα οποία προ­έ­βαλα και σε όλους τους συμ­με­τέ­χο­ντες, τόνισα ότι η κακο­και­ρία στην Αττική τελικώς θα ξεκί­ναγε νωρί­τερα, από ό,τι έδει­χναν τα πρώτα στοι­χεία που αρχικά τους είχα παρου­σιά­σει από το σχετικό Powerpoint.

Συνεπώς όλοι είχαν εικόνα του τι θα επα­κο­λου­θούσε. Με τη χρήση δεδο­μέ­νων της ΕΜΥ -ακόμη και μέσα από την προ­σω­πική μου ιστοσελίδα- προ­έ­βαλα αυτό το στοι­χείο με σαφή­νεια, ειδικά ως προς τον χρόνο εκδή­λω­σης του φαι­νο­μέ­νου. Κατά τα άλλα, όλοι σήμερα ανα­γνω­ρί­ζουμε ότι ο «ευαί­σθη­τος πυρήνας» των έντονων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων δεν είναι τα φυσικά φαι­νό­μενα αυτά καθαυτά, αλλά ο άνθρω­πος και η ασφά­λειά του. Η αρμο­διό­τητα μελέτης των φαι­νο­μέ­νων ανήκει στους επι­στή­μο­νες και η προ­στα­σία του πολίτη στο Κράτος.

Οι επι­στή­μο­νες πολλές φορές καλού­νται από τα ΜΜΕ και την Πολι­τεία να εκφέ­ρουν τις απόψεις τους σχετικά με την προ­βλε­πό­μενη ένταση και την σφο­δρό­τητα των φαι­νο­μέ­νων. Οι μεν για να πλη­ρο­φο­ρή­σουν, αλλά και κάποιες φορές να εντυ­πω­σιά­σουν το κοινό τους, οι δε για να λάβουν μέτρα για την αποφυγή επι­κίν­δυ­νων κατα­στά­σεων.

Στην απο­τί­μηση όμως μιας κακο­και­ρίας δεν αρκούν μόνο μετρή­σιμα μεγέθη μετε­ω­ρο­λο­γι­κών παρα­μέ­τρων, αλλά χρειά­ζε­ται πολλές φορές και ποιο­τική ερμη­νεία αυτών. Ως παρά­δειγμα φέρνω το 2004, που το χιόνι στη Μαλα­κάσα έφτασε το ένα μέτρο και στην Αθήνα είχαμε 10 με 15 cm ύψος χιονιού, ενώ αντί­θετα πέρσι με την κακο­και­ρία «Μήδεια» είχαμε ύψος χιονιού περί το μισό μέτρο στη Μαλα­κάσα αλλά 20 με 25 cm χιόνι στο Κέντρο. Η ΕΜΥ τις επό­με­νες ημέρες θα εξε­τά­σει όλα τα δεδο­μένα της συγκε­κρι­μέ­νης κακο­και­ρίας και θα δώσει περαι­τέρω ενη­μέ­ρωση στους φορείς της πολι­τείας και τους πολίτες.

Η ανά­πτυξη του θέματος με επι­στη­μο­νι­κές παρα­μέ­τρους επί του παρό­ντος δεν απο­τε­λεί στόχο αυτού του άρθρου. Παρα­κάτω, και για όσους έχουν χρόνο να δια­βά­σουν, παρου­σιά­ζο­νται σύντομα ιστο­ρικά στοι­χεία ανά­λο­γων περι­πτώ­σεων. ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΧΙΟΝΙΑΔΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ -ΑΡΙΘΜΟΣ ΗΜΕΡΩΝ ΧΙΟΝΙΟΥ Από τις αρχές του προη­γού­με­νου αιώνα «πρω­τα­θλη­τής» στις ημέρες χιο­νό­πτω­σης είναι το έτος 1929 με 15 ημέρες κι ακο­λου­θούν με 12 ημέρες τα 1992, 1983 και 1911.

Τα τελευ­ταία χρόνια μετά το 1992 (όπου κατα­γρά­φη­καν πάνω από 10 ημέρες συνε­χούς χιο­νό­πτω­σης) η χιο­νό­πτωση στην Αθήνα έχει μειωθεί αισθητά, ενώ τα τελευ­ταία 35 χρόνια (1985-2020) έχουν υπάρξει 5 τελείως αχιό­νι­στα χρόνια. Τον χειμώνα 1991-1992 είχαμε 19 μέρες χιο­νό­πτω­σης, ενώ ακο­λου­θεί ο χει­μώ­νας 1948-49 με 17 ημέρες και ο χει­μώ­νας 1982-83 με 15 ημέρες. Από τις αρχές του αιώνα το 1911 ήταν μια χρονιά με ένα δύσκολο Φεβρουά­ριο όπου ο χιονιάς το πρώτο δεκα­ή­μερο ήταν ιδιαί­τερα έντονος.

Η μέγιστη θερ­μο­κρα­σία στο Θησείο στις 10/2 ήταν -0,3 βαθμοί Κελσίου και το χιόνι έμεινε στην Αθήνα για τέσ­σε­ρις ημέρες. Το 1929 στις 7 Ιανουα­ρίου η βαρυ­χει­μω­νιά που είχε ενσκή­ψει στην Αθήνα συνε­χί­στηκε και την επόμενη ημέρα και οι εφη­με­ρί­δες της εποχής ανα­φέ­ρο­νταν σε «ένα σπάνιο φαι­νό­μενο», μιλού­σαν για χιόνι και δριμύ ψύχος στην πρω­τεύ­ουσα, όπως και σε ολό­κληρη την ανα­το­λική Ελλάδα, όπου επι­κρα­τού­σαν χιόνια και παγετός. Στη γει­το­νική Τουρκία ο Βόσπο­ρος είχε παγώσει, φαι­νό­μενο το οποίο είχε παρα­τη­ρή­σει ο Ηρό­δο­τος. Το 1934 (15 Φεβρουα­ρίου) η Αθήνα βίωσε έναν από τους μεγα­λύ­τε­ρους χιο­νιά­δες που έχουν κατα­γρα­φεί. Σε εκείνον τον χιονιά κατα­γρά­φηκε η μικρό­τερη ελά­χι­στη θερ­μο­κρα­σία όλων των ετών: Στις 16 Φεβρουα­ρίου 1934, στη Γεω­πο­νική Σχολή, το θερ­μό­με­τρο έδειξε -10,4 βαθμούς Κελσίου. Τον Ιανουά­ριο του 1942, μέσα στην Κατοχή, ήρθε να προ­στε­θεί και ένας από τους πιο άγριους χει­μώ­νες, με το θερ­μό­με­τρο να πέφτει στους 6 βαθμούς κάτω από το μηδέν, ενώ το 1963 στις 25 Ιανουα­ρίου το θερ­μό­με­τρο στην Αθήνα κατέ­βηκε στους -1,4 βαθμούς Κελσίου.

Η θερ­μο­κρα­σία στο Κέντρο της πρω­τεύ­ου­σας ήταν -3 βαθμοί Κελσίου και την επομένη χιόνιζε ξανά στα βόρεια προ­ά­στια. Το 1964 στις 17 Ιανουα­ρίου χιόνιζε στην Αθήνα και η πλατεία Συντάγ­μα­τος σκε­πά­στηκε με ένα λεπτό στρώμα χιονιού. ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΧΙΟΝΙΑΔΕΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ Τα σχετικά βίντεο με την κίνηση των συστη­μά­των μπορεί να μην αφορούν τον μέσο ανα­γνώ­στη. Αν τα δείτε όμως, θα κατα­νο­ή­σετε ότι στον κάθε χιονιά η ροή της ατμό­σφαι­ρας δεν είναι πάντοτε η ίδια.

Ο κάθε χιονιάς έχει τα δικά του χαρα­κτη­ρι­στικά και παρου­σιά­ζει πολλές δια­φο­ρές με τον άλλον, όπως είναι οι περιο­χές προ­έ­λευ­σης των πολικών μαζών, η αστά­θεια στην ατμό­σφαιρα κ.λπ. Το 1983 ξεκί­νησε με κρύο και ανήμερα Πρω­το­χρο­νιάς χιόνισε στην Αθήνα (έκτοτε αυτό συνέβη ξανά μόνο μια φορά –το 1992). Κατά τη διάρ­κεια του χειμώνα 1982-83 χιόνισε 15 φορές στην Αθήνα. Μάλιστα στις 17/2, ξεκί­νησε να χιο­νί­ζει το μεση­μέρι και μέχρι το από­γευμα είχε ήδη 10 πόντους χιόνι στα προ­ά­στια της Αθήνας. Το κυρίως κύμα στις 18 με 19/2/1983 το ύψος χιονιού στο Κέντρο της Αθήνας έφτασε τα 10-15 cm και είχαμε μεγάλη ένταση χιο­νο­πτώ­σεων με διάρ­κεια 12 ώρες.

Ο χιονιάς συνε­χί­στηκε κατά περιό­δους μέχρι το τέλος του μήνα, χωρίς οι χιο­νο­πτώ­σεις να είναι ιδιαί­τερα ισχυρές αλλά καθη­με­ρι­νές, με παρα­τε­τα­μένη χαμηλή θερ­μο­κρα­σία, η οποία έπεσε ακόμα και χαμη­λό­τερα από τους -5 βαθμούς στο Κέντρο της Αθήνας. Στον Τύπο της εποχής η επέλαση του χιονιά χαρα­κτη­ρί­στηκε «εισβολή εκ Σιβη­ρίας», σε συν­δυα­σμό με την επί­σκεψη του πρω­θυ­πουρ­γού της ΕΣΣΔ, Βια­τσε­σλάβ Τιχόνοφ στην Αθήνα. 1987, 9 Μαρτίου: Παρότι ο μήνας Μάρτιος είναι ανοι­ξιά­τι­κος, ουσια­στικά κατε­γράφη ως «ο χει­μώ­νας του 1987». Εκείνη τη χρονιά είχαμε τη μεγα­λύ­τερη χιο­νό­πτωση για μήνα Μάρτιο. Χιόνιζε για ένα 15νθημερο συνε­χό­μενα, με μικρά δια­λείμ­ματα και η κακο­και­ρία ξεκί­νησε λίγο μετά την ηλιό­λου­στη Καθαρά Δευτέρα. Από τις 4 του μήνα άρχισε μια πρω­το­φα­νής σε διάρ­κεια χιο­νό­πτωση, η οποία επα­να­λή­φθηκε στις 5, 6, 8, 9, 11, 12 και 13 Μαρτίου, με εντο­νό­τερα φαι­νό­μενα στις 9 του μήνα. Το κυρίως κύμα διήρ­κεσε από τις 2 Μαρτίου μέχρι τα μέσα του μήνα, όπου στις 9 Μαρτίου είχαμε ύψος χιονιού στο κέντρο της Αθήνας τα 10-15 cm, ύστερα από 12 ώρες χιο­νό­πτω­σης με μεγάλη ένταση.

Ήταν ο ψυχρό­τε­ρος Μάρτιος που έχει κατα­γρα­φεί τα τελευ­ταία 60 χρόνια στην Ελλάδα και για την Αθήνα ήταν ο ψυχρό­τε­ρος των τελευ­ταίων 150 χρόνων. 1992, 22 Φεβρουα­ρίου: Το Σάββατο 22 και Κυριακή 23 του μηνός είχαμε το κορύ­φωμα του χιονιά. Το χιόνι είχε αρχίσει από το Σάββατο το πρωί, με μια μικρή διακοπή το μεση­μέρι, έναρξη το από­γευμα κατά τις 19:00, παύση τα χαρά­ματα της Κυρια­κής και εκ νέου το σφο­δρό­τερο κύμα από τις 5:30 μεχρι τις 16:00 το από­γευμα της Κυρια­κής. 1992, 18 Μαρτίου: Ο χιονιάς αυτός είχε χιο­νό­πτωση μεγάλης έντασης με διάρ­κεια όμως μιας ώρας και ύψος χιονιού τα 5-8 cm 2002, 3 με 4 Ιανουα­ρίου: Έπεσε το πρώτο χιόνι της νέας χιλιε­τίας, με χαμηλές θερ­μο­κρα­σίες αλλά και έντονη χιο­νό­πτωση για μισή ώρα, με απο­τέ­λε­σμα να ντυθεί στα λευκά το Κέντρο για λίγες όμως ώρες.

Στις 3-4/1/2002 είχαμε 10 με 20 cm χιόνι στο Κέντρο με μεγάλη ένταση κατά δια­στή­ματα και συνο­λική διάρ­κεια 48 ώρες. Η 6η Ιανουα­ρίου ήταν η ψυχρό­τερη ημέρα της 50ετιας, με μέγιστη θερ­μο­κρα­σία μόλις 0,3 βαθμούς στη επι­φά­νεια και στα 850 hPa είχαμε -11 βαθμούς Κελσίου 2004, 12 με 13 Φεβρουα­ρίου: Ο πρώτος πραγ­μα­τικά δυνατός χιονιάς για την πρω­τεύ­ουσα ήρθε μετά τα μεσά­νυ­χτα της 12ης Φεβρουα­ρίου. Έτσι, το πρωί της 13ης βρήκε την Αθήνα ντυμένη στα λευκά μέχρι και τα νότια προ­ά­στια. Στον Άλιμο και στο Παλαιό Φάληρο είχαν να δουν χιόνι από το 1987. Στο Κέντρο της Αθήνας, στις 12-13/2/2004 είχαμε 10-15 cm χιόνι, πολύ μεγάλη ένταση και διάρ­κεια της χιο­νό­πτω­σης για 20 ώρες.

Ο χιονιάς αυτός έφερε χιόνι ενός μέτρου στη Μαλα­κάσα και την Τσι­κνο­πέμ­πτη πολλοί απο­κλεί­στη­καν στα κέντρα όπου δια­σκέ­δα­ζαν. Είχαμε ολικό παγετό στη Νέα Φιλα­δέλ­φεια με -1,2 βαθμούς Κελσίου μέγιστη θερ­μο­κρα­σία και θερ­μο­κρα­σίες -42 και -14 βαθμούς στα 500 και 850 hPa αντί­στοιχα. 2006, Ιανουά­ριος: Μεταξύ 23-25/1/2006 είχαμε χιο­νό­πτωση 5 cm στο Κέντρο, με μέτρια ένταση και συνο­λική διάρ­κεια χιο­νο­πτώ­σεων τις 30 με 40 ώρες στην Αθήνα 2008, 16 Φεβρουα­ρίου: Εκείνη τη χρονιά είχαμε 15-25 cm χιόνια στο Κέντρο της Αθήνας, πολύ μεγάλη ένταση με διάρ­κεια περίπου 30 ώρες.

O χιονιάς επη­ρέ­ασε πολλές περιο­χές, κυρίως της κεντρι­κής και νότιας Ελλάδας. Το χιόνι ήταν έντονο στα δυτικά τμήματα της Αττικής, όπου σε ορι­σμέ­νες περιο­χές το ύψος του έφτασε ακόμα και τους 50 πόντους. Το πρωινό της 17ης Φεβρουα­ρίου σημειώ­θη­καν πολύ χαμηλές ελά­χι­στες θερ­μο­κρα­σίες σχεδόν σε ολό­κληρη την χώρα. Στην Αθήνα (Ελλη­νικό): -1.0oC, Θεσ­σα­λο­νίκη -3.0oC , Ηρά­κλειο 3.8oC, Λάρισα -3.4oC, Βόλος -3.0oC, Καβάλα -4.6oC, Ιωάν­νινα -7.2oC. Στην ανώτερη ατμό­σφαιρα, στα 850 hPa, είχαμε -12 βαθμούς Κελσίου. Κλει­στοί παρέ­μει­ναν οι δρόμοι γύρω από τους ορει­νούς όγκους της Πάρ­νη­θας, του Υμηττού και της Πεντέ­λης, ενώ χωρίς ρεύμα έμειναν περιο­χές στη Σαλα­μίνα, Ασπρό­πυργο, Νέα Μάκρη, Κερα­το­βούνι και Άγιο Στέφανο. Η ΕΜΥ τότε με έκτακτο δελτίο της προει­δο­ποιούσε για ακραία καιρικά φαι­νό­μενα, με σημα­ντική πτώση θερ­μο­κρα­σίας, χιο­νο­πτώ­σεις, στην Ελλάδα αλλά και την Αττική, πιθανώς κατά τόπους ισχυρές.

Ο πρώην Διευ­θυ­ντής του ΕΜΚ και συνά­δελ­φος κ. Δημή­τρης Ζια­κό­που­λος, στο βιβλίο του έχει κάνει μια χρο­νο­λο­γική κατά­ταξη των κυριό­τε­ρων χιο­νιά­δων που επη­ρέ­α­σαν την Αθήνα τα τελευ­ταία 40 χρόνια. 2011, Φεβρουά­ριος: H κακο­και­ρία που επη­ρέ­ασε την ανα­το­λική Ελλάδα κατά τη διάρ­κεια του δεύ­τε­ρου κύματος στην Αττική είχε διάρ­κεια χιο­νο­πτώ­σεων 36 ώρες και στο Κέντρο της Αθήνας 24 ώρες. Οι χιο­νο­πτώ­σεις ξεκί­νη­σαν τα ξημε­ρώ­ματα Δευ­τέ­ρας, κυρίως στα δυτικά και βόρεια τμήματα της Αττικής και τα φαι­νό­μενα κατά της διάρ­κεια της νύχτας της Δευ­τέ­ρας συνε­χί­στη­καν και στο Κέντρο της πόλης. Οι χιο­νο­πτώ­σεις ήταν πυκνές καθ’ όλη τη διάρ­κεια της Τρίτης 16/02 σε όλο τον Νομό, με πολύ μεγάλες εντά­σεις στο Κέντρο, όπου συνο­δεύ­τη­καν από ύψος χιονιού περί τα 20-25 cm.

Πηγή protothema.gr