Δικάζεται για εμπρησμό από πρόθεση και για απάτη

Σε δεύ­τε­ρο βαθμό, ενώ­πιον του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, θα δι­κα­στεί επι­χει­ρη­μα­τί­ας της Ρόδου, που κρί­θη­κε ένο­χος από­πει­ρας απά­της από την οποία ο υπαί­τιος σκό­πευε να προ­σπο­ρί­σει πε­ριου­σια­κό όφε­λος άνω των 73.000 ευρώ, για εμπρη­σμό εκ προ­θέ­σε­ως και για απάτη σχε­τι­κή με τις ασφά­λειες και κα­τα­δι­κά­στη­κε σε ποινή φυ­λά­κι­σης 5 ετών και 6 μηνών με­τα­τρέ­ψι­μη προς 5 ευρώ ημε­ρη­σί­ως με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Την 14η Νο­εμ­βρί­ου 2004 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος εκ­μί­σθω­σε δύο κα­τα­στή­μα­τα με ισό­γειο και υπό­γειο σε εμπο­ρι­κό κέ­ντρο στο Φα­λη­ρά­κι. Η διάρ­κεια της μί­σθω­σης ορί­στη­κε σε εξα­ε­τή και θα τα λει­τουρ­γού­σε για πώ­λη­ση δερ­μά­τι­νων ειδών και γου­να­ρι­κών.

Στα κα­τα­στή­μα­τα τα οποία χρη­σι­μο­ποιού­νταν ενο­ποι­η­μέ­να σαν ενιαίο, προ­κλή­θη­κε πυρ­κα­γιά την 26η Φε­βρουα­ρί­ου 2009.

Κα­τα­στρά­φη­κε ολο­σχε­ρώς το κα­τά­στη­μα και ένα αυ­το­κί­νη­το που βρι­σκό­ταν εκεί κοντά.

Για τη διε­ρεύ­νη­ση των αι­τιών της πυρ­κα­γιάς πα­ραγ­γέλ­θη­κε και διε­νερ­γή­θη­κε πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη από μη­χα­νο­λό­γο μη­χα­νι­κό και προ­έ­κυ­ψε ότι δεν προ­κλή­θη­κε βρα­χυ­κύ­κλω­μα, ενώ ανι­χνεύ­τη­καν οι εύ­φλε­κτες ύλες βεν­ζί­νη, το­λουό­λιο, και πα­ρα­φί­νες με εννέα, δέκα και έντε­κα άτομα άν­θρα­κα σε διά­φο­ρα ση­μεία του κα­τα­στή­μα­τος κοντά σε εύ­φλε­κτα υλικά, όπως μπλου­ζά­κια και πε­τσέ­τες και κοντά στο γρα­φείο του κα­τα­στή­μα­τος.

Προ­έ­κυ­ψε επι­πλέ­ον ότι η ανά­φλε­ξη προ­κλή­θη­κε από ανοι­κτή φλόγα.

Επι­πλέ­ον ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είχε εγκα­τα­στή­σει στο κα­τά­στη­μα που εκ­δη­λώ­θη­κε η πυρ­κα­γιά σύ­στη­μα συ­να­γερ­μού, το οποίο ει­δο­ποιού­σε τον ίδιο και την εται­ρεία που εγκα­τέ­στη­σε το σύ­στη­μα σε πε­ρί­πτω­ση διάρ­ρη­ξης, μέσω της τη­λε­φω­νι­κής σύν­δε­σης του Ο.Τ.Ε.

Πλην, όμως, όπως προ­κύ­πτει από έγ­γρα­φο του Ο.Τ.Ε., ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είχε οφει­λές και η σύν­δε­ση είχε δια­κο­πεί με απο­τέ­λε­σμα το σύ­στη­μα συ­να­γερ­μού να μην μπο­ρεί να ει­δο­ποι­ή­σει σε πε­ρί­πτω­ση διάρ­ρη­ξης.

Πε­ραι­τέ­ρω από τα στοι­χεία που συ­γκέ­ντρω­σε η εται­ρεία που εγκα­τέ­στη­σε τον συ­να­γερ­μό προ­έ­κυ­ψε ότι λίγες μέρες πριν την εκ­δή­λω­ση της πυρ­κα­γιάς ο κα­τη­γο­ρού­με­νος προ­έ­βαι­νε σε συ­νε­χείς ενερ­γο­ποι­ή­σεις και απε­νερ­γο­ποι­ή­σεις του συ­να­γερ­μού χωρίς να υφί­στα­ται κά­ποιος ιδιαί­τε­ρος λόγος.

Επί­σης από δύο κα­τα­θέ­σεις προ­έ­κυ­ψε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ήταν σε δεινή οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση και είχε και οφει­λές σε προ­μη­θευ­τές του.

Πε­ραι­τέ­ρω προ­έ­κυ­ψε ότι είχε συ­νά­ψει με την “Εθνι­κή Ασφα­λι­στι­κή” συμ­βό­λαιο για το κα­τά­στη­μα που λει­τουρ­γού­σε. Λίγες μέρες πριν την πυρ­κα­γιά ζή­τη­σε και πέ­τυ­χε αύ­ξη­ση του ασφα­λι­στι­κού κε­φα­λαί­ου κατά 50.000 ευρώ, και συ­γκε­κρι­μέ­να από 160.000 ευρώ σε 210.000 ευρώ.

Η ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία κά­λε­σε πραγ­μα­το­γνώ­μο­να για να απο­τι­μή­σει τη ζημία.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δεν απο­ζη­μιώ­θη­κε καθώς η Πυ­ρο­σβε­στι­κή Υπη­ρε­σία δια της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης που διε­νήρ­γη­σε απε­φάν­θη ότι επρό­κει­το για εμπρη­σμό.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται με σκοπό να καρ­πω­θεί πα­ρά­νο­μα την απο­ζη­μί­ω­ση από την ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία έθεσε ο ίδιος την πυρ­κα­γιά πραγ­μα­τώ­νο­ντας ο ίδιος τον ασφα­λι­στι­κό κίν­δυ­νο.

Ο ίδιος απο­λο­γού­με­νος αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τα όσα του απο­δί­δο­νται, τό­νι­σε ότι στε­λέ­χη της ΠΥΡ τον είχαν δια­βε­βαιώ­σει προ­φο­ρι­κώς ότι επρό­κει­το για πυρ­κα­γιά που προ­κλή­θη­κε από βρα­χυ­κύ­κλω­μα ενώ αμ­φι­σβή­τη­σε ευ­θέ­ως τα όσα διέ­λα­βε στην έκ­θε­σή του ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας μέχρι και το δι­καί­ω­μά του να διε­νερ­γεί πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες.

Ση­μειώ­νε­ται ότι ο Ει­σαγ­γε­λέ­ας της έδρας στην αγό­ρευ­ση του στο πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο τό­νι­σε με­τα­ξύ άλλων ότι ο ίδιος κα­τη­γο­ρού­με­νος είχε ει­σπρά­ξει το 2007 απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 70.000 ευρώ από πυρ­κα­γιά που κα­τέ­στρε­ψε εξαι­τί­ας του κα­πνού εμπο­ρεύ­μα­τά του σε άλλο κα­τά­στη­μα, ενώ αμ­φι­σβή­τη­σε την αξία των εμπο­ρευ­μά­των, που όπως υπο­στή­ρι­ξε, του κα­τέ­στρε­ψε η δεύ­τε­ρη πυρ­κα­γιά το­νί­ζο­ντας ότι το διά­στη­μα εκεί­νο είχε χρέη σε ιδιώ­τες και αδυ­να­τού­σε να πλη­ρώ­σει οφει­λές του στον ΟΤΕ και ως εκ τού­του δεν θα μπο­ρού­σε να είχε προ­μη­θευ­τεί τα εμπο­ρεύ­μα­τα αυτά.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του πα­ρί­στα­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Γ. Χα­ρί­τος.