X. Λουκαράς: «Πρέπει να αλλάξουν οι όροι εκκαθάρισης της Τράπεζας Δωδ/σου»

«Πρέ­πει να αλ­λά­ξουν οι όροι της εκ­κα­θά­ρι­σης στο μέτρο του δυ­να­τού», δη­λώ­νει σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δη­μο­κρα­τι­κή» το μέλος του Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου κ. Χα­ρά­λα­μπος Λου­κα­ράς, ανα­φε­ρό­με­νος στις εκ­κρε­μό­τη­τες που υπάρ­χουν με την Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου.

Ο ίδιος δη­λώ­νει ότι δεν είναι πολύ αι­σιό­δο­ξος, εάν συ­νε­χι­στεί αυτή η αντι­με­τώ­πι­ση, αφού δεν υπάρ­χουν σο­βα­ροί όροι για να γί­νουν ρυθ­μί­σεις. Επι­πλέ­ον, μι­λά­ει για το κλεί­σι­μο του 2019 με τα νέα δε­δο­μέ­να στην πο­λι­τι­κή, τα κυ­βερ­νη­τι­κά μέτρα, το κλίμα στην αγορά και τον ανα­πτυ­ξια­κό νόμο αλλά και τις απορ­ρο­φή­σεις που κα­τα­γρά­φει το Νότιο Αι­γαίο σε ευ­ρω­παϊ­κά και άλλα κον­δύ­λια.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Λου­κα­ρά, θα ήθελα να ξε­κι­νή­σου­με από τις εξε­λί­ξεις στην εκ­κα­θά­ρι­ση της Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου. Πρό­σφα­τα και ο πρό­ε­δρος του ΕΒΕΔ κ. Γιάν­νης Πάπ­που έκανε πα­ρέμ­βα­ση και θα ήθελα το σχό­λιό σας.

Για την Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου, θέλω να πω ότι υπάρ­χει μια πολύ με­γά­λη κα­θυ­στε­ρη­μέ­νη αντί­δρα­ση επί του προ­βλή­μα­τος. Έπρε­πε εξ αρχής να γίνει αντι­λη­πτό ότι το κλεί­σι­μο της τρά­πε­ζας, πέρα από το αρ­χι­κό “σοκ” που δη­μιουρ­γού­σε μετά από ένα συ­γκε­κρι­μέ­νο χρο­νι­κό διά­στη­μα θα είχε τε­ρά­στιες επι­πτώ­σεις στην απο­πλη­ρω­μή αυτών των δα­νεί­ων. Έχουν ανα­λη­φθεί πρω­το­βου­λί­ες αυτή την στιγ­μή από τους το­πι­κούς φο­ρείς, και από τους κοι­νο­βου­λευ­τι­κούς μας εκ­προ­σώ­πους. Πρέ­πει να αλ­λά­ξουν οι όροι της εκ­κα­θά­ρι­σης στο μέτρο του δυ­να­τού και πρέ­πει επί­σης, να γίνει αντι­λη­πτό ότι, όπως δια­χει­ρί­ζο­νται όλες οι τρά­πε­ζες τέ­τοιου εί­δους οφει­λές, έτσι θα πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στούν και αυτές οι εκ­κα­θα­ρί­σεις. Σε ένα πε­ρι­βάλ­λον τα τε­λευ­ταία 6-7 χρό­νια όπου ση­μειώ­θη­κε κα­ταρ­ρά­κω­ση του οι­κο­νο­μι­κού ιστού της κοι­νω­νί­ας, δεν μπο­ρείς αυτή την στιγ­μή να απαι­τή­σεις να απο­πλη­ρω­θούν υπο­χρε­ώ­σεις σε χρο­νι­κό διά­στη­μα, το οποίο, αφε­νός είναι ανέ­φι­κτο και αφε­τέ­ρου, δη­μιουρ­γεί θέ­μα­τα αντα­γω­νι­σμού. Δη­λα­δή, κά­ποιος ο οποί­ος οφεί­λει σε μια συ­στη­μι­κή τρά­πε­ζα, έχει κά­ποια ερ­γα­λεία στα χέρια του, να συ­νεν­νοη­θεί μαζί τους και να βρει λύ­σεις για την απο­πλη­ρω­μή. Μία αντί­στοι­χη επι­χεί­ρη­ση η οποία δεν έχει οφει­λές ή δά­νεια κ.λπ. σε μια συ­στη­μι­κή τρά­πε­ζα, αλλά έχει εκ­κρε­μό­τη­τες στην Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου, δεν έχει αυτή την δυ­να­τό­τη­τα -άρα δη­μιουρ­γεί ζη­τή­μα­τα αντα­γω­νι­σμού και θέ­μα­τα ισορ­ρο­πί­ας στην αγορά. Όλα αυτά θα πρέ­πει κά­πο­τε να λυ­θούν. Για να είμαι ει­λι­κρι­νής…. δεν είμαι πολύ αι­σιό­δο­ξος. Πα­ρα­κο­λου­θή­σα­με ότι και στις τε­λευ­ταί­ες συ­να­ντή­σεις που έγι­ναν στην Αθήνα και η πλευ­ρά των εκ­κα­θα­ρι­στών και η δική μας, δεν βγή­καν με συ­γκε­κρι­μέ­νες δε­σμεύ­σεις, ή με χρο­νο­διά­γραμ­μα ή με πλάνο διόρ­θω­σης αυτής της κα­τά­στα­σης. Τέ­θη­καν πάλι τα ζη­τή­μα­τα, επι­ση­μάν­θη­κε η δυ­σκο­λία του ζη­τή­μα­τος κ.λπ. αλλά μέχρι εκεί. Άρα, υπάρ­χει μια κα­τά­στα­ση για την Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου η οποία δεν είναι κα­θό­λου αι­σιό­δο­ξη. Πρέ­πει οπωσ­δή­πο­τε να μπει σε μια άλλη βάση. Δεν μπο­ρεί να ζη­τού­νται να εκ­πλη­ρώ­νο­νται τα δά­νεια αυτά, όταν σε όλες τις άλλες συ­στη­μι­κές τρά­πε­ζες εφαρ­μό­ζο­νται κώ­δι­κες δε­ο­ντο­λο­γί­ας και υπάρ­χουν σε λει­τουρ­γία εν πάση πε­ρι­πτώ­σει, διά­φο­ρα ερ­γα­λεία όπως πά­γω­μα, spitback, κού­ρε­μα, δια­γρα­φή ή τέλος πά­ντων απο­πλη­ρω­μή του ποσού σε ένα χρο­νι­κό διά­στη­μα, που θα είναι βιώ­σι­μο για την επι­χεί­ρη­ση. Αυτό το οποίο κοι­τά­νε οι συ­γκε­κρι­μέ­νοι είναι να πά­ρουν τα χρή­μα­τα… χτες. Οπότε, αυτό δη­μιουρ­γεί μια φο­βε­ρή πίεση. Επι­μέ­νω, ότι πρέ­πει να αλ­λά­ξουν οι όροι της εκ­κα­θά­ρι­σης στο μέτρο του δυ­να­τού.

• Να πε­ρά­σου­με στην ει­κό­να της αγο­ράς και να σας ρω­τή­σω πώς κλεί­νει το 2019 -μετά και την νέα κυ­βέρ­νη­ση η οποία έχει ανα­κοι­νώ­σει δέσμη ανα­πτυ­ξια­κών μέ­τρων.

Το τέλος του 2019, βρί­σκει όλη την πε­ριο­χή στο Νότιο Αι­γαίο, με αρ­κε­τές προ­τά­σεις και προ­κη­ρύ­ξεις προ­γραμ­μά­των ανοι­χτές καθώς ετοι­μά­ζο­νται πολλά επι­χει­ρη­μα­τι­κά και επεν­δυ­τι­κά σχέ­δια τόσο όσον αφορά τον Ανα­πτυ­ξια­κό Νόμο όσο και με το ΕΣΠΑ με αντί­στοι­χες δρά­σεις. Τον πε­ρα­σμέ­νο Σε­πτέμ­βριο έκλει­σε το LEADER(πρό­γραμ­μα αγρο­τι­κής ανά­πτυ­ξης και επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας πρω­το­γε­νούς και δευ­τε­ρο­γε­νούς τομέα στην πε­ριο­χή μας) όπου κι εκεί συ­γκε­ντρώ­θη­καν αρ­κε­τές επεν­δυ­τι­κές προ­τά­σεις.

Νο­μί­ζω πά­ντως πως υπάρ­χει κι­νη­τι­κό­τη­τα και μόνον θε­τι­κά μπο­ρεί να εκλη­φθεί η όλη εμπρο­σθο­βα­ρής προ­σπά­θεια, προ­κει­μέ­νου να δη­μιουρ­γη­θούν βα­σι­κές με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κές πο­λι­τι­κές σε σχέση με το επι­χει­ρη­μα­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον και ει­δι­κό­τε­ρα με την βελ­τί­ω­ση του, προ­κει­μέ­νου να προ­σελ­κύ­σου­με επεν­δύ­σεις και ξένα κε­φά­λαια. Γι’ αυτό και τα κυ­βερ­νη­τι­κά κλι­μά­κια έχουν κα­τα­πια­στεί με το ζή­τη­μα των επεν­δύ­σε­ων στην προ­σπά­θεια να αλ­λά­ξει και το πε­ρι­βάλ­λον αλλά και να γί­νο­νται διευ­κο­λύν­σεις.

Το ερώ­τη­μα είναι ποια είναι η πι­θα­νή προ­στι­θέ­με­νη αξία – και μα­κρο­οι­κο­νο­μι­κά και μι­κρο­οι­κο­νο­μι­κά, στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα μιας νέας Μι­κρο­με­σαί­ας Επι­χεί­ρη­σης, ενός ερ­γα­ζό­με­νου, ενός ανέρ­γου κ.λπ. Αυτά θέ­λουν χρόνο αλλά από κάπου πρέ­πει να ξε­κι­νή­σουν. Όλες αυτές οι ενέρ­γειες, λοι­πόν που έχουν ανα­λη­φθεί από τη νέα κυ­βέρ­νη­ση (π.χ. η πλή­ρης απε­λευ­θέ­ρω­ση των capitalcontrols που έγινε τόσο για ψυ­χο­λο­γι­κούς λό­γους όσο και για λό­γους αξιο­λό­γη­σης της οι­κο­νο­μί­ας της χώρας) κι­νού­νται προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση. Σύμ­φω­να με τις εκτι­μή­σεις της αγο­ράς, προς το τέλος του πρώ­του εξα­μή­νου του 2020 θα ξε­κι­νή­σουν να φαί­νο­νται τα πρώτα απο­τε­λέ­σμα­τα. Αυτό θα φανεί από πάνω προς τα κάτω: η κα­λύ­τε­ρη αξιο­λό­γη­ση της χώρας σε επεν­δυ­τι­κή βαθ­μί­δα θα έχει σαν απο­τέ­λε­σμα την πε­ραι­τέ­ρω μεί­ω­ση των επι­το­κί­ων που θα επι­φέ­ρει και πε­ραι­τέ­ρω μεί­ω­ση του κό­στους δα­νει­σμού για τις τρά­πε­ζες -δη­λα­δή με­γα­λύ­τε­ρη εκτα­μί­ευ­ση κε­φα­λαί­ων προς την αγορά με ακόμη ευ­νοϊ­κό­τε­ρους όρους.

• Σχε­τι­κά με τις απορ­ρο­φή­σεις κον­δυ­λί­ων από ευ­ρω­παϊ­κά επι­χει­ρη­μα­τι­κά προ­γράμ­μα­τα, το Νότιο Αι­γαίο συ­νε­χί­ζει να κα­τα­γρά­φει υψηλή ζή­τη­ση σε συ­γκε­κρι­μέ­νες χρη­μα­το­δο­τή­σεις (του­ρι­σμό, εμπό­ριο κ.λπ.);

Ο προη­γού­με­νος στό­χος κρί­θη­κε πάρα πολύ δύ­σκο­λος να επι­τευ­χθεί. Γι’ αυτό και η νέα κυ­βέρ­νη­ση δή­λω­σε πως θα επα­να­λά­βουν προ­κη­ρύ­ξεις προ­γραμ­μά­των για χρη­μα­το­δο­τι­κά προ­γράμ­μα­τα τα οποία θε­ω­ρή­θη­καν πε­τυ­χη­μέ­να από πλευ­ράς προ­σέλ­κυ­σης αι­τή­σε­ων, προ­κει­μέ­νου να επι­τα­χυν­θεί η δια­δι­κα­σία απορ­ρό­φη­σης.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, έχει πάρα πολύ υψηλή ζή­τη­ση σε συ­γκε­κρι­μέ­νες χρη­μα­το­δο­τή­σεις. Οι κλά­δοι οι οποί­οι δια­χρο­νι­κά έχουν μια στα­θε­ρή αξία είναι οι κι­νη­τή­ριοι μο­χλοί σε όλες αυτές τις αι­τή­σεις που υπο­βάλ­λο­νται, είναι πάντα όσοι πε­ρι­στρέ­φο­νται γύρω από τον Του­ρι­σμό -με πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο στον κλάδο των κα­τα­λυ­μά­των (μι­κρών, με­σαί­ων, ενοι­κια­ζο­μέ­νων δω­μα­τί­ων, ξε­νο­δο­χεια­κών μο­νά­δων κ.λπ.) και βε­βαί­ως, οι δο­ρυ­φό­ροι που ακο­λου­θούν το του­ρι­στι­κό κύ­κλω­μα. Αυτοί είναι που κι­νη­το­ποιούν και οδη­γούν την… κούρ­σα. Δεν έχουν δεί­ξει ότι βρί­σκο­νται σε αδυ­να­μία υλο­ποί­η­σης μέχρι τώρα. Και αυτό βοη­θά­ει πολύ την απορ­ρό­φη­ση. Υπάρ­χει επί­σης, επαρ­κής τε­χνο­γνω­σία σε το­πι­κό επί­πε­δο, τα τρα­πε­ζι­κά στε­λέ­χη έχουν με­γά­λη εμπει­ρία στο πώς θα υπο­στη­ρί­ξουν μια επι­χεί­ρη­ση όταν μπαί­νει σε αυτή την δια­δι­κα­σία και μπορώ να πω, ότι τα πράγ­μα­τα είναι αι­σιό­δο­ξα για την πε­ριο­χή μας.

• Ωστό­σο, έχουν βελ­τιω­θεί οι συν­θή­κες ροής της χρη­μα­το­δό­τη­σης από τις τρά­πε­ζες, στα τε­λευ­ταία χρό­νια;

Η εκτα­μί­ευ­ση χρη­μά­των από τις τρά­πε­ζες, δεν έχουν βελ­τιω­θεί σε σχέση με τα προη­γού­με­να δέκα χρό­νια. Για να χρη­μα­το­δο­τή­σουν οι τρά­πε­ζες μία επι­χεί­ρη­ση, απαι­τεί­ται ένα πλή­ρες κα­ταρ­τι­σμέ­νο χρη­μα­το­δο­τι­κό επι­χει­ρη­μα­τι­κό σχέ­διο, με λι­γό­τε­ρους δυ­να­τούς κιν­δύ­νους, με βιω­σι­μό­τη­τα της πρό­τα­σης και με τα κα­λύ­τε­ρα εχέγ­γυα που μπο­ρεί να πα­ρέ­χει ο υπο­ψή­φιος. Συ­νε­πώς, κα­τα­λα­βαί­νου­με όλοι πως οι τρά­πε­ζες ακόμη κι αν έχουν την δυ­να­τό­τη­τα και την ευ­χέ­ρεια να δώ­σουν χρή­μα­τα, δεν τα δί­νουν εύ­κο­λα. Θα έλεγα ότι ζη­τούν πάρα πολ­λές πρό­σθε­τες εγ­γυ­ή­σεις.

Αυτό θα το δούμε πιο έντο­να από τα μέσα του 2020 κι έπει­τα, μόλις η οι­κο­νο­μία μας θα είναι σε κα­λύ­τε­ρη κα­τά­στα­ση. Όλα αυτά έχουν ως απο­τέ­λε­σμα, οι τρά­πε­ζες να έχουν αλ­λά­ξει και συ­μπε­ρι­φο­ρά απέ­να­ντι στα φυ­σι­κά πρό­σω­πα. Κι αυτό γιατί έχει αλ­λά­ξει τε­λεί­ως το μείγ­μα των εσό­δων τους. Κά­πο­τε πα­ρή­γα­γαν έσοδα από άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες: πολύ υψηλά επι­τό­κια σε κα­τα­να­λω­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, δά­νεια, πι­στω­τι­κές κάρ­τες κ.λπ. Τα έσοδα των τρα­πε­ζών πλέον, προ­έρ­χο­νται μέσα από τις συ­ναλ­λα­γές που γί­νο­νται με ηλε­κτρο­νι­κό χρήμα και βε­βαί­ως, ενώ ανα­ζη­τούν έσοδα μέσα από την πραγ­μα­τι­κή τους δου­λειά που είναι να χρη­μα­το­δο­τή­σουν το πα­ρα­γω­γι­κό τμήμα της κοι­νω­νί­ας. Γι’ αυτό και πλέον έχει πε­ριο­ρι­στεί ο ρόλος της λια­νι­κής στα φυ­σι­κά πρό­σω­πα ενώ δεν προ­βλέ­πε­ται να αλ­λά­ξουν στο επό­με­νο διά­στη­μα.