Προκαταβολικά τα μέτρα 2018-2020 ζητά το ΔΝΤ

Μέτρα εδώ και τώρα, με το Με­σο­πρό­θε­σμο Πρό­γραμ­μα της πε­ριό­δου 2018-2020, ζητά το Διε­θνές Νο­μι­σμα­τι­κό Τα­μείο, αρ­νού­με­νο να απο­δε­χθεί την υιο­θέ­τη­ση στό­χων πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των τα οποία δεν θα συ­νο­δεύ­ο­νται από συ­γκε­κρι­μέ­νες δη­μο­σιο­νο­μι­κές πα­ρεμ­βά­σεις για την τρο­φο­δό­τη­σή τους.

Όλα αυτά, εφό­σον δια­τη­ρη­θούν οι στό­χοι πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των στο 3,5% του ΑΕΠ (αρ­χι­κά) για την τριε­τία 2018-2020 και δεν βά­λουν νερό στο κρασί τους οι Ευ­ρω­παί­οι. Προς το παρόν, οι στό­χοι πα­ρα­μέ­νουν στο ύψος τους, αλλά η κυ­βέρ­νη­ση προ­τί­θε­ται να κάνει μία ακόμα από­πει­ρα συρ­ρί­κνω­σής τους στο επι­κεί­με­νο Eurogroup.

Η απαί­τη­ση αυτή του ΔΝΤ βάζει «φωτιά» στη δια­πραγ­μά­τευ­ση και έρ­χε­ται να προ­στε­θεί σε ένα δαι­δα­λώ­δες σχήμα απαι­τή­σε­ων και πο­λι­τι­κών ισορ­ρο­πιών, που αγ­γί­ζει τις δύο πλευ­ρές του Ατλα­ντι­κού, με την Ελ­λά­δα να βρί­σκε­ται στη μέση.

Πηγές με γνώση της κα­τά­στα­σης χα­ρα­κτη­ρί­ζουν το σκη­νι­κό ως «το τρί­γω­νο του δια­βό­λου». Εξη­γούν πως αυτή τη στιγ­μή η κα­τά­στα­ση είναι τόσο μπερ­δε­μέ­νη και οι δια­φο­ρε­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις ανά­με­σα στις εμπλε­κό­με­νες πλευ­ρές τόσο σύν­θε­τη, που η επι­διω­κό­με­νη πο­λι­τι­κή συμ­φω­νία στις 5 Δε­κεμ­βρί­ου φα­ντά­ζει του­λά­χι­στον δύ­σκο­λη.

Το ευ­ρω­παϊ­κό σκέ­λος των δα­νει­στών, κατά την πα­ρα­μο­νή του κουαρ­τέ­του στην Αθήνα, δια­μή­νυ­σε ότι δεν έχει εξου­σιο­δό­τη­ση να δια­πραγ­μα­τευ­τεί το πα­ρα­μι­κρό ανα­φο­ρι­κά με τον στόχο των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των 3,5% του ΑΕΠ που πε­ρι­γρά­φε­ται στο Μνη­μό­νιο.

Έτσι, κατά την επι­και­ρο­ποί­η­ση του Μνη­μο­νί­ου, στο κεί­με­νο το οποίο πα­ρέ­δω­σε στην ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση ζητά την κα­τά­θε­ση και ψή­φι­ση του Με­σο­πρό­θε­σμου της πε­ριό­δου 2018-2020, με στόχο πλε­ο­νά­σμα­τος 3,5% του ΑΕΠ. Αυτό απο­τε­λεί ένα πο­λι­τι­κό πρό­βλη­μα για την κυ­βέρ­νη­ση, η οποία επί μήνες πα­σχί­ζει να πεί­σει το Eurogroup για την ανα­γκαιό­τη­τα μεί­ω­σης των στό­χων στα επί­πε­δα του 2%-2,5%.

Πολ­λα­πλά­σιο όμως είναι το πρό­βλη­μα όταν μπαί­νει η πα­ρά­με­τρος ΔΝΤ. Το Τα­μείο δεν αρ­κεί­ται στην εν­σω­μά­τω­ση των στό­χων στο Με­σο­πρό­θε­σμο, αλλά απαι­τεί οι στό­χοι να γε­μί­σουν με συ­γκε­κρι­μέ­να μέτρα. Και στο ση­μείο αυτό, μπαί­νει η δικιά του συ­ντα­γή: δρα­στι­κή μεί­ω­ση στο αφο­ρο­λό­γη­το των 8.600 ευρώ και νέες πε­ρι­κο­πές στις κα­τα­βαλ­λό­με­νες συ­ντά­ξεις, είναι τα βα­σι­κό­τε­ρα ζη­τού­με­να.

Κυ­βερ­νη­τι­κή πηγή επι­βε­βαιώ­νει στο Euro2day.gr ότι το ΔΝΤ ζητά προ­κα­τα­βο­λι­κά τα μέτρα για την τρο­φο­δό­τη­ση των πλε­ο­να­σμά­των, χωρίς όμως να δίνει το στίγ­μα του ύψους των δη­μο­σιο­νο­μι­κών του απαι­τή­σε­ων. Πηγή εκτός δια­πραγ­μά­τευ­σης, η οποία είναι σε θέση να γνω­ρί­ζει, κάνει λόγο για «κά­ποιες μο­νά­δες του ΑΕΠ»…

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, η στάση του ευ­ρω­παϊ­κού σκέ­λους των δα­νει­στών στο συ­γκε­κρι­μέ­νο ζή­τη­μα ήταν συμ­βι­βα­στι­κή. «Προ­σπα­θούν να με­σο­λα­βή­σουν», ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά στέ­λε­χος με γνώση της κα­τά­στα­σης. Το παζλ όμως γί­νε­ται ολο­έ­να και πιο σύν­θε­το και ολο­έ­να και πε­ρισ­σό­τε­ρο γί­νε­ται ευ­κρι­νές ότι χωρίς πο­λι­τι­κή συν­θη­κο­λό­γη­ση, απλά δεν θα υπάρ­ξει (άμεσα) συμ­φω­νία.

Το ισχυ­ρό δί­πο­λο

Το παι­χνί­δι παί­ζε­ται σε τρία επί­πε­δα δια­φω­νιών. Το ΔΝΤ ζητά ου­σια­στι­κή διευ­θέ­τη­ση του χρέ­ους με πα­ράλ­λη­λη μεί­ω­ση των στό­χων για τα πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα, για να μπει στο τρίτο πρό­γραμ­μα με χρη­μα­το­δό­τη­ση.

Γερ­μα­νία και ο Β. Σόι­μπλε αρ­νού­νται πει­σμα­τι­κά. Ζη­τούν όμως επί­μο­να, το ΔΝΤ να μπει στο παι­χνί­δι. Χωρίς το ΔΝΤ, η Γερ­μα­νία είναι δε­δο­μέ­νο ότι δεν πρό­κει­ται να εκτα­μιεύ­σει επό­με­νη δόση από το τρίτο πα­κέ­το χρη­μα­το­δό­τη­σης. Μπλο­κά­ρει έτσι ακόμα και η ίδια η ολο­κλή­ρω­ση της δεύ­τε­ρης αξιο­λό­γη­σης.

Την ίδια ώρα, η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση προ­σπα­θεί να κλεί­σει τη δεύ­τε­ρη αξιο­λό­γη­ση, στοί­χη­μα το οποίο προ­σκρού­ει αφε­νός στα ερ­γα­σια­κά, αφε­τέ­ρου στα δη­μο­σιο­νο­μι­κά.

Το κου­βά­ρι επι­χει­ρή­θη­κε να αρ­χί­σει να ξε­δι­πλώ­νε­ται στην πε­ρί­φη­μη συ­νά­ντη­ση του Washington Group την ερ­χό­με­νη Πα­ρα­σκευή, αλλά αυτή μα­ταιώ­θη­κε. Η αί­σθη­ση που επι­κρα­τεί είναι ότι η ανα­βο­λή της συν­δέ­ε­ται ακρι­βώς με τη δη­μο­σιο­ποί­η­σή της και το γε­γο­νός ότι το γερ­μα­νι­κό υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών δεν θέλει να δη­μιουρ­γεί­ται «σκη­νι­κό κρί­σης» όπως ανα­φέ­ρουν πλη­ρο­φο­ρί­ες από το Βε­ρο­λί­νο.

Πλη­ρο­φο­ρί­ες τις οποί­ες με­τέ­δω­σε χθες το πρα­κτο­ρείο MNI ανα­φέ­ρουν ότι η συ­νά­ντη­ση θα γίνει άλλη μέρα και σε άλλο τόπο ενώ οι­κο­νο­μι­κός πα­ρά­γο­ντας με γνώση της κα­τά­στα­σης ανα­φέ­ρει ότι Σόι­μπλε και Τόμ­σεν βρί­σκο­νται εδώ και καιρό σε ανοι­χτή γραμ­μή.

Μόνο που τώρα πλέον ο χρό­νος έχει αρ­χί­σει να πιέ­ζει και οι εμπλε­κό­με­νοι παί­κτες, αν πράγ­μα­τι θέ­λουν να υπάρ­ξει λύση, θα πρέ­πει να κά­νουν αμοι­βαί­ες υπο­χω­ρή­σεις. Οι υπο­χω­ρή­σεις θε­ω­ρεί­ται βέ­βαιο από οι­κο­νο­μι­κούς πα­ρα­τη­ρη­τές ότι θα αφο­ρούν και (αν όχι κυ­ρί­ως) την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση.

euro2day.gr