Το ατέρμονο κυνήγι της «μαϊμούς» και οι νέες μέθοδοι ελέγχου των καταστημάτων

Μπο­ρεί στην αγορά της Ρόδου το κυ­νή­γι της «μαϊ­μούς» να συ­νε­χί­ζε­ται με αυ­ξα­νό­με­νους ρυθ­μούς, όμως οι ίδιοι οι κα­τα­να­λω­τές δεν έχουν στα­μα­τή­σει ούτε μια στιγ­μή να επι­ζη­τούν τα ρούχα, τα πα­πού­τσια και τα αξε­σουάρ που απο­τε­λούν καλά αντί­γρα­φα των επω­νύ­μων εται­ρειών. Οι ίδιοι οι έμπο­ροι, ομι­λώ­ντας προς τη «δη­μο­κρα­τι­κή», εξή­γη­σαν ότι τε­λι­κά το κέρ­δος για τα κα­τα­στή­μα­τα, πολ­λές φορές προ­κύ­πτει μόνο από την πώ­λη­ση των συ­γκε­κρι­μέ­νων, κλε­ψί­τυ­πων εμπο­ρευ­μά­των.

«Τα ρούχα, τα οποία είναι αντί­γρα­φα γνω­στών εται­ρειών, τα βά­ζου­με στα κα­τα­στή­μα­τά μας όχι γιατί αφή­νουν με­γα­λύ­τε­ρο κέρ­δος, αλλά γιατί τα ζη­τά­νε οι κα­τα­να­λω­τές» δή­λω­σε προς τη «δη­μο­κρα­τι­κή» ένας από τους γνω­στούς, Ρό­διους εμπό­ρους, που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην αγορά του νη­σιού. Ο ίδιος τό­νι­σε ότι «η διά­θε­ση αυτών των εμπο­ρευ­μά­των δεν συ­νι­στά πα­ρα­πλά­νη­ση του πε­λά­τη, διότι ο πε­λά­της ο ίδιος γνω­ρί­ζει πολύ καλά ότι με 15 ευρώ, δεν πρό­κει­ται ποτέ να αγο­ρά­σει μια μπλού­ζα, που υπό κα­νο­νι­κές συν­θή­κες θα την πλή­ρω­νε 60 ή ακόμα και 80 ευρώ».

«Το ρίσκο είναι με­γά­λο», ανα­γνώ­ρι­σε ο κα­τα­στη­μα­τάρ­χης. «Είναι μια πράξη που θίγει εμπο­ρι­κές επω­νυ­μί­ες και αυτό είναι πα­ρά­νο­μο, όμως στο αγο­ρα­στι­κό κοινό έχει καλ­λιερ­γη­θεί η συ­νεί­δη­ση ότι πρέ­πει να αγο­ρά­σει μόνο επώ­νυ­μο ρούχο, πα­πού­τσι ή αξε­σουάρ. Το αγο­ρά­ζει γιατί νιώ­θει κα­λύ­τε­ρα, φο­ρώ­ντας το. Εχου­με δει πε­λά­τες να φο­ρά­νε το «μαϊ­μού» ρούχο, έστω κι αν αυτό έχει κά­ποιο ελάτ­τω­μα, κά­ποιο σκί­σι­μο ή ακόμα κι αν τους είναι στενό, ή δυο νού­με­ρα με­γα­λύ­τε­ρο από αυτό που φο­ρά­νε».

Οι πε­λά­τες, είτε είναι Ρο­δί­τες, είτε είναι του­ρί­στες, όλοι τους ανε­ξαι­ρέ­τως θέ­λουν να αγο­ρά­σουν κάτι που να πα­ρα­πέ­μπει σε μια επω­νυ­μία. Είναι σπά­νιο το φαι­νό­με­νο, όπως εξη­γούν οι έμπο­ροι, να μας ζη­τά­νε ελ­λη­νι­κά σχέ­δια. «Εχω να σας πω ότι υπάρ­χουν ελ­λη­νι­κά ρούχα φα­ντα­στι­κής ποιό­τη­τας. Ρούχα με σχέ­δια εμπνευ­σμέ­να από τα νησιά, από τη θά­λασ­σα, από την ιστο­ρία, από την τέχνη. Όλα μέ­νουν στα ράφια, αζή­τη­τα, διότι ο πε­λά­της θέλει φίρμα. Είναι έτσι δο­μη­μέ­νη η αγορά που ανα­γκα­στι­κά θα πρέ­πει να ρι­σκά­ρεις, να πα­ρα­νο­μή­σεις για να μπο­ρέ­σεις να κρα­τή­σεις την επι­χεί­ρη­σή σου σε λει­τουρ­γία».

Αλ­λά­ζουν στάση

οι επώ­νυ­μες εται­ρεί­ες

Επει­δή έχει γίνει αντι­λη­πτό ότι είναι αδύ­να­το να ελεγ­χθούν όλα τα κα­τα­στή­μα­τα που λει­τουρ­γούν σε μια αγορά, οι εται­ρεί­ες επω­νύ­μων προ­ϊ­ό­ντων έχουν ξε­κι­νή­σει έναν εντε­λώς νέο τρόπο προ­σέγ­γι­σης και πά­τα­ξης της συ­γκε­κρι­μέ­νης πα­ρα­νο­μί­ας. Οι ελεγ­κτές τους κυ­κλο­φο­ρούν στην αγορά και κάθε φορά που εντο­πί­ζουν κα­τά­στη­μα που να δια­θέ­τει προς πώ­λη­ση εμπο­ρεύ­μα­τα «μαϊ­μού», προ­χω­ρούν στην αγορά ενός τε­μα­χί­ου από τα κλε­ψί­τυ­πα (π.χ, μίας μπλού­ζας) και κα­τό­πιν απο­στέλ­λουν επι­στο­λή προς τον κα­τα­στη­μα­τάρ­χη. Στην επι­στο­λή του επι­δει­κνύ­ουν την πα­ρα­νο­μία του και του ζη­τούν δύο πράγ­μα­τα: Πρώ­τον, να προ­χω­ρή­σει σε άμεση από­συρ­ση όλων των κλε­ψί­τυ­πων εμπο­ρευ­μά­των και δεύ­τε­ρον, να τους υπο­δεί­ξει τους προ­μη­θευ­τές του.

Εάν ο κα­τα­στη­μα­τάρ­χης υπο­δεί­ξει ποιοι είναι οι προ­μη­θευ­τές ή ο προ­μη­θευ­τής, τότε απαλ­λάσ­σε­ται από κάθε πε­ρι­πέ­τεια. Εάν δεν το πρά­ξει, τότε θα έρθει αντι­μέ­τω­πος με τη Δι­καιο­σύ­νη.

Τέ­τοιου εί­δους «τη­λε­γρα­φή­μα­τα» έχουν δοθεί αρ­κε­τά στην αγορά της Ρόδου. Το τι τε­λι­κώς πράτ­τουν οι ίδιοι οι έμπο­ροι, το εάν απο­κα­λύ­πτουν τους προ­μη­θευ­τές τους ή όχι, απο­τε­λεί το δικό τους μυ­στι­κό, το οποίο και προ­φα­νώς δεν πρό­κει­ται να απο­κα­λύ­ψουν. Το μόνο σί­γου­ρο είναι πως στό­χος των εται­ρειών είναι πια το να πε­ριο­ρί­σουν τις δι­κα­στι­κές δα­πά­νες κυ­νη­γώ­ντας εμπό­ρους και να επι­κε­ντρω­θούν στην πηγή του προ­βλή­μα­τός τους, η οποία βρί­σκε­ται στις βιο­τε­χνί­ες.

Με­ρι­κή αντι­γρα­φή

επω­νύ­μων εται­ρειών

Το και­νούρ­γιο που έχει αρ­χί­σει να ει­σά­γε­ται στην αγορά της Ρόδου λέ­γε­ται «κα­κέ­κτυ­πο». Πρό­κει­ται για εμπο­ρεύ­μα­τα που φέ­ρουν μεν λο­γό­τυ­πα με­γά­λων εμπο­ρι­κών οίκων, όμως δεν απο­τε­λούν πιστά αντί­γρα­φα (όπως φαί­νε­ται και από τη φω­το­γρα­φία). Αυτά τα λο­γό­τυ­πα έχουν μι­κρές ή με­γά­λες δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις σε σύ­γκρι­ση με τα πραγ­μα­τι­κά, έτσι ώστε να δια­τί­θε­νται ανοι­κτά στην αγορά, χωρίς να υπάρ­χει ρίσκο για τον έμπο­ρο.

Η με­γά­λη χώρα πα­ρα­γω­γής των «κα­κέ­κτυ­πων» είναι η Κίνα. Η ει­σα­γω­γή τους γί­νε­ται με νό­μι­μη δια­δι­κα­σία μέσω του τε­λω­νεί­ου και δια­τί­θε­νται τόσο από τα κι­νε­ζι­κά κα­τα­στή­μα­τα, όσο και από άλλα κα­τα­στή­μα­τα έν­δυ­σης και υπό­δη­σης της Ρόδου. Οι τιμές τους δεν είναι ιδιαί­τε­ρα χα­μη­λές, δε­δο­μέ­νου ότι πρό­κει­ται για χα­μη­λής ποιό­τη­τας εμπο­ρεύ­μα­τα, τα οποία απλώς μοιά­ζουν με εκεί­να των επω­νύ­μων οίκων.

Αντί­στοι­χα εμπο­ρεύ­μα­τα έχουν αρ­χί­σει να πα­ρά­γο­νται μα­ζι­κά και στην Τουρ­κία. Από το Μαρ­μα­ρίς και κυ­ρί­ως από τη Σμύρ­νη έχουν απο­στα­λεί προς τη Ρόδο εξαι­ρε­τι­κά με­γά­λες πο­σό­τη­τες τέ­τοιου εί­δους εμπο­ρευ­μά­των και αυτά ήδη δια­τί­θε­νται από τα εμπο­ρι­κά κα­τα­στή­μα­τα. Αυτό ση­μαί­νει ότι οι κα­τα­να­λω­τές θα πρέ­πει να είναι διπλά προ­σε­κτι­κοί όταν κά­νουν αγο­ρές ειδών έν­δυ­σης και υπό­δη­σης, καθώς είναι πραγ­μα­τι­κά σο­βα­ρή πα­ρα­νο­μία ένα κα­κέ­κτυ­πο, να δια­τί­θε­ται ως γνή­σιο, επει­δή ο αγο­ρα­στής δεν μπο­ρεί να ξε­χω­ρί­σει τη δια­φο­ρά.