Το 62% της Ρόδου χτίστηκε εκεί που θα φτάσει η θάλασσα

Η ακαδημαϊκή έρευνα της Χρυσάνθης Σάββενα από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας βάζει αριθμούς σε αυτό που το νησί προτιμά να συζητά αόριστα: το 62% των ξενοδοχειακών υποδομών της Ρόδου γειτνιάζει με ζώνες υψηλού πλημμυρικού κινδύνου, στην Ιαλυσό με τις 14.332 κλίνες το 48% των καταλυμάτων βραχυχρόνιας μίσθωσης βρίσκεται σε περιοχές αυξημένης τρωτότητας και στο ανατολικό μέτωπο, εκεί όπου καταγράφεται το 75% των διανυκτερεύσεων, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας έως 0,82 μέτρα απειλεί με πλήρη εξαφάνιση το 21% των αμμωδών ακτών. Το τουριστικό μοντέλο «Ήλιος και Θάλασσα» που έθρεψε τη Ρόδο επί δεκαετίες κινδυνεύει κυριολεκτικά να μείνει χωρίς το δεύτερο συστατικό του, ή ακριβέστερα με υπερβολικά πολύ από αυτό.

Το πιο ανησυχητικό εύρημα όμως δεν είναι κλιματικό αλλά θεσμικό. Η μελέτη καταγράφει άναρχη ανάπτυξη και εκτεταμένη εκτός σχεδίου δόμηση στο Φαληράκι, αποσπασματικές ρυθμίσεις χρήσεων γης και μια Β’ φάση ύδρευσης από το Φράγμα Γαδουρά που παραμένει ζητούμενο ενώ η ζήτηση νερού στην αιχμή ασφυκτιά. Με άλλα λόγια, η κλιματική κρίση δεν θα βρει τη Ρόδο απροετοίμαστη επειδή δεν υπήρχαν οι προβλέψεις, θα τη βρει απροετοίμαστη επειδή ο σχεδιασμός έτρεχε πάντα πίσω από την οικοδομή. Η Ιαλυσός, η πόλη της Ρόδου και η Λίνδος μπαίνουν πρώτες στη λίστα προτεραιότητας για μέτρα προσαρμογής, δηλαδή ακριβώς οι περιοχές όπου η ανάπτυξη προηγήθηκε κάθε μελέτης.

Η θάλασσα που έφερε τους τουρίστες δεν ρωτά πότε θα ολοκληρωθεί το χωροταξικό για να ανέβει.