Χωρίς νερό τα μισά Μαριτσά επί ένα χρόνο!

• Σιωπή και αδια­φο­ρία από τη ΔΕΥΑΡ

Εναν ολό­κλη­ρο χρόνο χωρίς νερό πα­ρα­μέ­νει η μισή κοι­νό­τη­τα των Μα­ρι­τσών, με τη ΔΕΥΑΡ να τηρεί σιγή ιχθύ­ος και να μην έχει προ­βεί ούτε σε μία ου­σια­στι­κή ενέρ­γεια για την απο­κα­τά­στα­ση της υδρο­δό­τη­σης, παρά τις συ­νε­χείς εκ­κλή­σεις των κα­τοί­κων και του προ­έ­δρου της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας.

Η «απο­κά­λυ­ψη» έγινε από τον ίδιο τον πρό­ε­δρο Γιώρ­γο Πα­πα­δη­μή­τρη, ο οποί­ος ανέ­φε­ρε δη­μό­σια ότι από τις 30 Απρι­λί­ου 2024 η ΔΕΥΑΡ έχει επί­ση­μα ενη­με­ρω­θεί για το πρό­βλη­μα, χωρίς ωστό­σο να υπάρ­ξει καμία πα­ρέμ­βα­ση για την επί­λυ­σή του. Οι κά­τοι­κοι, εδώ και μήνες, δεν έχουν νερό ούτε για να κα­λύ­ψουν βα­σι­κές ανά­γκες υγιει­νής – ούτε μία στα­γό­να από τις βρύ­σες τους.

Η κα­τά­στα­ση έχει οδη­γή­σει τον πρό­ε­δρο σε από­γνω­ση. «Ντρέ­πο­μαι να κυ­κλο­φο­ρή­σω στο χωριό, γιατί δεν μπορώ να δώσω απα­ντή­σεις σε αν­θρώ­πους που δι­καιο­λο­γη­μέ­να αγα­να­κτούν», δή­λω­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο κ. Πα­πα­δη­μή­τρης σε τη­λε­ο­πτι­κή συ­νέ­ντευ­ξη στον Τέρη Χα­τζη­ιω­άν­νου μαζί με τους προ­έ­δρους των Δη­μο­τι­κών Κοι­νο­τή­των Πα­ρα­δει­σί­ου Κυ­ριά­κο Μα­λιω­τά­κη και Θε­ο­λό­γου Γιώρ­γο Σταυ­ριά.

Η εγκα­τά­στα­ση δε­ξα­με­νής 200 κυ­βι­κών στα τέλη του 2023, που θα μπο­ρού­σε να απο­τε­λέ­σει λύση, πα­ρα­μέ­νει άχρη­στη, αφού ου­δέ­πο­τε συν­δέ­θη­κε με τις γε­ω­τρή­σεις της πε­ριο­χής – κάτι που η Κοι­νό­τη­τα έχει αι­τη­θεί επα­νει­λημ­μέ­να από τη ΔΕΥΑΡ.

Αντ’ αυτού, η υφι­στά­με­νη δε­ξα­με­νή των 50 κυ­βι­κών δεν επαρ­κεί, ει­δι­κά κατά τους θε­ρι­νούς μήνες, αφή­νο­ντας το μισό χωριό στην κυ­ριο­λε­ξία δι­ψα­σμέ­νο.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί πως το θέμα απο­κλεί­στη­κε ακόμη και από την ει­δι­κή συ­νε­δρί­α­ση λο­γο­δο­σί­ας του Δήμου Ρόδου. «Όταν ένα πρό­βλη­μα δεν έχει λυθεί, δεν θέ­λουν ούτε να συ­ζη­τεί­ται», τό­νι­σε ο κ. Πα­πα­δη­μή­τρης, κα­ταγ­γέλ­λο­ντας σιω­πη­ρή απα­ξί­ω­ση από τη δη­μο­τι­κή διοί­κη­ση. Παρά τις κατά και­ρούς υπο­σχέ­σεις, ούτε τα προ­βλή­μα­τα από την κα­κο­και­ρία Bora έχουν απο­κα­τα­στα­θεί, ούτε η χρό­νια έλ­λει­ψη νερού αντι­με­τω­πί­ζε­ται με τη στοι­χειώ­δη σο­βα­ρό­τη­τα που απαι­τεί η κα­τά­στα­ση. Η ανοχή των κα­τοί­κων κυ­ρί­ως στην ανα­το­λι­κή πλευ­ρά του οι­κι­σμού από το γή­πε­δο έως τις εγκα­τα­στά­σεις του πα­λιού αε­ρο­δρο­μί­ου, εξα­ντλεί­ται και η υπο­μο­νή στε­ρεύ­ει – όπως και το νερό στις βρύ­σες τους.

Την ίδια στιγ­μή, οι υπο­δο­μές και η στε­λέ­χω­ση στις Κοι­νό­τη­τες είναι σε ορια­κό ση­μείο. Η Θολός και το Πα­ρα­δεί­σι, πε­ριο­χές με αυ­ξη­μέ­νες ανά­γκες λόγω του­ρι­σμού και πα­ρου­σί­ας του αε­ρο­δρο­μί­ου αντί­στοι­χα, δια­θέ­τουν μόλις έναν υπάλ­λη­λο για όλα τα ζη­τή­μα­τα κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας – με τον έναν μά­λι­στα στη Θολό να έχει ήδη συ­ντα­ξιο­δο­τη­θεί.

«Τα προ­βλή­μα­τα αυτά δεν χρε­ώ­νο­νται στην πα­ρού­σα δη­μο­τι­κή αρχή, αφού υφί­στα­νται τα τε­λευ­ταία χρό­νια, όμως μας έχουν δοθεί υπο­σχέ­σεις ότι θα κα­λυ­φθούν», επε­σή­μα­ναν οι πρό­ε­δροι των Κοι­νο­τή­των Πα­ρα­δει­σί­ου και Θολού.