«Η Ευρώπη χρωστάει στη χώρα», λένε 20 Γάλλοι και Γερμανοί διανοούμενοι

Άρθρο εί­κο­σι Γάλ­λων και Γερ­μα­νών δια­νο­ού­με­νων δη­μο­σιεύ­ει η Süddeutsche Zeitung με τίτλο «Βοη­θή­στε την Ελ­λά­δα!».

Πρό­κει­ται για ένα μα­νι­φέ­στο υπέρ της δια­τή­ρη­σης της Ελ­λά­δας στην ευ­ρω­ζώ­νη, το οποίο όμως δεν πα­ρα­λεί­πει να ανα­φερ­θεί στις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στις οποί­ες πρέ­πει να προ­χω­ρή­σει η χώρα.

Δια­βά­στε το άρθρο

«Η τρα­γω­δία της Ελ­λά­δας πρέ­πει να τε­λειώ­σει επει­γό­ντως. Η αγα­νά­κτη­ση της Ευ­ρώ­πης με τη νέα ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση επέ­τρε­ψε να δυ­να­μώ­σουν οι φωνές υπέρ του τερ­μα­τι­σμού των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων και του Grexit. Πι­στεύ­ου­με ότι αυτό θα ήταν λάθος. Πι­στεύ­ου­με ότι ένα Grexit θα ήταν μια συλ­λο­γι­κή, πο­λι­τι­κή απο­τυ­χία. Πάνω απ’ όλα θα ήταν μια κοι­νω­νι­κή και οι­κο­νο­μι­κή κα­τα­στρο­φή για τους Έλ­λη­νες πο­λί­τες.

Πα­ρό­λα αυτά μια πα­ρα­μο­νή της Ελ­λά­δας στο ευρώ χωρίς αξιό­πι­στες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στην οι­κο­νο­μία και τους θε­σμούς της (…) θα ήταν επί­σης μια συλ­λο­γι­κή πο­λι­τι­κή απο­τυ­χία.

Η κυ­βέρ­νη­ση της Ελ­λά­δας πρέ­πει τώρα επει­γό­ντως και ει­λι­κρι­νά να προ­χω­ρή­σει σε με­ταρ­ρυθ­μί­σεις. Η ξε­κά­θα­ρη εντο­λή για μια νέα αρχή είναι το πιο ση­μα­ντι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα για τη νέα κυ­βέρ­νη­ση.

Η ιδέα ενός δη­μο­ψη­φί­σμα­τος δεν θα πρέ­πει να εκλαμ­βά­νε­ται ως απει­λή, αλλά ως μια ευ­και­ρία. Η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση μέσω ενός επι­τυ­χη­μέ­νου δη­μο­ψη­φί­σμα­τος (…) θα κέρ­δι­ζε την απα­ραί­τη­τη νο­μι­μό­τη­τα για μια αλ­λα­γή κα­τεύ­θυν­σης. Αν οι ψη­φο­φό­ροι απο­φα­σί­σουν δια­φο­ρε­τι­κά, τότε θα το κά­νουν γνω­ρί­ζο­ντας τις επι­πτώ­σεις.

Η επί­λυ­ση της κρί­σης είναι η από­λυ­τη δο­κι­μα­σία για το αν η Ευ­ρώ­πη μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει στον δρόμο της εν­σω­μά­τω­σης.

Όμως ένα ελ­λη­νι­κό δη­μο­ψή­φι­σμα δεν θα απαλ­λά­ξει την Ευ­ρώ­πη από την ευ­θύ­νη της.

Αν δεν κα­τα­φέ­ρου­με να λύ­σου­με την κρίση στην Ελ­λά­δα, αυτό θα είχε με­γά­λο κό­στος για την Ευ­ρώ­πη. (…) Και οι Ευ­ρω­παί­οι φο­ρο­λο­γού­με­νοι θα πλη­ρώ­σουν με­γά­λο κό­στος, αν η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεν κα­τα­φέ­ρει να απο­πλη­ρώ­σει τα χρέη της. (…) Η Ευ­ρώ­πη πρέ­πει πάνω απ’ όλα να λάβει υπόψη της τα γε­ω­πο­λι­τι­κά κόστη μιας απο­τυ­χί­ας: τα σύ­νο­ρά της θα κα­τα­στούν πιο αστα­θή και κυ­ρί­ως θα απο­δυ­να­μω­θεί η πα­γκό­σμια επιρ­ροή της.

Η επί­λυ­ση της ελ­λη­νι­κής κρί­σης είναι η από­λυ­τη δο­κι­μα­σία για το αν η Ευ­ρώ­πη είναι ικανή και δια­τε­θει­μέ­νη να δη­μιουρ­γή­σει μια νο­μι­σμα­τι­κή ένωση συ­νερ­γά­σι­μη και λει­τουρ­γι­κή.

Σε ό,τι αφορά τα συ­γκε­κρι­μέ­να μέτρα: η Ελ­λά­δα πρέ­πει να ξε­κι­νή­σει τη δια­δι­κα­σία με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων της οι­κο­νο­μί­ας και των θε­σμών της.

Δεύ­τε­ρον πρέ­πει να ενι­σχυ­θεί η εμπι­στο­σύ­νη στην ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία, ώστε να αυ­ξη­θούν οι εγ­χώ­ριες και οι ξένες επεν­δύ­σεις.

Τρί­τον η ΕΕ θα πρέ­πει να υπο­στη­ρί­ξει τη δη­μιουρ­γία μιας οι­κο­νο­μι­κής ζώνης, στην οποία θα μπο­ρεί να ασκεί­ται επι­χει­ρη­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα με λι­γό­τε­ρη γρα­φειο­κρα­τία και πιο δια­φα­νείς κα­νό­νες.

Η επί­λυ­ση της κρί­σης στην Ελ­λά­δα είναι η από­λυ­τη δο­κι­μα­σία για το αν η Ευ­ρώ­πη μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει με επι­τυ­χία στον δρόμο της εν­σω­μά­τω­σης. (…) Ένα δη­μο­ψή­φι­σμα για τον δρόμο των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων και την πα­ρα­μο­νή στο ευρώ θα πρέ­πει να είναι η τε­λευ­ταία επι­λο­γή της Ελ­λά­δας. Πα­ρό­λα αυτά η Ελ­λά­δα πρέ­πει επει­γό­ντως να λάβει μια από­φα­ση για την τύχη της. Η Ευ­ρώ­πη της δεί­χνει αλ­λη­λεγ­γύη και πρέ­πει να της προ­σφέ­ρει προ­ο­πτι­κή στο εσω­τε­ρι­κό της ευ­ρω­ζώ­νης. Όμως η Ευ­ρώ­πη θα πρέ­πει να είναι προ­ε­τοι­μα­σμέ­νη για όλα τα σε­νά­ρια, πε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ενός επώ­δυ­νου και ακρι­βού Grexit».