Πέντε προαπαιτούμενα για άρση των capital controls

Πότε εκτι­μά­ται ότι θα κατα­στεί εφικτή η πλήρης άρση των τρα­πε­ζι­κών περιο­ρι­σμών στις συναλ­λα­γές. Το μεγάλο «στοί­χημα» της επι­στρο­φής των κατα­θέ­σεων και η μάχη με τα κόκκινα δάνεια. Το ζήτημα της δια­τή­ρη­σης του waiver.

Με αργά και σταθερά βήματα, ακόμη κι αν η ελλη­νική οικο­νο­μία εξέλθει από το τρίτο μνη­μό­νιο τον Αύγου­στο του 2018, ανα­μέ­νε­ται σύμφωνα με τις εκτι­μή­σεις να γίνει η πλήρης άρση των capital controls, τα οποία σε περίπου 70 ημέρες κλεί­σουν 3 χρόνια «ζωής».

Τρα­πε­ζι­κές πηγές τονί­ζουν ότι για να σφρα­γι­στεί η απε­λευ­θέ­ρωση των τρα­πε­ζι­κών συναλ­λα­γών εντός και εκτός συνόρων θα πρέπει να έχουν ολο­κλη­ρω­θεί μία σειρά από βήματα για τις ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες.

Οι ίδιες πηγές τοπο­θε­τούν την πλήρη άρση των περιο­ρι­σμών στα τέλη του 2018, το αργό­τερο εντός του πρώτου τρι­μή­νου του 2019. Βέβαια, υπάρ­χουν κι εκείνοι που υπο­στη­ρί­ζουν ότι η άρση πρέπει να επι­τευ­χθεί όσον το δυνατόν γρη­γο­ρό­τερα μετά την λήξη του τρέ­χο­ντος μνη­μο­νίου προ­κει­μέ­νου να σταλεί ένα ισχυρό μήνυμα απο­κα­τά­στα­σης της εμπι­στο­σύ­νης στους επεν­δυ­τές αλλά και στους κατα­θέ­τες.

Ωστόσο, για να επι­τευ­χθεί ο επι­θυ­μη­τός για ολό­κληρο το φάσμα της οικο­νο­μίας (κυρίως για τις επι­χει­ρή­σεις) στόχος πρέπει να υλο­ποι­η­θεί ένα πλέγμα από προ­α­παι­τού­μενα, τα οποία θα επι­τρέ­ψουν στις επο­πτι­κές αρχές εντός και εκτός Ελλάδας να επι­σφρα­γί­σουν την πλήρη απε­λευ­θέ­ρωση των κεφα­λαια­κών περιο­ρι­σμών και την επι­στροφή στην κανο­νι­κό­τητα.

Τα 5 προ­α­παι­τού­μενα

1) Μηδε­νι­σμός του ELA: Οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες πρέπει να απο­πλη­ρώ­σουν το σύνολο των δανείων που έχουν λάβει από τον Έκτακτο Μηχα­νι­σμό Ρευ­στό­τη­τας (ELA) της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος. Είναι γεγονός ότι τους τελευ­ταί­ους μήνες επι­τα­χύ­νουν τον ρυθμό απο­πλη­ρω­μής – η Εθνική έχει ήδη εξο­φλή­σει τον λογα­ρια­σμό – με στόχο έως το τέλος του 2018, το αργό­τερο το πρώτο δίμηνο του 2019 η έκθεσή τους στον ELA να έχει μηδε­νι­σθεί. Μόλις τον περα­σμένο μήνα μείωσαν κατά 1,5 δισ. ευρώ και η συνο­λική έκθεσή τους στον ακριβό μηχα­νι­σμό ρευ­στό­τη­τας περιο­ρί­σθηκε στα 13,55 δισ. ευρώ.

2) Αύξηση κατα­θέ­σεων: Πρό­κει­ται για το πιο δύσκολο, όπως το χαρα­κτη­ρί­ζουν και οι ίδιοι οι τρα­πε­ζί­τες, προ­α­παι­τού­μενο. Έως σήμερα και παρά τις προ­σπά­θειες στο μέτωπο της χαλά­ρω­σης των capital controls, της εξα­φά­νι­σης των σενα­ρίων περί Grexit και κατάρ­ρευ­σης κάποιας τρά­πε­ζας, η εμπι­στο­σύνη των κατα­θε­τών δεν έχει απο­κτή­σει ρίζες. Τρα­πε­ζι­κές πηγές ανα­φέ­ρουν ότι η επι­στροφή στο γκισέ γίνεται με το στα­γο­νό­με­τρο και το απο­δί­δουν αφενός μεν στην έλλειψη εμπι­στο­σύ­νης για όσους δια­θέ­τουν κατα­θέ­σεις αφε­τέ­ρου δε στην έλλειψη πλε­ο­νά­ζο­ντος εισο­δή­μα­τος, κυρίως από την πλευρά των νοι­κο­κυ­ριών. Όσο για τα χρήματα που έφυγαν προς τις τρά­πε­ζες του εξω­τε­ρι­κού η επι­στροφή -πλην αυτών που έχουν οι επιχειρήσεις- θεω­ρεί­ται δύσκολη.

3) Κερ­δο­φο­ρία: Οφεί­λουν να επι­δεί­ξουν σταθερή κερ­δο­φο­ρία τα επόμενα τρίμηνα έτσι ώστε να εδραιώ­σουν την πεποί­θηση ότι παρά τα σημα­ντικά προ­βλή­ματα των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων εισέρ­χο­νται σε σταθερό έδαφος. Βέβαια, η ενί­σχυση της κερ­δο­φο­ρίας τους είναι άμεσα συν­δε­δε­μένη με την πορεία της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας και την αύξηση του ΑΕΠ.

4) Ρευ­στό­τητα: Να υπάρξει για ικα­νο­ποι­η­τικό χρονικό διά­στημα σταθερή και αυξα­νό­μενη πρό­σβασή τους στις διε­θνείς αγορές χρή­μα­τος, με στόχο την άντληση φθηνής ρευ­στό­τη­τας. Κι εδώ κρίσιμο ποιο­τικό και όχι ποσο­τικό μέγεθος απο­τε­λεί η δια­τη­ρη­σι­μό­τητα του waiver, του­λά­χι­στον μέχρι να γίνουν οι απα­ραί­τη­τες ανα­βαθ­μί­σεις της πιστο­λη­πτι­κής ικα­νό­τη­τας της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας από τους οίκους αξιο­λό­γη­σης που θα φέρουν τη χώρα σε επεν­δυ­τική βαθμίδα.

5) Μείωση των NPLs: Μπορεί οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες να περνούν με επι­τυ­χία τα stress test, γεγονός που τις θωρα­κί­ζει έναντι κιν­δύ­νων ωστόσο το πλαίσιο στο οποίο οφεί­λουν να κινη­θούν τους επό­με­νους μήνες – και τα επόμενα χρόνια – ως προς την μείωση των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων θα γίνει περισ­σό­τερο αυστηρό και πιε­στικό. Πρέπει λοιπόν μέχρι το τέλος του 2018 να… τολ­μή­σουν με ριζικές λύσεις (πωλή­σεις, ρυθ­μί­σεις, άνοιγμα των πλει­στη­ρια­σμών) μία πιο επι­θε­τική μείωση των κόκ­κι­νων δανείων προ­κει­μέ­νου να εξυ­γιά­νουν – στο μέτρο του εφικτού – τους ισο­λο­γι­σμούς τους και να κατα­γρά­ψουν θετική πορεία στην κερ­δο­φο­ρία τους.

Ανα­στα­σία Παπαϊ­ω­άν­νου

Πηγή: euro2day.gr