Ενοχος με ελαφρυντικό ημεδαπός κατηγορούμενος για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας ανήλικης

• Ποινή φυλά­κι­σης 10 μηνών με 3ετή ανα­στολή, απορ­ρί­φθηκε ένσταση περί νομι­μο­ποί­η­σης της μήνυσης και αίτημα ανα­βο­λής, χωρίς παρου­σία της μητέρας, του μηνυτή και της παθού­σης στο ακρο­α­τή­ριο

Με απόφαση που κατέ­ληξε σε κατα­δι­κα­στική κρίση με ανα­γνώ­ριση ελα­φρυ­ντι­κού, το Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου έκρινε ένοχο 49χρονο ημεδαπό που είχε παρα­πεμ­φθεί να δικα­στεί για προ­σβολή της γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας ανή­λι­κης.

Η ποινή που επι­βλή­θηκε είναι φυλά­κιση 10 μηνών με 3ετή ανα­στολή, με την υπόθεση να ανα­δει­κνύει τόσο το περιε­χό­μενο των καταγ­γε­λιών όσο και τις δικο­νο­μι­κές κινή­σεις που προη­γή­θη­καν και ανα­πτύ­χθη­καν στο ακρο­α­τή­ριο.

Το περι­στα­τικό, όπως είχε περι­γρα­φεί στη δικο­γρα­φία, τοπο­θε­τεί­ται χρονικά στις αρχές Οκτω­βρίου 2020 και, σύμφωνα με τα καταγ­γελ­λό­μενα, αφορά προ­σέγ­γιση 13χρονης από γείτονα σε κατοι­κία της Μεσαιω­νι­κής Πόλης, με ισχυ­ρι­σμούς για θώπευση, άσεμνες ερω­τή­σεις, επί­δειξη γεν­νη­τι­κού οργάνου και αναφορά σε χρήση κάν­να­βης.

Παράλ­ληλα, στο στάδιο της προ­δι­κα­σίας είχε απα­σχο­λή­σει την υπόθεση και σκέλος σχετικό με φερό­μενη προ­σφορά ναρ­κω­τι­κής ουσίας, για το οποίο το δικα­στικό συμ­βού­λιο είχε κρίνει ότι δεν υφί­στα­νται επαρ­κείς ενδεί­ξεις ενοχής υπό τη μορφή της δια­κί­νη­σης με επι­βα­ρυ­ντική περί­σταση λόγω ανη­λι­κό­τη­τας.

Το πλαίσιο της δικο­γρα­φίας και τα χρονικά σημεία που τέθηκαν στο επί­κε­ντρο

Σύμφωνα με όσα είχαν κατα­γρα­φεί από τις αρχικές κατα­θέ­σεις, ο πατέρας της ανή­λι­κης είχε ανα­φέ­ρει ότι το παιδί επέ­στρεφε στο σπίτι περί ώραν 21.30 όταν ο γεί­το­νας προ­φα­σί­στηκε ότι τη χρειά­ζε­ται για βοήθεια, την οδήγησε στην οικία του και της προ­σέ­φερε να καπνί­σει τσιγάρο κάν­να­βης. Κατά τον ίδιο ισχυ­ρι­σμό, όταν το παιδί αρνή­θηκε, ακο­λού­θησε προ­σβολή της γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας, με το παιδί να αντιδρά και να απο­μα­κρύ­νε­ται.

Η ίδια η ανήλικη, όπως είχε περι­γρα­φεί, ανέφερε ότι στις αρχές Οκτω­βρίου 2020, περίπου, η παρέα της την άφησε κοντά στο σπίτι της περί ώραν 21.00 και τότε την κάλεσε ο καταγ­γελ­λό­με­νος να πάει στο σπίτι του για να τον βοη­θή­σει. Υπο­στή­ριξε ότι της ζήτησε να ανέβει στον πάνω όροφο, όπου είχε βρεθεί και παλαιό­τερα παί­ζο­ντας με τα παιδιά του, ότι την ρώτησε αν είχε κάνει σεξ, και στη συνέ­χεια επι­χεί­ρησε να ασελ­γή­σει σε βάρος της, την έσφιγγε στην αγκαλιά του, την άγγιξε σε σημεία του σώματός της και της προ­σέ­φερε χρήση «χόρτου». Πάντα κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, όταν προ­σπά­θησε να φύγει, εκείνος επι­χεί­ρησε να την απο­τρέ­ψει, εκείνη τον κλό­τσησε στα γεν­νη­τικά όργανα, ξεκλεί­δωσε και έφυγε.

Στο υλικό της καταγ­γε­λίας είχε συμπε­ρι­λη­φθεί ακόμη ισχυ­ρι­σμός ότι λίγες ημέρες μετά την είδε και της είπε «εμείς οι δύο θα τα ξανα­πούμε», ενώ είχε ανα­φερ­θεί και προ­σέγ­γιση μέσω social media, με την ανήλικη να δηλώνει ότι τον απέ­κλεισε.

Η απουσία της μητέρας και του μηνυτή στο ακρο­α­τή­ριο και η ένσταση της υπε­ρά­σπι­σης

Ιδιαί­τερο βάρος δόθηκε κατά τη δια­δι­κα­σία στο γεγονός ότι δεν παρα­στά­θηκε στο ακρο­α­τή­ριο ούτε η μητέρα ούτε και ο μηνυτής που είχε υπο­βά­λει τη μήνυση και που φέρεται να είχε τη γονική μέριμνα και επι­μέ­λεια. Η συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης, η ποι­νι­κο­λό­γος Αθηνών κ. Γιάννα Πανα­γο­πού­λου, υπέβαλε ένσταση, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι κατά την ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής της μήνυσης δεν υφί­στατο γονική μέριμνα και επι­μέ­λεια στο πρόσωπο εκείνου που προέβη στη μήνυση, άρα κατά την υπε­ρά­σπιση δεν υπήρχε νομι­μο­ποί­ηση.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την ένσταση. Στο ίδιο πλαίσιο, η εισαγ­γε­λέας τόνισε ότι τα αδι­κή­ματα της υπό­θε­σης διώ­κο­νται αυτε­παγ­γέλ­τως, τοπο­θέ­τηση που συν­δέ­θηκε με τη συνέ­χεια της συζή­τη­σης παρά τις απου­σίες στο ακρο­α­τή­ριο.

Απορ­ρί­φθηκε το αίτημα ανα­βο­λής

Κατά τη συνε­δρί­αση τέθηκε επίσης αίτημα ανα­βο­λής, με στόχο να παρου­σια­στούν στη δίκη οι 2 κύριοι μάρ­τυ­ρες κατη­γο­ρίας, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της ανή­λι­κης. Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε το αίτημα και η δια­δι­κα­σία προ­χώ­ρησε με τα δεδο­μένα που υπήρχαν στη δικο­γρα­φία και με την ανά­πτυξη των ισχυ­ρι­σμών των πλευρών στο ακρο­α­τή­ριο.

Η γραμμή άμυνας και οι ισχυ­ρι­σμοί για κίνητρα, αντι­φά­σεις και πιέσεις

Ο κατη­γο­ρού­με­νος και οι μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σης υπο­στή­ρι­ξαν ότι οι καταγ­γε­λίες είναι ψευδείς και ότι έγιναν με σκοπό να διεκ­δι­κη­θούν απο­ζη­μιώ­σεις.

Παράλ­ληλα, ανέ­πτυ­ξαν ισχυ­ρι­σμούς ότι η ανήλικη δεχόταν απειλές ώστε να μην παρου­σια­στεί στο δικα­στή­ριο και να κατα­θέ­σει, απο­δί­δο­ντας σε αυτό εξήγηση για την απουσία της από τη δια­δι­κα­σία.

Στο ίδιο πλαίσιο υπεν­θυ­μί­στη­καν ισχυ­ρι­σμοί που είχαν προ­βλη­θεί από τον ίδιο τον κατη­γο­ρού­μενο ήδη από την προ­δι­κα­σία, σύμφωνα με τους οποίους υπήρχαν απο­κλί­σεις ως προς τα χρονικά σημεία που περι­γρά­φο­νταν στις κατα­θέ­σεις, ενώ είχε ανα­φερ­θεί και ότι πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη που διε­νερ­γή­θηκε δια­ψεύ­δει τους ισχυ­ρι­σμούς του πατέρα και της ανή­λι­κης. Επίσης, είχε προ­βλη­θεί ότι στο διά­στημα που φέρεται να τελέ­στη­καν τα καταγ­γελ­λό­μενα, ο ίδιος βρι­σκό­ταν στην οικία του και είχε γεί­το­νες που προ­τά­θη­καν ως μάρ­τυ­ρες.