Χ. Ευστρατίου: «Κύριοι, της Συμμαχίας, σταθείτε επιτέλους στο ύψος των περιστάσεων»

Οι νησιώ­τες μας εμπι­στεύ­θη­καν και σας εμπι­στεύ­θη­καν, όχι για να είμαστε απόντες στα δύσκολα.

Απά­ντηση του Χωρικού Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη Δωδε­κα­νή­σου, Χρήστου Ευστρα­τίου, σε δελτίο Τύπου της Συμ­μα­χίας Νοτίου Αιγαίου σχετικά με τη συνε­δρί­αση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής:

«Σε μια ακα­τα­νό­ητη προ­σπά­θεια από­κτη­σης φτηνής δημο­σιό­τη­τας εν μέσω κρίσης, η Περι­φε­ρειακή παρά­ταξη ΣΥΜΜΑΧΙΑ εξέδωσε σήμερα Δελτίο Τύπου με το οποίο το μόνο που βρήκε να πει για μια συνε­δρί­αση, καθόλα νόμιμη και απόλυτα σύμφωνη με τις υπο­δεί­ξεις των αρμό­διων φορέων, στην οποία πάρ­θη­καν σημα­ντι­κές απο­φά­σεις για την στήριξη των δομών υγείας μέσω της αγοράς εξο­πλι­σμού για τα Νοσο­κο­μεία μας, ήταν ότι αυτή δεν έγινε με Skype. Γιατί, με τηλε­διά­σκεψη, έγινε !

Κύριοι της Συμ­μα­χίας, οι στιγμές είναι πολύ κρί­σι­μες για να χάνουμε χρόνο απα­ντώ­ντας σας, αλλά ταυ­τό­χρονα δεν επι­τρέ­πε­ται να παρου­σιά­ζετε την εμμονή σας στην δημιουρ­γία προ­βλη­μά­των και εντυ­πώ­σεων ως πολι­τική παρέμ­βαση.

Πρώτον : Καθο­λική απα­γό­ρευση μετα­κι­νή­σεων δεν υπάρχει, και βέβαια ο όποιος περιο­ρι­σμός υπάρχει ανα­φέ­ρε­ται σε άσκοπες μετα­κι­νή­σεις και δεν αφορά τις Περι­φε­ρεια­κές αρχές της χώρας που ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ από τον νόμο να λει­τουρ­γούν για να αντι­με­τω­πί­σουν τα τόσα και μεγάλα ζητή­ματα της περιό­δου.

Δεύ­τε­ρον : Δεν επι­τρέ­πε­ται να παρου­σιά­ζετε την λει­τουρ­γία της Περι­φε­ρεια­κής αρχής ως παρα­βί­αση της ατο­μι­κής ευθύνης ενός εκάστου, αφού όπως προ­εί­παμε η δική μας ατομική και συλ­λο­γική ευθύνη είναι η συνεχής και αδιά­λει­πτη λει­τουρ­γία.

Τρίτον : Οι αλλε­πάλ­λη­λες οχλή­σεις, στις οποίες ανα­φέ­ρε­στε, απο­δει­κνύει ότι δεν σέβεστε τον φόρτο των υπη­ρε­σιών και συνε­χί­ζετε να βομ­βαρ­δί­ζετε με αιτή­ματα, που παρ´όλα αυτά απα­ντή­θη­καν.

Ευτυχώς, ένα μέλος της παρά­τα­ξής σας, συμ­με­τείχε μέσω τηλε­διά­σκε­ψης, κανο­νικά στην συνε­δρί­αση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής και απέ­δειξε ότι δεν έχουν όλοι έλλειψη αντί­λη­ψης της κρι­σι­μό­τη­τας των κατα­στά­σεων που βιώ­νουμε»