Νίκος Διακίδης: «Στο χέρι μας είναι όλα!»

Για όλους και για όλα σε μια απο­κα­λυ­πτι­κή συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δη­μο­κρα­τι­κή» και κυ­ρί­ως για τους λό­γους που τον οδή­γη­σαν στην από­φα­ση να συ­στρα­τευ­θεί με τον Αντώ­νη Κα­μπου­ρά­κη και την πα­ρά­τα­ξη «Με δύ­να­μη για τη Ρόδο» και να εκτε­θεί για πρώτη φορά ως υπο­ψή­φιος δη­μο­τι­κός σύμ­βου­λος στον Δήμο Ρόδου μιλά σή­με­ρα ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας κ. Νίκος Δια­κί­δης.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Νίκου Δια­κί­δη.

• Κύριε Δια­κί­δη, γιατί ένας επι­χει­ρη­μα­τί­ας όπως εσείς απο­φα­σί­ζει να είναι υπο­ψή­φιος στις δη­μο­τι­κές εκλο­γές;

Η υπο­ψη­φιό­τη­τα του κ. Κα­μπου­ρά­κη για δή­μαρ­χος Ρόδου, ση­μα­το­δο­τεί μία νέα εποχή στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση του τόπου μας. Είναι η πρώτη φορά που ένας άν­θρω­πος του ιδιω­τι­κού τομέα, ένας επι­χει­ρη­μα­τί­ας, απο­φα­σί­ζει να εμπλα­κεί τόσο ενερ­γά με τα κοινά και δη με την διοί­κη­ση του Δήμου. Προ­σω­πι­κά την θεωρώ επα­νά­στα­ση που από εδώ και στο εξής ανοί­γει τις πόρ­τες σε αν­θρώ­πους πραγ­μα­τι­κά ικα­νούς και γνώ­στες να συμ­με­τά­σχουν στα κοινά. Αυτοί οι άν­θρω­ποι, μέχρι τώρα θε­ω­ρού­σαν την ενα­σχό­λη­ση αυτή μπελά, όπως είναι δια­μορ­φω­μέ­νο το σύ­στη­μα.

Συ­νε­πώς η υπο­ψη­φιό­τη­τά μου στις δη­μο­τι­κές εκλο­γές δεν ήταν από­φα­ση, αλλά υπο­χρέ­ω­ση και κα­θή­κον απέ­να­ντι στον τόπο μου και στο μέλ­λον του.

Πρέ­πει να πω, ότι είναι η μόνη πε­ρί­πτω­ση που θα συμ­με­τεί­χα σε μία τέ­τοια δια­δι­κα­σία καθώς δεν είχα κα­θό­λου πίστη ότι τα πράγ­μα­τα θα μπο­ρού­σαν ποτέ να αλ­λά­ξουν με τον τρόπο που μέχρι τώρα προ­σεγ­γί­ζο­νταν τα θέ­μα­τα της Ρόδου μας.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, είναι εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κή η οπτι­κή γωνία ενός επι­χει­ρη­μα­τία/ιδιώ­τη, με την οποία προ­σεγ­γί­ζει ένα θέμα από αυτήν ενός πο­λι­τι­κού. Και στη Ρόδο μας, λόγω των ιδιαι­τε­ρο­τή­των της, ται­ριά­ζει από­λυ­τα η πρώτη. Βα­σι­κά είναι και η μο­να­δι­κή εναλ­λα­κτι­κή που έχου­με για να βγού­με από την συ­νε­χό­με­νη κα­θο­δι­κή πο­ρεία που ακο­λου­θού­με εδώ και χρό­νια.

• Είναι ο Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης, ο δή­μαρ­χος που έχει ανά­γκη η Ρόδος;

Ο Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης είναι γέν­νη­μα-θρέμ­μα Ρο­δί­της. Το όραμα που έχει για τη Ρόδο έχει αφε­τη­ρία τις ανα­μνή­σεις που έχει ο ίδιος και όλοι εμείς της γε­νιάς του, με­γα­λω­μέ­νοι σε έναν τόπο μα­γι­κό, όμορ­φο, κα­θα­ρό, νοι­κο­κυ­ρε­μέ­νο, με μία κοι­νω­νία με αρχές και αξίες.

Είναι πάρα πολύ ση­μα­ντι­κό αυτό που ανα­φέ­ρω, όταν ο τόπος μας για να επα­νέλ­θει σε τρο­χιά προ­ό­δου και ευ­η­με­ρί­ας, χρειά­ζε­ται απλά να συ­ντη­ρή­σει τον πλού­σιο και πα­γκό­σμιας εμ­βέ­λειας πο­λι­τι­σμι­κό του θη­σαυ­ρό και να ανα­βιώ­σει θε­σμούς και ιδέες, παρά να δη­μιουρ­γή­σει νέα.

Για να γίνει αυτό πρέ­πει κά­ποιος να έχει τα βιώ­μα­τα από την Ρόδο της χρυ­σής εκεί­νης πε­ριό­δου και όχι απλά ακού­σμα­τα.

Ο Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης έχει τις γνώ­σεις, την εμπει­ρία, τις επα­φές και τις σχέ­σεις που απαι­τούν οι και­ροί από έναν σύγ­χρο­νο δή­μαρ­χο.

Ο Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης δεν είναι δια­χει­ρι­στής προ­βλη­μά­των, αλλά άν­θρω­πος των λύ­σε­ων. Είναι η με­γά­λη ευ­και­ρία της Ρόδου, για να ξα­να­γί­νει το νησί που έλα­μπε στα μάτια όλου του κό­σμου.

Από λόγια έχου­με χορ­τά­σει, αλλά στο “διά ταύτα” τί­πο­τε. Τώρα απαι­τού­νται λύ­σεις από τα μικρά κα­θη­με­ρι­νά, μέχρι τα πιο με­γά­λα και ο Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης έχει απο­δεί­ξει ότι μπο­ρεί να δώσει τις λύ­σεις.

• Πώς αξιο­λο­γεί­τε το έργο της ση­με­ρι­νής δη­μο­τι­κής αρχής;

Τα τε­λευ­ταία χρό­νια ακού­σα­με πολλά λόγια αλλά εί­δα­με ελά­χι­στα έργα. Όλοι πλέον ξέ­ρου­με ότι ζούμε σε μία Ρόδο που έχει μεί­νει πίσω. Στα ζη­τή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, στις υπο­δο­μές που έχου­με ανά­γκη, στην ει­κό­να του νη­σιού. Βιώ­νου­με μία κα­τά­στα­ση που όπως σας προ­α­νέ­φε­ρα δεν πάει άλλο. Έχου­με πιά­σει πάτο. Αντί­πα­λός μας δεν είναι ο ση­με­ρι­νός δή­μαρ­χος. Αντί­πα­λός μας είναι ο τρό­πος που μέχρι σή­με­ρα προ­σεγ­γί­ζο­νται τα θέ­μα­τα της Ρόδου. Τα προ­βλή­μα­τα που έχουν συσ­σω­ρευ­θεί εξαι­τί­ας αυτού του τρό­που είναι πάρα πολλά.

• Οι φίλοι σας, όταν τους ανα­κοι­νώ­σα­τε την από­φα­σή σας, είχαν εν­στά­σεις και δια­φω­νί­ες;

Κλισέ.. Πού πας και μπλέ­κεις εσύ με αυτά..; κοίτα τις δου­λειές σου… δεν πρό­κει­ται να αλ­λά­ξει τί­πο­τε… Ει­λι­κρι­νά, πεί­σμω­σα! Η ενα­σχό­λη­ση με τα κοινά δεν είναι απο­κλει­στι­κό προ­νό­μιο κά­ποιων. Είναι δι­καί­ω­μα όλων των πο­λι­τών. Η επι­τυ­χία της Δη­μο­κρα­τί­ας προ­ϋ­πο­θέ­τει ενερ­γούς πο­λί­τες. Μου είναι αδύ­να­τον να σκε­φτώ πως τα παι­διά μας θα με­γα­λώ­σουν σε έναν τόπο που δεν τους αξί­ζει και θα εί­μα­στε συ­νυ­πεύ­θυ­νοι, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο γιατί δεν προ­σπα­θή­σα­με να αλ­λά­ξου­με όσα βλέ­πα­με και βλέ­που­με να μας πλη­γώ­νουν.

• Ποια προ­βλή­μα­τα του νη­σιού αξιο­λο­γεί­τε ως τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα;

Το με­γα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μα είναι η έλ­λει­ψη ορά­μα­τος. Το όραμα δη­μιουρ­γεί έναν δρόμο με λύ­σεις. Ο τόπος μας χρειά­ζε­ται ένα ξε­σκό­νι­σμα του πλού­σιου πο­λι­τι­σμι­κού του θη­σαυ­ρού με απλές πρα­κτι­κές για να ανα­βαθ­μι­σθεί απλά και γρή­γο­ρα το βιο­τι­κό επί­πε­δο μας. Η Ρόδος θα επα­νέλ­θει στου κο­ρυ­φαί­ους πα­γκό­σμιους ποιο­τι­κούς προ­ο­ρι­σμούς όταν ο Ρο­δί­της θα είναι και πάλι πε­ρή­φα­νος για αυτήν και την κα­μα­ρώ­νει.

Αν θέ­λου­με να ανα­φέ­ρου­με συ­γκε­κρι­μέ­να θέ­μα­τα, είτε μι­λά­με για την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, είτε για τις υπο­δο­μές και τα με­γά­λα ζη­τή­μα­τα: Το κυ­κλο­φο­ρια­κό, η στάθ­μευ­ση, το οδικό δί­κτυο, οι συ­γκοι­νω­νί­ες, το νερό, η επάρ­κεια ενέρ­γειας, η συ­ντή­ρη­ση των μνη­μεί­ων, οι υπο­στε­λε­χω­μέ­νες δομές υγεί­ας, είναι ζη­τή­μα­τα πρώ­της προ­τε­ραιό­τη­τας. Είναι κρίμα για αυτόν τον ευ­λο­γη­μέ­νο τόπο να συ­ζη­τά­με την λύση τέ­τοιων πολ­λών και σο­βα­ρών θε­μά­των.

Σί­γου­ρα δεν αξί­ζει στη Ρόδο μας αυτή η κα­τά­στα­ση!

• Κύριε Δια­κί­δη, εμπι­στεύ­ε­στε τους πο­λι­τι­κούς για την επί­λυ­ση των προ­βλη­μά­των;

Θα ήταν πολύ εύ­κο­λο και βο­λι­κό για εμένα, που δεν είμαι πο­λι­τι­κός, να σας απα­ντή­σω ότι δεν τους εμπι­στεύ­ο­μαι. Όμως οι γε­νι­κεύ­σεις είναι λαϊ­κι­σμός, και σι­χαί­νο­μαι τον λαϊ­κι­σμό.. Είμαι ένας άν­θρω­πος της αγο­ράς, που έμαθα να υπη­ρε­τώ τον ρε­α­λι­σμό και τις υλο­ποι­ή­σι­μες προ­τά­σεις. Έτσι λοι­πόν θεωρώ ανα­γκαία την πα­ρου­σία έμπει­ρων πο­λι­τι­κών και αυ­το­διοι­κη­τι­κών, ώστε να μπο­ρέ­σου­με μαζί να επα­να­φέ­ρου­με τον τόπο μας, εκεί που πραγ­μα­τι­κά του αξί­ζει. Η επι­λο­γή όμως ανή­κει στους ψη­φο­φό­ρους. Αυτοί κα­θο­ρί­ζουν το αύριο. Σε αυ­τούς ανα­φέ­ρο­μαι και σε αυ­τούς θα λο­γο­δο­τή­σω. Και αυ­τούς εμπι­στεύ­ο­μαι.

• Αφού σας ευ­χα­ρι­στή­σω, θα ήθελα να μου ανα­φέ­ρε­τε μία φράση, με την οποία θέ­λε­τε να απευ­θυν­θεί­τε στους συ­μπο­λί­τες σας για τις δη­μο­τι­κές εκλο­γές.

Στο χέρι μας είναι όλα!