Mεταμνημονιακο πρόγραμμα made in Greece

Ενα πρό­γραμμα μεταρ­ρυθ­μί­σεων ελλη­νι­κής ιδιο­κτη­σίας και δια χειρός ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης είναι το νέο κεφά­λαιο του “υβρι­δι­κού” μοντέ­λου που ανοίγει η Ευρώπη για το μετα­μνη­μο­νιακό status της χώρας, σ΄ ένα σχέδιο που μπορεί να περιο­ρί­σει τον βαθμό επο­πτείας από τους δανει­στές, να κάμψει την προ­τί­μηση της ΕΚΤ σε προ­λη­πτική γραμμή στή­ρι­ξης και – υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις – να διευ­κο­λύ­νει την “κήρυξη” του χρέους ως βιώ­σι­μου.

Πρό­κει­ται για ένα σχέδιο που συζη­τείτο εδώ και καιρό στις ανε­πί­ση­μες επαφές Αθήνας και Βρυ­ξελ­λών, απο­τε­λεί επίσης πρόταση της Κομι­σιόν όπως και συνο­λικά το “υβρι­δικό” μοντέλο, και με το τέλος της τρίτης αξιο­λό­γη­σης μπαίνει πλέον και επι­σή­μως στο τραπέζι του Eurogroup.

“Φιλό­δοξη ανα­πτυ­ξιακή στρα­τη­γική”

Στην κατεύ­θυνση αυτού του σχεδίου, άλλωστε, παρα­πέ­μπει και η αναφορά του χθε­σι­νού ανα­κοι­νω­θέ­ντος του Eurogroup στην δια­μόρ­φωση μιας “… φιλό­δο­ξης περιε­κτι­κής ανα­πτυ­ξια­κής στρα­τη­γι­κής με ισχυρή ιδιο­κτη­σία από τις ελλη­νι­κές αρχές”, όπως και η απά­ντηση που έδωσε ο Μάριο Σεντένο όταν ερω­τή­θηκε για το ενδε­χό­μενο προ­λη­πτι­κής γραμμής για την Ελλάδα μετά το τέλος του Μνη­μο­νίου.

“Το πιο σημα­ντικό”, είπε ο νέος πρό­ε­δρος του Eurogroup, “είναι να έχει η Ελλάδα την κυριό­τητα του προ­γράμ­μα­τος. Ξέρουμε από προη­γού­μενη εμπει­ρία πόσο σημα­ντικό είναι αυτό και θα λάβουμε από κοινού απο­φά­σεις σχετικά με αυτό στο μέλλον».

Η προ­λη­πτική πιστο­λη­πτική γραμμή απορ­ρί­πτε­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά από την Αθήνα καθώς στην πράξη θα σήμαινε παρά­ταση και ανα­νέ­ωση των Μνη­μο­νίων, έστω και σε πιο “light” εκδοχή. Στην άλλη πλευρά, η απο­λύ­τως “καθαρή” έξοδος, χωρίς καμία δέσμευση και επο­πτεία αφ’ ενός απορ­ρί­πτε­ται από την ΕΚΤ για λόγους που έχουν να κάνουν με το κατα­στα­τικό της και την βιω­σι­μό­τητα του χρέους και, αφ’ ετέρου, δεν θεω­ρεί­ται ασφαλής λύση ως προς την ανά­κτηση της εμπι­στο­σύ­νης των αγορών.

Ενδια­μέ­σως αυτών των δύο έρχεται το γνωστό υβρι­δικό μοντέλο και η προ­ο­πτική ενός “made in Greece” μετα­μνη­μνο­νια­κού προ­γράμ­μα­τος  – μια προ­ο­πτική, που δεν βλέπει αρνη­τικά η ελλη­νική πλευρά υπό την προ­ϋ­πό­θεση ότι θα δια­σφα­λί­ζει πως η επο­πτεία δεν θα κινεί­ται πέραν των κανόνων που, σε γενικές γραμμές, διέπουν και τις υπό­λοι­πες χώρες οι οποίες βγήκαν από τα Μνη­μό­νια.

“Ενα πρό­γραμμα για μετά τα μνη­μό­νια”

Σ΄ αυτό το σκε­πτικό εντάσ­σε­ται και η σταθερή θέση του κυβερ­νη­τι­κού εκπρο­σώ­που Δημήτρη Τζα­να­κό­που­λου για “αυτο­δύ­ναμη” έξοδο από το πρό­γραμμα, αλλά και η ιδιαι­τέ­ρως ενδει­κτική αναφορά που έκανε ο αντι­πρό­ε­δρος της κυβέρ­νη­σης Γιάννης Δρα­γα­σά­κης στην τελευ­ταία συνέ­ντευξή του στην ΕΡΤ.

Ανα­φε­ρό­με­νος στους στόχους έως τον Αύγου­στο, ο κ. Δρα­γα­σά­κης είπε ότι κατ΄αρ­χάς απαι­τεί­ται να χτιστεί ο λεγό­με­νος “κου­μπα­ράς” ρευ­στό­τη­τας ύψους περίπου 18 δις ευρώ. «Το δεύτερο που πρέπει να κάνουμε», πρό­σθεσε, “είναι ένα πρό­γραμμα για μετά τα μνη­μό­νια¨, τονί­ζο­ντας πως είναι μια παρά­με­τρος πολύ σημα­ντική τόσο για τη χώρα όσο και για τους ξένους επειδή ήδη υπάρχει έλλειψη εμπι­στο­σύ­νης προς την Ελλάδα.

Σύμφωνα με κοι­νο­τι­κές πηγές, το πλε­ο­νέ­κτημα ενός τέτοιου προ­γράμ­μα­τος είναι πως θα μπο­ρούσε να λει­τουρ­γή­σει συμπλη­ρω­μα­τικά σε ένα μοντέλο ήπιας ρύθ­μι­σης του χρέους – ήτοι, να συγκε­ρά­σει το γνωστό χάσμα μεταξύ ευρω­παίων και ΔΝΤ σε ό,τι αφορά το βάθος των παρεμ­βά­σεων για την μεσο­πρό­θε­σμη απο­μεί­ωση του χρέους. Κι εδώ, είναι χαρα­κτη­ρι­στική μία ακόμη επι­σή­μανση στο χθεσινό ανα­κοι­νω­θέν του Eurogroup με την οποία οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών της ευρω­ζώ­νης “καλούν τους ευρω­παϊ­κούς θεσμούς και το ΔΝΤ να λάβουν υπόψη την ολι­στική ανα­πτυ­ξιακή στρα­τη­γική της Ελλάδας όταν επι­και­ρο­ποιούν το DSA», δηλαδή όταν θα επι­και­ρο­ποι­ή­σουν την ανάλυση βιω­σι­μό­τη­τας του χρέους.

Η βιω­σι­μό­τητα του χρέους και το ΔΝΤ

Εν ολίγοις, το Eurogroup ζητά από το ΔΝΤ να κατε­βά­σει τον πήχη της απαι­σιο­δο­ξίας του, στη­ρι­ζό­μενο ακριβώς στο ελλη­νικό μετα­μνη­μο­νιακό πρό­γραμμα, και να προ­σεγ­γί­σει τις πιο αισιό­δο­ξες προ­βλέ­ψεις για την ανά­πτυξη που κάνει η Κομι­σιόν. Αυτό, εν κατα­κλεί­δει, σε συν­δυα­σμό με τα ήπια, μεσο­πρό­θε­σμα μέτρα ελά­φρυν­σης του χρέους, θα επέ­τρεπε στο Ταμείο να χαρα­κτη­ρί­σει το χρέος βιώσιμο, δίνο­ντας παράλ­ληλα αντί­στοιχη διέξοδο και στην ΕΚΤ.

Πρό­κει­ται για ένα σενάριο στα πρότυπα της συνή­θους ευρω­παϊ­κής “ευε­λι­ξίας”, το οποίο έχει μέχρι στιγμής δύο άγνω­στες και καθο­ρι­στι­κές παρα­μέ­τρους.

Η πρώτη είναι ποιο ακριβώς – και από ποιους – μοντέλο επο­πτείας συνε­πά­γε­ται, ένα ζητού­μενο που “καίει” την ελλη­νική πλευρά. Το δεύτερο είναι το πόσο θέλει ή δεν θέλει το ΔΝΤ να παρα­μεί­νει στην Ελλάδα και πόσες εκπτώ­σεις είναι δια­τε­θει­μένο να κάνει.

Είναι ένα ζήτημα που οι πλη­ρο­φο­ρίες λένε πως θα τεθεί στην συνά­ντηση που θα έχει την Πέμπτη στο Νταβός ο Αλέξης Τσίπρας με την επι­κε­φα­λής του Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ, όπως θα τεθεί συνο­λικά και το ερώτημα των προ­θέ­σεων του ΔΝΤ σε σχέση με την Ελλάδα.

Οι ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες, δε, λένε πως εάν το Ταμείο επι­μεί­νει το επόμενο διά­στημα σε άκαμπτη σκληρή γραμμή, η δυνα­μική που κερ­δί­ζει σταθερά “πόντους” πλέον σε Βρυ­ξέλ­λες και Παρίσι είναι εκείνη του ορι­στι­κού δια­ζυ­γίου Ευρώπης και Ταμείου και όχι ενός ακόμη συμ­βι­βα­σμού…

tvxs.gr