Κραυγή αγωνίας του Διγενή για το μέλλον των παιδιών

Τη βαθύ­τατη ανη­συ­χία τους για τις επι­πτώ­σεις, τις οποίες θα έχει το ποδο­σφαι­ρικό lockdown για την αθλητική- και όχι μόνο- εξέλιξη των παιδιών των ανα­πτυ­ξια­κών τμη­μά­των των συλ­λό­γων, εκφρά­ζουν μέσα από δημόσια επι­στολή τους τα μέλη του τεχνι­κού επι­τε­λείου της ακα­δη­μίας του Διγενή.

Οι προ­πο­νη­τές Ανδρέας Μπιλιάς, Περι­κλής Λαζα­ρί­δης, Στάθης Γεωρ­γαλ­λής και Γιώργος Μολόχας περι­γρά­φουν τους καθ’ όλα υπαρ­κτούς κιν­δύ­νους και ζητούν η πολι­τεία να μερι­μνή­σει για της επι­στροφή των νεαρών ποδο­σφαι­ρι­στών στα γήπεδα το συντο­μό­τερο δυνατόν. Το περιε­χό­μενο της κοινής τους τοπο­θέ­τη­σης είναι το ακό­λουθο:

«Είναι υψίστης σημα­σίας ζητού­μενο το άνοιγμα των ακα­δη­μιών, τα παιδιά χρειά­ζο­νται παι­χνίδι και δια­σκέ­δαση. Με τη λει­τουρ­γία των Ακα­δη­μιών οι απώ­λειες είναι πολ­λα­πλές.

Όπως γνω­ρί­ζουμε, κάθε ηλικία έχει ξεχω­ρι­στό προ­πο­νη­τικό περιε­χό­μενο. Συνεπώς, όταν τα παιδιά δε διδά­σκο­νται στον κατάλ­ληλο χρόνο το κατάλ­ληλο αντι­κεί­μενο, επόμενο είναι να έχουν πολλά τεχνικά και τακτικά κενά, τα οποία δεν ανα­πλη­ρώ­νο­νται.

Το ποδό­σφαιρο όμως είναι άθλημα και ως άθλημα πρέπει να γίνεται στον φυσικό του χώρου, που είναι το γήπεδο.

Είναι ένα άθλημα στο οποίο συνερ­γά­ζο­νται αρμο­νικά το σώμα, το πνεύμα και η ψυχή. Απαι­τεί­ται χρόνος και προ­σπά­θεια για να γίνει κάποιος καλός ποδο­σφαι­ρι­στής. Επίσης, το ποδό­σφαιρο κοι­νω­νι­κο­ποιεί το παιδί, το μαθαί­νει να συνερ­γά­ζε­ται, να κάνει φιλίες, να αντα­γω­νί­ζο­νται εφαρ­μό­ζο­ντας την ευγενή άμιλλα. Με τον εγκλει­σμό τα παιδιά μαθαί­νουν στον καθι­στικό τρόπο ζωής και υπο­συ­νεί­δητα πιστεύ­ουν ότι όλα μπορούν να γίνουν μέσα από την οθόνη ενός υπο­λο­γι­στή.

Είναι λυπηρό το γεγονός πως τα σημε­ρινά παιδιά απέχουν από έναν υγιεινό τρόπο ζωής.

Τα περισ­σό­τερα παιδιά είναι προ­σκολ­λη­μένα πλέον μπροστά σε ένα κινητό και έναν υπο­λο­γι­στή με συχνά απαι­τη­τι­κές και δυσα­νά­λο­γες σχο­λι­κές υπο­χρε­ώ­σεις και με μία δια­τροφή η οποία δεν είναι πάντα ενδε­δειγ­μένη.

Η ενα­σχό­ληση με το ποδό­σφαιρο δεν εξα­σφα­λί­ζει μόνο καλύ­τερη σωμα­τική υγεία στο παιδί, αλλά και ολο­κλη­ρω­μένο χαρα­κτήρα. Η εκμά­θηση του ποδο­σφαί­ρου βοηθά το παιδί να ωρι­μά­σει, να καλ­λιερ­γή­σει μέσα του τις αρετές της συνερ­γα­σίας και της πει­θαρ­χίας, να απο­κτή­σει μεγα­λύ­τερη αυτο­πε­ποί­θηση και να υιο­θε­τή­σει θετικές συμπε­ρι­φο­ρές.

Για να μην έχουμε μη ανα­στρέ­ψι­μες κατα­στά­σεις στο μέλλον, είναι επι­βε­βλη­μένη η λει­τουρ­γία των Ακα­δη­μιών το συντο­μό­τερο δυνατόν, πριν να είναι αργά για όλους και κυρίως για τα παιδιά.

Έχοντας φυσικά και αρνη­τικό αντί­κτυπο στο ερα­σι­τε­χνικό ποδό­σφαιρο.

Η πολι­τεία θα πρέπει να λάβει υπόψη τα επι­δη­μιο­λο­γικά στοι­χεία ανά περιοχή, ξεκι­νώ­ντας άμεσα τον αθλη­τι­σμό».