Ομιλία του Δημάρχου Ρόδου στην τιμητική εκδήλωση προς τιμήν του κ. Θ. Βασιλάκη

Σε­βα­σμιό­τα­τε, Κύριε Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη, Κύριε Υπο­διοι­κη­τή της 95 ΑΔΤΕ, Κύ­ριοι Αντι­δή­μαρ­χοι και Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χες, Κύ­ριοι Δη­μο­τι­κοί και Πε­ρι­φε­ρεια­κοί Σύμ­βου­λοι, Κύ­ριοι Eπί­τι­μοι Πρό­ξε­νοι, Αξιω­μα­τι­κοί των σω­μά­των ασφα­λεί­ας, του λι­με­νι­κού και του πυ­ρο­σβε­στι­κού σώ­μα­τος, κύ­ριοι Προ­έ­δροι Επι­με­λη­τη­ρί­ων, κύριε Πρό­ε­δρε της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Ρόδου, κυ­ρί­ες και κύ­ριοι,

Αξιό­τι­με κύριε Βα­σι­λά­κη,

 

Απο­τε­λεί εξαι­ρε­τι­κή  τιμή, από την θέση του Δη­μάρ­χου Ρόδου να απευ­θύ­νω την τι­μη­τι­κή πρό­σκλη­ση, που τε­λειού­ται σή­με­ρα, σε μια λιτή  αλλά ου­σια­στι­κή τε­λε­τή, προς τιμήν του κ. Θε­ό­δω­ρου Βα­σι­λά­κη, Προ­έ­δρου της Αε­ρο­πο­ρι­κής Εται­ρεί­ας AEGEAN αλλά και μιας εξέ­χου­σας ηγε­τι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κής προ­σω­πι­κό­τη­τας,  για το έργο και την προ­σφο­ρά του στον τόπο, στον κόσμο των  Επι­χει­ρή­σε­ων και της Οι­κο­νο­μί­ας.

 

 

  Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι,

 

   Η επι­χει­ρη­μα­τι­κή δια­δρο­μή του κ. Θε­ό­δω­ρου Βα­σι­λά­κη, όπως δια­φαί­νε­ται και σκια­γρα­φεί­ται μέσα από την πο­ρεία της ζωής και της δρά­σης του, είναι ξε­χω­ρι­στή και αξιο­θαύ­μα­στη και είναι επι­βε­βλη­μέ­νο εκ των πε­ρι­στά­σε­ων να ανα­φερ­θώ στην προ­σω­πι­κό­τη­τα και στα πολλά και ση­μα­ντι­κά επι­τεύγ­μα­τα του, που με υπο­μο­νή και επι­μο­νή, έκτι­σε και δη­μιούρ­γη­σε. Είναι αναμ­φί­βο­λο ότι τα εγ­γε­νή ηγε­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και προ­σό­ντα του Θε­ό­δω­ρου Βα­σι­λά­κη είναι στοι­χεία, που έχουν συμ­βάλ­λει κα­θο­ρι­στι­κά στην εξαι­ρε­τι­κή αυτή δια­δρο­μή της επι­χει­ρη­μα­τι­κής του δρά­σης και  της οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης των εται­ρειών του.

 

  Ο Θε­ό­δω­ρος Βα­σι­λά­κης, ως άν­θρω­πος και ως επι­χει­ρη­μα­τί­ας.

Ο τι­μώ­με­νος, ανή­κει στους αυ­το­δη­μιούρ­γη­τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες που αξιο­ποί­η­σε το τα­λέ­ντο και την ικα­νό­τη­τα του να δια­βλέ­πει τις εξε­λί­ξεις, να εντο­πί­ζει τις ευ­και­ρί­ες, να επι­διώ­κει και προ­λαμ­βά­νει τα γε­γο­νό­τα και να πράτ­τει ανα­λό­γως και εγκαί­ρως. Παρά το γε­γο­νός, ότι οι δρα­στη­ριό­τη­τες του Θε­ό­δω­ρου Βα­σι­λά­κη από­κτη­σαν φτερά και πέ­τα­ξαν σε όλο τον κόσμο, παρά τον διε­θνή αντα­γω­νι­σμό και τις εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λες συν­θή­κες, ο ίδιος κρά­τη­σε το κέ­ντρο των επι­χει­ρή­σε­ων του στην Ελ­λά­δα. Υπη­ρέ­τη­σε και υπη­ρε­τεί μια ανο­μο­λό­γη­τη από τον ίδιο απο­στο­λή:  το να προ­σφέ­ρει και να αφή­σει κάτι στον τόπο του, στην Κρήτη, την ιδιαί­τε­ρη πα­τρί­δα του, και βέ­βαια στην ίδια την Ελ­λά­δα, γιατί είναι μέρος αυτού του τόπου, ανή­κει σ’ αυτόν τον τόπο και ταυ­τί­ζει τις επι­χει­ρη­μα­τι­κές προ­ο­πτι­κές του με το μέλ­λον της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Μα­κριά από τα φώτα της δη­μο­σιό­τη­τας ο Θε­ό­δω­ρος Βα­σι­λά­κης ανα­πτύσ­σει την πολύ με­γά­λη φι­λαν­θρω­πι­κή και κοι­νω­νι­κή του δράση.

 

Ο Νίκος Κα­ζαν­τζά­κης γρά­φει: “To χρέος του αν­θρώ­που, είναι να προ­σαρ­μό­ζει το ρυθμό της εφή­με­ρης ζωής του, στο ρυθμό της πο­ρεί­ας του Αγω­νι­στή Θεού”. Kαι αυτό πράτ­τει ο τι­μώ­με­νος. Κάθε του κί­νη­ση, κάθε του επι­λο­γή και από­φα­ση, δεν απο­τε­λεί αυ­το­σκο­πό ή μέσο προ­σω­πι­κής προ­βο­λής, αλλά απο­τε­λεί ένα όραμα, το οποίο με την πά­ρο­δο των χρό­νων, με μο­να­δι­κό τρόπο με­τα­τρέ­πει σε εθνι­κή απο­στο­λή και αυτό φαί­νε­ται και απο­δει­κνύ­ε­ται μέσα από την επι­χει­ρη­μα­τι­κή πο­ρεία και επι­τυ­χία του Θε­ό­δω­ρου Βα­σι­λά­κη.

 

         Ο Νίκος Σκου­λάς, ο συ­μπα­τριώ­της σας στο βι­βλίο του «Το τρί­πτυ­χο της επι­τυ­χί­ας: ΗΓΕ­ΣΙΑ, ΜΑ­ΝΑ­ΤΖΜΕΝΤ, ΟΜΑ­ΔΙ­ΚΟ­ΤΗ­ΤΑ, γρά­φει : «’Oλοι μαζί πρέ­πει να συ­νερ­γού­με με θε­τι­κό και δη­μιουρ­γι­κό πνεύ­μα για να πα­ρά­γου­με με­γα­λύ­τε­ρο απο­τέ­λε­σμα, από αυτό που πα­ρά­γε­ται, από το μέσο όρο των ατο­μι­κών απο­τε­λε­σμά­των του κα­θε­νός μας. Η ύπαρ­ξη δια­φο­ρών και η δια­φο­ρε­τι­κή προ­σέγ­γι­ση των θε­μά­των είναι συχνά μια ανα­πό­φευ­κτη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, που όμως τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές μέσα από την πο­λυ­φω­νία κα­τα­λή­γει σε μια σύν­θε­ση και συ­νερ­γα­σία, με με­τρή­σι­μα απο­τε­λέ­σμα­τα». Συ­μπε­ρα­σμα­τι­κά  ο μόνος τρό­πος, που οδη­γεί στην ανά­πτυ­ξη και στην απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα είναι η σχέση μας με άλλα άτομα.

 

  Εί­μα­στε εδώ ακρι­βώς σή­με­ρα στην πα­νη­γυ­ρι­κή αυτή συ­νε­δρί­α­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου προς τιμή σας, με την πα­ρου­σία της εκ­κλη­σί­ας, της Πε­ρι­φε­ρεια­κής Αρχής, των εκ­προ­σώ­πων των πα­ρα­γω­γι­κών τά­ξε­ων και των φο­ρέ­ων της Ρόδου για να συ­νερ­γα­στού­με. Είναι γνω­στό ότι και εσείς ο ίδιος θε­ω­ρεί­ται ως έναν από τους βα­σι­κούς πα­ρά­γο­ντες της επι­τυ­χί­ας σας την συ­νερ­γα­σία, την αμοι­βαιό­τη­τα, την εμπι­στο­σύ­νη και την επι­κοι­νω­νία.

 

 Μέσα από αυτό το πνεύ­μα θα απα­ντή­σω στο ερώ­τη­μα, που μου τέ­θη­κε από πολ­λούς συ­μπο­λί­τες μας: “Γιατί κύριε Δή­μαρ­χε τι­μά­τε τον κ. Θε­ό­δω­ρο Βα­σι­λά­κη;». Νο­μί­ζω, ότι οι απα­ντή­σεις είναι πολ­λές, τα συ­μπε­ρά­σμα­τα και τα απο­τε­λέ­σμα­τα της δια­προ­σω­πι­κής αυτής επι­κοι­νω­νί­ας, ανά­λο­γα, τα οποία θα θέσω συ­νο­πτι­κά.

 

  Ι. ΘΕ­Ο­ΔΩ­ΡΟΣ ΒΑ­ΣΙ­ΛΑ­ΚΗΣ και ΟΙ­ΚΟ­ΝΟ­ΜΙΑ:  

         Eίναι χι­λιοει­πω­μέ­νο, ότι εδώ και μια 6ετία η χώρα μας και οι πο­λί­τες βιώ­νουν μια πρω­το­φα­νή οι­κο­νο­μι­κή κρίση με ανυ­πο­λό­γι­στες μέχρι τώρα οι­κο­νο­μι­κές και κοι­νω­νι­κές συ­νέ­πειες.

 

Επι­χει­ρή­σεις οδη­γού­νται σε αφα­νι­σμό, επι­χει­ρη­μα­τί­ες αδυ­να­τούν να εκ­πλη­ρώ­σουν τις υπο­χρε­ώ­σεις τους στο Δη­μό­σιο, σε Ασφα­λι­στι­κά Τα­μεία, σε αμοι­βές προ­σω­πι­κού. Μο­να­δι­κή διέ­ξο­δος για να ξε­πε­ρα­στεί η αρ­νη­τι­κή για τη χώρα μας συ­γκυ­ρία είναι η Ανά­πτυ­ξη, η ιδιω­τι­κή πρω­το­βου­λία και η  επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα.

 

Όμως τι είναι Ανά­πτυ­ξη και πως επι­τυγ­χά­νε­ται; Ανά­πτυ­ξη δεν είναι μόνο λόγια. Η Ανά­πτυ­ξη έχει πε­ριε­χό­με­νο, έχει ουσία, θέλει δρά­σεις και απο­τε­λέ­σμα­τα. Κυ­ρί­αρ­χο ρόλο σ’ αυτό δια­δρα­μα­τί­ζει ο πα­ρά­γο­ντας άν­θρω­πος. Η βού­λη­ση, η αυ­το­πε­ποί­θη­ση, το δη­μιουρ­γι­κό πνεύ­μα, η επι­μο­νή και η διά­θε­ση προ­σφο­ράς στον τόπο.

 

Σε μια εποχή βα­θιάς κρί­σης στη χώρα μας, (όταν δε­κά­δες επι­χει­ρή­σεις, άλ­λα­ξαν έδρα και με­τα­φέρ­θη­καν εκτός Ελ­λά­δας), ο Θε­ό­δω­ρος Βα­σι­λά­κης κρά­τη­σε τις επι­χει­ρή­σεις του εδώ, με την πίστη και την αι­σιο­δο­ξία, ότι θα αντέ­ξει και θα συμ­βάλ­λει στην εθνι­κή προ­σπά­θεια. Ταύ­τι­σε τις επι­χει­ρη­μα­τι­κές του προ­ο­πτι­κές με το μέλ­λον της Ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας, με­τα­φέ­ρο­ντας το όνομα, την ιστο­ρία της Ελ­λά­δας, του Αι­γαί­ου σε όλο τον κόσμο.

 

ΙΙ. ΘΕ­Ο­ΔΩ­ΡΟΣ ΒΑ­ΣΙ­ΛΑ­ΚΗΣ και ΑΝ­ΘΡΩ­ΠΙ­ΝΟ ΔΥ­ΝΑ­ΜΙ­ΚΟ: Η Οι­κο­νο­μι­κή κρίση, οδή­γη­σε και οδη­γεί χι­λιά­δες επι­στή­μο­νες , τα κα­λύ­τε­ρα μυαλά της Ελ­λά­δας στο εξω­τε­ρι­κό.  Ο κ. Βα­σι­λά­κης, ο νέος που πέ­ρα­σε τον Ατλα­ντι­κό για να εμπλου­τί­σει τους ορί­ζο­ντες του και δεν μα­γεύ­τη­κε  από τον εύ­κο­λο πλου­τι­σμό. Αντι­θέ­τως επέ­στρε­ψε στην πα­τρί­δα του, για να αξιο­ποι­ή­σει το τα­λέ­ντο του, όχι μόνο για να γευ­τεί ο ίδιος τη χαρά της δη­μιουρ­γί­ας και να προ­σφέ­ρει στην οι­κο­γέ­νεια του ένα κα­λύ­τε­ρο μέλ­λον, αλλά να προ­σφέ­ρει και στον τόπο του. Γιατί ο ίδιος πι­στεύ­ει ότι γεν­νή­θη­κε και πρέ­πει να δη­μιουρ­γή­σει στην Ελ­λά­δα, σε μια από τις πιο όμορ­φες και ιστο­ρι­κές χώρες του κό­σμου. Στην Ελ­λά­δα που σή­με­ρα πε­ρισ­σό­τε­ρο από κάθε άλλη φορά, χρειά­ζε­ται τους δη­μιουρ­γι­κούς αν­θρώ­πους, τα φω­τει­νά μυαλά, να συμ­βά­λουν στην ανόρ­θω­ση της οι­κο­νο­μί­ας, στην ανά­τα­ση της κοι­νω­νί­ας, στην απο­κα­τά­στα­ση του κύ­ρους και της ιστο­ρί­ας της Ελ­λά­δας στον κόσμο. O Νίκος Κα­ζαν­τζά­κης  και πάλι στην Ασκη­τι­κή γρά­φει: Μην κα­τα­δέ­χε­σαι να ρωτάς: «Θα νι­κή­σου­με; Θα νι­κη­θού­με;» Πο­λέ­μα! («Ασκη­τι­κή»). Η δύ­να­μη της θέ­λη­σης, της διο­ρα­τι­κό­τη­τας του χα­ρι­σμα­τι­κού νε­α­ρού που ανέ­λα­βε μια οι­κο­γε­νεια­κή επι­χεί­ρη­ση καυ­σί­μων στο Ηρά­κλειο και την άπλω­σε στην ήπει­ρο, που ακού­ει στο όνομα Κρήτη. Ο τολ­μη­ρός επι­χει­ρη­μα­τί­ας που αγό­ρα­σε μια πα­θη­τι­κή εται­ρεία εξω­τε­ρι­κού και ξε­κι­νώ­ντας με στόλο έξι αυ­το­κι­νή­των, την με­τέ­τρε­ψε σή­με­ρα στην εται­ρεία με τον με­γα­λύ­τε­ρο στόλο ενοι­κια­ζο­μέ­νων αυ­το­κι­νή­των στην Ελ­λά­δα. Τον διο­ρα­τι­κό επι­χει­ρη­μα­τία που το επι­χει­ρη­μα­τι­κό του έν­στι­κτο «βλέ­πει» την άνοδο του Ελ­λη­νι­κού Του­ρι­σμού, ήδη από το 1962 και όταν ωρι­μά­ζουν οι συν­θή­κες, ανοί­γει τα φτερά του στους αι­θέ­ρες και το 1990 ιδρύ­ει την πρώτη αε­ρο­πο­ρι­κή εται­ρεία. Τον άν­θρω­πο που δια­πι­στώ­νει την έλ­λει­ψη ποιό­τη­τας στις αε­ρο­με­τα­φο­ρές αλλά και την ανά­γκη να απο­κτή­σει η χώρα ένα αντα­γω­νι­στι­κό αε­ρο­με­τα­φο­ρέα, για τις αυ­ξη­μέ­νες απαι­τή­σεις της του­ρι­στι­κής αγο­ράς και το 1999, μόλις το επι­τρέ­πει το θε­σμι­κό πλαί­σιο, με­τα­τρέ­πει την μικρή εται­ρεία σε τα­κτι­κή εμπο­ρι­κή αε­ρο­πο­ρι­κή εται­ρεία με το όνομα “Aegean Airlines”. Και τι σύμ­πτω­ση, ξε­κι­νά και πάλι με 6 αε­ρο­σκά­φη και να έχει σή­με­ρα έναν από τους νε­ό­τε­ρους στό­λους στην Ευ­ρώ­πη με 61 αε­ρο­σκά­φη. 

 

 

 ΙIΙ. ΘΕ­Ο­ΔΩ­ΡΟΣ ΒΑ­ΣΙ­ΛΑ­ΚΗΣ – ΤΟΥ­ΡΙ­ΣΜΟΣ –ΝΗ­ΣΙΩ­ΤΙ­ΚΟ­ΤΗ­ΤΑ:     Είναι κοινή δια­πί­στω­ση ότι το άρθρο 101 του Συ­ντάγ­μα­τος, περί νη­σιω­τι­κών πο­λι­τι­κών, πα­ρα­μέ­νει γράμ­μα κενό. Η Νη­σιω­τι­κή Ελ­λά­δα, το Αι­γαίο, ο πρώ­τος του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός της χώρας, τα νησιά που συ­νει­σφέ­ρουν τα μέ­γι­στα στην εθνι­κή οι­κο­νο­μία, δεν έχουν τύχει μέχρι σή­με­ρα της απαι­τού­με­νης στή­ρι­ξης. Οι συ­γκοι­νω­νί­ες που απο­τε­λούν απα­ραί­τη­τη και ανα­γκαία προ­ϋ­πό­θε­ση της ανά­πτυ­ξης είναι υπο­βαθ­μι­σμέ­νες έως ανύ­παρ­κτες. Το με­τα­φο­ρι­κό ισο­δύ­να­μο ανε­φάρ­μο­στο. Η Ρόδος, η ναυαρ­χί­δα του του­ρι­σμού χωρίς εθνι­κό αε­ρο­με­τα­φο­ρέα, θα ήταν έρ­μαιο των tour operators και των αε­ρο­πο­ρι­κών εται­ρειών του εξω­τε­ρι­κού. Ποιά ήταν η συμ­βο­λή της AEGEAN  στην ανά­πτυ­ξη του του­ρι­σμού της Ρόδου;  Το 2016 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν  7.715 πτή­σεις και υπο­λο­γί­ζου­με την επι­βα­τι­κή κί­νη­ση σε πε­ρισ­σό­τε­ρους από  840 χιλ. επι­βά­τες.  Η Ρόδος  το 2016 συν­δέ­θη­κε η Ρόδος με απευ­θεί­ας τα­κτι­κές πτή­σεις με 14 διε­θνείς προ­ο­ρι­σμούς (Άμ­στερ­νταμ, Ντί­σελ­ντορφ, Φραν­κφούρ­τη, Μό­να­χο,  Γε­νεύη, Ζυ­ρί­χη,  Λάρ­να­κα, Πα­ρί­σι, Λυών, Μασ­σα­λία, Μι­λά­νο, Βε­νε­τία,  Μόσχα και Αγία Πε­τρού­πο­λη). Ταυ­τό­χρο­να,  υπήρ­χε σύν­δε­ση και με 7 πό­λεις της Ελ­λά­δος. Πα­ράλ­λη­λα  με τα δρο­μο­λό­για ναυ­λω­μέ­νων πτή­σε­ων σε συ­νερ­γα­σία με Tour Operators, η AEGEAN συν­δέ­ει τη Ρόδο με την Αρ­με­νία, το Ισ­ρα­ήλ, την Ιτα­λία, τη Σερ­βία, την Ουγ­γα­ρία, τη Ρου­μα­νία αλλά και με 2 πό­λεις στη Δανία, 5 πό­λεις στη Φιν­λαν­δία, 6 πό­λεις στη Νορ­βη­γία και 8 πό­λεις στη Σου­η­δία.

 

  Ο αντί­λο­γος και οι ανά­γκες: Είναι γνω­στό ότι υπάρ­χει και ο αντί­λο­γος και εν προ­κει­μέ­νω ει­πώ­θη­κε:

  Η Aegean έγινε μο­νο­πώ­λιο. Με την εξα­γο­ρά της Air Greece την συγ­χώ­νευ­ση με την Cronus, την εξα­γο­ρά της OΛΥ­ΜΠΙΑ­ΚΗΣ, το κλεί­σι­μο της CYPRUS AIRLNIES, κα­ταρ­γή­θη­κε ο αντα­γω­νι­σμός.  Όμως τα νησιά χρειά­ζο­νται στή­ρι­ξη , οι αε­ρο­με­τα­φο­ρές είναι πα­νά­κρι­βες. Το νέο σύ­στη­μα χρέ­ω­σης απο­σκευών, οι υπερ­βο­λι­κές προ­σαυ­ξή­σεις στις ακυ­ρώ­σεις ει­σι­τη­ρί­ων ή οι τιμές στις αλ­λα­γές πτή­σε­ων, η κλι­μα­κω­τή δια­μόρ­φω­ση των τιμών σε συν­δυα­σμέ­νες πτή­σεις, εσω­τε­ρι­κού και εξω­τε­ρι­κού, δεν επι­τρέ­πουν στον χα­μη­λό­μι­σθο, τον φοι­τη­τή, τον χα­μη­λο­συ­ντα­ξιού­χο να τα­ξι­δέ­ψει. Εδώ έρ­χε­ται το χρέος. Το χρέος απέ­να­ντι στην κοι­νω­νία, απέ­να­ντι στην ανή­μπο­ρη ή και ανί­κα­νη εκά­στο­τε ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση να χρη­μα­το­δο­τή­σει το με­τα­φο­ρι­κό ισο­δύ­να­μο, με­τα­ξύ  νη­σιω­τι­κής και στε­ρια­νής Ελ­λά­δας. Ναι, εδώ για μια ακόμη φορά λει­τουρ­γεί ο αν­θρώ­πι­νος, ο πα­τριω­τι­κός πα­ρά­γο­ντας. Αυτά τα νησιά αξί­ζουν κα­λύ­τε­ρης τύχης και η AEGEAN μπο­ρεί και έχει την δύ­να­μη να τα αγκα­λιά­σει με τα φτερά της.

 

         Mέτρα από­δο­σης και στή­ρι­ξης:  Οι προ­κλή­σεις του 21^ου αιώνα μέσα από την πα­γκο­σμιο­ποί­η­ση και την διά­χυ­ση της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης,  δεν είναι απλώς απί­στευ­τα πολ­λές σε το­πι­κό, πε­ρι­φε­ρεια­κό, εθνι­κό και διε­θνές επί­πε­δο για άτομα, επι­χει­ρή­σεις, ορ­γα­νι­σμούς και έθνη, αλλά ταυ­τό­χρο­να είναι πο­λύ­πλο­κες και πο­λυ­ε­πί­πε­δες. Η απε­λευ­θέ­ρω­ση των αγο­ρών, τα συμ­φέ­ρο­ντα των πο­λυ­ε­θνι­κών, οι χωρίς προη­γού­με­νο γε­ω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις, οι κοι­νω­νι­κές ανα­κα­τα­τά­ξεις, η αλ­μα­τώ­δης ανά­πτυ­ξη της τε­χνο­λο­γί­ας της πλη­ρο­φο­ρί­ας, έχουν επι­φέ­ρει δο­μι­κές αλ­λα­γές σε προ­σω­πι­κό και επαγ­γελ­μα­τι­κό επί­πε­δο. Η παι­δεία και η επαγ­γελ­μα­τι­κή κα­τάρ­τι­ση στη χώρα μας απαι­τεί μια εκ βά­θρων ανα­διάρ­θρω­ση και προ­πά­ντος την δια­σύν­δε­ση με την αγορά ερ­γα­σί­ας, προ­κει­μέ­νου οι νέοι μας να απο­κτή­σουν δη­μιουρ­γι­κή απα­σχό­λη­ση και επι­τυ­χή κα­ριέ­ρα. Ο Του­ρι­σμός απο­τε­λεί την κι­νη­τή­ρια δύ­να­μη της οι­κο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής ανά­πτυ­ξης της χώρας μας, συμ­βάλ­λο­ντας στην ανά­πτυ­ξη και των άλλων το­μέ­ων (πρω­το­γε­νούς, δευ­τε­ρο­γε­νούς (με­τα­ποί­η­ση, τρι­το­γε­νούς ( πα­ρο­χή υπη­ρε­σιών κ.λ.π.) και προ­σφέ­ρο­ντας το ένα πέμ­πτο πε­ρί­που του Ακα­θά­ρι­στου Εγ­χώ­ριου Προ­ϊ­ό­ντος και της απα­σχό­λη­σης. Το κα­λύ­τε­ρο και απο­δο­τι­κό­τε­ρο συ­γκρι­τι­κό μας πλε­ο­νέ­κτη­μα, ο του­ρι­σμός, με τις κα­τάλ­λη­λες πρω­το­βου­λί­ες, την στή­ρι­ξη και  την συ­νερ­γα­σία θα μπο­ρέ­σει να ανα­κτή­σει την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα του στις διε­θνείς αγο­ρές και θα επη­ρε­ά­σει άμεσα και τους άλ­λους το­μείς ανά­πτυ­ξης της οι­κο­νο­μί­ας μας.

 

         Αξιό­τι­με Κύριε Βα­σι­λά­κη, απευ­θύ­νο­μαι σε σας με την πε­ποί­θη­ση , ότι θα συμ­βάλ­λε­τε στην επί­τευ­ξη των στό­χων μας για την στή­ρι­ξη των νη­σιών μας, προς την ανά­πτυ­ξη, την ευ­η­με­ρία και την με­τά­βα­ση σε μια σύγ­χρο­νη, αντα­γω­νι­στι­κή οι­κο­νο­μία και σε μια δί­καιη κοι­νω­νία, με κυ­ρί­αρ­χη αντί­λη­ψη την συ­νέρ­γεια, την συμ­με­το­χή και την συ­νερ­γα­σία για την κοινή προ­σπά­θεια και σας ευχα­ρι­στώ που αντα­πο­κρι­θή­κα­τε στην πρό­σκλη­ση μας.