Αγγελος Συρίγος: Ο Θανάσης Κοσσιώρης είναι ο αγαπημένος μου «θείος»!

• Ένας άν­θρω­πος που υπη­ρέ­τη­σε την πα­τρί­δα επί 42 χρό­νια με ήθος, αφο­σί­ω­ση και ακε­ραιό­τη­τα, επί­τι­μος αντι­πρό­ε­δρος του Ανα­θε­ω­ρη­τι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου, τι­μή­θη­κε στο πε­ρι­θώ­ριο του 7ου Συ­μπο­σί­ου Διε­θνούς Δι­καί­ου και Διε­θνών Σχέ­σε­ων που διε­ξή­χθη στη Ρόδο • Στέ­λιος Περ­ρά­κης: «Δια­δρα­μά­τι­σε σπου­δαίο ρόλο στην κα­ριέ­ρα του και στή­ρι­ξε την ΕΕΔΔΣ με ήθος και αν­θρω­πιά»

Δύο εξέ­χου­σες προ­σω­πι­κό­τη­τες της Ρόδου τι­μή­θη­καν στο πε­ρι­θώ­ριο των ερ­γα­σιών του 7ου Συ­μπο­σί­ου Διε­θνούς Δι­καί­ου και Διε­θνούς Πο­λι­τι­κής που διε­ξή­χθη στο Ρόδος Παλάς το Σάβ­βα­το 20 Σε­πτεμ­βρί­ου, με από­λυ­τη επι­τυ­χία. Ο Αθα­νά­σιος Κοσ­σιώ­ρης, επί­τι­μος αντι­πρό­ε­δρος Ανα­θε­ω­ρη­τι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου, επί­τι­μο μέλος της Ελ­λη­νι­κής Εται­ρί­ας Διε­θνούς Δι­καί­ου και Διε­θνών Σχέ­σε­ων και ο τ. δή­μαρ­χος Ρόδου, ξε­νο­δό­χος, Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης, για τα 30 χρό­νια συ­νερ­γα­σί­ας με την Εται­ρία Διε­θνούς Δι­καί­ου και Διε­θνών Σχέ­σε­ων.

Οι εκ­δη­λώ­σεις τιμής έγι­ναν σε συ­γκι­νη­σια­κό κλίμα, όπου με πολύ θερμά λόγια μί­λη­σαν για τους δύο τι­μώ­με­νους οι ακα­δη­μαϊ­κοί, εξέ­χου­σες προ­σω­πι­κό­τη­τες της χώρας μας.

Ο ομό­τι­μος κα­θη­γη­τής Διε­θνούς Δι­καί­ου, πρώην αντι­πρύ­τα­νης του Πα­ντεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου, πρώην πρέ­σβης επί τιμής της Ελ­λά­δας στο Συμ­βού­λιο της Ευ­ρώ­πης (2015-2019), πρό­ε­δρος της ΕΕΔΔ­ΔΣ, Στέ­λιος Περ­ρά­κης, ξε­κι­νώ­ντας τη βρά­βευ­ση για τον κ. Κοσ­σιώ­ρη, μί­λη­σε για την προ­σω­πι­κό­τη­τα και την εν γένει προ­σφο­ρά του μέσα από τη λα­μπρή πο­ρεία και την κα­ριέ­ρα του, αλλά και το ήθος και τη σε­μνό­τη­τα που τον δια­κρί­νει.

«Ο Θ. Κοσ­σιώ­ρης από τη θέση του παί­ζει έναν πολύ ση­μα­ντι­κό ρόλο. Το 2001 διορ­γά­νω­σα μία εκ­δή­λω­ση στη Σα­ντο­ρί­νη και ήταν πριν τη διά­σκε­ψη στη Ρώμη και με­τεί­χε ο ίδιος με μία εν­δια­φέ­ρου­σα ει­σή­γη­ση. Είχε μό­νι­μη συ­νερ­γα­σία με το ελ­λη­νι­κό Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών. Είχε μία εξαι­ρε­τι­κή δια­δρο­μή και πο­ρεία ως δι­κα­στής, δια­δρα­μά­τι­σε σπου­δαίο ρόλο στις Ένο­πλες Δυ­νά­μεις και στη δια­μόρ­φω­ση μιας αντί­λη­ψης ιδίως στις Ε.Δ. όταν έπρε­πε», τό­νι­σε ο κ. Περ­ρά­κης ει­σα­γω­γι­κά για να προ­σθέ­σει ότι: «Ο κ. Κοσ­σιώ­ρης στή­ρι­ξε την Εται­ρία μας με ήθος και αν­θρω­πιά. Ήταν πάντα παρών σε όλες τις εκ­δη­λώ­σεις μας και με τιμά με τη φιλία του».

Αμέ­σως μετά παίρ­νο­ντας τον λόγο ο Άγ­γε­λος Συ­ρί­γος, βου­λευ­τής-πρ. υφυ­πουρ­γός και κα­θη­γη­τής Διε­θνούς Δι­καί­ου και Εξω­τε­ρι­κής Πο­λι­τι­κής στο Πά­ντειο Πα­νε­πι­στή­μιο, μί­λη­σε με πολύ θερμά λόγια, λόγια καρ­διάς και απο­κά­λυ­ψε άγνω­στες πτυ­χές από τη γνω­ρι­μία τους από την παι­δι­κή του ηλι­κία, αφού κα­τά­γο­νται από το ίδιο χωριό της Μεσ­ση­νί­ας και μά­λι­στα ήταν γει­το­νι­κά τα σπί­τια που με­γά­λω­σαν, αλλά και για την πο­ρεία του κ. Κοσ­σιώ­ρη από νεαρή ηλι­κία, τα πρώτα του επαγ­γελ­μα­τι­κά βή­μα­τα, τις σπου­δές και την κα­τα­ξί­ω­ση φθά­νο­ντας σε υψη­λό­τα­τα αξιώ­μα­τα των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων ως δι­κα­στής. Μά­λι­στα ο κα­θη­γη­τής και βου­λευ­τής, απο­κά­λυ­ψε ότι το 1987 ο κ. Κοσ­σιώ­ρης υπέ­βαλ­λε απόρ­ρη­τη ανα­φο­ρά στο Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών να κη­ρύ­ξου­με ΑΟΖ.

Με βαθιά συ­γκί­νη­ση ο κ. Συ­ρί­γος, είπε ότι μπο­ρεί να μην έχουν συγ­γέ­νεια, αλλά τον αι­σθά­νε­ται ως τον αγα­πη­μέ­νο του θείο, λόγω της βα­θιάς φι­λί­ας, της εκτί­μη­σης και του σε­βα­σμού προς το πρό­σω­πό του. «Δεν μπο­ρού­σα να λείψω από δω σή­με­ρα. Ένας Ρο­δί­της αν και βέρος Πε­λο­πον­νή­σιος τι­μά­ται σή­με­ρα και δι­καί­ως. Κα­τα­γό­μα­στε και οι δύο από ένα χωριό της Μεσ­ση­νί­ας (Μάν­δρα) και τα σπί­τια μας είναι απέ­να­ντι, τον γνω­ρί­ζω από παιδί. Η πο­ρεία του είναι ένα φω­τει­νό πα­ρά­δειγ­μα. Ξε­κί­νη­σε το 1959 στην τότε Βα­σι­λι­κή Χω­ρο­φυ­λα­κή, το 1964 βγήκε δεύ­τε­ρος στη Σχολή Αξιω­μα­τι­κών της Χω­ρο­φυ­λα­κής και έλαβε το βρα­βείο ήθους.

Το 1966 φοί­τη­σε στη Νο­μι­κή Σχολή Αθη­νών. Όταν τον ρώ­τη­σα γιατί μπήκε στη Χω­ρο­φυ­λα­κή, η απά­ντη­ση ήταν μο­νο­λε­κτι­κή: φτώ­χεια. Η οι­κο­γέ­νειά του είχε τρία παι­διά να με­γα­λώ­σει εκεί­να τα δύ­σκο­λα χρό­νια», όπως εξι­στό­ρη­σε, αφού όλοι ανα­ζη­τού­σαν δου­λειά με επαγ­γελ­μα­τι­κή απο­κα­τά­στα­ση που να εξα­σφά­λι­ζε έναν μισθό. «Αρ­χι­κά ξε­κί­νη­σε να γίνει κα­πε­τά­νιος, όμως το έφε­ραν έτσι οι συ­γκυ­ρί­ες που στρά­φη­κε προς τη Βα­σι­λι­κή Χω­ρο­φυ­λα­κή. Όπου περ­νού­σε ήταν πρώ­τος σε όλες τις εξε­τά­σεις! Αγ­γλι­κά έμαθε άνευ δι­δα­σκά­λου, μόνος του από με­λέ­τη σε ένα βι­βλίο. Όταν ήταν στη Χω­ρο­φυ­λα­κή, στα δια­λείμ­μα­τα πή­γαι­νε και διά­βα­ζε σε ένα φορ­τη­γό (για να ζε­στα­θεί από το κρύο) που ήταν παρ­κα­ρι­σμέ­νο έξω από το λι­μά­νι, κάτω από μία λάμπα του δη­μο­τι­κού φω­τι­σμού», ανέ­φε­ρε ο κ. Συ­ρί­γος για τον Αθα­νά­σιο Κοσ­σιώ­ρη, προ­κα­λώ­ντας συ­γκί­νη­ση στην κα­τά­με­στη αί­θου­σα. «Ο άν­θρω­πός του, η σύ­ζυ­γός του Μαίρη είναι στή­ριγ­μα ζωής και συ­νο­δοι­πό­ρος. Για μένα ο Θα­νά­σης Κοσ­σιώ­ρης είναι ο αγα­πη­μέ­νος μου θείος. Ο λόγος που βρα­βεύ­ου­με τέ­τοιους αν­θρώ­πους είναι διτ­τός. Για να απο­τε­λέ­σουν πα­ρά­δειγ­μα προς την κοι­νω­νία και για να τους τι­μή­σου­με ως οφεί­λου­με», όπως είπε.

Αμέ­σως μετά τον λόγο έλαβε ο αντι­στρά­τη­γος ε.α. Μηνάς Πα­πα­δά­κης, πρό­ε­δρος της Ένω­σης Απο­στρά­των Αξιω­μα­τι­κών – Πα­ράρ­τη­μα Ρόδου, λέ­γο­ντας ότι σή­με­ρα τι­μού­με έναν δικό μας άν­θρω­πο που υπη­ρέ­τη­σε με ήθος και αφο­σί­ω­ση.

«Είναι ιδιαί­τε­ρη τιμή να βρί­σκο­μαι σή­με­ρα ανά­με­σα σας σε μία τε­λε­τή που η Ελ­λη­νι­κή Εται­ρεία Διε­θνούς Δι­καί­ου και Διε­θνών Σχέ­σε­ων τιμά έναν δικό μας άν­θρω­πο, Τον αντι­στρά­τη­γο ε.α. και νο­μι­κό κ. Αθα­νά­σιο Κοσ­σιώ­ρη, επί­τι­μο Α’ αντι­πρό­ε­δρο του Ανα­θε­ω­ρη­τι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου. Έναν άν­θρω­πο που υπη­ρέ­τη­σε την πα­τρί­δα επί 42 χρό­νια με ήθος, αφο­σί­ω­ση και ακε­ραιό­τη­τα. Ο στρα­τη­γός, γόνος στρα­τιω­τι­κής οι­κο­γέ­νειας από τη Μάν­δρα Μεσ­ση­νί­ας, συ­νέ­χι­σε τη βαριά οι­κο­γε­νεια­κή πα­ρά­δο­ση. Δεν είναι τυ­χαίο ότι ο πρό­γο­νός του, ο Γε­ώρ­γιος Κοσ­σιώ­ρης, πο­λέ­μη­σε δίπλα στον Κο­λο­κο­τρώ­νη στη μάχη του Βαλ­τε­τσί­ου το 1821, μία ιστο­ρι­κή πα­ρα­κα­τα­θή­κη που κα­θό­ρι­σε και τη δική του πο­ρεία. Από νωρίς φά­νη­κε η αξία του. Πρώ­τος στην σχολή Αξιω­μα­τι­κών της Χω­ρο­φυ­λα­κής. Πρώ­τος στο δι­κα­στι­κό σώμα των Ε.Δ. Πρώ­τος και στην πράξη, στο ήθος, στη συ­νέ­πεια, στην προ­σφο­ρά. Υπη­ρέ­τη­σε με συ­νέ­πεια σε όλες τις βαθ­μί­δες της στρα­τιω­τι­κής δι­καιο­σύ­νης, εκ­προ­σώ­πη­σε την Ελ­λά­δα σε πλή­θος συ­νε­δρί­ων και συ­νέ­βα­λε στην ενί­σχυ­ση του κύ­ρους της στρα­τιω­τι­κής δι­καιο­σύ­νης τόσο στο εσω­τε­ρι­κό, όσο και στο εξω­τε­ρι­κό. Μετά την απο­στρα­τεία του εγκα­τα­στά­θη­κε στη Ρόδο όπου δεν έμει­νε αδρα­νής. Πα­ράλ­λη­λα με την αγα­πη­μέ­νη του απα­σχό­λη­ση της καλ­λιέρ­γειας ελαιο­δέ­ντρων στο Βάτι, ασχο­λή­θη­κε ενερ­γά με τα κοινά. Ως πρό­ε­δρος του πα­ραρ­τή­μα­τος Δω­δε­κα­νή­σου της Ένω­σης Απο­στρά­των Αξιω­μα­τι­κών ένωσε την το­πι­κή κοι­νω­νία με τους από­στρα­τους και κα­τόρ­θω­σε να δια­τη­ρή­σει ισχυ­ρούς δε­σμούς με τους ενερ­γούς πο­λί­τες. Έδωσε φωνή και δύ­να­μη σε έναν ισχυ­ρό θεσμό που δεν πρέ­πει να είναι απο­κομ­μέ­νος από την κοι­νω­νία. Αρ­γό­τε­ρα από την θέση του διοι­κη­τή του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου κέρ­δι­σε την εκτί­μη­ση πο­λι­τών και προ­σω­πι­κού. Πα­ράλ­λη­λα συ­νέ­χι­σε τις διε­θνείς του πα­ρεμ­βά­σεις γύρω από το Δί­καιο του πο­λέ­μου, το Δί­καιο της Θά­λασ­σας και τα ζη­τή­μα­τα άμυ­νας στο Αι­γαίο

Υπήρ­ξε ανή­συ­χο πνεύ­μα. Πί­στευε βαθιά στην ενό­τη­τα του ελ­λη­νι­κού λαού και στη δύ­να­μη της γνώ­σης.

Με λόγο πα­ρεμ­βα­τι­κό μα πάντα εποι­κο­δο­μη­τι­κό υπε­ρα­σπί­στη­κε την πα­τρί­δα, την ιστο­ρία της Δω­δε­κα­νή­σου και τη ση­μα­σία της Εθνο­φυ­λα­κής ως γέ­φυ­ρα στρα­τού και κοι­νω­νί­ας. Πί­στευε ότι η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να με­γα­λουρ­γή­σει όταν οι πο­λί­τες της είναι ενω­μέ­νοι και καλά πλη­ρο­φο­ρη­μέ­νοι. Με αυτό το πνεύ­μα ανέ­λα­βε πρό­ε­δρος του ΔΣ της “Εται­ρεί­ας Επι­στη­μο­νι­κών και αμυ­ντι­κών με­λε­τών του Αι­γαί­ου” μιας εται­ρεί­ας που έχει έδρα στη Ρόδο και της οποί­ας τα μέλη προ­έρ­χο­νται από όλες τις επαγ­γελ­μα­τι­κές και κοι­νω­νι­κές ομά­δες. Η εται­ρεία αυτή έχει σκοπό τη με­λέ­τη και ανά­δει­ξη θε­μά­των ιστο­ρι­κής, οι­κο­νο­μι­κής, κοι­νω­νι­κής, πο­λι­τι­κής, αμυ­ντι­κής και εθνι­κής ση­μα­σί­ας στον ευ­ρύ­τε­ρο χώρο του Αι­γαί­ου».

Για την προ­σω­πι­κό­τη­τα του κ. Κοσ­σιώ­ρη μί­λη­σε και ο τ. δή­μαρ­χος Ρόδου, Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης (ο οποί­ος τι­μή­θη­κε αμέ­σως μετά), λέ­γο­ντας με­τα­ξύ άλλων ότι «σή­με­ρα τι­μού­με έναν σπου­δαίο Ρο­δί­τη! Το απο­τύ­πω­μά του είναι ευ­διά­κρι­το. Λέω αυτά τα λόγια από καρ­διάς. Η σοφία του είναι ένας φάρος που με κα­θο­δη­γεί».

Επί­σης, με ιδιαί­τε­ρα θερμά λόγια μί­λη­σε ο κ. Ευα­γό­ρας Νι­κο­λά­ου, κα­θό­τι δια­τη­ρούν ισχυ­ρούς δε­σμούς φι­λί­ας σχε­δόν τρεις δε­κα­ε­τί­ες (από το 1998): «Σε κάνει να νιώ­θεις τυ­χε­ρός για τη φιλία. Ανι­διο­τε­λής πα­τριώ­της που δι­καί­ως σή­με­ρα τι­μά­ται. Κρίμα που δεν ανέ­λα­βε και ακόμη υψη­λό­τε­ρες θέ­σεις. Με κάθε ευ­και­ρία φρό­ντι­ζε για την προ­βο­λή των εθνι­κών μας θε­μά­των. Άξιος γι’ αυτή την τι­μη­τι­κή διά­κρι­ση!».

Τέλος, και ο κ. Γιώρ­γος Κρεμ­λής, διευ­θυ­ντής ε.τ. της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής (EE), μί­λη­σε για την εξέ­χου­σα προ­σω­πι­κό­τη­τα της το­πι­κής μας κοι­νω­νί­ας που τι­μή­θη­κε σε αυτή την εκ­δή­λω­ση, με ιδιαί­τε­ρα ζεστά λόγια καρ­διάς. «Ο στρα­τη­γός κ. Κοσ­σιώ­ρης είναι ενερ­γός πο­λί­της, είναι μία πο­λυ­σχι­δής προ­σω­πι­κό­τη­τα, με την οι­κο­γέ­νειά μου εί­χα­με φι­λι­κές -κοι­νω­νι­κές σχέ­σεις και πα­ράλ­λη­λα ανή­κου­με στην οι­κο­γέ­νεια του Λαϊ­ο­νι­σμού. Το απο­τύ­πω­μά του τόσο ως στρα­τη­γού και γε­νι­κό­τε­ρα στην κοι­νω­νία υπήρ­ξε πάρα πολύ ση­μα­ντι­κό», ανέ­φε­ρε με­τα­ξύ άλλων.

Ο κ. Αθα­νά­σιος Κοσ­σιώ­ρης, ευ­χα­ρί­στη­σε εκ βά­θους καρ­δί­ας, τόσο τον κ. Στέ­λιο Περ­ρά­κη, πρό­ε­δρο, αλλά και όλα τα μέλη της Εται­ρί­ας Διε­θνούς Δι­καί­ου και Διε­θνών Σχέ­σε­ων, καθώς και όλους τους πα­ρι­στά­με­νους και ομι­λη­τές, για την τιμή προς το πρό­σω­πό του, αλλά και το γε­γο­νός ότι τον ενέ­τα­ξαν στην Εται­ρία ως επί­τι­μο μέλος, λέ­γο­ντας πα­ράλ­λη­λα: «Ο κ. Περ­ρά­κης είναι πάρα πολλά πράγ­μα­τα που κά­πο­τε θα πρέ­πει να ανα­γνω­ρι­σθούν και η Ρόδος είναι και­ρός να τον ανα­κη­ρύ­ξει επί­τι­μο δη­μό­τη. Έχει προ­σφέ­ρει πολλά και το γνω­ρί­ζου­με αυτό εδώ. Όπως πρέ­πει να το­νί­ζου­με και άλλες πρά­ξεις», ενώ κλεί­νο­ντας την το­πο­θέ­τη­σή του συ­γκι­νη­μέ­νος, επε­σή­μα­νε ότι «είναι ευ­χά­ρι­στο να σου λένε καλά λόγια και να τα ακούς, παρά να λέ­γο­νται αυτά τα λόγια υπό τους ήχους ενός… ρέκ­βιεμ και συ να μην τ’ ακούς γιατί είσαι σε άλλη πλευ­ρά… Ι did it my way», είπε με διά­θε­ση χιού­μορ, κα­τα­χει­ρο­κρο­τού­με­νος από το κοινό!