ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Ο ουσιαστικός ρόλος του νονού στο μυστήριο της βάπτισης και τα κριτήρια επιλογής του

news room 3 λεπτά ανάγνωση
βάπτιση

Το μυστή­ριο της βάπτι­σης απο­τε­λεί ένα από τα επτά μυστή­ρια της εκκλη­σίας, το οποίο εισάγει τον πιστό στη χρι­στια­νική κοι­νό­τητα και  συμ­βάλ­λει στον εξα­γνι­σμό και στη φυσική ανα­γέν­νησή του. Τελε­τουρ­γικό στοι­χείο της βάπτι­σης με συμ­βο­λικό χαρα­κτήρα που καθαί­ρει το βαπτι­ζό­μενο από τις αμαρ­τίες απο­τε­λεί το νερό, για αυτό κατά τα πρώτα χρι­στια­νικά χρόνια το μυστή­ριο τελεί­ται σε ποτάμια και πηγές.  Την εποχή αυτή επι­κρα­τεί και η αντί­ληψη ότι ο βαπτι­ζό­με­νος πρέπει να είναι ενή­λι­κας και να έχει απο­φα­σί­σει συνει­δητά  να ασπα­στεί το χρι­στια­νι­σμό. Καθώς μάλιστα το μυστή­ριο συν­δέ­ε­ται με την άφεση αμαρ­τιών, πολλοί είναι  αυτοί που, αν και χρι­στια­νοί, προ­τι­μούν  να βαπτί­ζο­νται  στο τέλος της ζωής τους για να εξα­γνι­στούν από τις αμαρ­τίες. Καθο­ρι­στι­κός από το 2ο αιώνα είναι και ο ρόλος του ανά­δο­χου που απο­τε­λεί εγγυητή της πίστης του βαπτι­ζό­με­νου και της αφο­σί­ω­σής του στα χρι­στια­νικά ιδεώδη.

Η αύξηση της παι­δι­κής θνη­σι­μό­τη­τας  συντε­λεί, ωστόσο,  στην  επι­κρά­τηση του  νηπιο­βα­πτι­σμού που από το 13ο αιώνα εφαρ­μό­ζε­ται καθο­λικά στο σώμα της εκκλη­σίας. Δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νος εμφα­νί­ζε­ται την εποχή αυτήν και ο ρόλος του ανά­δο­χου, ο οποίος απο­τε­λεί  ταγό της ηθικής δια­παι­δα­γώ­γη­σης του βαπτι­ζό­με­νου, ενώ συχνά ανα­λαμ­βά­νει και την ανα­τροφή του, όταν οι φυσικοί του γονείς δε βρί­σκο­νται στη ζωή.

Από τα πρώτα χρι­στια­νικά χρόνια έως σήμερα ο ανά­δο­χος επι­τε­λεί ουσια­στικό ρόλο στην τελετή της  βάπτι­σης, κατά την οποία  απο­τάσ­σει το σατανά και συντάσ­σε­ται με το Χριστό μέσα από την απαγ­γε­λία του συμ­βό­λου της Πίστης. Ουσια­στι­κός είναι ο ρόλος του και στη ζωή  του νεο­φώ­τι­στου. Η μύησή  του στο χρι­στια­νι­σμό και η μετα­λα­μπά­δευση των ηθικών αξιών απο­τε­λούν ευθύνη του ανά­δο­χου που ανα­πτύσ­σει στενή σχέση με το βαπτι­ζό­μενο συμ­βου­λεύ­ο­ντας  και νου­θε­τώ­ντας τον.

Ο καθο­ρι­στι­κός ρόλος του νονού, όπως απο­κα­λεί­ται συνήθως,  πρέπει να λαμ­βά­νε­ται σοβαρά υπόψη, ώστε οι γονείς  να είναι ιδιαί­τερα προ­σε­κτι­κοί κατά την επιλογή του. Το πρόσωπο στο οποίο θα κατα­λή­ξουν είναι απα­ραί­τητο να πληροί συγκε­κρι­μένα κρι­τή­ρια και προ­ϋ­πο­θέ­σεις, στα οποία δε συγκα­τα­λέ­γο­νται η οικο­νο­μική του κατά­σταση και το κοι­νω­νικό γόητρο, γιατί σε καμμιά περί­πτωση δεν είναι αυτο­σκο­πός  η δυνα­τό­τητα αγοράς επώ­νυ­μων βαπτι­στι­κών ρούχων, χλι­δά­των μπο­μπο­νιέ­ρων, εντυ­πω­σια­κών προ­σκλη­τη­ρίων κλπ μιας και ολα αυτά είναι δευ­τε­ρευού­σης σημα­σίας, παντε­λώς άσχετης με το μυστή­ριο.

Η ακε­ραιό­τητα του χαρα­κτήρα και το ήθος του, οι αξίες και ο τρόπος ζωής του συνι­στούν απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση. Ο νονός επίσης πρέπει να δια­κρί­νε­ται για την υπευ­θυ­νό­τητά του, την καλή διάθεση, την προ­σή­λωση και τη δέσμευση  στο έργο της ανα­τρο­φής του νεο­φώ­τι­στου λει­τουρ­γώ­ντας συμπλη­ρω­μα­τικά με τους γονείς.

Προ­κει­μέ­νου να βρί­σκε­ται σε στενή επαφή και καθη­με­ρινή συνα­να­στροφή με το νεο­φώ­τι­στο, είναι απα­ραί­τητο να μη μένει μακριά και να δια­θέ­τει τον απαι­τού­μενο χρόνο. Μέσα από την καθη­με­ρινή επαφή θα μπο­ρέ­σει να αντα­πο­κρι­θεί με επι­τυ­χία στο έργο του και να συμ­βάλ­λει στην πνευ­μα­τική και συναι­σθη­μα­τική  ανά­πτυξη του παιδιού.

Πολύ σημα­ντική είναι και η στενή σχέση του με τους γονείς, η εμπι­στο­σύνη, η αγάπη  και η ουσια­στική επι­κοι­νω­νία, ώστε να εξα­σφα­λι­στεί ότι δε θα υπάρξει ανάμεσά τους αντι­πα­ρά­θεση που ενδε­χο­μέ­νως θα οδη­γή­σει σε ρήξη. Στα παιδικά μάτια ο νονός φαντά­ζει ανα­ντι­κα­τά­στα­τος και η απουσία του από τη ζωή του παιδιού πραγ­μα­τική απώλεια με συναι­σθη­μα­τι­κές προ­ε­κτά­σεις.

Η επιλογή του νονού πρέπει συνεπώς να απο­τε­λεί ενσυ­νεί­δητη απόφαση  που θα στη­ρί­ζε­ται σε ασφαλή κατά το δυνατό κρι­τή­ρια, θα έχει ως γνώμονα το συμ­φέ­ρον του παιδιού και θα εξα­σφα­λί­ζει την ομαλή πνευ­μα­τική και συναι­σθη­μα­τική του ανά­πτυξη.

Επι­μέ­λεια άρθρου: polygrafos

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 1 σχόλιο

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. Έλλην

    /βάπτιση ανηλίκων/
    Έχει προταθεί μελλοντικά ή βάπτιση ανηλίκων να θεωρείται πλημμέλημα. Ούτε πταίσμα αφού αποτελεί συνειδητή παγίωση δόγματος σε πρόσωπο μη έχων νομικά πλήρους ελεύθερης θέλησης (καταπάτηση προσωπικότητας σε περίοδο νομικά αναγνωρισμένης αδυναμίας – ανήλικη περίοδος), ούτε κακούργημα εφ’ όσον η πρόθεση είναι καλή και οι δράστες επικαλούνται κοινωνικά ήθη. Το γεγονός ότι ο ανήλικος όταν ενηλικιωθεί μπορεί να μεταβάλλει την πίστη του αφορά αποκλειστικά το άτομό του και δεν μεταβάλλει τον χαρακτήρα των πράξεων τρίτων πάνω του. Τα κοινωνικά ήθη είναι σεβαστά σε μια δημοκρατία υπό τον όρο ότι δεν έρχονται σε αντίθεση με την υπέρτατη προστατευόμενη αξία που είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Η εκμετάλλευση νομικά αναγνωρισμένης αδυναμίας λόγω μεταφυσικών απόψεων σε καμία περίπτωση δεν δύναται να θεωρηθεί δικαιολογημένο δημοκρατικό δικαίωμα.